Accueil / มาเฟีย / เหลี่ยมรักบอสมาเฟีย / บทที่ 6 รสชาติของความลับและรอยร้าวที่ยากจะประสาน

Partager

บทที่ 6 รสชาติของความลับและรอยร้าวที่ยากจะประสาน

last update Date de publication: 2025-12-21 16:45:12

บทที่ 6 รสชาติของความลับและรอยร้าวที่ยากจะประสาน

หลังจากเหตุการณ์ที่เลานจ์ชั้น 40 ความสัมพันธ์ระหว่างธามและรินรดาก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง แม้ภายนอกรินรดายังคงเป็นดีไซน์เนอร์สาวมาดนิ่งที่ต้องมาทำงานในโรงแรมของเขาตามสัญญา แต่ในยามที่ประตูห้องทำงานของประธานบริหารปิดลง บรรยากาศที่เคยตึงเครียดกลับถูกแทนที่ด้วยความหอมหวานที่ต้องปิดบัง

"คุณธามคะ... รินบอกแล้วไงว่าอย่ามานั่งใกล้ขนาดนี้ เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า" รินรดาเอ่ยเสียงเบา พยายามขยับเก้าอี้หนีเมื่อร่างสูงใหญ่ของธามลากเก้าอี้มานั่งประชิดจนต้นขาแทบจะเกยกัน

"ห้องผมเป็นระบบสแกนนิ้ว ใครจะกล้าเข้ามาถ้าผมไม่卧อนุญาต" ธามตอบด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่ฟังดูอ้อนกว่าปกติ เขาถือวิสาสะหยิบดินสอออกจากมือเธอแล้ววางมันลง "อีกอย่าง... ผมจ้างคุณมาทำงานสี่ชั่วโมง แต่นี่คุณนั่งจ้องแต่แบบร่างมาสามชั่วโมงครึ่งแล้วนะ ไม่คิดจะแบ่งเวลาให้ 'เจ้านาย' คนนี้บ้างเหรอ?"

"รินทำงานให้คุ้มเงินเดือนไงคะ" เธอค้อนขวับ "แล้วนี่คุณไม่มีประชุมหรือไงคะ ถึงได้มานั่งเฝ้าเป็นเด็กติดขนมแบบนี้"

"มี... แต่ยกเลิกหมดแล้ว ผมอยากดูคุณวาดรูปมากกว่า" ธามยื่นหน้าเข้าไปใกล้จนปลายจมูกเฉียดแก้มใส "คุณรู้ไหมว่าเวลาคุณตั้งใจทำงาน แววตาคุณมันประกายยิ่งกว่าเพชรที่ผมซื้อมาซะอีก"

รินรดาหน้าร้อนผ่าว เธอพยายามจะลุกหนีแต่กลับถูกวงแขนแกร่งโอบรอบเอวไว้แล้วดึงให้ลงมานั่งบนตักกว้างของเขาแทน

"คุณธาม! ปล่อยนะ เดี๋ยวใครมาเห็นรินจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน" เธอกระซิบดุพลางตีมือเขาเบาๆ

"เรียก 'พี่ธาม' สิ... เมื่อคืนตอนส่งข้อความยังเรียกได้เลย" เขาหัวเราะในลำคอพลางซบหน้าลงกับไหล่ระหง กลิ่นแป้งเด็กอ่อนๆ จากตัวเธอทำให้เขารู้สึกผ่อนคลายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน "อยู่แบบนี้สักพักเถอะริน... พี่ทำงานหนักมาทั้งวัน ขอชาร์จพลังหน่อย"

รินรดาชะงักไปเมื่อได้ยินสรรพนามที่เปลี่ยนไปและความอ่อนแอที่เขาสื่อออกมา เธอค่อยๆ วางมือลงบนแขนของเขา "พี่ธาม... ทำงานหนักก็พักบ้างสิคะ ไม่ใช่มาแกล้งริน"

"ไม่ได้แกล้ง... นี่คือการพักผ่อนที่ดีที่สุดแล้ว"

ความเงียบที่แสนหวานปกคลุมไปทั่วห้องทำงานหรูหรา ทั้งคู่หารู้ไม่ว่าพายุกำลังตั้งเค้าอยู่อีกด้านหนึ่งของประตู

ณ ร้านเครื่องเพชร V-Jewelry

ภัทรนั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานด้วยใบหน้าหมองคล้ำ ดวงตาของเขาจดจ้องไปที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ที่กำลังฉายภาพจากกล้องวงจรปิดของร้านในวันที่ธามเข้ามาหาเรื่องรินรดา เขาวนดูภาพเหล่านั้นซ้ำไปซ้ำมาด้วยความรู้สึกเจ็บปวดลึกๆ

"ทำไมต้องเป็นมัน... รินรดา ทำไมต้องเป็นไอ้ธาม" ภัทรพึมพำกับตัวเอง

เสียงเคาะประตูขัดจังหวะขึ้น คุณหญิงวิมลเดินเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้ม "ตาภัทร แม่จะมาถามเรื่องงานหมั้น... แม่คุยกับเพื่อนแม่ที่ทำธุรกิจอสังหาฯ ไว้แล้วนะ ว่าถ้าเราหมั้นกับรินรดาจริงๆ เขาจะมาร่วมหุ้นกับเรา"

"รินเขาไม่ได้รักผมครับคุณแม่" ภัทรตอบเสียงเรียบ แต่แฝงไปด้วยความขมขื่น

"รักไม่รักมันอยู่ที่การดูแลจ้ะลูก ผู้หญิงน่ะแพ้ความดี รินรดาเป็นเด็กดี ถ้าหนูรุกหนักกว่านี้ มีหรือเขาจะไม่ใจอ่อน" คุณหญิงวิมลไม่ได้สังเกตเห็นแววตาที่เปลี่ยนไปของลูกชาย "แม่เห็นช่วงนี้รินไปทำงานที่โรงแรมบ่อยๆ ระวังหน่อยนะ ตาธามน่ะเขาร้าย... อย่าให้เขามาฉกเพชรในมือเราไปได้"

คำว่า 'ฉกเพชร' เหมือนน้ำมันที่ราดลงบนกองไฟในใจภัทร เขาฉุกคิดถึงภาพที่เห็นที่ระเบียงงานเลี้ยง แววตาของรินรดาที่มองธามในวันนั้นมันไม่ใช่สายตาของคนที่รังเกียจ แต่มันคือสายตาของคนที่กำลังหวั่นไหว

"ผมไม่ยอมให้ใครเอาของของผมไปหรอกครับคุณแม่... ไม่ว่าต้องใช้วิธีไหนก็ตาม"

วันต่อมา ณ งานแถลงข่าวโปรเจกต์ของขวัญโรงแรม

ธามจัดงานแถลงข่าวอย่างยิ่งใหญ่ที่ห้องบอลรูมของโรงแรม เพื่อเปิดตัวรินรดาในฐานะดีไซน์เนอร์หลักอย่างเป็นทางการ ท่ามกลางสื่อมวลชนและแขกผู้มีเกียรติมากมาย รินรดาในชุดเดรสสีครีมดูสง่างามยืนอยู่ข้างๆ ธาม

"และนี่คือคุณรินรดา ผู้ที่ตีโจทย์ 'ความงามจากเนื้อแท้' ได้แตกฉานที่สุดครับ" ธามประกาศด้วยความภาคภูมิใจ สายตาที่เขามองเธอนั้นปิดความชื่นชมไว้ไม่อยู่

การแถลงข่าวเป็นไปอย่างราบรื่น จนกระทั่งถึงช่วงตอบคำถามสื่อมวลชน

"ขออนุญาตถามคุณรินรดานะคะ มีข่าวลือหนาหูว่าคุณรินรดามีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับคุณธาม จนทำให้ได้รับงานใหญ่ขนาดนี้ ทั้งที่ยังเป็นเพียงนักศึกษาจบใหม่ ข้อเท็จจริงเป็นยังไงคะ?" นักข่าวคนหนึ่งโพล่งขึ้นมา

รินรดาหน้าเสีย เธอเหลือบมองธามที่ขมวดคิ้วแน่น

"นอกจากนี้ยังมีรูปหลุดที่คุณรินรดากับคุณธามอยู่ด้วยกันในที่ลับตาคน... รวมถึงข่าวที่ว่าคุณรินรดาเป็น 'มือที่สาม' ระหว่างคุณธามกับคุณเซนด้วยค่ะ"

เสียงซุบซิบนินทาดังขึ้นทันที รินรดาตัวสั่นเทา เธอไม่เคยเจอสถานการณ์แบบนี้มาก่อน แต่ก่อนที่เธอจะพูดอะไร ภัทรที่นั่งอยู่ในแถวหน้าก็ลุกขึ้นยืนแล้วเดินขึ้นไปบนเวที

"ขอประทานโทษนะครับทุกคน ผมในฐานะทายาท V-Jewelry และ 'ว่าที่คู่หมั้น' ของคุณรินรดา ขอชี้แจงครับ" ภัทรพูดใส่ไมค์ด้วยน้ำเสียงนิ่งแต่ทรงพลัง "ภาพที่ทุกคนเห็นหรือข่าวที่ออกมา เป็นการเข้าใจผิดครับ รินรดากับคุณธามมีความสัมพันธ์กันแค่เรื่องงาน ส่วนเรื่องความรัก... รินรดากับผมเรามีพันธสัญญาระหว่างครอบครัวกันอยู่แล้ว"

รินรดาหันไปมองภัทรด้วยความตกใจ "พี่ภัทร... พูดอะไรคะ?"

ธามกำหมัดแน่น ก้าวเข้ามายืนขวางระหว่างภัทรและรินรดา "คุณภัทร การให้ข้อมูลเท็จต่อหน้าสื่อมันไม่ส่งผลดีต่อใครนะครับ"

"เท็จตรงไหนครับคุณธาม? หรือคุณจะปฏิเสธว่าคุณหญิงวิมลกับคุณแม่ของคุณคุยเรื่องนี้กันไว้แล้ว?" ภัทรจ้องหน้าธามอย่างไม่เกรงกลัว "รินรดาเขาเป็นผู้หญิงมีเจ้าของ... กรุณาให้เกียรติ 'คนรัก' ของเขาด้วย"

บรรยากาศในงานชุลมุนทันที นักข่าวรุมถ่ายรูปสามเส้าบนเวที รินรดารู้สึกเหมือนโลกกำลังถล่มลงมา เธอหันไปสบตากับธาม เห็นแววตาของเขาที่เต็มไปด้วยความผิดหวังและความโกรธจัด

"รินรดา... นี่คือเรื่องที่คุณตกลงกับเขาไว้เหรอ?" ธามถามเสียงเย็น

"เปล่าค่ะพี่ธาม... รินไม่เคยตกลง"

"กลับบ้านกับพี่รินรดา!" ภัทรคว้าข้อมือเธออย่างแรงจนเธอร้องออกมาด้วยความเจ็บ

"ปล่อยเธอ!" ธามกระชากแขนภัทรออก "อย่ามาใช้กำลังในที่ของผม!"

"ที่นี่อาจจะเป็นที่ของคุณ แต่ผู้หญิงคนนี้... เป็นของผม!" ภัทรตะคอกกลับ ก่อนจะหันไปหานักข่าว "ผมมีหลักฐานการจดทะเบียนจองเพชรหมั้นในชื่อของรินรดาตั้งแต่อาทิตย์ก่อน ใครอยากได้ข้อมูลเชิญที่ร้านครับ!"

ภัทรลากตัวรินรดาลงจากเวทีท่ามกลางความตกตะลึงของทุกคน รินรดาพยายามขัดขืนแต่สู้แรงไม่ได้ เธอหันไปมองธามเป็นครั้งสุดท้าย เห็นเขายืนนิ่งท่ามกลางแสงแฟลชที่รุมล้อม ดวงตาคู่คมนั้นกลับไปเย็นชาและไร้ความรู้สึกยิ่งกว่าวันแรกที่เจอกัน

ในรถของภัทร

"พี่ภัทรทำแบบนี้ทำไม! พี่ทำลายชีวิตริน ทำลายชื่อเสียงริน!" รินรดาร้องไห้ออกมาด้วยความอัดอั้น

"พี่ทำเพื่อปกป้องรินนะ! รินไม่เห็นเหรอว่ามันหลอกใช้ริน มันทำให้รินกลายเป็นขี้ปากชาวบ้าน!" ภัทรตะโกนลั่นรถ "พี่รักริน พี่ไม่ยอมให้มันมาแย่งรินไปแบบนี้!"

"พี่ไม่ได้รักรินหรอกพี่ภัทร... พี่แค่รักตัวเอง พี่แค่ไม่อยากแพ้!"

รินรดาเปิดประตูรถทันทีที่รถจอดติดไฟแดง เธอกระโดดลงจากรถแล้ววิ่งหนีไปในฝูงชน ทิ้งให้ภัทรตะโกนเรียกตามหลังด้วยความคลั่งแค้น

เธอยืนอยู่ท่ามกลางสายฝนที่เริ่มเทลงมา ราวกับสวรรค์กำลังซ้ำเติม หัวใจของเธอแตกสลายเมื่อคิดถึงสายตาที่ธามมองเธอเป็นครั้งสุดท้าย ความสุขที่เพิ่งได้รับมาเพียงชั่วข้ามคืน กลับกลายเป็นยาพิษที่ทำร้ายเธอจนแทบกระอัก

รินรดาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา พยายามจะโทรหาธาม แต่สิ่งที่เธอเห็นในโซเชียลมีเดียกลับทำให้เธอแทบล้มทั้งยืน

#CEOธาม สั่งยกเลิกสัญญาโปรเจกต์เครื่องเพชรทั้งหมดกับ V-Jewelry มีผลทันที! พร้อมประกาศตัดสัมพันธ์ทุกกรณีกับครอบครัวอัครเดชโภคิน!

"พี่ธาม... อย่าทำแบบนี้" เธอกระซิบทั้งน้ำตา

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • เหลี่ยมรักบอสมาเฟีย   บทที่ 6 รสชาติของความลับและรอยร้าวที่ยากจะประสาน

    บทที่ 6 รสชาติของความลับและรอยร้าวที่ยากจะประสานหลังจากเหตุการณ์ที่เลานจ์ชั้น 40 ความสัมพันธ์ระหว่างธามและรินรดาก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง แม้ภายนอกรินรดายังคงเป็นดีไซน์เนอร์สาวมาดนิ่งที่ต้องมาทำงานในโรงแรมของเขาตามสัญญา แต่ในยามที่ประตูห้องทำงานของประธานบริหารปิดลง บรรยากาศที่เคยตึงเครียดกลับถูกแทนที่ด้วยความหอมหวานที่ต้องปิดบัง"คุณธามคะ... รินบอกแล้วไงว่าอย่ามานั่งใกล้ขนาดนี้ เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า" รินรดาเอ่ยเสียงเบา พยายามขยับเก้าอี้หนีเมื่อร่างสูงใหญ่ของธามลากเก้าอี้มานั่งประชิดจนต้นขาแทบจะเกยกัน"ห้องผมเป็นระบบสแกนนิ้ว ใครจะกล้าเข้ามาถ้าผมไม่卧อนุญาต" ธามตอบด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่ฟังดูอ้อนกว่าปกติ เขาถือวิสาสะหยิบดินสอออกจากมือเธอแล้ววางมันลง "อีกอย่าง... ผมจ้างคุณมาทำงานสี่ชั่วโมง แต่นี่คุณนั่งจ้องแต่แบบร่างมาสามชั่วโมงครึ่งแล้วนะ ไม่คิดจะแบ่งเวลาให้ 'เจ้านาย' คนนี้บ้างเหรอ?""รินทำงานให้คุ้มเงินเดือนไงคะ" เธอค้อนขวับ "แล้วนี่คุณไม่มีประชุมหรือไงคะ ถึงได้มานั่งเฝ้าเป็นเด็กติดขนมแบบนี้""มี... แต่ยกเลิกหมดแล้ว ผมอยากดูคุณวาดรูปมากกว่า" ธามยื่นหน้าเข้าไปใกล้จนปลายจมูกเฉียดแก้มใส "คุณร

  • เหลี่ยมรักบอสมาเฟีย   บทที่ 5 หน้ากากที่หลุดลอกกับคำสารภาพกลางพายุ

    บทที่ 5 หน้ากากที่หลุดลอกกับคำสารภาพกลางพายุแสงแดดยามบ่ายส่องกระทบกระจกอาคารสูงของโรงแรม The Grand Thame แต่บรรยากาศในใจของรินรดากลับมืดครึ้มยิ่งกว่าเมฆฝนที่ตั้งเค้าอยู่ไกลๆ เธอเดินก้าวเข้าไปในลิฟต์แก้ว มุ่งหน้าสู่ชั้น 40 ตามคำนัดหมายของเซน ในมือเธอกำโทรศัพท์ที่โชว์ภาพถ่ายเจ้าปัญหาไว้แน่นเมื่อประตูลิฟต์เปิดออก เธอพบว่ามันเป็นโซนเลานจ์ส่วนตัวที่ค่อนข้างเงียบสงัด เซนนั่งรออยู่บนโซฟากำมะหยี่สีแดงเพลิง ในชุดเดรสสั้นกุดและแว่นกันแดดแบรนด์เนมที่ปิดบังดวงตาริษยาเอาไว้"มาตรงเวลาดีนี่... นึกว่าจะกลัวจนหัวหดไปซะแล้ว" เซนเอ่ยเสียงเยาะพลางถอดแว่นวางบนโต๊ะ"คุณต้องการอะไรคะคุณเซน? ภาพนี้คุณเป็นคนถ่ายเอง หรือจ้างใครมาถ่าย?" รินรดาวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะเผชิญหน้าอย่างไม่ลดละ"ใครถ่ายไม่สำคัญหรอกจ้ะ แต่มันจะสำคัญตรงที่ว่า... ถ้าภาพนี้หลุดไปพาดหัวข่าวหน้าหนึ่งว่า 'ว่าที่ลูกสะใภ้ร้านเพชรชื่อดัง แอบแซ่บกับท่านประธานโรงแรมกลางงานการกุศล' หนูคิดว่าคุณหญิงวิมลจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน? แล้วพี่ภัทรสุดที่รักของหนูจะรู้สึกยังไง?"รินรดาสูดหายใจลึก "คุณทำแบบนี้ไปเพื่ออะไรคะ ในเมื่อคุณธามเขาก็บอกชัดเจนว่าเขากับคุณ..

  • เหลี่ยมรักบอสมาเฟีย   บทที่ 4 รอยร้าวในใจและความนิ่งสงบก่อนพายุ

    บทที่ 4 รอยร้าวในใจและความนิ่งสงบก่อนพายุแสงไฟจากโคมระย้าคริสตัลในงานเลี้ยงเปิดตัวคอลเลกชันอัญมณีใหม่ "The Eternal Facet" ส่องสว่างจนทุกอย่างดูหรูหราเกินจริง รินรดาในชุดราตรีสีมิดไนท์บลูขับเน้นผิวขาวผ่อง เธอจำต้องสวมสร้อยคอไพลินล้อมเพชรผลงานชิ้นเอกที่เธอร่วมออกแบบ เพื่อเป็นพรีเซนเตอร์กิตติมศักดิ์ให้กับร้านของคุณหญิงวิมลในค่ำคืนนี้“รินดูสวยมากเลยนะคืนนี้” ภัทรในชุดสูทสีขาวสะอาดตาเอ่ยชมพลางยื่นแก้วแชมเปญให้ “พี่ภูมิใจในตัวรินจริงๆ ที่งานออกมาสมบูรณ์แบบขนาดนี้”“ขอบคุณค่ะพี่ภัทร แต่รินรู้สึกไม่ค่อยชินเลย คนเยอะจนรินเริ่มอึดอัด” รินรดากวาดสายตามองไปรอบงาน ลึกๆ ในใจเธอกำลังมองหาใครบางคน... คนที่ไม่ได้ส่งข้อความหาเธอเลยตลอดทั้งวันหลังจากคำขู่ทิ้งท้ายเมื่อวาน“ถ้าไม่ไหว บอกพี่นะ เดี๋ยวพี่พากลับก่อน” ภัทรแตะแผ่นหลังเธอเบาๆ แสดงความเป็นเจ้าของอย่างชัดเจนต่อหน้าแขกเหรื่อ“ดูเหมือนคุณภัทรจะชอบ ‘ดูแล’ อะไรที่มันเกินความสามารถตัวเองอยู่เรื่อยเลยนะครับ”เสียงทุ้มต่ำที่คุ้นเคยดังขึ้นจากด้านหลัง รินรดาใจกระตุกวูบ เธอหันไปพบกับ ธาม ที่อยู่ในชุดทักซิโด้สีดำสนิท ใบหน้าคมคายดูดุดันและทรงอำนาจกว่าทุกวัน

  • เหลี่ยมรักบอสมาเฟีย   บทที่ 3 กับดักกลางแสงไฟ

    บทที่ 3 กับดักกลางแสงไฟเช้าวันถัดมา บรรยากาศภายในร้าน V-Jewelry ดูจะวุ่นวายกว่าปกติ รินรดาที่เพิ่งก้าวเท้าเข้ามาในร้านสังเกตเห็นพนักงานหลายคนกำลังจัดเตรียมถาดอัญมณีชุดใหญ่ และที่โต๊ะรับรองตัวยาว คุณหญิงวิมลเจ้าของร้านผู้สง่างามกำลังนั่งจิบน้ำชาพลางตรวจเช็คเอกสารด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม"อ้าว รินมาพอดีเลยลูก มาหาแม่หน่อย" คุณหญิงวิมลเรียกเธอด้วยความเอ็นดู"สวัสดีค่ะคุณหญิง มีงานด่วนอะไรหรือเปล่าคะ เห็นทุกคนดูรีบกันมาก""งานใหญ่เลยจ้ะริน" คุณหญิงวางถ้วยน้ำชาลง "เมื่อคืนคุณธามโทรหาแม่ เขาประทับใจการทำงานของรินมาก จนตัดสินใจเซ็นสัญญาให้เราเป็นผู้ผลิตของขวัญที่ระลึกสำหรับงาน Galanight ครบรอบ 15 ปีของเครือโรงแรม Grand Thame ทั้งหมด"รินรดาใจกระตุกวูบ "แต่คุณหญิงคะ... รินเพิ่งมาทำงานได้ไม่กี่วันเองนะคะ งานระดับนี้ให้พี่ภัทรหรือดีไซน์เนอร์รุ่นพี่ดูแลไม่ดีกว่าเหรอคะ?""คุณธามเขาระบุชื่อรินมาเลยจ้ะ เขาบอกว่ารินมี 'มุมมอง' ที่เขากำลังตามหา และที่สำคัญ... เขาต้องการให้ดีไซน์เนอร์ไปประจำที่โรงแรมของเขาวันละ 4 ชั่วโมง เพื่อให้งานออกมาตรงคอนเซปต์ที่สุด""ไปประจำที่นั่นเหรอคะ?" รินรดาอุทาน เสียงของเธอสั่น

  • เหลี่ยมรักบอสมาเฟีย   บทที่ 2 รอยยิ้มใต้หน้ากากน้ำแข็ง

    บทที่ 2 รอยยิ้มใต้หน้ากากน้ำแข็งบรรยากาศในเพนท์เฮาส์ชั้นสูงสุดของโรงแรม The Grand Thame ช่างแตกต่างจากร้านเครื่องเพชรที่รินรดาเพิ่งจากมาอย่างลิบลับ ผนังกระจกใสบานใหญ่เผยให้เห็นทัศนียภาพของกรุงเทพมหานครยามค่ำคืนที่ประดับประดาด้วยแสงไฟระยิบระยับราวกับเพชรที่ร่วงหล่นบนพื้นดิน ทว่าคนใจคอเข้มแข็งอย่างรินรดากลับไม่ได้มีอารมณ์สุนทรีย์ไปกับภาพตรงหน้านักเธอประคองกล่องกำมะหยี่สีน้ำเงินเข้มไว้แนบอก ราวกับมันเป็นเกราะป้องกันตัวเพียงชิ้นเดียวที่มี"เชิญทางนี้ค่ะคุณรินรดา คุณธามรออยู่ด้านใน" เลขาสาวมาดเนี้ยบเดินนำเธอผ่านห้องโถงกว้างที่ตกแต่งด้วยศิลปะสมัยใหม่ราคาแพง ก่อนจะหยุดที่หน้าประตูไม้โอ๊คบานใหญ่เมื่อบานประตูเปิดออก กลิ่นซิการ์จางๆ ผสมกับกลิ่นเหล้าบรั่นดีชั้นเลิศก็ลอยมาปะทะจมูก ธามนั่งอยู่บนโซฟาหนังสีดำตัวยาว เขาไม่ได้สวมสูทเต็มยศเหมือนเมื่อบ่าย แต่สวมเพียงเสื้อเชิ้ตสีขาวที่ปลดกระดุมเม็ดบนออกสามเม็ด เผยให้เห็นแผงอกกว้างและลำคอแกร่ง ดูผ่อนคลายแต่ก็ยังเปี่ยมไปด้วยอำนาจคุกคาม"มาสายไปห้านาทีนะ" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นโดยที่เจ้าตัวยังไม่ละสายตาจากแก้วเหล้าในมือ"ขอโทษค่ะ พอดีการจราจรค่อนข้างติดขัด

  • เหลี่ยมรักบอสมาเฟีย   บทที่ 1 สบตาผ่านประกายเพชร

    บทที่ 1 สบตาผ่านประกายเพชรณ.ร้านเครื่องเพชร V-Jewelry ย่านราชประสงค์ บรรยากาศหรูหรา เงียบสงบ มีเพียงเสียงแอร์และกลิ่นน้ำหอมปรับอากาศราคาแพงรินรดามองดูตัวเองในกระจกบานใหญ่ในชุดสูทสีเบจที่ดูเป็นทางการแต่ยังคงความทะมัดทะแมง วันนี้เป็นวันแรกที่เธอเริ่มงานที่นี่ในฐานะผู้ช่วยส่วนตัวของคุณหญิงวิมล หลังจากที่เพิ่งเรียนจบด้านการออกแบบอัญมณีมาหมาดๆ"รินรดา... เตรียมชุด 'Blue Ocean' ไว้ในห้องรับรองหรือยัง? ลูกค้า VVIP กำลังจะมาถึงแล้วนะ" เสียงนุ่มนวลของภัทร ทายาทหนุ่มเจ้าของร้านดังขึ้นข้างตัว"เรียบร้อยค่ะพี่ภัทร รินเช็คตัวล็อกกับความสะอาดของพลอยทุกจุดแล้วค่ะ" เธอหันไปยิ้มให้รุ่นพี่คนสนิทที่รู้จักกันมาตั้งสมัยเรียนที่มหาวิทยาลัย"พี่ดีใจนะที่รินยอมมาช่วยงานที่นี่ แม่พี่ชมรินไม่ขาดปากเลยเรื่องตาถึงเรื่องเพชร" ภัทรวางมือบนไหล่เธอเบาๆ สายตาที่เขามองเธอนั้นปิดความรู้สึกไม่อยู่ แต่รินรดาก็เลือกที่จะทำเป็นไม่เห็น เพราะไม่อยากเสียความสัมพันธ์แบบพี่ชายที่แสนดีไปทันใดนั้น เสียงกระดิ่งหน้าร้านดังขึ้น พร้อมกับการปรากฏตัวของร่างสูงสง่าในชุดสูทสั่งตัดสีเทาเข้ม ชายหนุ่มเจ้าของใบหน้าคมคายราวกับรูปสลักเดินเข

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status