Novel & Cerita ใบหย่าจากภรรยาที่คุณไม่รัก

เมื่อหยางหยางโตกว่านี้ ไม่ต้องการการดูแลจากไห่หลิงแล้ว เขาจะหย่ากับไห่หลิงที่หลัง เจียนีมักจะพูดว่า เธอจะไม่เป็นยอมเป็นคนรักลับๆ ถ้าเขารักเธอจริง เขาจะต้องหย่ากับไห่หลิงและมาแต่งงานกับเธอ

หานซินรู้สึกเห็นด้วยและยินดีไปกับเธอ เพราะท้ายที่สุดแล้วการแต่งงานครั้งนี้ไม่ได้เกิดมาจากความรัก แต่มันเป็นเพียงการเสียสละที่ผูกมัดกันด้วยผลประโยชน์ เธอคีบเนื้อปลาให้ลูกสาว แล้วพูดว่า “หย่าแล้วก็ดีแล้วลูก”

“ถ้าไม่รักก็ปล่อยน้องไปเถอะ หย่าให้ปราง ให้น้องไปมีชีวิตของตัวเองดีกว่า”

หากคิดจะหย่าร้างกันจริง ๆ การหย่าตั้งแต่เนิ่น ๆ ย่อมดีกว่าไปหย่าเอาตอนแก่ชรา ในเมื่อฉินเยว่เชาไม่ได้มีใจรักชอบในตัวเวินฉี ยามนี้ตกลงหย่าขาดจากเธอ ย่อมดีกว่าปล่อยให้เธอต้องมีลูกสืบเชื้อสายให้เขา แล้วค่อยมาทอดทิ้งยามโรยราทรุดโทรมไปตามกาลเวลา

ถึงจะรู้ดีว่าสิ่งที่ภรรยาทำลงไปนั้นก็เพื่อให้ลูกชายหลุดพ้นจากความเศร้า กลับมาเป็นคนเดิม ลืมเรื่องร้ายๆ ที่เกิดขึ้นกับชีวิต แต่เขาก็ไม่อยากใช้วิธีนี้ ชีวิตคู่มันจะมีความสุขได้อย่างไรหากไม่ได้เกิดจากความรัก แต่แล้วความคิดก็ต้องหยุดลงเมื่อเห็นสายตาของโรสที่ส่งมาใ ห้ ราเชนกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดคอ เพราะมันเป็นสายตาแม่เสือที่กำลังไม่พอใจ

แต่วริญญาก็ไม่สนใจที่จะฟัง ยังรักแค่ไหน? รักจนถึงขั้นต้องการจะหย่าขาดจากภรรยา ที่เคยบอกว่ารักนักหนา

เล่ห์ลวงวิวาห์รัก มันไม่ใช่ความผิดอะไรของคุณ ฉันเป็นคนผิดเองที่รักคุณ รักและหวังว่าสักหนึ่งความรักที่ฉันมีให้กับคุณ จะทำให้ความเกลียดชังในใจคุณที่มีต่อแม่และฉันน้อยลงบ้าง แต่ฉันเองที่คิดผิด ว่าคนอย่างคุณมันไม่เคยรักใคร ไม่เคยรักใครเลยจริง ๆ ฉันว่าเราควรหย่ากันเถอะนะค ะ ฉันจะออกไปจากชีวิตคุณตามข้อตกลงก่อนแต่งงานของเรา”

ใจจริงพุดตาลก็อยากจะอยู่กับลูกและหลานแบบนี้ไปจนแก่เฒ่า แต่มันคงเป็นไปไม่ได้แล้ว เมื่อสามีหย่าขาดจากผู้หญิงคนนั้น ยังไงท่านก็ต้องกลับมาวนเวียนจนทำให้ชีวิตอยู่ไม่เป็นสุขแน่ นางก็เลยตัดสินใจตัดกรรมกันไปแต่เพียงแค่นี้ "ผมจะประกาศให้สังคมรับรู้เรื่องของเราในเร็ววันนี้" "เ รื่องนี้แล้วแต่ท่านค่ะ" นางคิดว่าให้คนรับรู้ไว้ก็ดี เรื่องถูกนินทาหนีไม่พ้นอยู่แล้ว ใครจะนินทาก็ช่าง ขอให้ตัวเองอยู่แบบสบายใจก็พอ

"ถ้าอยู่ไม่ได้ ถ้าทนไม่ได้ก็เซ็นหย่าสิ แค่เซ็นใบหย่าให้กับฉันทุกอย่างมันก็จบแล้ว" "คุณเป็นอะไรขุนเพลิง ถ้าคุณไม่ชอบฉันหรือเกลียดฉันทำไมคุณต้องแต่งงานกับฉันด้วย ความสัมพันธ์ของเรามีลูกด้วยกันหนึ่งคนเปรียบดั่งมีโซ่ทองคล้องใจ คุณไม่เคยรักฉันเลยเหรอ" เกือบจะสิ้นหวังกับสามี

มีแต่ถูกละเลยเท่านั้นแหละ ความชมชอบของเธอนั้นไม่สำคัญหรือไม่ก็เป็นเพราะรักเจียงเฉินหานมากเกินไป จนลืมเลือนที่จะรักตัวเองไปนานแล้ว ซ่งอี่ฉิงไม่มีอคติอะไร ในมุมมองของผู้หญิงคนหนึ่งนั้น อันที่จริงแล้วการหย่าถือเป็นเรื่องดีสำหรับเซ่าเยว่ ......