White Tree の小説・ストーリー

"Good. Kung hindi ako nagkakamali, may malaking punong-kahoy sa unahan dalawang daan metro ang layo mula sa bahay." Meron nga, isa itong Indian-Almond tree o talisay. Malaki ito at kulay ginto at kahel ang mga dahon dahil buwan ng June ngayon. Ngayon lang niya napagmasdan ito ng maiigi ngayon kasama niya ang asawa. Masyado kasing focus ang kaniyang atensyon sa bahay at kay Audric. "Isang Indian-Almond tree..." "Yeah. Punta tayo roon." Suhestyon nito na ikinatuwa ni Ffion.

Ang matinding sakit na nararamdaman sa kanyang puso ay nagpawalang-salita sa kanya. Gayunpaman, bumalik sa katahimikan ang paligid. Binuhos ni Joan ang kanyang pag-asa kay Antonio. Bago paman siya magsalita, nakita niya ang pagkamuhi sa mga mata ng lalaki. Para bang isang malamig na tubig ang bumuhos sa kanya. Sa Tree Village, na nasa dulong bahagi ng White House, nakarating si Thessa. Naabutan niya sa William na naglilinis na ng lugar.

Noong araw na iyon. Si Albert Winston ay nag-ayos ng simpleng kasal para kay Jate Woods at sa kanyang apo na si Angela Winston, isa siya sa mga pinaka magandang dilag sa lalawigan ng Eastblue. Karamihan sa pinakamayaman sa bansang ito ay mula sa Northblue Lake. Kung saan matatagpuan ang pamilya Woods. Oo, ang pamilya ni Albert Wiston ay matatagpuan dito sa Eastblue na napakalayo nito mula sa hilaga. Halos 10 oras silang bumiyahe para makarating sa Eastblue.

Malamig din ang simoy ng hangin, malayo sa klima tuwing araw. May nakikita akong mga ilaw sa malayo na sa palagay ko ay mga kabahayan ng Genovia. Payapang payapa ang lugar na nasa aking harapan, na tila hindi pa nakatikim ng kagulohan. May mga nakikita din akong iilan na mga puno, ang Joshua Tree. Alam ko ito dahil nai-feature na ito sa national geographic channel. This is one of the trees that grows in the desert. Such a weird tree structure but it makes this tree unique from the rest. Nakarinig na lamang ako ng alulong na isang aso mula sa malayo. Humangin ng malakas kaya napayakap ako sa aking sarili.

Narinig ko pa ang pagkanta niya ng carles whisper na parang palaka sa ulanan. I look around and saw bunches of trees around us. Hindi ko na napansin na wala na pala kami sa kalsada, kun'di nasa malilim na bahagi na ng daan na may mga nag lalakihang puno ng niyog at mangga.

“Kapangyarihan? Paano?” Si Tita White ang sumagot. “Dati, may koneksyon ang pamilya ninyo sa isang mahiwagang halaman. At kayo ng papa mo at pati na rin si Caius ay may dugong flower fairy. Ang violet na gumamela na ‘yan ay maaaring may connection sa iyo o sa kapangyarihang tataglayin mo, mangyayari ‘yan for sure. Hindi lang ‘yan basta bulaklak, Caline. Kapag umilaw ang mga talulot nito, ibig sabihin ay may nangyayaring kakaiba—at may posibleng panganib na parating o may goodnews na mangyayari.”

Madilim at nasa parte na sila kung saan walang ibang makikita kun’di puro mga puno ng kahoy. Adrian noted that they were a huge Acacia tree on the left side of the road, and on the right side there was a mango tree with lots of fruit on it. Lahat ay tinandaan ni Adrian. Kahit na madilim ang paligid ay pinilit niya ang sarili na makita ang kahit na kaunti na detalye sa daan na p’wede niyang magamit. Tatakas sila. Ipinangako niya iyon sa sarili. He may look like a young and scared kid, but his mind is different from being a kid.

Puro puno pa lang ang lugar na ‘to, pero ang isinagot na niya sa akin ay isa sa kaniyang properties? “Wala ka bang balak ipaputol ang mga puno?” Matatayog na kasi ang mga punong ‘to. Ni hindi ko nga rin alam kung ano bang klaseng puno ang ilan dito, dahil hindi ako pamilyar. Kung hindi mahogany, umbrella tree naman. Minsan nga ay may nakikita pa akong narra tree, at pine tree. “Wala.” Kumunot ang aking noo, at napatingin sa kaniyang gawi. Sa lawak ng lupaing ‘to, wala siyang balak patayuan ng kung anong business niya?

Ngunit bago ko pa ito aaprobahan ay dumadaan lahat ng iyon kay Benjamin para tingnan kung tama ba o may mali. Naging abala na rin ang buong palasyo sa nalalapit na kasal namin ni Elijah. May mga dumating na mga puno na tila binubot ang mga iyon sa lupa. They are called as Wysteria Trees. Para itong willow tree ngunit kay pink ang mga dahon nito. Ngunit ang dahon ay hindi karaniwang dahon, kundi bulaklak at ang halimuyak nito ay tila Hokkaido Rose.

Not bad not bad pa ang loko. “and that tree.” turo ko naman sa white lauan. “Shorea contorta‚ Podocarpaceae family.” Napatawa ako bigla sa sagot niya. Ligayang tunay ito. “Eeeeek‚ wrong.” tumatawa kong saad “It’s from Dipterocarpaceae.” pagtatama ko sa kaniya. “Shit.” rinig kong mura nito. “Ito na lang ’yong consequences mo.” panimula ko “Recite seven families under gymnosperms.” dagdag ko.