Chapter 4: Sinful Night

LIEZEL

This is my first time kissing someone on the lips. James was only fond of kissing my cheeks. We never get too affectionate. 

Linayo ko rin ang labi ko nang may napagtanto ako. Hindi niya kaya na halikan ako sa labi pero ang babaeng iyon, kaya niya ng ilang ulit–

Napasinghap na lang ako nang kabigin at sakupin ng supervisor ang labi ko. Siniil niya ako nang halik. Malalim at mapusok. Lalo lang na nagliyab ang nararamdaman ko. Hanggang sa unti-unti kong natututunan na tumugon.

The longer our lips locked, the sweeter it got.  His hands roving on my dress felt so warm as well.

It got more addictive.

Kinakapos kami ng hininga nang maghiwalay ang mga labi namin, pero hindi ako pagod; mas lalo lang akong nagiging aktibo. Sumiksik ako sa leeg niya. Dumadampi ang labi ko rito habang ang kamay niya ay sa baywang ko.

Natigil ako at nakagat ko ang labi ko. Siguro dahil sa tensyon sa pagitan namin, nakakaramdam ako ng kakaiba sa baba ko. Pumikit ako at ninamnam ito.

“Oh,” daing ko. Pininid ko ang legs ko.

“What’s wrong?” tanong niya.

“It feels so heavy and hurts there.”

“Where?” bulong niya.

Bakit parang mas inaakit pa niya ako?

“Help me,” Anas ko.

“Are you sure–”

“Please…”hiling ko sa kanya.

Alam kong mali at makasalanan, pero pakiramdam ko mapupugtusan ako sa nangyayari sa akin ngayon.

Wala siyang nagawa kundi ilapit ang katawan niya sa akin. Halos yakapin ko na siya.

Naramdaman ko ang kamay niya sa legs ko, pataas ito. Pumitlag ako nang pumasok ito sa loob ng dress ko.

Kagat-kagat ko ang labi ko hanggang sa hanapin niya ito at sakupin.

 Ilang segundo lang, naramdaman ko na ang kamay niya sa pagkababae ko. Suminghap ako nang himasin niya ito.

It’s so new to me, but it felt so good. His roving until his fingers get deeper, thrusting it down.

“Oh…”

I was on the edge of sensuality when my underwear fell on the ground, spreading my legs wider than intended.

Pinid na pinid ako sa glass door habang bumibilis ang paglalabas-pasok ng daliri niya. 

Ano ito? Bakit mas lalong lumalala ang naramramdaman ko.

I’m intensely aroused like I need more of it.

“Oh, please,” naitakip ko ang kamay ko sa bibig ko. Ipagkakanulo ko na ang sarili ko.

It’s getting out of hand–

Napakurap ako nang umilaw ang buong kwarto.

“I guess they already fixed it,” saad niya, pero nahipnotismo lang ako sa hininga niyang tumatama sa akin.

Namumungay ang mga mata ko nang titigan niya ako.

“Should I stop?” tanong niya.

“No,” sagot ko.

“Good,” bulong niya.

His fingers thrusted intensely.

“Oh God,” I moaned in ecstasy.

He carried me to the bedroom. 

I spent the night with him. And it’s not only to satisfy my sexual arousal, but I also gave my virginity to him without restriction.

Mabuti na lang at tulog pa siya nang gumising ako. Mabilis din akong umalis sa hotel at umuwi sa bahay.

Sinalubong ako ni Mommy. 

“How was it? Do we have a client now?”

Tumingin ako sa hawak niyang kopita at nakagat ko ang labi ko.

“What? Liezel?”

Huminga ako nang malalim. “Mommy, ang aga-aga, umiinom naman kayo–”

“Oh shut up. Just tell me, did you get the client?”

Tinitigan ko si Mommy. Alam ba niya na sinet-up ako ni Kuya? Nag-alala siya–

Nagulantang ako nang itapon sa akin ni Mommy ang alak na laman ng kopita.

 “Hindi mo nakuha ang kliyente?! Kaya ka tunganga diyan!”

Gulat ako at hindi makasalita.

“My God, Liezel! Napakasimple lang, hindi mo pa nagawa. Were you not able to satisfy him?!”

Natigil ako at hindi makapaniwala sa narinig ko kay Mommy. 

Her words were already like a dagger piercing me.

Sasagot na sana ako pero dumating si Kuya.

“Iyong wine?” bungad na tanong sa akin ni Kuya. Pinunasan ko ang mukha ko at bumaling sa kanya. Nagpupuyos ang dibdib ko.

“Seryso ka, Kuya? Hahanapin mo pa talaga–”

“Siyempre, mahal ‘yun. Eh hindi naman nakarating ang kliyente natin sa hotel kagabi dahil bumaha raw sa daan–”

Kumurap ang mga mata ko sa gulat. “Hindi siya nakarating?” tanong ko–

“Ronnie, kung hindi nakarating ang kliyente, anong gagawin natin?” pinutol ni Mommy ang tanong ko.

“It’s okay, mommy, no worries. Sabi naman niya, kasalanan niya kaya magse-set daw siya ng meeting sa owner. Kaya, prepare your presentation,” baling sa akin si Kuya.

Tulala ako habang nagsasalita si Kuya.

Bumibigat at lumalalim ang pag-iisip ko.

“So where’s my wine?”

Linagpasan ko na sila at tinungo ang kwarto ko.

“Liezel!”

Diretso kong sinara ang pinto ng kwarto ko at nanghihina akong umupo sa kama. Napahilamos ako sa mukha.

So sino iyong lalaking iyon? 

May business card naman siya ng biotech. 

Napatakip ako sa mukha ko. Anong katangahan ang ginawa ko?

Bumaba ang kamay ko at tumingin ako sa bedside table. Dumako ang mga mata ko sa picture namin ni James.

Mabilis kong tinaob ang frame.

Minabuti kong maligo na muna. Baka makatulong na maibsan ang kaguluhan sa utak ko,  at kung kailan patulog na ako,  iyon naman ang siyang pagkatok ng Ate Sheena sa pinto.

“Liezel!”

Kumalampag ang pinto ng kwarto, kaya wala rin akong nagawa kundi bumangon.

Binuksan ko ang pinto. Kaagad na humingi ng pera sa akin si Ate.

“Lend me 10k.”

Pagod ko siyang tiningnan. “Kahihiram mo lang noong isang araw, Ate.”

“Ubos na, ano'ng gagawin ko?”

Tumingin ako sa damit niya. Kung hindi naman kasi shopping ang inaatupag niya, nasa club siya kaya laging ubos ang pera niya.

“Ate, we’re already struggling financially–”

“Liezel, pwede ba pahiraman mo na lang ako. Nanenermon ka pa, babayaran ko naman.”

Bumuntong-hininga ako–

“Malelate na ako sa lakad ko, dali!”

Wala akong nagawa kundi kunin ang wallet ko at ibigay sa kanya ang card ko.

“Ate, 10k lang ha.”

“Oo.”

“Please–”

Hinablot niya ito at bumaba na sa hagdan.

Isasara ko na sana ang pinto nang marinig ko ang boses ng bunso naming kapatid.

“Hello, ate, where are you going?”

“Date!”

Lumabas na ako sa kwarto at hindi makapaniwalang tumingin sa baba. Gagamitin niya iyong sampung libo para sa date, sino na naman bang lalake ang natipuhan niya?

“Oh hi, Ate!” kaway sa akin ni Shaira mula sa salas namin. Bumati rin ang mga kasama niyang kaibigan.

“I thought you were at the laboratory.”

Hilaw akong ngumiti sa kapatid ko.

“I was about to go,” sabi ko.

“Oh, okay, ate. Dito kami gagawa ng project namin.”

Tumango ako tsaka rin ako bumalik sa loob. Nagbihis lang ako saglit. Dinampot ko ang laptop ko at linagay ko ito sa bag ko. Tsaka ako bumaba.

“Shaira, sabihan mo si Manang na maghanda ng meryenda niyo.”

“Okay, ate.”

Nagpaalam na ako sa kanila tsaka ko tinungo ang kalsada.

“Good morning, ma’am,” bati sa akin ang mga empleyado nang pumasok ako. Umaabot pa ang isang daan noon ang tauhan ng laboratory namin, pero unti-unting naubos dahil nalulong si Mommy sa sugal. Bumaba rin ang kliyente namin. Kaya heto, pitong empleyado na lang ang natira.

Binaba ko ang mga gamit ko sa opisina tsaka ko sinuot ang white lab coat ko pati na rin ang gloves. Dumeretso ako sa formulation lab. Pagkatapos ng ilang testing, bumalik din ako sa opisina para gawin na ang presentation ko. Nagsi-uwian na ang mga empleyado nang matapos ko ito.

Nagtitimpla ako ng kape nang bigla na lang pumasok si Kuya sa opisina. Humahangos siya.

“Liezel, bukas na raw ang meeting natin sa CEO ng biotech.”

Tinanguan ko siya. Nakakaramdam na ako ng pagod na pakitunguhan siya nang maayos.

“Nagawa mo na ang presentation mo?” 

“Yes, kuya,” baling ko sa kanya.

“Okay.”

“Kuya,” tawag ko sa kanya nang akmang lalabas na siya sa opisina.

“What?” harap niya.

“Si James–”

“Liezel, you focus on our work. We must get this one no matter what.”

Nanatili ang mga mata ko sa kanya. Sobrang naninikip na ang dibdib ko.

“Kuya,  James is cheating on me–”

“If that’s the case, then break up with him. Uuwi na ako. Review your presentation,” tumalikod na siya.

“Kuya, hindi mo man lang ba tatanungin kung ano ang nararamdaman ko, hindi mo man lang ba kakausapin si James–”

“I don’t care about your business, Liezel,” harap niya sa akin. 

“Kuya–”

“Bullshit, Liezel. Hindi mo ba nakikita, lubog na lubog na tayo. May oras pa ba ako sa mga walang kuwentang bagay? Tell me?!”

Umatras ako sa lakas ng boses niya.

“Alam mo kung ano ang dapat mong gawin ngayon? Make sure na hindi ka papalpak bukas. Dahil sinasabi ko sa iyo, ako na ang magpapalayas sa iyo sa bahay kung wala ka namang silbi sa buhay namin!”

Naiwan ako sa loob ng opisina.

Tulala.

Bata pa lang kami, talagang lagi na akong inaaway nina Kuya at Ate. Sanay na ako na sila ang kinakampihan ni Mommy.

They were always cold and distant from me, so I did my best to earn achievements at school. That’s when Kuya learned to be nice to me. He once became a caring one. 

Hindi na lang si Shaira ang naging kakampi kundi pati na rin siya kahit papaano.

But when I failed to join the international team at a research institute, he not only became distant but also grew too cold and harsh toward me.