ใบหย่าจากภรรยาที่คุณไม่รัก 소설 & 이야기

“คุณไม่เคยยอมรับว่าพวกคุณสร้างบาดแผลให้ฉัน เพราะตั้งแต่แรกคุณก็กำหนดสถานะและวัดค่าฉันจากแค่เพียงว่า ‘ฉันใช้ประโยชน์ได้ไหม’ ‘ฉันจะดูแลซืออวี่ได้ดีหรือเปล่า’ ในชีวิตคู่นี้ คุณไม่ได้ต้องการภรรยา แต่ต้องการหมากตัวหนึ่งที่เหมาะสมเท่านั้น” “พิธีหย่าที่กานาเป็นการให้สามีภรรยาที่เ คยรักกัน สวมชุดแต่งงานที่เคยใส่ในงานแต่งหลังจากความสัมพันธ์แตกหักกันแล้ว กลับไปที่ที่พวกเขาจูงมือกันเข้าพิธีวิวาห์ ความหมายก็คือ กลับไปที่ที่รักกันในตอนแรก ปล่อยวางอดีตทิ้งไปด้วยกัน จบทุกสิ่งทุกอย่าง”

“ฉันบ้าได้มากกว่าที่คุณคิดอีกขุน ถ้าคุณไม่ยอมหย่า ฉันจะทำให้มันอยากหย่ากับคุณเอง” ใบหน้าสวยบึ้งตึง แต่แววตากลับคลอไปด้วยหยาดน้ำใส เธอรักเขามาก่อน ทำไมถึงไม่มีสิทธิได้เป็นภรรยา

ธารณ์คิดว่าหลังจากนี้ไป เขาเองจะต้องไปเคลียร์ทุกสิ่งทุกอย่างของเขาให้เรียบร้อย แม้แต่รสิตาเองเขาก็ต้องรีบสะสาง การหย่าคือหนทางที่ดีที่สุดสำหรับเขาและเธอ ความรักที่เขาเคยมีให้กับเธอเมื่อสี่ปีที่แล้ว มันจบลงเหลือไว้แต่การแต่งงานแต่ในนามเท่านั้น ถ้าไม่ติดที่แม่เขาขอไว้ล่ะก็ ธารณ ์กับรสิตาก็คงจะเลิกลากันไปนานแล้ว

เขาไม่รู้จะสรรหาคำใดมานิยามในความเย็นชาที่แผ่ไอเย็นออกมาจากหัวใจของเพื่อน ขนาดเขายังหนาวขนาดนี้ แล้วปรีดิทาล่ะจะรู้สึกขนาดไหน “ถ้าไม่รักน้องโปรดก็หย่าไปเลยสิวะ เดี๋ยวกูจะไปเป็นพยานให้เอง วันนี้เลยก็ได้” มันคือทางออกที่ง่ายที่สุด ไม่รักก็หย่าขาดกันไป แต่เพื่อนของเขา กลับยังคงสถานะสามีภรรยาไว้ เคยเอ่ยถามถึงสาเหตุมาแล้วหลายครั้งแต่มันไม่เคยตอบ

จือหยวนเลือกที่จะบอกตรง ๆ ทำไมบ้านภรรยาของเขาถึงไม่ชอบเขาขนาดนั้น ทั้งที่เขาก็ไม่ได้ทำอะไรให้ หรือเพราะเขาพาซีซีมาลำบาก ถึงไม่ชอบมากขนาดนี้ "ไม่ต้องทำอะไร เหมือนที่คุณเคยบอกฉัน คนที่ไม่ชอบ ให้ทำยังไงก็คงไม่ชอบอยู่ดี เป็นแบบที่คุณเป็นนี่แหละค่ะ ฉันไม่เลิกไม่หย่ากับคุณแน ่นอน นอกเสียจากว่าคุณต้องการหย่า ฉันถึงจะหย่าให้คุณ" ชีวิตนี้กลับมาเพื่อชดเชยให้ลูกและสามีตามที่ตั้งใจ เธอจะไม่ทำแบบเดิม ไม่เลิก ไม่หย่า นอกเสียจากสิ่งเหล่านั้นคือความต้องการของสามี เธอถึงจะทำ

คนที่ไม่อยากเสียลูกสะใภ้ไปเอ่ยหยั่งเชิง เพราะการหย่าครั้งนี้ไม่เพียงแต่จะทำให้คนสองคนที่ไม่ยอมรับว่ารักกันตัดขาดจากกัน แต่นั่นมันจะเป็นการพรากความสุขไปจากหลานชายของท่านด้วย กัปตันรักปิยฉัตรดุจแม่บังเกิดเกล้า ถ้าวันหนึ่งต้องถูกจับแยกกันไม่อยากจะคิดเลยว่าหัวใจดวงน้อยๆ นั่นจะเจ ็บปวดรวดร้าวและมีรอยแผลมากแค่ไหน “มันไม่มีประโยชน์ที่จะมายื้อไว้หรอกค่ะ คนสองคนที่ไม่ได้รักกันก็ไม่ควรจะต้องมาผูกมัดใดๆ ต่อกัน หย่าแล้วก็ไปทางใครทางมัน และไม่ต้องเจอกันอีกดีที่สุดค่ะ” “ป๊านึกว่าหนูปี่รักลูกชายป๊าเสียอีก”

“หนึ่งไม่โกรธพี่หรอกค่ะ หนึ่งเข้าใจพี่ทุกอย่าง พี่ถูกคุณย่าของพี่บังคับให้แต่งงานกับหนึ่ง โดยที่พี่ไม่ได้รักหนึ่งเลย มันไม่ผิดหรอกค่ะที่พี่จะหย่ากับหนึ่งเพื่อไปหาคนที่พี่รัก” “แต่หลังจากหย่ากับเธอ พี่ก็ไม่ได้มีความรู้สึกรักใครเลยนะ จนได้กลับมารักเธอ…”

หลี่อิงอิงเองไม่ได้ต้องการทำร้ายสามี ในเมื่อเธอเองก็รู้ตัวว่ารักเขามาก แต่หากเธอไม่ทำแบบนี้ เธอไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นอีกในวันข้างหน้า และเธออยากให้ไป๋ช่ายหนิงไม่เหลืออะไรเลยแม้แต่สามีคนปัจจุบัน หากเธอมองไม่ผิดสหายของสามีคนนี้ไม่ได้รักใครในตัวภรรยาเท่าไหร่ อาจจะไม่ รักเลยด้วยซ้ำ “หลงหมิงเทียนหากนายยังต้องการกลับมาเป็นสหายของฉัน นายก็จงหย่ากับภรรยาซะ ไม่อย่างนั้นนายก็ไม่ต้องกลับมาให้ฉันเห็นหน้า แล้วเรื่องที่ผ่านมาฉันจะคิดว่ามันไม่เกิดขึ้น ส่วนไป๋ช่ายหนิง คุณไปจากบ้านหลังนี้และห้ามกลับมาเหยียบที่นี่อีก

สำหรับนางการที่พระเอกและนางเอกจะรักกันนั่นย่อมไม่ใช่เรื่องของนาง แต่นางจะแน่ใจได้ยังไงว่าเขาจะไม่สังหารนางเพียงเพราะอยากให้อนุที่ตนเองรักขึ้นเป็นฮูหยินแทนนาง การหย่ากับหวังเพ่ยอิงย่อมเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด เขาเองก็คงอยากหย่าร้างกับนางเต็มทนเพียงแต่ปัญหามันอยู่ที่ว่า เมื่อการแต่ง งานเป็นสมรสพระราชทานการหย่าร้างก็ต้องได้รับอนุญาตจากฮ่องเต้เช่นเดียวกัน

ลูกชายที่น่ารักและว่านอนสอนง่ายของฉัน ขนาดตายไปแล้วยังโดนพ่อแท้ๆ ของตัวเองเหยียดหยามขนาดนี้ ฉันไม่รู้จริงๆ ว่าเมื่อก่อนตาบอดไปรักผู้ชายแบบนี้ได้ยังไง “ลู่อวี่ ฉันไม่ได้งี่เง่า ฉันจะหย่ากับนายจริงๆ ฉันไม่มีทางยกหลุมศพให้ด้วย!”