Novels by Felicidad

BeatriceGumising ako ng madaling araw para makapag bake ng cake ni Lucien. Nagpalit ako ng damit at saglit na nag-ayos ng sarili. Tsaka rin ako mabilis na tumayo mula sa pagkakaharap sa vanity mirror pero natigil ako at binalik ko ang tingin ko sa mesa. Sumentro ang mga mata ko sa kahon na kinalalagyan ng singsing ko. Dinampot ko ito at binuksan. Hindi ko pa ito sinusuot magmula ng kasal namin. Hindi ko magawa dahil nag-iingat ako, baka may makapansin at tanungin ko.Tumingin ako kay Lucien na mahimbing na natutulog pa tsaka ko rin binalik ang tingin ko sa singsing. Kinuha ko ito at sinuot.Sumilay ang ngiti sa labi ko nang itaas ko ang kamay ko.Hindi na ako magpapadala sa mga alalahanin at sa kung ano ang sasabihin ng mga taong nasa paligid namin.Pagkababa ko, inihanda ko na ang kakailanganin ko tsaka ako nagsimulang gumawa. “Bea,” lumingon ako sa pintuan ng kitchen nang marinig ko ang boses ni Nay Lourdes.“Iha, ang aga mo naman,” lapit sa akin ni Nanay.Ngumiti ako, “Opo Nay

BeatriceParito’t paroon ang lakad ko sa harap ng guesthouse habang hinihintay ko si Lucien. Naihanda na namin ang lahat ng lulutuin namin bukas pero hindi pa siya umuuwi.Gabing-gabi na, bakit wala pa siya?Hindi ko alam kung galit ba siya sa akin o hindi. Nagtext naman siya sa akin matapos niya akong iwanan sa opisina niya, eh nagreply naman ako pero wala na siyang message pagkatapos nun.Napapadyak ako. Kase naman, kung inintindi ko na lang sana siya. “Iha, wala pa ba si Lucien?” labas ni mama kasama si papa.“Wala pa po,” lingon ko. “Tinawagan mo na ba?” tanong sa akin ni Papa.“Hindi siya sumasagot, pa.”Bumuntong-hininga si mama, “Ang batang ‘yun.”“Baka nasa meeting pa sila ni Kio,” saad naman ni papa, “Sige na, pumasok ka na sa loob at magpahinga.”“Hintayin ko na lang po siya, pa.”“Iha, mahamog na. Magkasakit ka pa niyan,” paalala sa akin ni mama.Pero nagmatigas ako, “Ayos lang po ako, ma.”Hindi rin ako mapakali sa loob kaya mas mabuting hintayin ko na lang si Lucien d

LucienAs we reached the orphanage, we were greeted by the director and staff. The investigator was the one who introduced me.Mabuti na lamang at pumayag siya na ganito ang setup dahil mapili siya sa lugar at kung paano niya ibibigay ang impormasyon na pinapakuha ako.It’s a risky job that I could only understand.Dumeretso kami sa opisina ng bahay-ampunan at doon nag-usap. “Pwede po bang makita ang buong gusali?” tanong ni Kio “Oo naman, iho, halikayo,” tugon agad ng director.Lumabas kami sa opisina at nagsimula kaming maglibot.“Napakaluma na po pala ng mga pader at haligi nito,” puna ni Kio.“Oo, iho, ilang dekada na rin kase ang lumipas mula nang itayo nila ito.”“Ah, ganun po ba,” tumango si Kio. “Buti naman po pala at hindi ito napupuruhan kapag may landslide sa bundok?”Lumukot ang mukha ko, si Kio talaga.“Sa awa naman ng Diyos, hindi nadadamay iho. Sa bandang harap papuntang gitna ng bundok ang kadalasan na kina-quarry nila,” sagot ng director.“Ah, mabuti naman po pala.”

LucienBase sa ekspresyon nila, pansin kong alam nila ang tinutukoy ko pero walang naglakas-loob na magsalita tungkol dito.“Alam ko pong pagiging makasarili ito pero hindi ko bibitawan ang asawa ko. I can endure everything for me to be with her.”Maikling natawa ang isa sa mga tiyuhin ni Bea.“So ipinapahiwatig mo na may nararamdaman ka sa pamangkin namin,” mapaklang tugon niya. “Pero alam mo ba ang sinasabi mo?”Hindi agad ako nakasagot.“Inakala mo na ang pamangkin ko ang sisira sa iyo at sa pamilya mo,” dugtong niya. Pero kayo mismo ang naghanap ng ikakasira ng pamilya niyo. Ang trahedyang sinasabi mo, kayo mismo ang nagbaon niyan sa lupa. At tignan mo nga naman, nakipagkasundo pa kayo kay Margar, dinamay niyo pa ang pamangkin ko sa kasakiman niyo. Kaya huwag na tayong maglokohan, Mr. Don Maginoo dahil isa ako sa mga nag-imbestiga nang nangyari noon.”Napatingin ako sa kanya.“Ako ang isa sa mga detective na humawak ng landslide case,” dagdag niya. “At ipinatigil iyon ng pamilya m

LucienPaglabas ko ng opisina, dumeretso ako sa parking lot. Sinalubong ako ni Bert nang makita niya ako.“Aalis na ba tayo, sir?” tanong niya.Tumango lang ako at binuksan ang pinto ng sasakyan. Habang sumasakay ako, narinig kong tinatawagan na ni Bert si Kio.Napabuntong-hininga ako nang tuluyan akong maupo. Saglit kong ipinikit ang mga mata—pero agad ding kumuyom ang kamay ko. Dinukot ko ang cellphone ko at nagmessage kay Beatrice.Hindi pa siya kumakain ng lunch.I let out another breath, slower this time. Hindi ko maikakaila ang bigat sa dibdib ko. There was something deeper behind Tito Logan’s moves—I could feel it.Napaka-coincidental na lumabas ang illegal quarrying ni Margar kasabay ng pag-udyok niya para tanggalin ako sa posisyon.What’s your real goal?Kailangan kong malaman.“Sir!”Napalingon ako, masama ang tingin, nang biglang buksan ni Kio ang pinto sa likod.“Can’t you—”“Sir,” hingal niyang putol, “nakatanggap ako ng message from the investigator.”Tumigil ako.“He sa

BeatriceNarinig ko ang pagpapakawala ng malalim na hininga ni Sir Alfred. “Marami kang kamag-anak na gustong kunin ang posisyon mo.”Natahimik kaming lahat.Pero sigurado ako—ang Tito Logan ni Lucien ang may kagagawan nito.“Pero kung iisipin nating mabuti ang mga nangyari ngayon,” dugtong ni Sir Alfred, seryoso ang mukha niya, “at kung kikilalanin natin ang mga kamag-anak mo, si Sir Logan lang ang may kakayahang impluwensiyahan ang NERA. May posisyon siya sa probinsya na maaari niyang gamitin.”Tumingin ako kay Lucien.Hindi siya nagsalita, pero nakatuon pa rin ang mga mata niya kay Sir Alfred. Nakasandal lang siya sa dulo ng mesa, magkakrus ang mga braso, parang inaasahan na niya ang bawat salitang binibigkas ng chief.“He has been waiting for a crack,” dagdag ni Sir Alfred, mas mababa ang tinig. “At ngayon, nakita niya iyon.”Naikuyom ko ang kamay ko.Ramdam ko ang bigat ng sinabi niya.Dahil sa kontratang ginawa ko, nagamit iyon laban kay Lucien. Ako ang naglatag ng koneksyon ng

LIEZEL“Kahit kailan palpak ka talaga, Liezel,” panenermon sa akin ni Kuya sa harapan ng Axenria Biotech.“Lintik talaga tayo kay Mommy.”Hindi ako umimik. Wala akong maisasagot kay Kuya dahil ngayon ang proposal ko talaga ang may problema.Ako ang problema.“You know, mali ko na inasahan kita. Ever since, you’re stupid and a failure in our family.”Tinuro niya ako, “Huwag kang umuwi sa bahay hangga’t hindi ka nakakakuha ng kliyente.”Sumakay na si Kuya sa sasakyan niya at naiwan naman ako sa harapan.Tumitig ako sa ulan. Umuulan na naman.Mapakla akong ngumiti. Sabi na, sinusumpa talaga ako ng ulan.[ “Diyan ka sa labas!”“Mommy, umuulan, please–”“You promised me that you’ll be part of the international research team. Ginastusan ko ang pag-aaral ko sa iyo, pero sinayang mo!”“I will try again–”“No! You will never have a chance, Liezel! You already proved to me that you’re a failure!”]Umagos ang mga luha ko nang maalala ko ito. Sa nangyaring ito, siguradong mauulit na naman. Tiyak

LIEZELKatulad ng inutos ni Kuya, rineview ko ang presentation at ilang ulit akong nag-test para masiguro ang lahat ng data. Kaya bukang-liwayway na nang maka-uwi ako sa bahay. Nagbihis lang ako at gumayak ulit.Mabuti na lang at pinasabay na ako ni Kuya sa sasakyan niya at hindi na ako pinag-taxi. Sinalubong kami ng receptionist nang marating namin ang biotech at dinala kami sa conference room.Pero hindi ako mapakali. May kumpiyansa naman ako sa proposal, pero ewan ko ba, nababagabag talaga ako.Ipinilig ko ang ulo ko. Relax, Liezel.“What’s wrong?” kunot noong tanong sa akin ni Kuya, napansin niya siguro na nababalisa ako “Are you nervous?”“Medyo kuya–”“Umayos ka, Liezel. Malilintikan tayo pareho kay Mommy kung hindi natin ito makukuha.”Tumango ako at nagpakawala ng malalim na hininga.Isa-isa nang dumating ang mga direktor at supervisor. Nakikipagkamay naman kami sa kanila. May pumasok na binata, “The CEO is here,” anunsyo niya.Nagsitayuan kami. At inayos ko naman ang coat

LIEZELThis is my first time kissing someone on the lips. James was only fond of kissing my cheeks. We never get too affectionate. Linayo ko rin ang labi ko nang may napagtanto ako. Hindi niya kaya na halikan ako sa labi pero ang babaeng iyon, kaya niya ng ilang ulit–Napasinghap na lang ako nang kabigin at sakupin ng supervisor ang labi ko. Siniil niya ako nang halik. Malalim at mapusok. Lalo lang na nagliyab ang nararamdaman ko. Hanggang sa unti-unti kong natututunan na tumugon.The longer our lips locked, the sweeter it got. His hands roving on my dress felt so warm as well.It got more addictive.Kinakapos kami ng hininga nang maghiwalay ang mga labi namin, pero hindi ako pagod; mas lalo lang akong nagiging aktibo. Sumiksik ako sa leeg niya. Dumadampi ang labi ko rito habang ang kamay niya ay sa baywang ko.Natigil ako at nakagat ko ang labi ko. Siguro dahil sa tensyon sa pagitan namin, nakakaramdam ako ng kakaiba sa baba ko. Pumikit ako at ninamnam ito.“Oh,” daing ko. Pininid

LIEZELNag-iwas ako ng tingin. Kinuha niya ang kopita at uminom.Tumikhim siya, “This conceptual diagram, what do you mean by this? Not the technical version, but the reason behind it,” pakita na niya ng papel sa akin.Hindi ako nakasagot kaagad dahil tumitindi ang naramdaman kong init sa katawan ko.“That section,” I said, leaning forward.“You don’t go near me, just answer me,” matabang niyang utos.Natameme ako. Medyo napipikon na ako sa magaspang niyang ugali.Ginilid ko ang ulo ko at bumuga.Kalma.Sinagot ko rin siya sa huli. “That diagram explains that we must stop designing medicine for parents—and start designing it for children.”Tahimik siyang nakinig sa akin, pero kinailangan kong tumigil dahil kinakati ako at hindi na maayos ang pakiramdam ko. “Wait lang, pasensya na pero pwede bang tanggalin ko na lang itong robe. Naiinitan ako.”Ginilid niya ang ulo niya at nasilip ko na tumaas ang sulok ng labi niya. “Go ahead.”Hindi ako nakakilos. Tumingin siya sa akin at tinaasan n

LIEZELNang marating ko ang suite, kaagad akong nagpalit ng damit. Tiningnan ko ang kabuuan ko sa salamin. The red lace mini dress hugs my curves well, as if my brother intentionally brought this to me.Nagpakawala ako ng hininga.Fine, if I could get this client, maybe they would see me as useful at last. Maybe, they would not see me as a failure anymore.Tinanggal ko ang ipit ng buhok ko at linugay ko ang itim at mahaba kong buhok. Lumabas din ako sa bathroom at tinungo ang sofa.Kinuha ko ang wine bottle sa paper bag at pinatong ito sa mesa. Tsaka ako umupo sa sofa.Pero habang naghihintay ako, naalala ko ang nangyari kanina sa harap ng hotel. Dinukot ko ang cellphone ko sa bag ko.Wala pang kahit anong tawag o text si James. Nakagat ko ang labi ko. Nagbabadya ang mga luha ko.Maybe he’s celebrating his success with his woman.I looked up at the ceiling, thinking hard.Or was I the other woman?But did he truly see me as a woman? Or just a tool?I must focus, but I’m drowned in th

LIEZELHinihingal ako nang marating ko rin ang harap ng Hermosa Hotel. Kinailangan kong magpababa na lang sa sinakyan kong taxi kanina dahil sa traffic dulot ng malakas na buhos ng ulan. Sinipat ko ang relo ko.Maluwag akong napahinga nang makita kong nakaabot ako.Mabuti na lang! Kundi papagalitan na naman ako ni Kuya.Pasilong na ako nang makilala ko si James, na nakatayo sa harap ng driveway ng hotel. Boyfriend ko siya at kaibigan ng kuya ko. Actually, una ko siyang nagustuhan hanggang sa napansin niya rin ako at niligawan. Magtatatlong taon na rin kami.Ngumiti ako at tatawagin ko na sana siya nang may humintong sasakyan sa harapan niya. Bumukas ang pinto at may bumabang babae, maganda at may seksing katawan.“Hi, Babe,” narinig kong sabi ng babae.Nahigit ko ang hininga ko, awang ang labi ko habang nakatingin sa kanila.Tama ba ang narinig ko–Hinalikan siya ni James. Nabitawan ko ang payong at natulos sa kinatatayuan ko. Ramdam ko ang buhos ng ulan sa akin, pero nablanko ako

FayeInaya ko na si Renz na umupo at pinainom ko na rin siya ng tubig. Pero nanatili siyang tahimik.I’ve always thought that he is a straightforward man. Sasabihin niya ang gusto niyang sasabihin. Hindi siya nagpapapigil pero sa pagkakataon na ito, hindi siya umiimik.“Ang talas pala ng memorya mo,” basag ko sa katahimikan.Nakuha ko naman ang atensyon niya at tumingin sa akin.Gumalaw ang ulo ko at nginuso ang mga rosas na nasa mesa, “Naalala mo ang paborito kong kulay at rosas,” wika ko“I appreciate your effort so don’t feel bad about it,” sabi ko pa at kinuha ko na ulit ang mga rosas.Muli akong ngumiti habang hawak ko na ang mga ito. Sapat na sa akin iyong maalala niya ang gusto ko.Bumaling ako sa kanya nang tanggalin niya ang suot niyang necktie. Nakasunod ang mga mata ko sa kanya ng ginamit niya ito para talian ang mga rosas na hawak ko. Sa dami naman talaga kaseng binigay sa akin, makakabuo talaga kami ng isang bungkos.“Thank you,” sambit ko matapos niyang higpitan ito.Tu

FayeAng reaksyon ng mga bisita ay higit pa sa inaasahan ko, lahat ay excited na makita ng malipatan ang collection. Naging abala na nga ang staff ng casa sa paglilista ng pre-order ng lahat. Natutuwa naman akong pinapanood sila hanggang sa inaya ako ni Renz na makipag-usap sa mga bisita. Sa mga reaksyon naman nila sa amin mukhang satisfied naman sila sa naging event. Tsaka lang ako nakaupo ng haharapin na namin ang mga reporter dahil sinabihan ako ni Renz na siya na ang kakausap sa kanila. Hinayaan ko naman na siya at tahimik kong pinanood ang mga bisitang nagsisi-uwian na rin. Hanggang sa hindi ko namalayang naka-idlip na ako, paggising ko wala na akong makitang tao kaya napatayo ako kagagad. Bumaba ang mata ko ng may naramdaman akong nahulog mula sa balikat ko. Dinampot ko ito ng makita kong suit ni Renz ang nalaglag mula sa akin.Luminga ako sa paligid para hanapin siya. Maluwag naman akong nakahinga ng makita ko siya sa stage nakahawak ng mic pero nakatalikod sa akin. Nangunot

FayeSa mga sumunod na araw, walang tigil na ang pagtatrabaho namin sa production ng Timeless Flame collection at pati na rin ang paghahanda ng launching nito.Hanggang sa dumating na nga ang mahalagang araw sa amin.Sumilip ako mula sa backstage ng banquet hall. Dinekorahan ng staff ng Casa Blanca ang buong lugar at nakaayos ng mabuti ang mga mesa pero ninenerbyos ako sa pagkakita ko ng mga prominenteng personalidad—art collectors, kilalang negosyante, mga lifestyle editors, at ilang celebrities na kilala sa pagkahilig sa artisan pieces. At napalunok na lang ako ng makita kong nakapuwesto rin ang mga reporter sa isang mahabang lamesa—may mga kamera, notepad, at ang mausisa nilang mga mata.“Faye.”Umatras naman ako at humarap. Ngumiti ako ng makita ko si Renz, lumapit naman siya sa akin. Nakasuot siya ng dark navy suit na lalong nagpatingkad sa kanyang tindig. "Handa ka na?" tanong ko pero ako ang kinakabahan.Marahang hinawakan niya ang kamay ko at tumango sa akin.“Mabuti kung ga

FayeMadaling-araw na ng maisipan na namin ng asawa ko na bumalik sa loob at matulog. Kaya naman, naalimpungatan lang ako ng papaalis na siya.“Hubby…” hila ko sa kamay niya.“You need something?” tanong niya. Umiling ako, medyo tulog pa ang isipan ko.“Sinabihan ko na si Nay Miriam sa almusal at pananghalian mo. Huwag ka munang tumulong sa baba. Just rest, okay?”Tumango ako habang bumababa na ulit ang talukap ng mga mata ko.“I’ll go now,” narinig kong sabi niya.Naramdaman ko muna nang halikan niya ang noo ko bago ako dalawin ulit ng tulog.Bandang alas diyes ng umaga ng magising ako. Nag-inat muna ako ng katawan at nag-ayos ng sarili ko bago ako bumaba sa komedor.Nagulat na lang ako nang mapansin ko ang todong pag-aasikaso ng mga kasambahay sa akin.“Anong nangyayari?” naguguluhan kong tanong kay Berna.“Anong–anong nangyayari ma’am? May nangyayari ba ma’am?”“Jusko ka, Berna, umayos ka nga,” puna ni Manang Pacing kay Berna at lumapit na siya sa akin.“May masakit ba sa iyo, m

FayeNakasandal ako sa dibdib ng asawa ko pagkatapos ang walang-sawang pagtatalik namin. “Wag ka munang lumabas bukas,” wika niya sa akin kapagkuwan.Tiningala ko siya, “Bakit?” tanong ko.“You need to rest,” sagot niya naman.“Makapagpapahinga na ako mamaya, kinukuha ko na lang ang tulog ko,”“Wife, what we did took a lot of strength from you. At…”“At?”“At mahihirapan kang makalakad bukas.”Nanlaki ang mga mata ko, “Grabe ka naman, makakalakad pa rin naman ako. Malakas ako no,” sabi ko at bumangon na ako–Bahagyang umawang ang labi ko nang makaramdam ako ng kirot sa pagkababae ko.“Wife–”Bumaling ako sa kanya at nakangiwi akong tumingin sa kanya.Kaagad siyang bumangon at dinaluhan ako.He massaged my waist down to my thighs, even reaching my lips to kiss me.. “Gusto kong makita rin iyon pagseset-up niyo ng timeless flameless,” sabi ko.Mabilis siyang tumutol.“Hubby…”sambit ko at ngumuso sa kanya.“Sunduin kita sa hapon at tingnan mo na lang ang finish product,” suko niya at h

FayeLinukob ako ng makamundong pagnanasa ng simulan ng asawa kong romansahin ang kahubdan ko. Hinalikan niya ang pisngi ko papunta sa taenga ko. Naipikit ko ang mga mata ko at naging senswal ako sa bawat galaw ng labi niya. “Renz….” anas ko nang dumausdos pababa ang labi niya. Ramdam ko ang basa ng dila niya sa balat ko.“Ummmm…” kagat-kagat ko ang labi ko nang maabot na niya ang dibdib ko at dilaan ang utong ko. Sinubo niya ang kabuuan at sinipsip ito ng paulit-ulit.Umarko ang likod ko, “Ohhhhhhh….Ohhhhhhh….Ohhhhh…”Nanggigil ang labi ko nang pumintig ang pagkababae ko dahil sinapo na ito ng isang kamay niya.Mas lalo lang akong nakaramdam ng antisipasyon, para akong nasilaban at hindi na makahintay.When he switched to my other breast, he also inserted his two fingers in my mound simultaneously, bringing pleasure to me.Umawang ang labi ko sa rumagasang sensasyon sa kalooban ko. Subo-subo niya ang suso ko habang nilalaro ng mga daliri niya ang kaselanan ko.“Renz…ohhhhhhh,” ung