Novel & Cerita Xmas Is Coming Quotes

Mahilig si Xyza sa Pasko. Tuwing Disyembre, sabay silang namimili ng palamuti, at magdamag nilang inaayos ang Christmas tree sa bahay habang pinapatugtog ang "Jingle Bell Rock" sa speaker. Minsan, nagluluto sila ng cookies at sabay na kumakain habang nanonood ng lumang pelikula.

"It is extremely difficult, if not impossible, to find life worth living, and be against rape, if it has led to your existence." The cold breeze of December has always been memorable to me. The lights of the busy city is almost the reflection of the bright stars at the sky above. And even with all the noise and the traffic and the bustle around, I would still look forward to Christmas. A Christmas with my mother, with only the two of us. A Christmas that won't ever happen to me anymore.

I clapped and gave them a thumbs up. "This Christmas might not be bad at all, this is the best Christmas in my life anyway. It's the best." I whispered.

"Let's celebrate it now!" Umiling siya, still not looking at me in the eyes. "Go home, Immanuel. Hindi kita tatanggapin dito. I don't welcome brats in this house." "I'm not a brat!" Depensa ko. "Celebrate lang, Caius. Parang hindi ka naman thankful na nakilala at makasama ako ngayon. Maraming lalaki nga sa inbox ko ang nag-aaya ng Christmas date pero ikaw ang pinili ko."

Nawala sa usapan ang dalawa nang makita ni Xavier ang sinasabi ni Cheska. "Oumh!" Dahil buwan ng Desyembre—maraming pailaw, at palamuti ang nakasabit sa bawat puno na naroon sa gilid ng daan. "Seem like, marami pa din mga tao kahit madaling araw na." Wika ni Xavier nang makalabas sila ng sasakyan. "Oo nga, ano? Tara, doon tayo."

Titig na titig sa mga mata kong usal ni Xence sa akin at napakunot ang noo ko dahil sa sinabi nito. "Anong meron sa 24th of December, Xence?" "Can we spend this Christmas together? After the new year, I won't be coming near you again..." He pleads. He f*cking pleads that to me. Ang mga mata nito ay punong puno ng emosyon na para bang ito na lang ang huling bagay na gugustuhin niya sa buong buhay niya. "Let's forget about everything for this entire week. I want to spend the rest of the year with you..."

Pinipilit kong kalimutan kaya mas gusto kong tumahimik. Sa oras na magsalita ako, mababaliw ako at hindi ko na iyon makakalimutan. Hahabulin ako ng ala-ala na iyon kahit saan ako magpunta. Baka hindi ko na siya kayang sulyapan. Hindi ko na siya makakayang harapin kung may makaka-alam sa nangyari. Kung bibigkasin ko ang nangyari. "Where are you going this christmas, Alvarez?"

Sagot ni Alexa "Masaya ang halloween, pero hindi ko lang siya masyadong gusto o wala akong hilig. Mas gusto ko pa din ang Christmas, maraming pagkaing pagsasalohan, kantahan at inuman." "Hindi ang mga regalo?" Tanong ni Alexa "Hindi, dahil hindi lahat ng taong binigyan mo ng regalo ay nagugustuhan ang binibigay mo, kahit gaano ka pa ka-mahal o pag effort mo sa regalo mo na iyon, they never appreciate it. you know what? dahil mas gusto nila mahawakan ang pera kaysa regalo." sabi ko na inaalala ang huling pasko ko.

“Uuwi na lang ho muna siguro ako kina Tatang?” "Sige, anak. Makakarating. Mukhang pagod na pagod siya kanina kaya agad na pumasok sa kuwarto niya. Oh, paano. Enjoy your Christmas with your family ha?” “Opo, kayo rin ho diyan Mom.” “Sure. Happy ako na kasama mo rin ang family mo sa Christmas nang di ka nag-iisa diyan sa Christmas Eve." "Thanks Mom. Sana po tatawag man lang si Irish sa akin."

Iba pa rin siguro kung tunay na pamilya ang makakasama sa pasko. Maybe Christmas would be very magical, filled with more laughters, and less sorrows. Maybe that’s how Christmas is to other people. “Demo, hontouni daijoubu? Kare ga kimi wo sagashiteru kamo shirenai yo? Moshi kare ga totsuzen kimi no genkan ni arawaretara dou suru no?” wika nito [translation: But are you sure he wouldn't be looking for you? What if he suddenly shows up in front of your front door? What are you going to do?]