Novel & Cerita You Look Like My Sons Mommy

Pagkauwi sa bahay, agad kong kinausap ang anak ko. “Fynn, anong ginawa mo? Bakit mo ‘yon sinabi sa kaniya?” pagalit na wika ko sa kaniya. My son just shrugged and even crossed his arms. Doon ako nagulat nang makita agad ang similarities ng expressions nila ni Mizagh. Ngayon, kahit ako ay magdududa na kung tunay nga bang anak ni Mizagh si Fynn. “Nothing. I just feel na siya ang dad ko. I just feel the connection.”

my son politely replied. I saw mama smiled and hugged my son again. "For almost seven years, tinatago mo pala sa amin ang anak mo." Napaiwas ako ng tingin. "I'm sorry, ma." "It's okay." She kissed my son's cheeks and stare at his face. "He looks like your brother." Bumalik ang kaba ko kanina. "P-po?" Umiling ito. "Kung naging babae lang siguro 'to, baka kamukha mo." She chuckled.

- Malambing namang puri ni mommy, ngumiti naman sila daddy at tito ken sakin. "Why so handsome son?, Even if your only wearing simple clothes, you still good looking"- Pampuri ni tito ken sa anak, napalingon naman ako kay Klent. Nakapamulsa ito, at parang na freeze na sa kinatatayuan banda sa likuran ko, nang magbaba ng tingin ito sakin, nginitian ko na naman ito ng pagkatamistamis pero inirapan lang ako nito.

sigaw niya, kaya halos lahat napapatingin sa amin. "Mabait ang Mommy ko!" "Ang sama sama mo!" dagdag nito at umiyak nang umiyak. "Anak ako ni Dada!" "If you say so," wika ko at pumasok nang opisina. "Sino may sabing maamo ang batang iyan at hindi siya katulad ng Mommy niya? Well, Like Mother, like Daughter." I whispered and called my brother. [M-meggay?!] Napalayo ko ang cellphone ko dahil sa sigaw niya.

Kainis eh. "Ang ganda-ganda mo talaga, hija. Sana may anak akong babae na gaya mo. You really look like an angel." Maka-ilang ulit na sambit ng mommy ni Brix habang hindi inaalis ang tingin niya sa mukha ko.

Ipinagpapasalamat niya at hindi gaanong kabilis ang pag-angat nito. “Mommy, look! We can see the whole city!” She can see in her son’s eyes the happiness and she felt like she fulfilled her role as a mother to him. His eyes shimmered like diamonds. Her heart felt full and content just watching her son that happy. Wala na siyang iba pang maihihiling pa.

"I'll use my car, mom." Bumuntong-hininga siya dahil alam niyang hindi niya ako mapipilit. Humakbang palapit sa akin si mommy at dinig na dinig ang pagdikit ng kanyang heels sa mamahaling tiles ng bahay namin. Her hands slowly caressed my cheeks. "You look gorgeous," puri niya. "I look like you," sabi ko kahit na ang totoo ay si daddy raw ang kamukha ko.

napangiti na lamang ako ng makita ko ang ngiti ng anak ko kayo ng mommy mo ang lakas ko. “You’re so cute. Where’s your mom?”

"Don't worry, baby, i'll talk to your Dad when he arrives later, okay? I'll scold him for you but always remember that your Dad is always doing his best and all for you, hmmm?" Napaangat siya ng tingin sa akin sabay tango. Napahinto siya sa paglalakad kaya napahinto rin ako. "What's wrong?", tanong ko at naupo para magtugma ang taas namin. "My real Mom, what do you think she looks like?" Napaisip ako ng saglit saka hinawakan ang dalawang maliliit niyang mga kamay, "She probably have cute hands like yours?", nakangiti kong sabi.

and then she glanced at me again smiling dearly. "You really look like your Mom but a softer version. Yung Mommy mo kasi she has this fierce look, one look at alam mo na agad na hindi siya yung tipo ng tao na nagpapatalo sa argument," she joked and a wide grin cracked to my lips. "That sounds really her, Tita." pagsang-ayon ko. Pareho kaming natawa bago kami kainin ng nakakabinging katahimikan.