Wish Granted の小説・ストーリー

“Anong birthday wish niyo?” Hindi sumagot si Hero at tumingin lang sa kakambal niya. “I want my Daddy and my Mommy promised me to grant my wish. But she didn’t!” Umalingawngaw ang matinis na tinig ni Mina sa buong kabahayan at sumunod ang mahinang paghikbi nito. “Mommy broke it! Nagsinungaling ka sa akin, Mommy. I’m hoping po that you will let me meet my father—”

Sa kabila ng nakakaawa ko ng itsura, madumi at gutay-gutay na uniporme na, at maga kong mukha, nakuha pa nila akong itali sa isang upuan. "Your Wish is granted. hay, sobrang nakakasatisfy na baragin ang mukha mo. Sige, magpahinga ka na at mag-intay ka ng darating para saklolohan ka. Diyan ka na," matapos nila akong itali ay saka naman nila ako iiwan dito nh mag-isa. Para talaga silang mga naka-drugs dahil tawa pa sila ng tawa tuwing magkakatinginan sa isa't isa.

“Ano ba ang wish mo?” “Na sana maging maayos ang pamilya ko at maging masaya ulit. Kabaliktaran ang nangyari. I had lost my parents. Isa pang hiling ko, kabaliktaran din.” Gumaralgal ang kaniyang tinig. “What is it?” “I wished Thrasius would return and ask me to marry him. He’s back, but he’s getting married to someone else.” Binalot na ulit ng kirot ang kaniyang puso.

Mas mabuti nang magkalinawan na kaysa makita niya na lang ang sarili na sinusundo ng mga alagad ng ama niya. “I certainly not.” pagpapatuloy nito. “But I wish I am.” ++++ I T U T U L O Y

I saw myself wearing a wedding dress. And I looked… happy? Nang maisandal niya ko sa pader, bigla siyang tumigil. “I didn’t trick you. Sinabi mong may isa akong kahilingan na pwedeng hingin sayo. And that’s what I did. I wish and you granted it.” “W-Wish?” nanlalaki ang matang sabi ko. “Yeah.” “What’s your wish?” “Na unahan mong saktan ang ex mo ng sa ganoon, hindi ikaw ang masaktan sa huli.”

If only we met at a different time, I could have given him a chance to love me. But fate isn’t on our side. It has never been on mine ever since. Kaya sa ayaw at sa gusto naming dalawa, we were only destined to be friends and nothing more. I could only wish for him to find a girl who can reciprocate his feelings dahil mas malinaw pa sa sikat ng araw na hinding hindi magiging ako ‘yon. I have no time to waste to such trivial things like love, because it is also the very reason why I’m currently here.

“Do you still remember the last time we came here and made a wish?” Tumango si Paige, kumislap sa isip ang isang masayang alaala. “Nag-wish ako noon na sana maging malusog si Gabriel paglabas niya. And it all happened. Dapat siguro mag-wish tayo ulit ngayong nandito tayo, Marco. Let’s wish for more happy things and—“ “You were the wish, Paige.” Natigilan ang dalaga. “H-ha?”

Masama ba kung hilingin kong wala munang blessing ngayon? How I wish it's negative... —-

How I wish na sana nga ay magkatotoo. THE END

Mabilis niyang sagot. "Are you still going to grant your wish?" Tanong nito. Tumango naman si Eros sa narinig. "Oo nga, pare. Gagawin mo yun? Naalala ko pa rin hanggang ngayon wish mo eh. The best wish mo kumpara sa aming tatlo. Ikaw ata ang may sira sa ulo." Kumunot ang noo niya at pilit inaalala ang wish niya. Sa dami ng wish niya, hindi niya alam kung saan doon ang tinutukoy ng dalawa.