ใบหย่าจากภรรยาที่คุณไม่รัก Novels & Stories

“หึ คราวนี้คุณก็จะโทษตาอีกแล้วใช่ไหม ว่าตาเป็นคนที่น่าเบื่อชวนทะเลาะกับคุณ ถ้าตาไม่รักตาจะพูดเหรอ ตาคงปล่อยคุณไปเงียบๆ แล้ว คงไม่ตามไปหึงหวงอยู่แบบนี้หรอก กี่เดือนกี่ปีแล้วที่เราไม่ได้ทำหน้าที่สามีภรรยากันเลย ถ้าคุณหมดรักตาแล้วจริง ๆ งั้นเราก็มาหย่ากันเถอะ หย่ากันไ ปให้มันจบ ๆ ตาเหนื่อยแล้ว เหนื่อยเหลือเกิน พอกันที” ลลิตาพูดไปและร้องไห้ไป เธอเลือกที่จะไม่มองหน้าของชายหนุ่มและเดินขึ้นห้องไปด้วยเสียงที่สะอื้นดังมาให้คนข้างล่างได้ยิน เธอตัดสินใจแล้ว ถ้าไม่ได้รักกันแล้ว ก็หย่ากันไปเถอะ ไปทางใครทางมันดีซะกว่าอีก

ความสัมพันธ์ของเธอกับสามีนั้นเป็นแค่เรื่องสมมุติไม่มีอะไรจริงเลย เป็นการแต่งงานที่ไม่ได้ยินดีทั้งสองฝ่าย เขาอคติกับเธอตั้งแต่วันแรกที่เจอจนกระทั่งวันนี้ เธอรู้ดีว่าความสัมพันธ์นี้จะไปจบลงที่ตรงไหน คงไม่พ้นการหย่าร้างแน่นอน เมื่อคิดถึงการหย่ากับสามีที่เป็นเสาหลักของครอบครัว พ ลอยไพลินก็เริ่มวางแผนชีวิตตัวเอง ในวันที่ไม่มีเขาแล้วเธอจะต้องยืนให้ได้

กฎหมายไม่ถือว่าความรักที่ถูกหลอกลวงเป็นเหตุหย่า เว้นแต่คุณลินทร์จะมีหลักฐานชัดเจนว่าสามีคุณทำผิดกฎหมายหรือผิดหน้าที่ในฐานะสามี เช่นการมีชู้ การใช้ความรุนแรง หรือการละเลยหน้าที่อย่างร้ายแรง’ ‘แล้วเรื่องที่เขาไม่ยอมมีลูกกับฉันล่ะคะ? ใช้เรื่องนั้นเป็นข้ออ้างฟ้องหย่าได้ไหมคะคุณทนา ย?’

รู้ว่าเขาไม่เคยรัก รู้ว่าเขาต้องโกรธ แต่ก็เลือกทำแบบนี้ เพราะไม่อยากให้พี่สาวดึงคนอื่นเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย เพราะมันอาจจะเลยเถิดไปถึงการเป็นคดีความทางกฎหมาย เขาอาจจะเสียชื่อเสียง และเรื่องคงไม่จบลงง่าย ๆ “ในเมื่อเธออยากได้พี่เป็นผัวจนตัวสั่น จนต้องวางยาจัดฉากว่าเราเอากัน พี่ก็จะไม่ทำให้เธอผิดหวัง พี่จะสนองเรื่องอย่างว่าให้ถึงใจ แต่จำใส่หัวเอาไว้...เธอมันก็แค่เจ้าสาวที่พี่ไม่เคยรัก”

คำตอบที่ไม่ตรงคำถามแต่มันก็ทำให้ผมรู้สึกใจชื้นขึ้นมาว่าเธอยังรักผมอยู่ "รักแล้วทำไมต้องหย่า ทำไมต้องเซ็นต์ใบหย่า" "มันคือข้อตกลงนี่คะ และอีกอย่างนาไม่อยากทำให้คุณอิฐต้องลำบากใจนาไม่อยากให้คุณอิฐต้องอายใครต่อใครถ้าเค้ารู้ว่าคุณอิฐแต่งงานกับคนใช้ในบ้าน"

"ก็ในเมื่อสามีไม่รักและเขาก็ยังรักแฟนมาก แล้วนางเอกจะทนอยู่ไปเพื่ออะไรล่ะคะ" "แล้วถ้าเกิดว่าพระเอกไม่ได้รักแฟนแล้ว แต่...เริ่มมีใจให้กับนางเอก แล้วก็รักนางเอก เธอคิดจะหย่าอยู่อีกไหม" "ก็หย่าค่ะ"

“อืม จะว่าไป เราก็ยังไม่ได้มีอะไรกันจริง ๆ นั่นแหละ คุณนับการมีอะไรกันจากการสอดใส่ใช่ไหม งั้นคราวหน้า ผมจะ...” “มะ ไม่นะคะคุณแปง เราไม่ได้รักกัน ไม่ได้เป็นสามีภรรยากันจริง ๆ ด้วย อีกไม่นานก็ต้องหย่า ฉันจะไม่ยอมให้คุณทำอะไรแบบนั้นเด็ดขาด”

“ก็อย่างเช่นการที่เขาไม่ให้เกียรติคุณในฐานะภรรยา นอกใจคุณไปมีอะไรกับผู้หญิงคนอื่น…ทุบตี ใช้วาจาดูหมิ่นเหมือนคุณไม่ใช่มนุษย์ หรือแม้แต่เรื่องง่าย ๆ อย่างไม่ดูแลเอาใจใส่คุณ” “…” จากที่ทนายกล่าวมาทั้งหมดเหนือนทีไม่ได้ทำอะไรเลยสักข้อ เพราะสำหรับอินทิรา…สาเหตุแท้จริงที่ทำให้ เ ธอต้องการหย่า มันมีแค่เพราะเขาไม่รักเธอก็เท่านั้นเอง “ถ้าแค่ไม่รัก…ถือเป็นความผิดได้ไหมคะ?”

แต่ตอนนี้จี้อี่หนิงไม่ต้องการความรักของ เสิ่นเยี่ยนจืออีกต่อไป ในเมื่อเธอตัดสินใจหย่ากับเขาแล้ว ก็ต้องตักตวงจากเสิ่นเยี่ยนจือให้มากที่สุด ยังไงพวกเครื่องประดับและอัญมณีก็ถือเป็นทรัพย์สินส่วนบุคคล ในการหย่าร้างจะไม่เกี่ยวข้องกับการแบ่งทรัพย์สิน เมื่อเห็นสายตาเยาะเย้ยจี้อี่หนิง เสิ่น เยี่ยนจือ ก็เม้มริมฝีปาก ดวงตาของเขามืดมน ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่

เขาไม่รักเธอ และเธอไม่ต้องการการเผื่อแผ่ เสียง หมิงซี แหบแห้งเล็กน้อย: "ไม่ต้องหรอก หากหย่ากันแล้วเราไม่ต้องเจอกันดีที่สุด" เธอรู้ดีว่ายกเว้นภรรยาของเขา ตัวละครใดๆ ที่เข้ามาใกล้เขาจะทำให้เธอทนทุกข์ทรมาณ