ฝึกฝน

หลังจากการเปิดเผยความจริงอันน่าสะเทือนใจเกี่ยวกับชะตากรรมของปราสาท การกำเนิดของเงาปีศาจ และความหวังที่ฝากไว้กับ ผ้ายันต์ 5 ผืน บาระและเร็นก็นั่งนิ่งอยู่กับความคิดของตัวเอง ท่ามกลางเสียงกระซิบของผู้รอดชีวิตในห้องโถงใต้ดิน

"ผ้ายันต์ผืนที่ 2 อยู่ที่ ภูเขาน้ำแข็งแห่งความโศกเศร้า..." บาระพึมพำขณะที่เธอกำลังศึกษาแผนที่โบราณที่มาวินนำมาให้ "ถ้าปีศาจยิ่งลึกเข้าไปยิ่งแข็งแกร่ง เราจะรอดไปถึงที่นั่นได้ยังไงคะมาวิน?"

มาวินสวมชุดเจ้าชายเรียบร้อยแล้ว เขายืนขึ้นอย่างสง่างามและมองไปยังบาระและเร็นด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเชื่อมั่น แต่ก็มีความกังวลฉายอยู่

"เจ้าพูดถูกบาระ" มาวินถอนหายใจยาว "การต่อสู้กับเจ็ดอสุรกายในทางลับเมื่อครู่เป็นเพียง บททดสอบแรก เท่านั้น ปีศาจที่เฝ้าผ้ายันต์ผืนที่ 2 จะแข็งแกร่งกว่าขุนพลเงาที่เราเจอมาอย่างน้อยสิบเท่า"

เขาหันไปมองกลุ่มผู้รอดชีวิตที่กำลังมองมาที่พวกเขาอย่างตั้งใจ

หญิงชราคนหนึ่งชื่อ เอเลน่า ซึ่งดูเหมือนจะเป็นผู้อาวุโสในกลุ่ม เดินเข้ามาหาพวกเขาพร้อมรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความอ่อนโยน

"พวกเราทุกคนรู้ดีว่าหนทางข้างหน้าของพวกเจ้าอันตรายเพียงใด" เอเลน่าพูดด้วยน้ำเสียงที่อบอุ่นแต่หนักแน่น "พวกเราไม่ได้เป็นแค่อาณานิคมของผู้รอดชีวิต แต่พวกเราคือ ผู้พิทักษ์ความรู้โบราณ ของอาณาจักรนี้! พวกเราจะช่วยพวกเจ้าเอง"

เร็นมองไปที่เหล่าผู้รอดชีวิตที่ดูเหมือนพลเมืองธรรมดา "แต่... พวกคุณจะช่วยพวกเราได้ยังไงครับ?"

มาวินยิ้มอย่างภาคภูมิใจ "พวกเขาอาจจะไม่มีพละกำลังที่จะต่อสู้ แต่พวกเขาคือ ผู้เชี่ยวชาญด้านอาคมและการต่อสู้โบราณ ที่ถูกสอนโดยบรรพบุรุษของข้า พวกเราตัดสินใจแล้ว... เราจะฝึกฝนพวกเจ้าอย่างไม่หยุดหย่อนเป็นเวลา 5 วัน 5 คืน! เราจะสอนทุกสิ่งที่เรารู้ก่อนที่พวกเจ้าจะออกเดินทางสู่ภูเขาน้ำแข็ง"

บาระและเร็นมองหน้ากันด้วยความตกใจ การฝึกฝน 5 วัน 5 คืนโดยไม่หยุดพักฟังดูเป็นไปไม่ได้เลยสำหรับร่างกายมนุษย์ แต่พวกเขาไม่มีทางเลือก

"พวกเราพร้อมค่ะ/ครับ!" ทั้งคู่ตอบพร้อมกันด้วยความมุ่งมั่น

บทที่ 2: 5 วัน 5 คืนแห่งการหลอมรวม

มาวินและเอเลน่าแบ่งการฝึกฝนออกเป็นสองส่วนหลัก: การต่อสู้และสัญชาตญาณ สำหรับเร็น และ คาถาอาคมและการควบคุมพลังงาน สำหรับบาระ โดยพวกเขาใช้ห้องโถงแห่งพันธะนี้เป็นโรงฝึก โดยมีผู้รอดชีวิตคนอื่น ๆ ผลัดกันมาช่วยสอนและดูแลตลอด 120 ชั่วโมงที่กำลังจะมาถึง

วันที่ 1: รากฐานและความอดทน

เช้า (มาวิน - เร็น):

* การวิ่งและการหลบหลีกในที่มืด: มาวินสั่งให้เร็นวิ่งรอบห้องโถงที่ถูกปิดไฟทั้งหมด โดยมีมาวินคอยขว้างวัตถุเล็ก ๆ ใส่เขาอย่างต่อเนื่อง

* บทพูด (มาวิน): "เร็วอีกเร็น! ความสามารถพิเศษของนักกีฬาคือ ความเร็วและการตอบสนองต่อแสงและเสียง! นายต้องเรียนรู้ที่จะใช้สัญชาตญาณแทนดวงตา! ในความมืดมิด นายต้อง เป็นเงา ไม่ใช่เป้าหมาย!"

* การฟื้นฟูร่างกาย: เร็นต้องเรียนรู้เทคนิคการหายใจและการยืดเหยียดกล้ามเนื้ออย่างรวดเร็ว เพื่อลดผลกระทบจากความเหนื่อยล้าหลังการปะทะ (ใช้ประสบการณ์การเป็นนักกีฬา)

บ่าย/เย็น (เอเลน่า - บาระ):

* พื้นฐานพลังงาน: บาระเรียนรู้ที่จะสัมผัสถึง พลังชีวิต (Aura) ของตนเองและสิ่งรอบข้าง เธอต้องเรียนรู้ที่จะ 'มองเห็น' ปีศาจแม้ในความมืดมิดโดยไม่ต้องใช้คาถา

* บทพูด (เอเลน่า): "พลังอาคมไม่ใช่แค่การร่ายคาถา! บาระ! มันคือการ ควบคุมลมหายใจและสติ เจ้าต้องร่ายคาถาพื้นฐานได้โดยไม่ต้องเปิดสมุดอาคม! คาถาแสงสว่าง ต้องออกจากนิ้วมือเจ้าได้ทันทีโดยไม่ต้องคิด!"

* การจดจำคาถา: บาระต้องเริ่มจดจำ คาถาลับโบราณ ที่ซับซ้อนกว่าคาถาที่เธอรู้ โดยเฉพาะ "คาถาผนึกเสียง" เพื่อใช้ซ่อนตัวจากการรับฟังของปีศาจ

กลางคืน (ร่วม):

* ทฤษฎีปีศาจ: ผู้รอดชีวิตกลุ่มอื่น ๆ มานั่งรวมกันและเล่าถึง พฤติกรรมและจุดอ่อน ของเงาปีศาจชั้นสูงที่พวกเขาเคยสังเกตเห็นก่อนที่จะถอยหนีมาที่นี่

วันที่ 2: การควบคุมและการประสานงาน

เช้า (มาวิน - เร็น):

* การใช้มีดอาคม (ต่อยอดจากผ้ายันต์): เร็นฝึกการฟันและแทงด้วยมีดอาคมของเขาให้ แม่นยำ ที่สุด โดยเน้นการแทงเข้าที่ จุดพลังงาน ของศัตรู (ตามที่ผ้ายันต์เผยให้เห็น)

* บทพูด (เร็น): "การแทงทะลุหัวใจมันคือการจบเกม! ผมจะไม่มีวันพลาดอีก!" เร็นตะโกนขณะที่เขาแทงมีดเข้าใส่เป้าจำลองที่ทำจากก้อนหินอย่างรวดเร็ว

บ่าย/เย็น (มาวิน - บาระ):

* คาถาเคลื่อนย้ายและป้องกัน: มาวินสอนบาระให้ใช้คาถาในการ สร้างกำแพงพลังงานเคลื่อนที่ได้ เพื่อป้องกันตนเองและเร็นในขณะที่เร็นกำลังเข้าจู่โจม ซึ่งแตกต่างจากอาณาเขตป้องกันแบบตายตัวที่เธอเคยใช้มา

* บทพูด (มาวิน): "เมื่อเร็นเข้าโจมตี เจ้าต้องเป็น โล่ ให้เขาได้ทันที! กำแพงพลังงานต้องตอบสนองต่อการเคลื่อนไหวของเจ้าและเร็น! จงอย่าให้ช่องว่างเกิดขึ้นแม้แต่วินาทีเดียว!"

กลางคืน (เอเลน่า - บาระ):

* คาถาฟื้นฟูเร่งด่วน: บาระต้องฝึกร่ายคาถารักษาอย่างรวดเร็วและใช้พลังงานน้อยที่สุด เพราะในสถานการณ์จริง เธอไม่มีเวลาพักนานเป็นชั่วโมงเหมือนครั้งแรกที่รักษาเร็น

วันที่ 3: ความทนทานและความมืดมิดที่แท้จริง

เช้า (เร็น):

* การต่อสู้โดยไม่มีแสงสว่าง: มาวินบังคับให้เร็นเข้าปะทะกับ ผู้ฝึกสอน ที่สวมเสื้อผ้าสีดำสนิทในห้องที่มืดสนิท เร็นต้องพึ่งพา เสียงลมหายใจ และ กลิ่น ของศัตรูเท่านั้น

* บทพูด (มาวิน): "เจ้าต้องทำลายการพึ่งพาสายตา! เงาปีศาจไม่มีกลิ่นและไม่มีเสียงลมหายใจที่ชัดเจน! แต่พวกมันมีการ สั่นสะเทือน ของพลังงาน! เรียนรู้ที่จะสัมผัสมันด้วยผิวหนังของเจ้า!"

บ่าย/เย็น (บาระ):

* การผสานผ้ายันต์: บาระฝึกใช้ ผ้ายันต์ผืนที่ 1 ร่วมกับคาถาของเธอเพื่อเพิ่มพลังการโจมตีและการป้องกันเป็นสองเท่า เธอต้องสามารถเปลี่ยนผ้ายันต์จากเครื่องป้องกันไปเป็น อาวุธเสริม ได้ทันที

* บทพูด (บาระ): "พลังของการปกป้องยังไงก็ไม่พอ... ฉันต้องเปลี่ยนมันให้เป็น คลื่นพลังโจมตี ได้!" เธอฝึกร่ายคาถาที่ทำให้ผ้ายันต์ปล่อยคลื่นพลังออกมาผลักดันศัตรู

กลางคืน (เอเลน่า - ทั้งคู่):

* การเดินทัพและอาคมพรางตัว: ทั้งคู่ถูกสอนให้เดินอย่างเงียบเชียบและใช้คาถาพรางตัวร่วมกัน เพื่อหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้ากับปีศาจที่ไม่จำเป็น (การรักษาพลังงาน)

วันที่ 4: การจำลองการต่อสู้และขีดจำกัด

ทั้งวัน (มาวินและเร็น):

* การจำลองสถานการณ์ 7 อสุรกาย: มาวินและผู้ฝึกสอนใช้คาถาและกลไกง่าย ๆ เพื่อ จำลองการโจมตี ของเจ็ดอสุรกายที่พวกเขาเคยเจอมา เร็นต้องจัดการกับพวกมันทีละตัวอย่างต่อเนื่อง โดยมีบาระคอยสนับสนุนอยู่ด้านหลัง

* บทพูด (มาวิน): "ปีศาจคลื่นเสียง! ปัด! ปีศาจพิษ! โล่! เร็วเข้าเร็น! นายต้องตอบสนองได้ในเสี้ยววินาที!"

* ความอ่อนล้าขั้นสูงสุด: เร็นถูกผลักดันจนถึงขีดจำกัดทางร่างกาย เขาแทบจะทรุดตัวลงด้วยความอ่อนเพลีย แต่การสนับสนุนทางจิตใจจากบาระและการตะโกนของมาวินทำให้เขายืนหยัดได้

ทั้งวัน (มาวินและบาระ):

* คาถาแห่งการทำลายล้างชั่วคราว: บาระฝึกร่าย คาถาที่รุนแรงที่สุด เท่าที่เธอจะใช้ได้ โดยมีมาวินคอยควบคุมไม่ให้เธอใช้พลังงานอาคมจนเกินขีดจำกัด คาถานี้ถูกออกแบบมาเพื่อ ทำลายเกราะ ป้องกันของปีศาจชั้นสูงในระยะประชิด

* บทพูด (บาระ): "ข้าขอปลดปล่อย... พลังแห่งการแตกสลาย... จงพังทลาย!" เธอร่ายคาถาจนร่างกายสั่นสะท้าน และแสงสีม่วงเข้มก็พุ่งเข้าใส่เป้าหมายจำลองจนแตกเป็นเสี่ยง ๆ

วันที่ 5: การเชื่อใจและการผสานวิญญาณ

ทั้งวัน (เร็น & บาระ):

* การฝึกผสาน (The Pact Drill): วันนี้คือบทสรุปของการฝึกทั้งหมด บาระและเร็นต้องร่วมกันต่อสู้กับ มาวิน โดยมีผู้รอดชีวิตคนอื่น ๆ คอยสร้างความวุ่นวายรอบตัว

* มาวินใช้ทักษะดาบที่ว่องไวและพลังอาคมที่เหนือกว่าเพื่อกดดันพวกเขาอย่างหนัก

* เร็น: ต้องเข้าโจมตีและถอยกลับตาม สัญญาณทางจิต ที่บาระส่งให้

* บาระ: ต้องร่ายคาถาป้องกันและโจมตีตาม การเคลื่อนไหว ของเร็น โดยไม่จำเป็นต้องใช้คำพูด

* บทพูด (เร็น): "บาระ! ป้องกันทางขวา!" เร็นตะโกน แม้คำพูดจะออกมาจากปาก แต่บาระก็ร่ายคาถาได้ก่อนที่เขาจะพูดจบ

* บทพูด (บาระ): "มาวิน! พวกเราจะไม่แพ้!"

ในที่สุด หลังจากการต่อสู้จำลองที่ยาวนานและหอบเหนื่อย เร็นและบาระก็สามารถร่วมกันเอาชนะมาวินได้ด้วยการผสานระหว่างมีดอาคมของเร็นและคาถาผนึกชั่วคราวของบาระ

มาวิน ยิ้มด้วยความภาคภูมิใจ เขาล้มตัวลงนั่งอย่างอ่อนแรง "ยอดเยี่ยม... พวกเจ้าพร้อมแล้ว"

เอเลน่า ก้าวเข้ามาพร้อมกับผ้าขนหนูและน้ำดื่ม "พวกเจ้าผ่านบททดสอบที่โหดร้ายที่สุดแล้ว... เจ้าคือความหวังที่แท้จริงของอาณาจักรนี้"

เร็นและบาระมองหน้ากัน ร่างกายของพวกเขาทุกส่วนรู้สึกเจ็บปวดและอ่อนล้าอย่างที่สุด แต่ดวงตาของพวกเขากลับเต็มไปด้วย พลังและความมั่นใจ ที่ไม่เคยมีมาก่อน

"มาวิน... เราจะออกเดินทางเมื่อไหร่คะ?" บาระถามด้วยน้ำเสียงที่เด็ดเดี่ยว

"รุ่งเช้าของวันพรุ่งนี้... เราจะไปหา ผ้ายันต์ผืนที่ 2 ที่ภูเขาน้ำแข็งแห่งความโศกเศร้า" มาวินตอบ "แต่ก่อนอื่น... ข้าต้องพาพวกเจ้าไปพบกับเพื่อนของเจ้าที่ถูกกักตัวไว้ก่อน"