Nobela ni LADY-ZOMBIE

และใช่ ผมรู้สึกโชคดีมากจริงๆ ที่ไม่ได้แต่งงานกับพี่ปรัช คนที่ไม่สามารถแบ่งตารางงานเพื่อครอบครัวได้เลยแบบนั้น รู้สึกโชคดีมากที่ได้แต่งงานกับพี่ปราชญ์...................................ผมและพี่ปราชญ์เราแต่งงานมา 20 ปีแล้ว ไม่มีทะเลาะกันเพราะพี่ปราชญ์เป็นเหมือนน้ำเสมอ ยอมให้ผมตลอดไม่ว่าจะเรื่องอะไร เ

“คืนนี้พัชจะตั้งตารอนะครับ” แล้วผมก็รีบสาวเท้าไปหาน้องปัน ทิ้งให้พี่ปราชญ์ยืนเขินอยู่ตรงนั้นเพียงลำพัง..................................หลังจากครบหนึ่งสัปดาห์เรากลับมาที่กรุงเทพฯ วันนี้ผมทิ้งเด็กๆ ไว้ที่บ้านป๊า แล้วมาที่บ้านคุณพ่อคุณแม่เพื่อมาเยี่ยมณินินที่เพิ่งคลอดลูก ไม่ใช่อะไร ผมแค่อยากเห็นหน้า

“พี่เหมือนไม่ได้อยู่กับพัชแบบนี้มานานมากจริงๆ ” พี่ปราชญ์เอ่ยด้วยเสียงอ่อนใจ ก่อนที่ผมจะหลุดหัวเราะ กอดแขนพี่ปราชญ์แน่นแล้วซบหน้ากับต้นแขนพี่ปราชญ์พลางเอ่ยด้วยเสียงหยอกเย้าว่า“น่าสงสารจังเลยครับคุณพ่อลูก 6 ” เมื่อได้ยินพี่ปราชญ์หัวเราะขำ ก่อนจะก้มลงจุ๊บที่ข้างขมับผมแล้วเอ่ยด้วยเสียงอารมณ์ดีว่า“แต่

“กว่าจะถึงบ้านพักที่ทะเลอีกนานนะครับน้องโปรด ฉี่ไว้ก่อนดีกว่านะครับ เพราะคุณพ่อคงไม่แวะที่อื่นอีกแล้ว” น้องโปรดเลยเดินคอตกไปเข้าห้องน้ำ ส่วนพี่ปราชญ์กำลังวุ่นกับเจ้าแฝดที่วิ่งไปข้างหน้าทีข้างหลังที โชคดีที่น้องปลื้มช่วยดูน้องเปลี่ยมเข้าห้องน้ำ เราเลยไม่ต้องวุ่นมากนัก ก่อนจะยกโขยงกันไปที่ร้านสะดวกซื้

บทสุดท้าย เมื่อผมกลายเป็นภรรยาและหม่าม้าที่ดีเข้าเดือนเมษายนที่แสนร้อนระอุ เป็นช่วงปิดเทอมของเด็กๆ และเป็นปีที่เจ้าแฝดต้องเข้าเรียนด้วย เราเลยตกลงกันว่าจะพาเด็กๆ ไปที่ทะเลในช่วงนี้แทน เพราะฉะนั้นเหตุการณ์วุ่นวายจึงเกิดขึ้น ผมนั่งเก็บกระเป๋าให้ตัวเองและพี่ปราชญ์ในห้อง แต่เด็กๆ วิ่งเข้ามาทีละคนแล้วชู

“ต่างคนต่างอยู่ ถ้ายังระรานกันอยู่ ฉันไม่อยู่เฉยแน่” ปราชญ์พึมพำก่อนจะกอดภรรยาแล้วผล็อยหลับตามไปอีกคน...............................วันนี้เป็นวันปกติหลังจากผมมาอยู่บ้านได้สัปดาห์กว่า ผมก็มานั่งรับลมที่ศาลาในสวนพร้อมกับป๊า และเด็กๆ โดยที่มีพี่แม่บ้านคอยดูแลเด็กๆ ที่กำลังวิ่งเล่นในสวนอีกที ผมหยิบผลไ

“แด๊ดเอากองนี้ทำกำแพงซีจะทำตรงนี้ๆ ” เจ้าตัวชี้ไปที่ปราสาทบูดๆ เบี้ยวๆ ตรงหน้า ก่อนที่ฟาเบียนจะใช้จอบพลาสติกตักทรายออกมาทำกำแพงตามที่ลูกบอก โดยมีฟาเบียนคอยก่อกวน ก่อนที่เสียงหัวเราะของสองแสบจะดังขึ้น“ฮ่าๆ กรี๊ด ป๊าช่วยด้วยพี่เซนจะกินเมแล้ว!!!!” อะเมเดโอร้องจ้า ลูกชายอัลฟ่าที่ไม่รู้ไปติดใครมาถึงได้ช

“แล้วแด๊ดกับป๊าไปด้วยไม่ได้หรือครับ?” แองเจโลเอ่ยกับลูก ก่อนที่เจ้าตัวจะยกยิ้มหล่อที่เหมือนคนเป็นป๊าอย่างกับแกะ แล้วเอ่ยด้วยเสียงเจื้อยแจ้วว่า“ไม่ต้องไปคร๊าบ ป๊ามีน้องป๊าดูแลน้อง แด๊ดดูแลป๊า เดี๋ยว เดี๋ยวเซนไปโรงเรียนกับลุงเรเอง” เมื่อได้ยินฟาเบียนก็ยกยิ้มกับความเป็นเด็กที่ชอบทำอะไรด้วยตัวเองของเซน

ใต้อาณัติครั้งสุดท้าย The grace of our Lord Jesus Christ be with you all. Amen. (Revelation 22:21)ขอให้พระคุณของพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าของพวกเรา จงดำรงอยู่กับท่านทั้งหลายทุกคนเถิด เอเมน (วิวรณ์ 22:21)+++++“Sentino Alessio” เสียงของแองเจโลเอ่ยขึ้นในตอนที่รับลูกชายมาจากมือของพยาบาล ที่พาเข้

“ขอบคุณครับ” ก่อนจะมองเนโรที่เดินมาหาตัวเองด้วยสีหน้าอยากรู้อยากเห็น“สรุปนายป่วยเป็นอะไร? เห็นเรียกหมอมาสองวันแล้วนะ?”“แค่โรคกระเพาะธรรมดา” ฟาเบียนไม่ได้บอกว่าตัวเองท้องเพราะรู้ดีกว่านี่คือเรื่องสำคัญจึงได้เก็บเงียบเอาไว้ แม้จะไว้ใจเนโร แต่หน้าต่างมีหูประตูมีช่อง ฟาเบียนไม่กล้าเสี่ยงบอกออกไปตรงๆ เ

“อย่าทำอะไรโดยที่ผมต้องรู้เป็นคนสุดท้ายอีก ไม่อย่างนั้นผมจะหอบลูกหนีคุณกลับประเทศไทยแน่ๆ คอยดู” เมื่อได้ยินแองเจโลก็นั่งตัวตรงพลางยกมือขึ้นมาจับมือฟาเบียนแล้วเอ่ยด้วยเสียงออดอ้อนว่า“อืม จะไม่มีครั้งต่อไปแน่นอน ฟากับลูกอย่าหายไปจากฉันเลยนะ นะที่รัก?” แล้วฟาเบียนที่โดยใบหน้าของแองเจโลที่ตัวเองหลวหัวป

ใต้อาณัติครั้งที่ 19 And Adam knew Eve his wife; and she conceived, and bare Cain, and said, I have gotten a man from the LORD. (Genesis 4:1)และอาดัมได้ร่วมกับเอวาภรรยาของเขา และนางได้ตั้งครรภ์ และคลอดคาอิน และกล่าวว่า “ข้าพเจ้าได้รับชายคนหนึ่งจากพระเยโฮวาห์” (ปฐมกาล 4:1)+++++วันนี้แองเจโลกลับบ้า

“หนูหน้ามืด” เตโชที่นอนหลับตาเหมือนตัวเองหมุนได้หน้าซีดลง จนภาคย์อดไม่ได้ที่ช้อนตัวเจ้าตัวออกมาแล้วพาไปโรงพยาบาล และเมื่อหมอตรวจก็พบว่าเตโชกำลังตั้งครรภ์ได้สี่สัปดาห์แล้ว เมื่อได้ยินภาคย์ก็หัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก เพราะไม่คิดว่าตั้งแต่กลับมาจากทะเลเจ้าหนูตัวน้อยก็มาเลย“ประกาศตัวเองว่ามาแล้วได้ยิ่

“อาโปเล่นด้วย!!คิคิ” แล้วครอบครัวสามคนก็เล่นน้ำกันสักพัก จนตัวเปียกชุ่มไปหมด ก่อนจะเดินจูงมือกันเดินกลับบ้านไปเปลี่ยนเสื้อผ้า เตโชที่มองลูกชายที่กำลังนอนกลางวันด้วยสายตาอ่อนลง ก่อนจะเดินกลับไปที่ห้องของตัวเองกับสามี แล้วเห็นว่าภาคย์เพิ่งล้างตัวเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยผ้าขนหนูผืนเดี๋ยว เผยให้เห็นเจ้าก

บทสุดท้าย จับเสือมือเปล่าเส้นทางของเตโชเดินมาไกลมาจริงๆ จากเด็กสลัมที่ต้องดิ้นรนอยู่ในครอบครัวเฮงซวย สู่เด็กเลี้ยงที่ต้องแย่งชิงความรักจากคุณป๋า และมาสู่แม่ของลูกที่ไร้สถานะมาหลายปี ก่อนจะกลายเป็นคุณชายของอัครพิเสธถูกต้องตามกฎหมายในปัจจุบัน เพราะแบบนั้นเตโชจึงรู้สึกว่าตัวเองโตขึ้นจากแต่ก่อนที่คิดหว

ส่วนแม่ของเตโชภาคย์ส่งคนให้นำตัวไปที่สถานบำบัดผู้ติดสุราเรื้อรัง และรักษาอยู่ที่นั่น ส่วนพี่ชายของเตโชภาคย์ออกค่ารักษาให้โดยไม่ระบุชื่อ และเรื่องทั้งหมดภาคย์ทำโดยที่ไม่บอกเตโชแม่แต่น้อย เพราะตลอดมารอยยิ้มของเตโชและลูกคือทุกสิ่งของภาคย์จริงๆ และหวังว่าจากนี้ไปเตโชกับลูกจะได้ใช้ชีวิตโดยที่ไม่ต้องนึกถึ

“หนูไม่ต้องกังวลนะ เดี๋ยวป๋าจัดการเรื่องนี้เอง เขาจะไม่สามารถเข้าใกล้หนูได้อีก” เมื่อได้ยินเตโชก็พยักหน้ารับ ก่อนจะกอดคุณป๋าแน่นด้วยดวงตาสั่นไหว.......................และภาคย์ก็ทำตามที่ตัวเองบอกจริงๆ วันนั้นภาคย์จ้างนักสืบเอกชนตามตัวของอีกฝ่าย จนในที่สุดก็ให้บอดีการ์ดพาตัวอีกฝ่ายมาหาตัวเองที่บริษั

บทที่ 19 ดีดลูกคิดรางแก้วภายในสลัมโชคจ้องหนังสือพิมพ์ที่กำลังแปะพาดหัวข่าวการแต่งงานของยักษ์แห่งวงการยา แน่นอนว่าสิ่งที่ทำให้โชคสนใจไม่ใช่เรื่องราวความรักหวานชื่นแต่เป็นภาพของภรรยาคุณชายคนใหม่แห่งอัครพิเสธ อย่างเตโช อัครพิเสธต่างหากที่ทำให้โชคเลียริมฝีปากที่แห้งผาก ก่อนจะเอ่ยด้วยเสียงแหบพร่าว่า “ไอ