Where Are You Going In Tagalog Novels & Stories

paliwanag nito "Ayaw mo ba dito na lang? sa Cebu sa probinsya para malapit lang kitang madalaw." suhestiyon ko dito "Baka may makakita pa sakin doon, makarating pa kila mommy." "Ikaw bahala, pero nakikita ko parang hirap ka sa pagbubuntis mo eh nag aalala ako sa kalagayan mo" turan na pag aalala ko.

Tanong ni Kira Tumango ang matanda at ngumiti. "Sige po, ito na lang." saad ni Kira Binayaran ko naman ang story book at nag pasalamat kay manong. Ilang minuto napuno na rin ng pasahero ang jeep at umandar na ito. Huminto kami sa school ni Kira. "Oh dito nalang ako sa gate ha." Paalam ko kay Kira "Okay, shoo shoo na." Sabi ni Kira. Aba't—

kabado kong sambit. Natigil tuloy siya sa paglalaro at walang ano-ano'y hinarap ako.Parang normal lang sa kanya na makipagusap sa 'kin na wala siyang damit pang-itaas.Hindi ba siya aware na nakakaramdam ako ng pagkailang? "Where are you going?" "Pupunta ako ng probinsya.Dadalawin ko ang pamilya ko dahil matagal na 'kong hindi nakakauwi sa kanila."Hindi siya kaagad nakasagot kaya mas lalo akong kinabahan.

Reklamo n'ya pa dito na ikinatawa lang nito. "Hindi ka naman kasi nagigising sa isang yogyog pero sa isang sigaw, nagigising ka kaagad kaya yun ang ginawa ko. Anyway, nasa Cebu na tayo." masaya pa nitong ani sakanilang lahat.

Bakit hindi na lang niya ako ginising? "Saan tayo pupunta?" iyon agad ang tanong ko nang lumabas ako sa kotse at tumabi ng tayo sa kaniya. "Pupunta na tayo ng Italy ngayon, Madam." "Anong gagawin ro'n?" nagtataka pang tanong ko.

Mabaho nga talaga, bakit ba hindi ko to naamoy kanina Nakakasuka "Let's go" saad niya pa sabay lakad paalis "Umm what do you mean let's go. Hello you're a stranger to me. Kaya bakit ako sasama sa'yo" saad ko naman sa kaniya kasi parang ang bilis ng mga pangyayari Huminto naman siya sa paglalakad at bumalik sa pwesto kung saan ako nakatayo

Language to Language. "Sige na, Sige na. Aalis na tayo! Pupunta na tayo!" mabilis naman silang kumilos at agad akong sinunod. Wala pang ilang sigundo nang makarating kami sa destinasyon na pupuntahan talaga namin.

Sabi ko " Baboy talaga. Kelan uwi mo?" Tanong nya " I just got here." sabi ko " You mean nakauwi ka na from Hawaii? Kelan?" " Kanina lang. " sabi ko "Pasalubong ko?" Tanong nya habang ako ay naiimagine ko na ang mukha ng unggoy kong kapatid. " Pinadala ko na sa limousine, papunta na jan." sabi ko

May ibibigay na naman kaya siyang mamahaling mga bagay? "Let's go" nagsimula kaming maglakad at gaya nga ng kanyang sinabi, inaalalayan niya ako papunta sa kung saan niya ako dadalhin. "Cayden, saan ba tayo pupunta. Nakakalayo naman na yata tayo." reklamo ko sa kanya dahil talagang ang lakas na ng kabog ng dibdib ko sa sobrang excitement na nararamdaman. Saka ramdam ko din naman na hindi kami papunta sa kusina dahil malapit lang iyon sa pwesto namin kanina at ang hula ko nasa labas kami ngayon dahil ramdam ngayon ng balat ko ang lamig. Nilalamig ako.

suminghot-singhot 'to tanda ng pag-iyak. Napakapit siya sa headrest ng sofa dahil sa nalaman. Akala niya alam ng mga 'to kung nasaan siya. Ang abuela niya. "I-I'm here in the Philippines, Ate Mae. Can I talk to my abuelo, please? Please, Ate Mae..." Ano ba ang pinasok niya? Ba't nagkaganito? Hindi ba pinaalam ng kanyang ama sa mga 'to kung nasaan siya?