Chapter 3: Liquor Sips In

LIEZEL

Nag-iwas ako ng tingin. Kinuha niya ang kopita at uminom.

Tumikhim siya, “This conceptual diagram, what do you mean by this? Not the technical version, but the reason behind it,” pakita na niya ng papel sa akin.

Hindi ako nakasagot kaagad dahil tumitindi ang naramdaman kong init sa katawan ko.

“That section,” I said, leaning forward.

“You don’t go near me, just answer me,” matabang niyang utos.

Natameme ako. Medyo napipikon na ako sa magaspang niyang ugali.

Ginilid ko ang ulo ko at bumuga.

Kalma.

Sinagot ko rin siya sa huli. “That diagram explains that we must stop designing medicine for parents—and start designing it for children.”

Tahimik siyang nakinig sa akin, pero kinailangan kong tumigil dahil kinakati ako at hindi na maayos ang pakiramdam ko. 

“Wait lang, pasensya na pero pwede bang tanggalin ko na lang itong robe. Naiinitan ako.”

Ginilid niya ang ulo niya at nasilip ko na tumaas ang sulok ng labi niya. “Go ahead.”

Hindi ako nakakilos. Tumingin siya sa akin at tinaasan niya ako ng kilay.

“I’m okay with this, actually.”

Umismid siya at umiling.

“Continue.”

Kinuyom ko na lang ang kamay ko at nagpatuloy na.” Instead of forcing children to take medicine whenever they get sick, we shift the goal—from treatment to prevention.”

Bumalik ang atensyon ko sa proposal. Kailangan kong ipaliwanag ito nang mabuti.

Nakapokus naman na siya habang nakikinig sa akin. Pero ako naman ang nawawalan sa pokus dahil sa lalim ng titig niya sa akin.

Lumunok ako dahil nanunuyo ang lalamunan ko, “Aligned with how a child’s body and behavior actually work,” pagtatapos ko. 

Unti-unti siyang tumango, “Well and good. I’ll talk to my boss and set a meeting for you to present your whole proposal,” wika niya.

Nagliwanag ang mukha ko sa sinabi niya.

“Thank you,” wika ko.

I know, this is only one step up for my proposal, but his words enlightened my mood. At least, may mabuting nangyari ngayong gabi sa akin. 

Dinampot ko ang kopita ko, pero nagitla ako nang hawakan niya ang kamay ko at pigilan niya ako.

“Don’t drink anymore,” sabi niya.

Nagtataka akong bumaling sa kanya.

Tumitig ako sa kanya, para bang kumikiliti ang mga mata niya sa akin—kaagad akong tumayo.

“Thank you. Aalis na ako.”

“Stay here.”

Napaharap ako sa kanya.

“It’s already midnight, and the rain is still pouring heavily. It’s not safe for you to go home. You should spend your night here,” wika niya sabay tayo.

Napipi ako. “I’ll take your proposal now,” dagdag niya at umikot siya sa sofa imbes na lagpasan ako.

Sinundan ko siya ng tingin. Kinuha niya ang remote control at binaba pa ang temperatura ng aircon. Mabuti na lang, kanina ko pa gustong gawin iyan dahil napaka-init dito sa loob.

Nagulat ako nang ihagis niya ang remote control sa sofa at tinungo na ang pintuan.

“Saan ka pupunta?” tanong ko.

“Uuwi,” maikli niyang sagot.

“Ang sabi mo, hatinggabi na at malakas pa rin ang ulan.”

Hindi sa gusto ko siyang manatili rito, pero katulad ng sinabi niya, delikado na bagtasin ang daan ngayon.

Lumingon siya sa akin. “You’re not safe here either if I stay here with you.”

Lumubo ang pisngi ko sa sinabi niya. “Stop drinking that wine,” turo niya sa bote. Nagtataka ako dahil sa panggigiit niya, huwag ko nang inumin ang alak. “Take a cold shower, turn off the light, and sleep…naked. That will help you.” 

Nanlaki ang mga mata ko sa sinabi niya. Mabilis na bumaba ang mga mata ko sa bote.

“Are you implying that there’s a different substance in the wine?” I asked nervously.

“I assumed.”

Mabilis kong binuhat ang bote at inamoy ito. Nangangalaiti ako habang kinikilala ang amoy. Hanggang sa makuha ko rin.

Kuya Ronnie stooped so low this time! I didn't recognize it right away. 

“What substance?” tanong niya.

“Maca root,” sagot ko. Tumingin ako sa kanya. “I’m sorry. Hindi ko alam na…”

“Don’t apologize. After all, it blended so well in the wine. And I must go now.”

Hindi na ako naka-imik. Habang tinuloy niya nang tunguhin ang pintuan. Pero biglang nakarinig kami ng pagsabog sa kalayuan. Sumunod na nagsipatayan ang ilaw.

Natulos ako sa kinatatayuan ko sa bumalot na dilim sa kwarto.

“Oh damn it,” mura niya.

Narinig ko ang pagbukas ng pinto.

“Huwag mo akong iwan dito!” taranta kong sigaw.

“I’m not leaving you, I’ll just check outside,” sagot niya. “It’s a total power outage, even the emergency lights are barely working. The transformer might be the problem,” mahabang paliwanag niya.

Bukod sa takot ko sa dilim, nararamdaman ko ang kumakalat at lumalalim na init ng katawan ko.

Ilang sandali lang, may umilaw. Tumutok ito sa akin.

“Find your cellphone, and use your flashlight,” sabi niya sa akin.

Tumingin ako sa sofa pero hindi maaninag ang bag ko.

“Hindi ko makita.”

“Kapahin mo.”

Ginalaw ko ang paa ko at kumapa, napapitlag ako ng may nahulog at nabasag sa tabi ko.

“Oh hell,” mura niya, “Don’t move your feet, just stay there,” sabi niya at narinig ko ang pagsara ng pinto.

Hanggang sa tumagal, medyo lumiliwanag na ang kinatatayuan ko at naaninag ko na rin siya. Gamit niya ang flashlight ng cellphone niya.

Bumaba ang ilaw sa sahig at napangiwi na lang ako nang makita ko ang basag na bote na nagkalat.

Lumipat ang ilaw sa sofa. “Sumampa ka na sa sofa.”

Sumampa naman ako kaagad. “I think my bag is in the other sofa–”

“Nevermind.”

Inabot niya ang kamay niya sa akin. Ipinatong ko naman ang palad ko rito, pero mabilis ko ring inalis ito dahil sa biglang kislap ng kuryente sa balat namin.

Dumaloy ito sa mga parte ng katawan ko at lalong ako nakaramdam ng init.

“Nakuryente ako–”

“Yeah, I know. Just walk towards the end, then. Be careful.”

Nakatapat ang flashlight sa daanan ko, kaya nakababa rin ako sa dulo nang maayos. Sumandal na lang ako sa likod ng sofa dahil hindi ko na alam ang susunod kong gagawin kasi kahit siya nakatayo na lang din sa tabi.

Narinig ko ang paghugot niya ng malalim na hininga, ang lakas nito sa pandinig ko dahil na rin sa katahimikan sa paligid. Kaya piga ko ang magkasalikop kong kamay; pinapatino ang utak ko.

I feel so hot and aroused, and that might be because of that Maca root. As far as I know, Maca root is for sexual desire.

Sinundan ko siya ng tingin nang lumapit siya sa balcony.

“We need cold air,” sabi niya at binuksan niya ang glass door papunta sa balcony. Rinig ko ang malakas na pagbuhos ng ulan.

Kaya mabilis ko  siyang linapitan at mabilis na sinara ang pinto. 

“Delikado, baka may sumabog pang transformer ulit.”

“Mas delikado ito kaysa sa sinasabi mo,” saad niya.

Umangat ang tingin ko sa kanya. Tiim-bagang siya habang nakatitig sa akin.

I felt so awake, but I’m drowning in him. Nagpiyesta ang mga mata ko habang nakaangat ito sa kanyang mukha.

No, Liezel–

Nagulantang ako nang ipinid niya ako. Nabitiwan na rin niya ang cellphone niya.

Nahigit ko ang hininga ko nang ilapit niya ang labi niya sa akin. Pero huminto rin siya—sang dangkal ang layo.

Pareho kaming na-estatwa, malalim na kumukuha ng hangin.

Hindi ko na kaya. Sumisingaw na ang init sa katawan ko.

Bumaba ang tingin niya at umatras, pero hinawakan ko ang damit niya at hinila ko siya palapit sa akin. Mabilis kong linapat ang labi ko sa kanya.