Why Do You Love Me の小説・ストーリー

tanong niya at patuloy na hinahagod ang aking likuran. “Gusto ko lang naman gumaling si daddy at maisalba ang kumpanya ngunit bakit ganito kasakit ang hinihingi nitong kapalit? Hindi ko ba deserve ang salitang love? Bakit sobrang sakit?” tanong ko at pinunasan ang mga luha kong patuloy na tumutulo.

Sapat na ang mga narinig ko kay Bria at ang mahigpit nitong yakap para bumalik ako saking tamang pag iisip at di padala sa emosyon ko. "Promise me you will love me because you do love me.. Hindi dahil wala kang choice o dahil ako lang ang available na mahalin.." Naibulilas ko sa kanya ng maghiwalay kami. [BRIA BRIXTON] "Mahal kita Klio noon pa man mahal na mahal na kita.. You know that diba? Hindi mo kailangan magkaroon ng doubt. Marami na tayong pinagdaanan.

Which is true. "Really? No other reasons? Hinanap Lang ng puso mo mahal mo na?" Narinig ko pa ang pagtawa niya. Shet. Ang cute talaga. "Oo, Ba't ba?" "Once you fall in love dont forget the reason why you love that person, because everything comes with a reason."

“Then bakit para kang nakapanood ulit ng ‘Marley & Me’?” “Because I couldn’t say it back!” halos pasigaw pero paos. “He said ‘I love you’ and I just… froze.” Napakunot noo si Via, halatang nagiisip. “Why? You… Don't love him?” “Of course I love him!” mabilis, matigas, totoo. Nagulat din ako sa bilis ng sagot ko. “Then why not say it?” Tinuro ko mukha kong puno ng luha.

Me: Ang gwapo mo po, Johannie. Johannie: Papasa na ba ako bilang asawa mo? Me: HAHAHAHA Johannie: Why are you laughing? Me: Masaya lang ako. Johannie: Dahil? Me: Dahil may hot at gwapo akong Ninong. Johannie: That’s all? Me: May iba pa ba? Johannie: Wala man lang bang I love you. Me: Ewan ko sa ‘yo. Johannie: I miss you, love.

That’s my man. “And I think that’s one of the reason why I fell in love with you.” nakangiti kong sagot. Tinitigan niya ako tsaka niya ako hinalikan sa noo. “The function of the heart is to pump blood throughout the body, but why does my heart function to love you?” mahina niyang tanong habang hinahaplos haplos ang aking buhok. “Our heart beats for us to live, but why does my heart beats for you?” nakangiti kong sabi. Mahina siyang natawa.

"But promise me you won't go away and leave me Chel. Hindi ko talaga kakayanin." H******n niya ang binata ng mas matagal sa labi at mas inilapit pa ang katawan dito. Feeling his warm. Chel knows that he was about to give in. "Hindi ako mangangako Dwight. Dahil ayaw ko talagang may mangyayari sa'yo na hindi ko magugustuhan. Now that I know that you love me. Mas nanaig pa ang kagustuhan ko na sundin ang utos ni daddy mailayo ka lang sa kapahamakan. Understand me please. Ikaw nalang ang pinaghuhugutan ko ng lakas para lumaban. Ikaw lang kasi ang handang urungan ako sa napakahirap na sitwasyon ng buhay ko. And that really makes you very special to me. I think mahal na rin siguro kita."

"Nasasabi mo lang 'yan kasi hindi mo pa kilala ang tunay na ako, Lovimer. Hindi ako kasing perpekto kagaya ng iniisip mo." "Alam kong marami kang sekretong itinatago Beatrice at alam kung matatanggap ko lahat ng iyon. Besides, I love you not because you are perfect but because of your imperfections. Ano pa bang ikinakatakot mo?" "Wala akong kinatatakutan, Lovimer. Okaw lang ang inaalala ko." Mataman naman siyang nakatitig sa akin. "Why?" basag niya sa panandaliang katahimak na namagitan sa amin.

"Because you wanted me, you like and lust for me.. you desired me, you--" "I love you." Putol nito na ikinatigil niya. "I have loved you since that day I met you. Iyon ang dahilan kung bakit naging desperado akong mahanap ka. Dahil mahal kita, Serie. Mahal na mahal kita."

Kahit ako, hindi ko alam… hindi ko rin kaya. “Why?” I suddenly asked out of nowhere dahilan para bumalik ang tingin niya sa akin. “We just met, Ryven. Why do you love me that much?” “Do I need a reason to love you?” Bahagya akong natigilan. Mas lalo akong nanghihina sa mga sagot niya. It was like the wall I built was slowly shattering because of his words. I’m afraid I can not resist it anymore.