ทะลุนิยายไปเป็นนางร้ายของพระรอง

ขณะที่ใครหลายคนคงกำลังนอนหลับสบายเนื่องจากข้างนอกนั้นท้องฟ้าทำท่าจะหลั่งน้ำตาลมเย็นๆ โชยผ่านเข้ามาทางหน้าต่างกระทบหญิงสาวร่างเล็กที่กำลังนั่งใช้ความคิดอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ตัวเดิมนีรชา เป็นนักเขียนที่เผยแพร่นิยายตามแพลตฟอร์มต่างๆ ความเป็นมานั้นเกิดจากการที่เธอชื่นชอบการดูซีรีส์เป็นชีวิตจิตใจ ชอบถึงขั้นเก็บเอาความหล่อเหลาของพระเอกมานอนฝันไม่กี่เดือนก่อนหน้านี้เธอจึงลุกขึ้นมาแต่งเรื่องราวที่มาจากจินตนาการ จุดประสงค์ก็เพื่อตอบสนองความต้องการของตัวเธอเอง ผู้ชายเย็นชา เย่อหยิ่งแต่คลั่งรักกว่าใครล้วนแล้วแต่ถูกหยิบยกมาเป็นพระเอกในนิยายของเธอแล้วทั้งนั้นกว่าหนึ่งชั่วโมงที่สมองของนักเขียนสาวไม่แล่นแต่ในที่สุดเธอก็คิดบทบรรยายดีๆออก เพียงไม่กี่บรรทัดที่ได้ถ่ายทอดเรื่องราวผ่านแป้นพิมพ์อาการเขินตัวบิด ยิ้มแก้มปริก็เกิดขึ้นเมื่อต้องบรรยายฉากเร่าร้อนของพระนางแต่กว่าที่ดอกพิกุลจะร่วงหล่นลงมาจากปาก พระเอกของเธอก็เล่นเอาคนอ่านสาปส่งไม่รู้กี่ตอนต่อกี่ตอนแล้วแต่เนื่องจากนีรชาไม่มีประสบการณ์บนเตียงมาก่อนอย่าว่าแต่เรื่องอย่างว่าเลยแค่จูบริมฝีปากอิ่มก็ยังไม่เคยได้ต้องชายใด ฉากชวนวาบหวิวในนิยายที่คนอ่าน

จากเหตุการณ์เหลือเชื่อที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้นีรชาได้เข้ามาอยู่ในร่างของ พราวดาว นางร้ายในนิยายของตัวเองโดยที่เธอยังไม่รู้ชะตากรรมย้อนกลับไปยังมิติที่นีรชาอยู่ก่อนที่ฝนจะตกเธอแต่งนิยายค้างไว้ ถึงตอนที่นางร้ายขับรถตามพระเอกไปจนไปสู่อุบัติเหตุไม่คาดฝันวันที่ฝนตกหนักเป็นเหตุการณ์ที่ถูกดึงเข้ามาให้เนื้อเรื่องน่าติดตามมากขึ้นด้วยความที่นีรชาให้นางร้ายไม่คุ้นชินเส้นทางบวกกับเป็นเวลากลางคืนด้วยการขับรถเสียหลักพุ่งชนข้างทาง จึงเป็นเหตุผลที่พอจะให้คนอ่านยอมรับได้และเธอได้เลือกจุดที่นางร้ายประสบอุบัติเหตุอยู่ใกล้กับจุดที่พระรองในเรื่องยืนอยู่นางร้ายเลยถูกช่วยชีวิตเอาไว้ได้ทันนอกจากนี้นีรชายังใช้ประโยชน์จากการที่พระรองมีอาชีพเป็นศัลยแพทย์ช่วยชีวิตนางร้ายเอาไว้โดยที่เธอไม่คาดคิดอีกเช่นกันว่าความบังเอิญนี้จะเกิดในเวลาคาบเกี่ยวตอนที่เธอถูกดึงเข้ามาอยู่อีกมิติหนึ่งหลังจากได้รับการช่วยเหลือร่างไร้ดวงจิตของพราวดาวถูกนำส่งโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุดจากผลการตรวจร่างกายเบื้องต้นพบว่าศีรษะได้รับการกระทบกระเทือน ขาซ้ายได้รับการกระแทกจากประตูรถคาดว่าอาจทำให้กระดูกร้าวหรือหักนอกนั้นเป็นเพียงบาดแผลเล็กน้อยเลยถื

“ฉันว่าแทนที่เธอจะเสียเวลากับคนที่เขามีเจ้าของแล้วพักผ่อนให้เยอะๆจะดีกว่านะหัดเป็นห่วงตัวเองซะบ้าง” ดูเหมือนว่าคราวนี้พ่อพระรองจะยิงนกนัดเดียวได้ถึงสองตัว สำหรับพายุเหนือเมฆกำลังคบอยู่กับน้ำค้างต่อให้จะบริสุทธิ์ใจหรือมาในฐานะเพื่อนคนหนึ่งแต่การทำแบบนี้มันก็ยิ่งจะทำให้พราวดาวตัดใจยากกว่าเดิมแต่ทั้งหมดก็มาจากการที่นีรชาปูบทให้พราวดาวกับพายุเป็นเพื่อนสนิทที่เป็นไม้เบื่อไม้เมากัน อะไรที่พราวดาวคิดว่าดีพายุมักจะเห็นตรงกันข้าม“ให้ยาตามนี้นะครับถ้าคนไข้ดื้อก็จับฉีดยาได้เลย ผมอนุญาต” ไม่รอให้อีกฝ่ายได้โวยวายคุณหมอพายุหันไปสั่งพยาบาลน้ำเสียงเรียบ พายุรู้ดีว่าพราวดาวกลัวเข็มฉีดยาจนขึ้นสมองเลยเอาเรื่องนี้ขึ้นมาขู่ทว่าคนที่นอนเจ็บอยู่บนเตียงตอนนี้ไม่ใช่พราวดาวที่เขารู้จักแต่เป็นนีรชาต่างหากที่รู้จักเขาเป็นอย่างดี“พราวอยากไปเข้าห้องน้ำเหนือช่วยพาพราวไปหน่อยสิ” นีรชามองหนุ่มรูปงามด้วยสายตาอ้อนประหนึ่งลูกแมวน้อย ด้วยรูปลักษณ์ของพราวดาวที่ทั้งสวยและมีเสน่ห์ยั่วยวนเป็นทุนเดิมอยู่แล้วพอมาเจอคนเขียนนิยายอย่างนีรชาที่สวมบทบาทได้อย่างสมจริงจริตจะก้านที่ออกทางสีหน้าและแววตาเลยไม่ต่างอะไรกับคนที่ชอบให้ท่

ด้านนักข่าวสายบันเทิงพอรู้ว่าพราวดาวฟื้นก็มารอทำข่าวกันอย่างเนืองแน่น ตลอดหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมาข่าวดาราสาวประสบอุบัติเหตุ ถูกจับตามองเป็นอย่างมากเพราะมีคนในปล่อยข่าวสาเหตุที่ทำให้ดาวร้ายเกือบเอาชีวิตไม่รอดเป็นเพราะเข้าไปเป็นมือที่สามระหว่างเจ้าของบริษัทโฆษณาชื่อดังกับเลขาคนสนิทการพาดหัวข่าวเป็นไปในทางด้านลบมากกว่าจะเป็นการเห็นอกเห็นใจที่ดาราสาวประสบอุบัติเหตุคราวนี้ เพราะผู้ชายที่ถูกดึงเข้ามาเป็นต้นเหตุมีคนรักอยู่แล้วแต่คนที่กลุ้มใจเห็นจะมีแค่ผู้จัดการส่วนตัวเท่านั้นเนตรนภาต้องคอยตอบคำถามนักข่าวตั้งแต่วันแรกที่พราวดาวเข้าโรงพยาบาลแถมยังต้องคอยรับสายแก้ต่างจากเจ้าของโฆษณาหลายตัวที่พราวดาวเป็นพรีเซนเตอร์อยู่"โอ๊ยอะไรกันนักกันหนา"เนตรนภาทิ้งตัวลงเก้าอี้พลางถอนหายใจอย่างหงุดหงิด ตั้งแต่เช้าแล้วกระมังที่เธอรับโทรศัพท์ไม่ได้หยุดหย่อน ใจหนึ่งก็อยากจะต่อว่าให้คนของตัวเองแต่นิสัยดื้อรั้นอย่างพราวดาวพูดไปก็เหมือนละลายน้ำพริกลงแม่น้ำนับตั้งแต่วันที่เนตรนภาเข้ามารับหน้าที่เป็นผู้จัดการส่วนตัวพราวดาวเชื่อฟังเธอมาตลอดยกเว้นก็แต่เรื่องของเหนือเมฆเท่านั้นที่พอคุยกันทีไรแม่ดาราก็ทำเป็นเข้าหูซ้ายอ

พายุมุ่งหน้าขับรถมายังคอนโดย่านธุรกิจที่พราวดาวพักอาศัยอยู่เนื่องจากเวลาที่แอบออกจากโรงพยาบาลเป็นช่วงเย็นของวันกว่าจะมาถึงจึงมืดค่ำแล้วทันทีที่ลงจากรถพายุก็เดินไปประตูฝั่งที่นีรชานั่งอยู่"เดินไหวหรือเปล่า" ครั้นนีรชาจะอ้าปากตอบแต่ก็ดูจะช้าไปหลายขุมเพราะร่างบางของพราวดาวถูกเขาอุ้มออกมาจากรถซะก่อน"ฉันเดินเองได้น่าไม่ต้องอุ้มหรอก" ยอมรับว่าอัตราการเต้นหัวใจผิดจังหวะไปบ้างแต่ด้วยนิสัยใจคอของเจ้าของร่างกายที่ชอบดื้อรั้นกับเพื่อนชายคนนี้นีรชาเลยจำเป็นต้องเล่นไปตามบท"คนซุ่มซ่ามแถมยังขี้สำออยอย่างเธอฉันพนันเลยว่าเธอเดินไม่ถึงสามก้าวหรอกได้นั่งก้นจ้ำเบ้าแน่" ว่าจบร่างสูงก็อุ้มคนที่เขาคิดว่าเป็นเพื่อนสาวคนสนิทอ้อมมาด้านหลังคอนโดโดยไม่คิดจะฟังคำคัดค้านหรือสนใจสีหน้าที่เริ่มไม่พอใจทางเข้าที่พายุใช้อยู่เป็นประตูลับมีลิฟต์ขึ้นไปได้ทุกชั้นแต่ส่วนใหญ่มักจะเป็นพวกดาราไม่ก็คนดังที่ไม่อยากให้ใครยุ่งเรื่องส่วนตัวถึงจะรู้จักทางลับนี้หรือพูดง่ายๆก็คือเวลาพาใครขึ้นคอนโดแล้วไม่อยากเป็นข่าวนั่นเองเช่นเดียวกับพายุ เขาเข้าใจสถานการณ์ของพราวดาวในเวลานี้ดีหรือเรียกว่าดีกว่าคนอื่นยังได้แม้เขาจะไม่ใช่คนในแวดว