White Tree Novels & Stories

May bunga iyon at ang lusog tingnan. Parang may humaplos na mainit na palad sa kaniyang dibdib pagkakita sa halaman. Siya ang bumili niyon sa isang lugar kung saan siya unang ipinasyal ni Charles noon. Sobrang saya niya noon at parang totoong couple silang namasyal. Money tree ang tawag sa halaman na iyon. Hindi niya akalaing buhay pa rin ang naturang halaman at may bunga pa. Nang umalis kasi siya noon parang mamatay na ang puno.

To be honest, I was a bit nervous, as this was my first time riding this kind of vehicle. But surprisingly, I didn’t feel any motion at all. I couldn’t help but gaze out the window, captivated by the breathtaking view. The road was lined with trees unlike any I had ever seen before. The landscape was dotted with unique trees that bore gemstone-like leaves, shimmering brilliantly under the sunlight. These magical trees towered over the normal trees that also lined the roadside. Their arrangement followed a distinct pattern: a tall, magical tree, followed by two normal trees, and then another tall, magical tree, creating a visually striking rhythm along our path.

“Mr. Zhang, ikaw— “ Nagtataka niyang sabi, habang tulala at nakatingin kay Zhang Jue. May masamang ngiti si Zhang Jue at sumagot na parang hindi interesado, “White Horse, isa ka rin sikat na tao s mundo ng cultivators. Narinig mo na ba ang Bone Eroding Palm?” ‘Bone Eroding Palm?’ Nalilito si White Horse sa nangyayari, pero ramdam nya na masama ito base na lamang sa literal na ibig sabihin ng pangalan. Siguro masama ito, pangalan pa lamang ay nakakatakot na.

MALAWAK NA BAKURAN, maaliwalas ang kapaligiran at napapalibutan ng nagtataasang Pine Tree ang semi-bungalow white house na pag-aari ni Christoff Tamayo. Ngunit kumpara sa mansyon sa Villa Agatha ay mas maliit pa rin itong maituturing.

Maybe. "Woah." Natigil ako sa pag-iisip nang marinig ko ang manghang boses ni Cristof. Kaya naman ay tiningnan ko rin ang sinasabi nilang forest of illusion. And mind me, it's breathtaking. The thick, towering trees are of various colors. There are green, blue, yellow, pink, white, and red. And the surface was full of luminous flowers. There are also insects that sparkles white sparkling dusts.

“The Heartwood is here.” They finally broke through a thick curtain of vines, and there it was. The Nexus Point. It wasn't a temple or a building. It was a clearing, but the trees here were unlike any they had ever seen. They were ancient, their boughs glowing with a soft, ethereal light. The ground was covered in a bed of luminescent moss, and in the center was a single, immense tree, its bark a vibrant green, its leaves shimmering with a silver light. The air was a symphony of light and energy, the very essence of life humming all around them. It was beautiful, sacred, and impossibly peaceful. It was everything the scrolls had promised.

Bago makapasok sa main house ay dadaan ka muna sa isang guard house nang makita nga na si Ycon ang nakasakay ay kaagad itong pinapaok sa loob at iniradyo sa kabila na ang senyorito nila ang parating. Medyo malawak na taniman ng pine trees ang madadaanan. Amoy na amoy nga sa hangin ang dahon ng pine trees presko talaga sa pakiramdam. Pababa at pataas ang sementadong daan na nimo ay nasa ibang bansa ang dalaga sa tanawing nakikita. Medyo may fog pa ang paligid kahit tirik na ang araw hanggang sa matanawan ang mansion. Puti ang dominanteng kulay na animo ay white house sa malacanang. Ang istilo ng bahay ay parang mga kabahayan sa Greece. Puti ang mga pader at kulay blue naman ang bubong. Nakak

Hinawakan muna niya ang buhok ko para hindi maging sagabal sa mukha ko bago sumagot. "It's a rosewood tree locally known as toog, one of the tallest trees in the country. Tataas pa ang mga iyan sa paglipas ng taon." Parang bata na nakatingala lang ako sa mga nadadaanan na puno na hitik sa mga ilaw na naglalambitin sa mga katawan nito. Awang ang mga labi at puno ng kasiyahan ang mukha ko. Napaka-magical lang talaga tingnan. It's like a place straight out from a fairytale. Ganito siguro ang pakiramdam ng mga bidang princesses sa loob ng pelikula.

Nakita ni Charlie ang higanteng walnut tree na may tree house sa matayog nitong trunk at naglalakihang mga sanga. Maraming palapag ang tree house, at may wraparound platform na sumusuporta sa mga haliging matibay na gawa sa kahoy at may mga hagdan para madaling akyatin. “Oh Diyos ko!” gulat na reaksyon ni Charlie, habang nakatingin sa labas ng bintana. “Walnut tree ba iyon?” “Oo,” sagot ni Taylor. “Itim na walnut tree.” “Paano iyon lumaki ng ganyan?” tanong ni Charlie.

Pagkatapos, sinabi niya nang magalang, “Mr. Wade, ang thousand-year-old na snow white ginseng na ito ay isang pamana ng pamilya na pinamana sa pamilya ng ina ko sa maraming henerasyon. Palagi ko itong dala sa lahat ng taon pero kailanman ay hindi ko magagamit ang buong potensyal ng kayamanan na ito. Kaya, pagkatapos ko itong pag-isipan, nagpasya ako na ialay ko ito sa’yo, Mr. Wade!” Hindi nagsalita si Charlit at binuksan niya lang ang kahon na gawa sa kahoy upang tingnan ang thousand-year-old na snow white ginseng. Sa sandaling ito, nakita niya sa loob ng kahon ang isang piraso ng snow white ginseng na may hugis-taong ugat at ilang wax na nakapalibot dito.