ฉลาด

เจ้าของร่างเดิมถูกท่านย่าตัวเอง ขายให้ชายพิการด้วยเงินเพียงห้าตำลึง จึงคิดสั้นไปกระโดดน้ำฆ่าตัวตาย ทำให้วิญญาณของเซี่ยซือซือทะลุมิติมาเข้าร่างแทน ชีวิตในโลกนี้บิดามารดาล้วนตายไปแล้ว

"ขอโทษที่เคยทำนิสัยไม่ดีนะคะ ต่อไปนี้ รัญจะเป็นเด็กดีของพี่...คนเดียว"

ตัดใจแล้วหลี่หมิ่นถังคนนี้ย่อมไม่คิดจะหวนคืนถึงเคยรักมากเพียงใด แต่ยาวนานเกือบ4ปีที่ทุ่มเทมันมากเกินไปชีวิตคนเราแสนสั้นนางจะไม่หวนคืนไปจมอยู่ในกองทุกข์และสามีที่เห็นนางเป็นเพียงเงาของสตรีอื่นเด็ดขาด!

เธอชื่อ กานพลู เธอเป็นลูกกำพร้า เหมือนลูกไก่ในอุ้งมืออันแน่นหนาและหยาบกร้านของคนเป็นป้า เติบโตโดยไม่เคยได้รับความรัก ความเมตตารดรินใส่ ไม่พอแค่นั้น ผู้ชายที่เธอคิดว่ารักก็ยังทิ้งเธอ คืนที่สูญเสียเธอประชดชีวิตอย่างหนัก แต่เพราะเธอเป็นแต่ลูกไก่ในกำมือมาร เธอจึงพลัดหลงไปอยู่ในมือ ชายหนุ่มแปลกหน้า เสียตัวหรือไม่เสีย เธอตอบไม่ได้ เธอจึงถูกส่งไปให้ตาแก่ คนพ่อ งานแต่งรวบรัด ก่อนเธอจะพบว่า ชายหนุ่มในคืนหลอกลวงคือลูกชายของตาแก่ เขาชื่อ พินิจนัย เธอร้องไห้ และร้องไห้ อย่างเจ็บปวดแสนสาหัสก่อนจะปาดน้ำตาออก เธอจะไม่ยอมให้ชีวิตถูกกำหนดโดยคนอื่น ได้เวลาทวงชีวิตตัวเองมาลิขิตเอง ในความมุ่งมั่นอันโดดเดี่ยวอ้างว้าง ท่านกามเทพอยากจะมีส่วนร่วมเพื่อช่วยชีวิตที่เศร้าหมอง ผิดหวังซ้ำซากของเธอ กามเทพขอประทานลิขิตแห่งรักมาชุบชูชีวิตของเธอ

"คบเพื่อนกลุ่มนั้นนานแค่ไหนแล้ว ทำไมฉันไม่รู้" ภูพิงค์ก้าวขาขึ้นเตียงบ้าง สอดตัวเข้ามาในผ้าห่มผืนเดียวกัน เหมือนผัวเมียกันเป๊ะ! "คบนานแล้ว ผมสั้นๆ เซ็กซี่ๆ ชื่อกะเพรา ผมยาวๆ ลอนๆ ชื่อของขวัญ เพื่อนสนิทฉันนิสัยดีทั้งคู่" "แล้วโสดแพ็กคู่ปะ?" "อยากโดนเข่าคู่กระแทกหน้าปะภู อดอยากนักก็ไปหากินไกลๆ เถอะไป" "เกรี้ยวกราดนี่หึงใช่ไหม?" หนุ่มหล่อยักคิ้วอย่างสบายใจ ทว่าคำพูดที่ดังขึ้นใหม่กลับทำให้เขาหน้าตึง "ไม่หึง มึงมีใหม่ก็แค่ไม่ต้องมีกู!"

ฟ้าไม่เคยเมตตาเธอ ให้เธอทะลุมิติมาอยู่ในร่างที่โง่เขลาเบาปัญญา ครอบครัวโลภมากเห็นแก่ตัว แต่...ไม่เป็นไร เธอนี่แหละจะเป็นคนเปลี่ยนอนาคตของตัวเอง มีสามีดี เจ้าแฝดน่ารัก เธอจะท้อไม่ได้

ตื่นจากฝันครานี้นางจะไม่ยอมเป็นสตรีร้ายกาจแต่ไร้หัวคิดอีกต่อไป คิดใช้ข้าเป็นหินรองเท้าปีนป่ายขึ้นสูงงั้นรึ ฮึ! รอชาติหน้าเถอะ

ผืนผ้าสีขาวบริสุทธิ์ ท่าทางนิ่งขรึมแสนสง่า 'พ่อครู'ที่ราวกับอยู่สูงสุดเกินจะเอื้อมมือถึง แต่เขากลับห่วงใยเฝ้ารักษา'เธอ'จากอาการเจ็บไข้ไร้ทางหายขาด "ของบางสิ่งแตะต้องเพียงแค่แผ่วเบา มือก็สั่นเทา..."

ดีลลับ ระหว่างพี่ฉลามและน้องขนมเริ่มต้นขึ้นเพราะมีประโยชน์ร่วมกัน ต่อหน้า เพื่อนของฉลาม ขนมเป็นเหมือนเหยื่อลำดับที่นับไม่ถ้วน เหยื่อที่ฉลามดุลากมาขย้ำ พออิ่มหนำก็คงทิ้งขว้างไม่ได้คิดจริงจัง ทว่าน้ำหยดใส่หิน หินกร่อนฉันใด ผู้ชายก็มักพ่ายแพ้ให้กับ ‘ของที่ได้มายากๆ’ เช่นกัน

เรื่องของหนุ่มสาวสองคนที่ต่างมีชีวิต แตกต่างกันคนละขั้ว แต่โชคชะตาพัดพาเขาและเธอมาเจอกันบนเวทีเพลง...ที่เริ่มต้นเพลงรัก ปลอบใจ เขาคือโอป้าหนุ่ม รูปงาม เดชชนะ คูนแคน ส่วนเธอคือ หญิงสาวสวย รวย ครบสูตร เอกนรี ดำรงไท สาวโดนแฟนเท หนุ่มโดนแม่ทิ้ง เส้นทางมาทาบทับกันโดยไม่น่าเชื่อ และเพราะเธอมีน้ำตาในวันที่โดนเท เพลงของพ่อเพลงนั้นจึงเกิดขึ้นเพื่อเธอ จะกี่ล้านหยดน้ำตาอย่าสับสน และเขาก็ยังอยากเป็นนมใส่ถ้วยกาแฟให้เธอ กาแฟมันขม ใส่ผมแทนนม เรื่องงานมาก่อน เรื่องรักตามมา...สองคน ช่วยกันแก้ไขปัญหาที่มี...จนเรื่องราวคลี่คลายก็เป็นเวลาของหัวใจสองดวง โอป้าลำซิ่ง ขอซิ่งเข้าไปอยู่ในชีวิตเธอชั่วกาล ไม่ต้องเอื้อนเอิ้นคำพร่ำรัก แน่นหนักร้อยใจไหวหวาม ตรงนี้..มีเรา...หมดจดงดงาม คือความรักแท้แน่นอน