พิศวาสร้ายผู้ชายในเสื้อคลุม

พิศวาสร้าย

ผู้ชายในเสื้อคลุม

​ผู้เขียน

Sagava Yamada (กาสะลอง)

ไม่​อนุญาต​ให้​สแกน​หนังสือ​

หรือ​คัด​ลอก​เนื้อหา​ส่วน​ใด​ส่วน​หนึ่ง​ของ​หนังสือ

เว้น​แต่​ได้​รับ​อนุญาต​จาก​เจ้าของ​หนังสือ​เท่านั้น

นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่สมมติขึ้น

ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องจริงแต่อย่างใด ชื่อบุคคล

และสถานที่ที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ไม่มีเจตนา

อ้างอิงหรือก่อให้เกิดความเสียหายใดๆ

……….

นิยายเรื่องนี้… ไม่มีแก่นสารสารัตถะอะไรนักหนา

ทั้งเรื่องขับเคลื่อนด้วยอารมณ์อันมืดดำของมนุษย์

ดำเนินเรื่องด้วยตัณหาราคะสุดร้อนแรง

ท่านใดที่ไม่ชอบโปรดหลีกเลี่ยง

*เราเตือนท่านแล้ว*

“เมียจ๋า… อูยยย… ผัวรักเมียที่สุด”

ชายปริศนาพึมพำ ขณะก้มลงดูดนมสองเต้าสลับไปมาอย่างลุ่มหลง หัวนมของเรโกะแข็งตั้งเป็นไตด้วยความดื่มด่ำซ่านเสียวเมื่อโดนดูด ขณะดุ้นเอ็นยังเสียบคา คับแน่นอยู่ในรูสวาทระบมบานของหล่อน

         “ฉันอยากเห็นหน้านาย… ขอฉันเปิดไฟได้ไหม”

เรโกะกล่าวพลางขมิบร่องสวาท อาการตอดรัดล้ำลึกยังพลุ่งพล่านอยู่ภายใน น้ำกามอุ่นๆ ของชายปริศนายังฉีดซ่านเข้าสู่ช่องท้องแขม่วเกร็งและตอดรัดเป็นจังหวะ

“เธอไม่กลัวหรอกหรือ… ว่าถ้าเปิดไปแล้วจะเห็นใบหน้าอัปลักษณ์ของฉัน”

เขาตอบอย่างนึกสนุก

“ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม… ฉันอยากเห็น… นะ… ได้โปรด”

เสียงของเรโกะแทบจะวิงวอน

“สักวันเธอจะได้เห็น… แต่ยัง… ยังไม่ใช่วันนี้”

พิศวาสร้าย

ผู้ชายในเสื้อคลุม

ณ ประเทศญี่ปุ่น

ในห้องเช่าของอพาร์ทเม้นท์แห่งหนึ่ง อยู่ติดกับสวนสาธารณะในเมืองเล็กๆ ย่านนากาโน่ของประเทศญี่ปุ่น

‘เรโกะ’ สาวน้อยลูกครึ่ง ไทย-ญี่ปุ่น ผมยาวสีดำสลวย ดวงตาคม นมใหญ่ เอวคอดสวย สะโพกผายเซ็กซี่สะดุดตาผู้ชายทุกคนที่ได้พบเห็น กำลังจัดข้าวของภายในห้อง หลังจากเพิ่งย้ายเข้ามาอยู่ได้เพียงสองวัน

เรโกะเพิ่งเรียนจบในสาขาครุศาสตร์ปฐมวัย และได้งานทำเป็นครูอนุบาลตามที่หวัง

แม้ว่างานแรกจะอยู่ไกลจากที่พักเดิมและครอบครัวซึ่งอยู่อีกเมือง หากด้วยความรักเด็กและประทับใจกับความสวยงามของชุมชนซึ่งเป็นหมู่บ้านเก่าแก่ในจังหวัดนากาโน่ มีบรรยากาศบ้านเมืองเก่าของญี่ปุ่นที่ซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางธรรมชาติอันสวยงาม มีภูมิประเทศอันหลากหลาย ทั้งที่ราบสูง ภูเขา แม่น้ำ ทุ่งหญ้าสีเขียวขจี

เรโกะมีแฟน ชื่อ ‘ยามาดะ’ เป็นผู้ชายญี่ปุ่น น่ารัก คบหากันมาได้สองปีกว่า

ทั้งสองวางแผนว่าจะแต่งงานกันทันที หลังจากเรียนจบ ทว่าพอถึงวันที่เรโกะเรียนจบ แผนการที่วางเอาไว้กลับไม่เป็นไปอย่างที่หวัง เมื่อมีเหตุให้ยามาดะต้องเปลี่ยนแผนกะทันหัน หลังจากได้ทุนเรียนต่อในคณะแพทยศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งในโตเกียว ทำให้แผนการแต่งงานต้องถูกพับเก็บไปโดยปริยาย

ในเวลาต่อมา

มือเรียวเอื้อมเปิดมู่ลี่ หญิงสาวทอดสายตาผ่านกรอบหน้าต่าง มองลงไปยังสวนสาธารณะเบื้องล่างที่มีสายลมเย็นพัดพรูผ่านช่องหน้าต่างเข้ามาปะทะใบหน้า

ที่บริเวณด้านหลังห้องพักมีซากุระต้นใหญ่ แผ่ก้านกิ่งสะพรั่ง ดอกสีชมพูผลิบานเต็มต้น บ้างก็ร่วงหล่นอยู่บนถนนสายเล็กๆ ทอดยาวไปในความเงียบสงบของอุโมงค์ต้นไม้อันเกิดจากกิ่งก้านของต้นซากุระที่ค้อมกิ่งก้านสานเข้าหากันเป็นทางยาว

เรโกะชะโงกยืนมองสวนสาธารณะอยู่พักใหญ่ๆ ก่อนตัดสินใจเดินไปยังตู้เสื้อผ้า

หญิงสาวเปลี่ยนเสื้อผ้า คว้าเสื้อยืดสีขาวมาสวมพร้อมกางเกงขาสั้นสีดำ ตามด้วยรองเท้าผ้าใบสีขาว ไม่ลืม

         ราวๆ ชั่วโมงผ่านไป

หญิงสาวกลับมาถึงห้องพัก ด้วยสภาพร่างกายที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อ รู้สึกว่าร่างกายกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาก หลังจากได้เสียเหงื่อไปกับการออกกำลังกาย

เรโกะเดินไปคว้าขวดน้ำดื่มในตู้เย็นมาดื่ม จากนั้นก็ถอดเสื้อผ้าจนร่างกายเปลือยเปล่าล่อนจ้อน

ในระหว่างที่กำลังจะเดินผ่านตู้เสื้อผ้า อดไม่ได้… ที่จะเหลือบมองรูปร่างอันเอิบอิ่ม สมบูรณ์ไปด้วยเลือดเนื้อของวัยสาวสะพรั่ง

‘เซ็กซี่เหมือนกันนะเรา’

นึกในใจ แซวตัวเองเล่นๆ สายตาจับจ้องอยู่กับภาพที่ปรากฏในบานกระจกเงาของตู้เสื้อผ้า ตั้งอยู่ท้ายเตียงนอน อดไม่ได้ที่จะชื่นชมเรือนร่างเซ็กซี่จนหาที่ติไม่ได้

ทรวงอกคัพอีของหล่อนแลดูอวบใหญ่เป็นทรงสวย เอวคอดเหมือนรูปทรงของผลน้ำเต้า สะโพกกลมกลึง สรีระตึงเต็ม สะดุดตา ก้นสวยรับกับช่วงขาเรียวยาว

‘หุ่นอย่างแกน่าไปเล่นหนังเอวีว่ะ’

ครั้งหนึ่งเพื่อนสาวที่สนิทสนมที่สุดของเรโกะเคยเอ่ยชม แต่หล่อนก็ตอบขำๆ กลับไปว่า ‘ฉันอยากเป็นครู… อยากเป็นครูอนุบาล’ และวันนี้ ฝันของเรโกะเป็นจริงแล้ว หล่อนได้มาเป็นครูอนุบาลสมใจ

         เรโกะคว้าผ้าขนหนูสีขาว เอามากระโจมอก เดินออกไปยังห้องน้ำที่อยู่ริมระเบียงหลังห้องพัก ก่อนที่จะตกใจกับภาพที่เห็น เมื่อสายตาเหลือบไปเห็นผู้ชายคนหนึ่งเข้าโดยบังเอิญ เขาอยู่ในสภาพนุ่งผ้าขนหนูผืนเดียว กำลังก้าวยาวๆ ออกมาที่สวนหย่อมเล็กๆ หลังบ้าน ดูท่าทางเหมือนกำลังจะอาบน้ำ

         “คุณพระ… ”

         เรโกะอุทาน ยกมือขึ้นปิดปาก รู้สึกคุ้นๆ กับใบหน้านี้ ครั้นเมื่อครุ่นคิดทบทวนในเวลาสั้นๆ ก็นึกออก ใช่… เขาคือผู้ชายที่วิ่งสวนกันหลายครั้งตอนออกกำลังกายนั่นเอง