White Tree Novels & Stories

Nang nakaahon ako bigla nalang siyang nawala. "Mabait ang mama mo Santi..nagkausap na ba kayo?" "Yeah..." hinalikan ulit ako nito sa buhok. Nagiging hobby niya na yata. Umakyat kami sa hagdan na bato hanggang sa makarating kami sa malawak na lupain. Ang malawak na lupa ay puno ng bulaklak at mga puno at kung hahawiin ang mga dahon makikita mo sa gitna ng malawak na lupa ang isang white house. Nasa tatlong palapag iyon at ang pinakatuktok na palapag ay purong kristal na dingding! Wow!

It was like a greenhouse. Pumasok kami at kita ko ang isang mataas na puno sa gitna. "What'sh the name of that tree?" tanong naman ni Emery. The tree was stunning, it was like a glorious evening sky with dashes of pink and purple. "Old Wisteria," sabi naman ni Travis. "Yes. Its an Old Wisteria," sabi naman ni Tristan Napangiti naman si Tristan nang makitang naglalaglagan ang mga bulaklak ng Wisteria tree.

Hindi nga lang ito bahay eh, mansyon na ito dahil sa laki. A white modern mansion surrounded by tall green trees. Apat na palapag ang taas nito. Malayo rin ito sa main road at mula sa taas ay ramdam ko na agad ang pagkapayapa ng buong lugar. May rooftop ang mansyon kung saan mag-la-landing ang helicopter na sinasakyan namin.

So far, wala pa naman akong nakikita kaya wala rin akong dahilan upang maniwala. Walking alone here would be something you'd never like. It's indeed scary and I don't deny it. Lalo na't nasa tabi lang ng building ang school's mini forest na sabi ay puno rin ng kababalaghan. Masyadong liblib, napakaraming nagtatayugang mga puno, na kung titingna'y mahigit ilang dekada nang nakatayo. But there's this one tree, narra tree to be exact, that caught my attention as I roamed around. Its size was really huge. Ang mga naglalakihang ugat nito'y nakagapang patungo sa gusali na kupas na ang mga pintura at nababalot na ng mga lumot.

Sa itaas, malapit sa net na hindi niya alam kung para saan, nakalambitin ang matatabang orchids na may matitingkad at magagandang kulay. May duyan siyang natanaw, at bumagal ang kaniyang paglalakad nang makita na sa itaas ng pinagtatalian ng duyan ay isang magarang tree house. Malaki iyon kumpara sa mga nakita na niyang tree house. Sinusuportahan din iyon ng mga kahoy sa ilalim para hindi agarang bumigay.

I whistle once again, this time way louder than the first one. The sounds of crows just filled the forest again. I whistled again, and this time, I gave my best to make it loud. It echoed in the forest. Nalamangan ng pangatlo kong sipol ang ingay ng uwak. Just like earlier, the wolf didn’t show up. I was about to leave the place when I heard a low whimper behind the dead tree on the ground. Is anyone there? I heard another whimper. It was like the thing behind the tree was in pain.

“M-Ma’am, mag-ingat po kayo! Bago pa lang po kayong magkakilala ni Whitey!” Tumango ako at saka sumakay na sa kabayo. Huminga muna ako ng malalim at saka ko pinatakbo ang kabayo. Muntik pa akong mahulog dahil sa bilis ng kanyang takbo ngunit nakontrol ko naman siya kalaunan. “Whitey, ang ganda na ng lupain!” nasabi ko habang tinitingnan ang buong lupain. May pinatayo na bagong gazebo na may maraming bulaklak. Kadalasan ay rosas.

"Kung sakaling 'di ko afford bumili ng bahay, magtatanim nalang ako nito tapos gagawin kong tirahan." Mas lalo akong natawa dahil sa seryosong mukha niya, hindi talaga mabiro. Sandali lang yung naging tawa ko dahil baka bumulagta nalang ako dito at hindi na makakauwi pa. Pumikit siya at dinama ang preskong ihip ng hangin. "It's called angel oak tree, for thousands of years, trees around the world have been visited, worshipped, and celebrated. In my case, I only came her to mourn. Hoping to feel the presence of my Mom."

Hawak ko sa tinigilan namin na malaking puno. "Oak tree," maikli na sagot ng babae at tumabi sa akin. Nakalabas na kami sa gubat pero ang lupain na ito parang pag-aari pa rin ng may-ari ng bahay. Walang kahit isang tao na makikita at iisang klase ng puno lang ang mga nakatanim. The environments here are pure green, dark green grass, big oak trees, and the wild woods for background.

"Wow! Just wow! Ang ganda! This place looks unreal!" bulalas ko habang hinahangaan ang nakamamanghang tanawin. Before us is a very long breadth of immaculate turquoise water. Napakapino at napakaputi ng buhangin na wala ni isang bakas ng kahit isang maliit na b****a mula sa kinatatayuan namin. Along the way are all sorts of trees that give a mysterious path to the water. White glitters are everywhere. The sun is kissing the white sand, its light seething into the cracks and folds of the leaves from the trees.