本棚
検索
ホーム / ระบบ / 18 อีกครั้ง / ตอนที่ 49 แม่ผู้น่าสงสาร

共有

ตอนที่ 49 แม่ผู้น่าสงสาร

作者: เฟยเทียน / เงาจันทราสีหมึก / กัญญ์ญาภัค
last update 公開日: 2026-11-03 20:15:17

เช้าวันรุ่งขึ้น เอกสารธนาณัติที่นำกลับมาจากบ้านของจางซิ่วหลานก็ถูกวางเรียงอยู่บนโต๊ะทำงานของโจวอี

この本を無料で読み続ける
コードをスキャンしてアプリをダウンロード
前のチャプター 次のチャプター
ロックされたチャプター

最新チャプター

  • 18 อีกครั้ง    ตอนที่ 49 แม่ผู้น่าสงสาร

    เช้าวันรุ่งขึ้น เอกสารธนาณัติที่นำกลับมาจากบ้านของจางซิ่วหลานก็ถูกวางเรียงอยู่บนโต๊ะทำงานของโจวอี้เฉิน อย่างเป็นระเบียบ สิ่งที่พวกเขาสนใจในครั้งนี้ไม่ใช่จำนวนเงิน หากเป็นข้อมูลของผู้ส่งซึ่งปรากฏอยู่บนธนาณัติแต่ละฉบับแม้เอกสารบางใบจะเก่าเสียจนหมึกเลือนราง แต่เมื่อนำมาเปรียบเทียบกัน เจ้าหน้าที่ก็พบว่าธนาณัติเกือบทั้งหมดถูกส่งมาจากไปรษณีย์แห่งเดียวกันในเมืองเล็ก ๆ แห่งหนึ่งซึ่งอยู่ห่างจากลู่ฉวนไปหลายร้อยกิโล ที่อยู่ของผู้ส่งก็ไม่ใช่โรงงาน บริษัท หรือหอพักคนงานอย่างที่ควรจะเป็น หากเป็นหมู่บ้านชนบทแห่งหนึ่งนอกตัวเมืองส่วนชื่อผู้ส่งนั้นกลับเปลี่ยนไปถึงสามชื่อในช่วงหลายปีที่ผ่านมา“ถ้าหลี่ชิงเยว่เป็นคนส่งเงินจริง ทำไมต้องเปลี่ยนชื่อผู้ส่งไปเรื่อย ๆ?” หานเฉิงเอ่ยขึ้นพลางหยิบธนาณัติสองฉบับมาเทียบกันโจวอี้เฉินไม่ได้พูดขึ้นในทันที เขาเพียงใช้ปลายปากกาวงชื่อหมู่บ้านบนกระดาษ“ตรวจที่นี่ก่อน”การตรวจสอบสถานที่แห่งหนึ่งซึ่งอยู่ต่างเมืองในปีนี้ไม่ได้รวดเร็วเพียงแค่ยกหูโทรศัพท์แล้วได้ข้อมูลทุกอย่างกลับมา เจ้าหน้าที่ต้องประสานไปยังหน่วยงานท้องถิ่น ขอให้ช่วยตรว

  • 18 อีกครั้ง    ตอนที่ 48 เด็กคนนี้มีของ

    หลัวเหวินโจวเลิกคิ้วขึ้นทันที “ก่อนเข้ามหาวิทยาลัย?”“ครับ” โจวอี้เฉินพยักหน้า พลางเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ “ตอนนั้นผมยังเป็นหมวดอยู่ที่เหยียนสุ่ย เมืองท่าทางชายฝั่งของตงหนาน ส่วนซีซีก็ยังเรียนมัธยมปลาย อายุเพิ่งสิบแปดเท่านั้น”เฉินมู่ไป๋หันไปมองหลิงซีอย่างประหลาดใจ เห็นเด็กสาวกำลังยกซาลาเปาขึ้นกัดคำเล็ก ๆ ด้วยสีหน้าเหมือนเรื่องที่กำลังถูกพูดถึงไม่ได้เกี่ยวข้องกับตัวเองเลยแม้แต่น้อย“แล้วไปรู้จักกันได้ยังไง?” หลัวเหวินโจวถามด้วยความสนใจโจวอี้เฉินเหลือบมองคนที่กำลังกินอยู่ ก่อนหัวเราะเบา ๆ “เพราะเรื่องของสวี่เล่อครับ”ชื่อที่คุ้นหูทำให้หลัวเหวินโจวชะงักไปเล็กน้อย ขณะที่เฉินมู่ไป๋ขมวดคิ้ว“สวี่เล่อ?”“หลานชายของสารวัตรสวี่เจิ้งกั๋วที่เหยียนสุ่ย แล้วก็เป็นหลานของเหยียนอวิ๋นด้วย” โจวอี้เฉินขยายความเพิ่ม “ตอนนั้นหลานของสารวัตรสวี่เกือบถูกลักพาตัว แต่โชคดีที่คนบ้านเหอ รวมถึง ซีซีเป็นคนช่วยเอาไว้ พวกเราก็เลยได้รู้จักกันตั้งแต่ตอนนั้น”พอได้ยินชื่อสวี่เหยียนอวิ๋นอีกครั้ง หลัวเหวินโจวก็อดเหลือบมองเฉินมู่ไป๋ไม่ได้ส่วนคนถูกมองกลับนิ่งเง

  • 18 อีกครั้ง    ตอนที่ 47 เหลือเวลาไม่มากแล้ว

    เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว นับจากวันที่โครงกระดูกหญิงสาวถูกนำออกมาจากฐานคอนกรีตของอาคารหอพักคนงานในเมืองลู่ฉวน เผลอเพียงพริบตาเดียวก็ล่วงเข้าสู่วันที่ยี่สิบสามแล้วตลอดช่วงเวลากว่าสามสัปดาห์ที่ผ่านมา งานภายในศูนย์นิติเวชแทบไม่เคยหยุดลงหลังจากชิ้นส่วนโครงกระดูกทั้งหมดถูกนำกลับมายังศูนย์ฯ หลัวเหวินโจวและเจ้าหน้าที่ได้เริ่มทำความสะอาดอย่างระมัดระวัง กำจัดเศษปูนและสิ่งแปลกปลอมที่เกาะติดอยู่บนพื้นผิว ก่อนนำกระดูกแต่ละชิ้นมาตรวจ บันทึก และถ่ายภาพอย่างเป็นระบบอีกครั้ง ส่วนชิ้นใดที่ยังมีเนื้อเยื่อแห้งหลงเหลืออยู่ก็ถูกแยกเก็บเพื่อนำไปตรวจเพิ่มเติมหลิงซีกับเฉินมู่ไป๋ยังคงทำหน้าที่เหมือนเดิม คือยืนอยู่ในตำแหน่งของนักศึกษาที่เข้ามาเรียนรู้ สังเกตทุกขั้นตอน จดสิ่งที่เห็น และฟังคำอธิบายจากผู้เชี่ยวชาญ โดยไม่มีสิทธิ์แตะต้องหรือออกความเห็นอย่างเป็นทางการแทนผู้ตรวจผลจากการตรวจตลอดหลายวันที่ผ่านมา ทำให้ข้อมูลเกี่ยวกับหญิงสาวนิรนามผู้นี้ค่อย ๆ เพิ่มขึ้นทีละน้อยจากลักษณะของกระดูกเชิงกราน กะโหลก และโครงสร้างอื่น ๆ หลายตำแหน่ง ล้วนสนับสนุนว่าผู้เสียชีวิตเป็นหญิงสาว อายุขณะเ

  • 18 อีกครั้ง    ตอนที่ 46 คนที่รออยู่ยามอาทิตย์ลับฟ้า

    กว่ารถของศูนย์นิติเวชจะแล่นกลับเข้าสู่เมืองสือเจียจวง ท้องฟ้าทางทิศตะวันตกก็ถูกย้อมด้วยแสงสีส้มแดงของยามอาทิตย์อัสดงไปเกือบครึ่งผืนภายในรถเงียบกว่าขามาอย่างเห็นได้ชัด เพราะหลังจากทำงานกลางแจ้งต่อเนื่องมาหลายชั่วโมง แม้แต่หลัวเหวินโจวที่ปกติพูดคุยกับคนรอบข้างอยู่เสมอก็ยังเอนหลังพิงเบาะ หลับตาพักสายตาเป็นระยะ ส่วนเฉินมู่ไป๋นั่งอยู่ข้างหน้าต่างอีกฝั่ง พลิกดูบันทึกของตัวเองเงียบ ๆ โดยแทบไม่ได้พูดอะไรตลอดทางหลิงซีเองก็ไม่ได้ต่างกันนัก ถึงสิ่งที่จดมาจะมีประโยชน์มาก แต่สำหรับเธอในตอนนี้กลับไม่มีแรงแม้แต่จะเปิดมันขึ้นมาทบทวนอีกครั้ง ดังนั้นเธอจึงทำได้เพียงทบทวนภาพโครงกระดูกบนผ้าขาวในความคิดเพียงเท่านั้น ก่อนจะเกิดคำถามที่ไม่มีใครตอบได้ในตอนนี้‘หญิงสาวคนนั้นคือใคร?’และตอนนี้นอกจากรถที่พวกเขานั่งกลับมาแล้ว ด้านหลังยังมีรถอีกคันของศูนย์ฯ แล่นตามมาตลอดทาง ภายในรถคันนั้นบรรทุกหีบและภาชนะที่ใช้เก็บรักษาชิ้นส่วนโครงกระดูก ตลอดจนวัตถุและตัวอย่างต่าง ๆ ที่เก็บมาจากฐานคอนกรีต ทุกชิ้นถูกแยกบรรจุ ติดหมายเลข และมีบันทึกกำกับเพื่อรักษาความต่อเนื่องของหลักฐาน ก่อนจะถูกนำกลับมาต

  • 18 อีกครั้ง    ตอนที่ 45 เธอคือใคร?

    กว่าการเปิดฐานคอนกรีตจะดำเนินมาถึงขั้นที่สามารถนำชิ้นส่วนโครงกระดูกออกมาได้อย่างปลอดภัยแต่ละชิ้นส่วน เวลาก็ล่วงเลยไปหลายชั่วโมงแล้ว ทั้งนี้เนื่องจากเจ้าหน้าที่ไม่ได้สกัดปูนออกจนหมดในคราวเดียว หากแต่ค่อย ๆ เปิดพื้นที่ตามแนวร่างที่พวกเขาคำนวณไว้อย่างละเอียด รวมถึงยังต้องทำการบันทึกภาพ ตำแหน่ง ระดับความลึก และความสัมพันธ์ของกระดูกแต่ละชิ้นกับคอนกรีตโดยรอบเอาไว้ก่อนเคลื่อนย้ายทุกครั้ง ดังนั้นการทำงานจึงเป็นไปอย่างค่อนข้างช้าและถึงแม้ว่าจะเป็นเช่นนี้ ก็ไม่มีใครบ่น เพราะสำหรับทุกคนที่อยู่ตรงนี้ สิ่งที่ฝังอยู่ภายในฐานคอนกรีตไม่ใช่เพียงวัตถุพยานชิ้นหนึ่ง หากเคยเป็นมนุษย์คนหนึ่งที่มีชื่อ มีครอบครัว และอาจมีใครบางคนเฝ้ารอการกลับมาของเขาหรือเธออยู่ที่ไหนสักแห่งตลอดหลายปีที่ผ่านมา สิ่งเดียวที่ทุกคนตรงนี้ทำได้ในเวลานี้คือพยายามพาร่างที่นอนทอดกายอยู่ใต้ปูนซีเมนต์มานานเกือบแปดปีออกไปจากที่แห่งนี้ให้สมบูรณ์อย่างที่สุด เพื่อที่สักวันหนึ่ง คนผู้นั้นจะได้มีชื่อของตัวเองกลับคืนมา และได้กลับบ้านเสียทีหลิงซียืนมองภาพการทำงานตรงหน้าด้วยความรู้สึกยากจะบรรยาย ตั้งแต่ช่วงสายจนถึงตอนนี้ เธอแทบ

  • 18 อีกครั้ง    ตอนที่ 44 ความลับในฐานปูน

    หลังจากข้อความบนเพจเจอร์ดับลง หลิงซีก็เก็บมันกลับเข้ากระเป๋าเสื้อ ก่อนดึงความสนใจกลับมายังพื้นที่ตรงหน้าอีกครั้ง ขณะนั้นเสิ่นเจียอวี่กำลังบันทึกภาพในระยะกลางต่อจากภาพมุมกว้าง ส่วนเจ้าหน้าที่เก็บกู้วัตถุพยานเริ่มร่างตำแหน่งฐานราก แนวผนัง และจุดที่พบกระดูกลงบนแผนผังอย่างละเอียด ทุกขั้นตอนยังดำเนินไปโดยไม่มีใครแตะต้องสิ่งที่ฝังอยู่ในเนื้อหินหลิงซียืนนิ่งอยู่หลังแนวเส้นเชือกที่หลัวเหวินโจวกำหนดไว้ สมุดบันทึกในมือถูกเปิดกางค้าง แม้คลังความรู้ด้านนิติมานุษยวิทยาและการตรวจพิสูจน์โครงกระดูกที่ระบบมอบให้จะจัดเรียงเป็นระเบียบอยู่ในหัวชัดเจนมากกว่าเดิม แต่ทว่าเธอกลับยิ่งเพิ่มความระมัดระวังเป็นทวีคูณ เพราะการมีความรู้ ไม่ได้หมายความว่าเธอมีอำนาจก้าวล่วงหรือออกความเห็นตัดหน้าผู้เชี่ยวชาญ ยิ่งในบริบทนี้เธอเป็นเพียงนักศึกษาแพทย์ปีสองที่ได้รับอนุญาตให้ตามมาเรียนรู้งานเท่านั้น“เจียอวี่ ทางนั้นเรียบร้อยไหม” เสียงของหลัวเหวินโจวดังขึ้นท่ามกลางความคิดของเธอ“ภาพบันทึกสภาพเดิม ครบถ้วนแล้วครับอาจารย์หลัว” เสิ่นเจียอวี่ลดกล้องลงพลางเช็กฟิล์ม “ทั้งมุมกว้างและระยะกลางทุกมุม”หล

続きを読む

あなたも気に入るかもしれません

無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で！お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう！
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status