روايات بقلم น้ำพริกตาแดงแก้มแดง

บทที่ 6 รสชาติของความลับและรอยร้าวที่ยากจะประสานหลังจากเหตุการณ์ที่เลานจ์ชั้น 40 ความสัมพันธ์ระหว่างธามและรินรดาก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง แม้ภายนอกรินรดายังคงเป็นดีไซน์เนอร์สาวมาดนิ่งที่ต้องมาทำงานในโรงแรมของเขาตามสัญญา แต่ในยามที่ประตูห้องทำงานของประธานบริหารปิดลง บรรยากาศที่เคยตึงเครียดกลับถูกแทนที่ด้วยความหอมหวานที่ต้องปิดบัง"คุณธามคะ... รินบอกแล้วไงว่าอย่ามานั่งใกล้ขนาดนี้ เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า" รินรดาเอ่ยเสียงเบา พยายามขยับเก้าอี้หนีเมื่อร่างสูงใหญ่ของธามลากเก้าอี้มานั่งประชิดจนต้นขาแทบจะเกยกัน"ห้องผมเป็นระบบสแกนนิ้ว ใครจะกล้าเข้ามาถ้าผมไม่卧อนุญาต" ธามตอบด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่ฟังดูอ้อนกว่าปกติ เขาถือวิสาสะหยิบดินสอออกจากมือเธอแล้ววางมันลง "อีกอย่าง... ผมจ้างคุณมาทำงานสี่ชั่วโมง แต่นี่คุณนั่งจ้องแต่แบบร่างมาสามชั่วโมงครึ่งแล้วนะ ไม่คิดจะแบ่งเวลาให้ 'เจ้านาย' คนนี้บ้างเหรอ?""รินทำงานให้คุ้มเงินเดือนไงคะ" เธอค้อนขวับ "แล้วนี่คุณไม่มีประชุมหรือไงคะ ถึงได้มานั่งเฝ้าเป็นเด็กติดขนมแบบนี้""มี... แต่ยกเลิกหมดแล้ว ผมอยากดูคุณวาดรูปมากกว่า" ธามยื่นหน้าเข้าไปใกล้จนปลายจมูกเฉียดแก้มใส "คุณร

บทที่ 5 หน้ากากที่หลุดลอกกับคำสารภาพกลางพายุแสงแดดยามบ่ายส่องกระทบกระจกอาคารสูงของโรงแรม The Grand Thame แต่บรรยากาศในใจของรินรดากลับมืดครึ้มยิ่งกว่าเมฆฝนที่ตั้งเค้าอยู่ไกลๆ เธอเดินก้าวเข้าไปในลิฟต์แก้ว มุ่งหน้าสู่ชั้น 40 ตามคำนัดหมายของเซน ในมือเธอกำโทรศัพท์ที่โชว์ภาพถ่ายเจ้าปัญหาไว้แน่นเมื่อประตูลิฟต์เปิดออก เธอพบว่ามันเป็นโซนเลานจ์ส่วนตัวที่ค่อนข้างเงียบสงัด เซนนั่งรออยู่บนโซฟากำมะหยี่สีแดงเพลิง ในชุดเดรสสั้นกุดและแว่นกันแดดแบรนด์เนมที่ปิดบังดวงตาริษยาเอาไว้"มาตรงเวลาดีนี่... นึกว่าจะกลัวจนหัวหดไปซะแล้ว" เซนเอ่ยเสียงเยาะพลางถอดแว่นวางบนโต๊ะ"คุณต้องการอะไรคะคุณเซน? ภาพนี้คุณเป็นคนถ่ายเอง หรือจ้างใครมาถ่าย?" รินรดาวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะเผชิญหน้าอย่างไม่ลดละ"ใครถ่ายไม่สำคัญหรอกจ้ะ แต่มันจะสำคัญตรงที่ว่า... ถ้าภาพนี้หลุดไปพาดหัวข่าวหน้าหนึ่งว่า 'ว่าที่ลูกสะใภ้ร้านเพชรชื่อดัง แอบแซ่บกับท่านประธานโรงแรมกลางงานการกุศล' หนูคิดว่าคุณหญิงวิมลจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน? แล้วพี่ภัทรสุดที่รักของหนูจะรู้สึกยังไง?"รินรดาสูดหายใจลึก "คุณทำแบบนี้ไปเพื่ออะไรคะ ในเมื่อคุณธามเขาก็บอกชัดเจนว่าเขากับคุณ..

บทที่ 4 รอยร้าวในใจและความนิ่งสงบก่อนพายุแสงไฟจากโคมระย้าคริสตัลในงานเลี้ยงเปิดตัวคอลเลกชันอัญมณีใหม่ "The Eternal Facet" ส่องสว่างจนทุกอย่างดูหรูหราเกินจริง รินรดาในชุดราตรีสีมิดไนท์บลูขับเน้นผิวขาวผ่อง เธอจำต้องสวมสร้อยคอไพลินล้อมเพชรผลงานชิ้นเอกที่เธอร่วมออกแบบ เพื่อเป็นพรีเซนเตอร์กิตติมศักดิ์ให้กับร้านของคุณหญิงวิมลในค่ำคืนนี้“รินดูสวยมากเลยนะคืนนี้” ภัทรในชุดสูทสีขาวสะอาดตาเอ่ยชมพลางยื่นแก้วแชมเปญให้ “พี่ภูมิใจในตัวรินจริงๆ ที่งานออกมาสมบูรณ์แบบขนาดนี้”“ขอบคุณค่ะพี่ภัทร แต่รินรู้สึกไม่ค่อยชินเลย คนเยอะจนรินเริ่มอึดอัด” รินรดากวาดสายตามองไปรอบงาน ลึกๆ ในใจเธอกำลังมองหาใครบางคน... คนที่ไม่ได้ส่งข้อความหาเธอเลยตลอดทั้งวันหลังจากคำขู่ทิ้งท้ายเมื่อวาน“ถ้าไม่ไหว บอกพี่นะ เดี๋ยวพี่พากลับก่อน” ภัทรแตะแผ่นหลังเธอเบาๆ แสดงความเป็นเจ้าของอย่างชัดเจนต่อหน้าแขกเหรื่อ“ดูเหมือนคุณภัทรจะชอบ ‘ดูแล’ อะไรที่มันเกินความสามารถตัวเองอยู่เรื่อยเลยนะครับ”เสียงทุ้มต่ำที่คุ้นเคยดังขึ้นจากด้านหลัง รินรดาใจกระตุกวูบ เธอหันไปพบกับ ธาม ที่อยู่ในชุดทักซิโด้สีดำสนิท ใบหน้าคมคายดูดุดันและทรงอำนาจกว่าทุกวัน

บทที่ 3 กับดักกลางแสงไฟเช้าวันถัดมา บรรยากาศภายในร้าน V-Jewelry ดูจะวุ่นวายกว่าปกติ รินรดาที่เพิ่งก้าวเท้าเข้ามาในร้านสังเกตเห็นพนักงานหลายคนกำลังจัดเตรียมถาดอัญมณีชุดใหญ่ และที่โต๊ะรับรองตัวยาว คุณหญิงวิมลเจ้าของร้านผู้สง่างามกำลังนั่งจิบน้ำชาพลางตรวจเช็คเอกสารด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม"อ้าว รินมาพอดีเลยลูก มาหาแม่หน่อย" คุณหญิงวิมลเรียกเธอด้วยความเอ็นดู"สวัสดีค่ะคุณหญิง มีงานด่วนอะไรหรือเปล่าคะ เห็นทุกคนดูรีบกันมาก""งานใหญ่เลยจ้ะริน" คุณหญิงวางถ้วยน้ำชาลง "เมื่อคืนคุณธามโทรหาแม่ เขาประทับใจการทำงานของรินมาก จนตัดสินใจเซ็นสัญญาให้เราเป็นผู้ผลิตของขวัญที่ระลึกสำหรับงาน Galanight ครบรอบ 15 ปีของเครือโรงแรม Grand Thame ทั้งหมด"รินรดาใจกระตุกวูบ "แต่คุณหญิงคะ... รินเพิ่งมาทำงานได้ไม่กี่วันเองนะคะ งานระดับนี้ให้พี่ภัทรหรือดีไซน์เนอร์รุ่นพี่ดูแลไม่ดีกว่าเหรอคะ?""คุณธามเขาระบุชื่อรินมาเลยจ้ะ เขาบอกว่ารินมี 'มุมมอง' ที่เขากำลังตามหา และที่สำคัญ... เขาต้องการให้ดีไซน์เนอร์ไปประจำที่โรงแรมของเขาวันละ 4 ชั่วโมง เพื่อให้งานออกมาตรงคอนเซปต์ที่สุด""ไปประจำที่นั่นเหรอคะ?" รินรดาอุทาน เสียงของเธอสั่น

บทที่ 2 รอยยิ้มใต้หน้ากากน้ำแข็งบรรยากาศในเพนท์เฮาส์ชั้นสูงสุดของโรงแรม The Grand Thame ช่างแตกต่างจากร้านเครื่องเพชรที่รินรดาเพิ่งจากมาอย่างลิบลับ ผนังกระจกใสบานใหญ่เผยให้เห็นทัศนียภาพของกรุงเทพมหานครยามค่ำคืนที่ประดับประดาด้วยแสงไฟระยิบระยับราวกับเพชรที่ร่วงหล่นบนพื้นดิน ทว่าคนใจคอเข้มแข็งอย่างรินรดากลับไม่ได้มีอารมณ์สุนทรีย์ไปกับภาพตรงหน้านักเธอประคองกล่องกำมะหยี่สีน้ำเงินเข้มไว้แนบอก ราวกับมันเป็นเกราะป้องกันตัวเพียงชิ้นเดียวที่มี"เชิญทางนี้ค่ะคุณรินรดา คุณธามรออยู่ด้านใน" เลขาสาวมาดเนี้ยบเดินนำเธอผ่านห้องโถงกว้างที่ตกแต่งด้วยศิลปะสมัยใหม่ราคาแพง ก่อนจะหยุดที่หน้าประตูไม้โอ๊คบานใหญ่เมื่อบานประตูเปิดออก กลิ่นซิการ์จางๆ ผสมกับกลิ่นเหล้าบรั่นดีชั้นเลิศก็ลอยมาปะทะจมูก ธามนั่งอยู่บนโซฟาหนังสีดำตัวยาว เขาไม่ได้สวมสูทเต็มยศเหมือนเมื่อบ่าย แต่สวมเพียงเสื้อเชิ้ตสีขาวที่ปลดกระดุมเม็ดบนออกสามเม็ด เผยให้เห็นแผงอกกว้างและลำคอแกร่ง ดูผ่อนคลายแต่ก็ยังเปี่ยมไปด้วยอำนาจคุกคาม"มาสายไปห้านาทีนะ" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นโดยที่เจ้าตัวยังไม่ละสายตาจากแก้วเหล้าในมือ"ขอโทษค่ะ พอดีการจราจรค่อนข้างติดขัด

บทที่ 1 สบตาผ่านประกายเพชรณ.ร้านเครื่องเพชร V-Jewelry ย่านราชประสงค์ บรรยากาศหรูหรา เงียบสงบ มีเพียงเสียงแอร์และกลิ่นน้ำหอมปรับอากาศราคาแพงรินรดามองดูตัวเองในกระจกบานใหญ่ในชุดสูทสีเบจที่ดูเป็นทางการแต่ยังคงความทะมัดทะแมง วันนี้เป็นวันแรกที่เธอเริ่มงานที่นี่ในฐานะผู้ช่วยส่วนตัวของคุณหญิงวิมล หลังจากที่เพิ่งเรียนจบด้านการออกแบบอัญมณีมาหมาดๆ"รินรดา... เตรียมชุด 'Blue Ocean' ไว้ในห้องรับรองหรือยัง? ลูกค้า VVIP กำลังจะมาถึงแล้วนะ" เสียงนุ่มนวลของภัทร ทายาทหนุ่มเจ้าของร้านดังขึ้นข้างตัว"เรียบร้อยค่ะพี่ภัทร รินเช็คตัวล็อกกับความสะอาดของพลอยทุกจุดแล้วค่ะ" เธอหันไปยิ้มให้รุ่นพี่คนสนิทที่รู้จักกันมาตั้งสมัยเรียนที่มหาวิทยาลัย"พี่ดีใจนะที่รินยอมมาช่วยงานที่นี่ แม่พี่ชมรินไม่ขาดปากเลยเรื่องตาถึงเรื่องเพชร" ภัทรวางมือบนไหล่เธอเบาๆ สายตาที่เขามองเธอนั้นปิดความรู้สึกไม่อยู่ แต่รินรดาก็เลือกที่จะทำเป็นไม่เห็น เพราะไม่อยากเสียความสัมพันธ์แบบพี่ชายที่แสนดีไปทันใดนั้น เสียงกระดิ่งหน้าร้านดังขึ้น พร้อมกับการปรากฏตัวของร่างสูงสง่าในชุดสูทสั่งตัดสีเทาเข้ม ชายหนุ่มเจ้าของใบหน้าคมคายราวกับรูปสลักเดินเข