Chapter: บทที่ 12: แขกที่ไม่ได้รับเชิญหลังจากวันนั้นผ่านไป เอเวอเรนน์ก็ได้ค้นพบความจริงอันน่าเจ็บปวดว่า บางครั้งการพยายามทำอะไรสักอย่างให้ล้มเหลว กลับเป็นเรื่องที่ยากกว่าการตั้งใจทำให้สำเร็จเสียอีก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อทุกคนรอบตัวต่างพากันสนับสนุนความคิดของเธออย่างเต็มที่ “คุณหนูเจ้าคะ รายชื่อร้านค้าที่จะเข้าร่วมงานเลี้ยงน้ำชาส่งมาแล้วเจ้าค่ะ” ซาร่าวางเอกสารกองหนึ่งลงบนโต๊ะ ก่อนจะจัดเรียงให้เป็นระเบียบ เอเวอเรนน์ที่กำลังนั่งเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างค่อย ๆ หันกลับมา ดวงตาสีน้ำเงินเข้มทอดมองเอกสารตรงหน้าด้วยความรู้สึกสิ้นหวัง “เยอะขนาดนี้เลยเหรอ?” “เจ้าค่ะ ท่านเอลเลนดอร์ส่งมาให้ตรวจสอบก่อนจะนำไปพิจารณาขั้นสุดท้าย” “ฉันคิดว่าแค่เลือกไม่กี่ร้านก็น่าจะพอแล้วนะ…” “แต่คุณหนูเป็นคนเสนอเองไม่ใช่หรือเจ้าคะ ว่าต้องการเปิดโอกาสให้ร้านค้าขนาดเล็กและช่างฝีมือที่ไม่มีชื่อเสียงได้เข้ามามีส่วนร่วมด้วย” “นั่นมันก็ใช่…” เอเวอเรนน์ตอบเสียงเบา ก่อนจะก้มมองเอกสารอีกครั้ง เธอเป็นคนเสนอแนวคิดนี้จริง ๆ เพียงแต่ไม่ได้คิดว่ามันจะได้รับการยอมรับมากถึงขนาดนี้ หากรู้ล่วงหน้าว่าจะต้องมานั่งจัดการเอกสารมากมายเช่นนี้ เธอคงเลือกเสนอแผนการที่ท
Last Updated: 2026-11-09
Chapter: บทที่ 11: แผนการที่ล้มเหลว“ฉันจะรับผิดชอบต่อสิ่งที่ตัวเองตัดสินใจเอง” เอเวอเรนน์กล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น พลางส่งยิ้มให้ลูวินเน่ที่ยังคงมีสีหน้าเป็นกังวล แม้คำพูดของเธอจะฟังดูน่าเชื่อถือเพียงใด แต่มีเพียงเอเวอเรนน์เท่านั้นที่รู้ว่าความจริงแล้ว เธอไม่ได้ต้องการรับผิดชอบอะไรทั้งนั้น สิ่งที่เธอต้องการมากที่สุดในตอนนี้คือการถูกคัดออกจากการคัดเลือกให้เร็วที่สุดต่างหาก! “เอาเถอะค่ะ…ถ้าเอเรนน์ตัดสินใจแบบนั้น ฉันก็คงห้ามอะไรไม่ได้แล้ว” ลูวินเน่ถอนหายใจ ก่อนจะนั่งลงบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม “แต่ถึงยังไง ช่วงนี้ก็ระวังตัวไว้หน่อยก็ดีนะคะ” “ขอบใจนะคะวินเน่” เอเวอเรนน์ยิ้มให้ลูวินเน่ เพื่อคลายความกังวลของเธอ แต่ในวินาทีถัดมา เธอก็เริ่มรู้สึกผิดขึ้นมาเล็กน้อย ลูวินเน่กำลังเป็นห่วงเธอจากใจจริง ในขณะที่ตัวเธอกลับกำลังวางแผนทำให้ตัวเองสอบตกอยู่เนี่ยนะ… ช่างเถอะ! ถึงจะรู้สึกผิดอยู่บ้าง แต่การได้กลับบ้านก็สำคัญไม่แพ้กันนี่นา! “ว่าแต่เอเรนน์ เธอคิดจะทำอย่างไรต่อไป?” “ก็รอให้รายงานถูกปฏิเสธน่ะสิ” “หืม?” “เปล่าจ้ะ! ฉันหมายถึง…รอให้พวกเขาพิจารณารายงานต่างหาก!” เอเวอเรนน์รีบแก้ตัวทันที ก่อนจะยกถ้วยชาขึ้นจิบกลบเกลื่อน ลู
Last Updated: 2026-11-01
Chapter: บทที่ 10: รายงานหลังจากเอลเลนดอร์กลับไปได้ไม่นาน เอเวอเรนน์ก็เริ่มวางแผนจัดงานเลี้ยงน้ำชาสำหรับการทดสอบครั้งถัดไปทันที เป้าหมายของเธอในครั้งนี้เรียบง่ายมาก นั่นคือการจัดงานเลี้ยงที่ใช้เงินให้น้อยที่สุด และที่สำคัญ ต้องเป็นงานเลี้ยงที่แหกคำแนะนำของเอลเลนดอร์ให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้! ยิ่งงานออกมาไม่ถูกใจเหล่าขุนนางมากเท่าไร โอกาสที่รายงานของเธอจะถูกปัดตกก็ยิ่งมีมากขึ้นเท่านั้น “ดีล่ะ! งั้นเรามาเริ่มแผนการกันเถอะ!” เอเวอเรนน์ตบมือลงบนโต๊ะเบา ๆ ด้วยความมุ่งมั่น ก่อนจะหันไปหาซาร่าที่กำลังยืนอยู่ข้าง ๆ “คุณหนูจะทำอย่างไรหรือคะ?” “ก็แค่…ทำตรงข้ามกับสิ่งที่เหล่าขุนนางชื่นชอบเสียก็สิ้นเรื่องแล้ว!” “อย่างไรหรือคะ?” “ลองคิดดูสิ เหล่าขุนนางไม่ชอบอะไรมากที่สุดล่ะ?” ซาร่ายกมือขึ้นแตะคาง พลางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “อืม…สามัญชนหรือคะ?” “ใช่แล้ว!” เอเวอเรนน์ดีดนิ้วดังเป๊าะ ดวงตาเป็นประกายราวกับเพิ่งค้นพบแผนการอันยอดเยี่ยม “ฉันจะจัดงานเลี้ยงที่สามัญชนสามารถเข้าร่วมได้โดยไม่จำเป็นต้องมีบัตรเชิญยังไงล่ะ! ขอแค่มีหน้ากากก็สามารถเข้าร่วมงานได้อย่างอิสระ!” “แล้วแบบนี้…พวกขุนนางก็ต้องไม่พอใจแน่ ๆ เลยนะคะ”
Last Updated: 2026-10-18
Chapter: บทที่ 9: โอกาสที่เลือนลางหลังจากลูวินเน่กลับไปแล้ว ภายในห้องก็กลับมาเงียบสงบอีกครั้ง เอเวอเรนน์นั่งอยู่บนเตียง พลางมองไปยังประตูที่เพิ่งปิดลงด้วยสีหน้าครุ่นคิด คำพูดของลูวินเน่ยังคงวนเวียนอยู่ในหัวไม่ยอมหายไปไหน “ฉันจะไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายเอเรนน์อีกแล้ว” ตอนที่ได้ยินประโยคนั้น เธอรู้สึกซาบซึ้งใจอยู่หรอก แต่พอนึกถึงสีหน้าจริงจังของอีกฝ่ายก่อนจากไปแล้ว เธอกลับรู้สึกไม่สบายใจอย่างบอกไม่ถูก โดยเฉพาะเรื่องของคุณชายไคล์ ทำไมวินเน่ถึงดูตกใจขนาดนั้น เพียงเพราะเธอเรียกเขาว่าไคล์ หรือว่าเขาจะเป็นคนที่มีอิทธิพลมากกว่าที่เธอคิด? เอเวอเรนน์ยกมือขึ้นกุมขมับ แค่พยายามเอาตัวเองออกจากการคัดเลือกก็ยากพออยู่แล้ว เธอไม่อยากเข้าไปพัวพันกับเรื่องยุ่งยากของคนอื่นอีกจริง ๆ “คุณหนูคะ เป็นอะไรหรือเปล่าคะ?” ซาร่าที่กำลังจัดของอยู่ข้างเตียงเอ่ยถาม เมื่อเห็นผู้เป็นนายทำสีหน้าเหมือนกำลังเผชิญหน้ากับปัญหาระดับชาติ “ซาร่า เธอคิดว่าคนเราจะมีเรื่องให้กังวลได้มากที่สุดกี่เรื่องในหนึ่งวันเหรอ?” “เอ๊ะ?” สาวใช้ชะงักมือ ก่อนจะหันมามองคุณหนูของตนอย่างงุนงง “ถ้าเป็นเรื่องของคุณหนู เกรงว่าจะนับไม่หมดนะคะ” “นี่เธอกำลังปลอบ
Last Updated: 2026-10-11
Chapter: บทที่ 8
:
เรื่องราวที่เริ่มต้นขึ้น“เอเรนน์ค่ะ...” เอเวอเรนน์หันกลับมา ลูวินเน่เงียบอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะมองซ้ายมองขวาให้แน่ใจว่าไม่มีใคร แล้วถามเบา ๆ “เมื่อครู่นี้...คนที่อุ้มเอเรนน์กลับมา...” “ทั้งสองคนรู้จักกันเหรอคะ” เอเวอเรนน์ก็ตอบตามตรง “อ้อ...เขาคือคุณชายไคล์ค่ะ” ลูวินเน่ตกใจนิดหนึ่ง แต่เก็บอาการ “อย่างนั้นหรือคะ...” “น่าแปลก...” “เขาคนนั้นไม่น่าจะยอมให้ใครเรียกชื่อเล่นได้” “บางทีข้าอาจจะมองผิดไปสิน่ะ” ถึงอย่างนั้นลูวินเน่ก็ยังมองตามหลังของไคล์ไม่วางตาอยู่อย่างนั้น แม้ไคล์จะเดินทิ้งห่างไกลแล้วก็ตาม “วิน...” “วินเน่...” “วินเน่ค่ะ!...” เอเวอเรนน์เรียกลูวินเน่อยู่นานสองนาน เอเวอเรนน์เลยตะโกนออกมา “วินเน่ค่ะ...” “คะ! ค่ะ...ว่ายังไงคะ” “เป็นอะไรหรือเปล่าคะ” “ฉันเรียกอยู่ตั้งนาน แต่วินเน่...กลับเงียบไป” “อ้า...ขอโทษด้วยนะคะ” “ช่างเถอะค่ะ” “ฉันว่าวินเน่กลับไปพักผ่อนก่อนเถอะค่ะ” “เอ๊ะ แต่ว่า...” “ซาร่า ช่วยไปส่งวินเน่ที่ห้องด้วยจ๊ะ” “ค่ะ คุณหนู” “แต่ว่า...” “เชิญค่ะ ท่านหญิงวาซาสต์” “ดะ...เดี๋ยวสิ...” “ดิฉันว่าวันนี้ท่านหญิงกลับไปพักก่อนเถอะค่ะ คุณหนูเอง
Last Updated: 2026-10-03
Chapter: บทที่ 7: เหตุไม่คาดฝันระหว่างที่เอเวอเรนน์และลูวินเน่เดินเล่นในสวนรอบนอกของพระราชวังอยู่นั้นได้เกิดเหตุการณ์ที่น่าตกใจอย่างมากนั่นก็คือ...ทั้งสองได้ยินเสียงร้องของเด็กผู้ชาย จึงรีบวิ่งไปดูและพบกับเด็กผู้ชายคนนั้นล้มลงอยู่กับพื้นหญ้า และข้างหน้ายังมีงูหนึ่งตัว ที่ตั้งท่าจะฉกเด็กชายคนนั้นอยู่“อย่า!...อย่าเข้ามานะ!”เด็กชายคว้าก้อนหินได้ กำลังจะขว้างออกไป“หยุด! หยุดน่ะ...” เสียงเอเวอเรนน์พูดห้าม“ฮื่ออออ ช่วย...ช่วยผมด้วยครับ”“เข้าใจแล้ว เจ้าหนูใจเย็นก่อนนะ”“แล้วค่อย ๆ วางหินลงช้า ๆ นะ”เด็กชายค่อย ๆ วางหินลงตามที่เอเวอเรนน์บอกเอเรนน์หันไปพูดกับลูวินเน่“วินเน่ ช่วยไปเรียกทหารยามมาให้หน่อยนะ”“แต่ว่า...”“ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวตรงนี้ฉันจัดการเองค่ะ”จากนั้นลูวินเน่ก็รีบไปตามทหารยาม“เอาล่ะ ทีนี้เรามาจัดการกับเจ้างูตัวปัญหากันเถอะ”“เจ้าหนูตั้งใจฟังให้ดีนะ”“ครับ...”“ทันทีที่ฉันให้สัญญาณ เจ้าจะต้องวิ่งมาทันทีเลยนะ”“พร้อมไหม...”เด็กชายพยักหน้าเบา ๆ“1...2...3...วิ่ง!”พรึ่บ!!เอเวอเรนน์โยนผ้าเช็ดหน้าของตนปิดหัวของงูตัวนั้นเพื่อปิดการมองเห็นของงูแล้วรีบวิ่งออกจากตรงนั้นทันทีพอวิ่งออกมาได้สักระยะ
Last Updated: 2026-10-01
LOGIN
