LOGINRico’s confession.
Pinagmamasdan ni Vera si Rico habang nakatayo sa harap ng mga board members at iba pang importanteng tao sa ospital, nagsasalita nang malinaw at may kumpiyansa. Ipinapaliwanag niya kung paano gagamitin ang materials mula sa construction company nito upang mapabilis ang pagpapatayo ng libreng ospital, pati na rin ang timeline para sa mga check-ups at operations na kailangan nilang ipatupad sa liblib na lugar.Habang nakatayo si Rico, naramdaman ni Vera ang init ng pagmamalaki. Nakita niya kung gaano kalaki ang responsibilidad na hawak nito, pero kahit ganoon, nananatili itong matatag at may focus. “He’s really amazing,” naiisip niya sa sarili, habang pinagmamasdan ang lalaki na dati ay parang estranghero lang sa kanya, pero ngayon ay siya ring katuwang sa lahat ng gawaing philanthropic.She’s proud to have Rico by her side. She’s proud of being the happy and spoiled wife. Kailanman ay hindi siya nakaramdam na nag-iisa siya.“Doctor Vera, you’ve been doing incredible work,” sabi ng isa
Pinagmasdan ni Vera ang mga pasiyente nilang nakapila para sa free check up at operasyon. Hindi niya mapigilang mapangiti nang makita ang mga batang nakangiti kahit pagod, kahit basa ang mga damit, kahit halatang kulang sa pagkain.“Doctor, thank you… thank you…” paulit-ulit na sabi ng isang matandang babae habang hawak ang kamay ni Vera.Ngumiti si Vera at marahang hinaplos ang kamay nito. “It’s okay, Ma’am. We’re here to help. Please come back tomorrow for a follow-up, okay?”Tumango ang matanda. “Yes… yes… bless you.”Lumapit ang isang batang lalaki, may sugat sa tuhod. “Doctor… it hurts…”Lumuhod si Vera at tinignan ang sugat. “What’s your name?”“Kojo,” sagot ng bata.“Okay, Kojo. I’ll clean this. It might sting a bit, but you can handle it, okay?”“Okay…” sagot ng bata, kahit nanginginig.Habang nililinis ni Vera ang sugat, napansin niyang pinipigilan ng bata ang pag-iyak.“Don’t cry. You’re brave,” sabi ni Vera.Ngumiti ang bata. “I’m strong.”“You are,” sagot niya.Pagkatapos n
Masayang umiinom ng alak si Riley sa loob ng isang exclusive bar kasama ang kaniyang mga kaibigan. Malakas ang tugtog, puno ang VIP area, at halos lahat ng nasa mesa niya ay may hawak na mamahaling alak.“Bro, advance congratulations!” sigaw ng isa niyang kaibigan habang itinaas ang baso. “Future CEO!”Ngumisi si Riley at itinaas din ang kaniyang baso. “Hindi pa official, pero malapit na.”“Hindi pa official?” natawa ang isa. “Eh, may anak ka na. Automatic na ‘yon. Ikaw na ang next in line.”“Exactly,” dagdag pa ng isa. “Wala nang chance si Rico. You already gave them an heir.”Napangisi si Riley. “That’s what I’ve been saying.” Sumandal siya sa sofa at uminom ng alak. “Once makuha ko na ang posisyon,” sabi niya, “hindi ko kayo kakalimutan.”“Ayan na!” sigaw ng isa. “I like that!”“I’ll assign positions,” dagdag ni Riley. “Kailangan ko ng mga taong mapagkakatiwalaan ko.”“Bro, kahit assistant lang ako, okay na!” biro ng isa.Natawa si Riley. “Assistant? Ang baba naman ng tingin mo sa s
Gabi na nang makarating si Vera sa Africa kasama ang ibang doctors at nurses mula sa iba’t ibang ospital sa buong mundo. Halos lahat ay pagod mula sa mahabang biyahe, pero ramdam pa rin ang excitement sa mga mukha nila.Pagdating sa hotel, agad silang nag-check in.“Finally,” sabi ng isa sa mga Pinoy nurse habang ibinababa ang maleta. “Ang haba ng byahe.”“Welcome to Africa,” nakangiting sabi ni Vera, kahit halatang pagod na rin siya.“Doc Vera, roommates tayo?” tanong ng isang nurse.“Sure,” sagot niya. “Mas okay na may kasama.”Habang nag-aayos sila ng gamit, hindi maiwasan ng mga kasama niya na magkwentuhan.“So, Doc,” tanong ng isang nurse, “totoo ba na asawa mo si Rico Garcia?”Napangiti si Vera. “Yes.”“Grabe, ang swerte mo,” sabi ng isa pa. “Napanood namin ‘yung video ninyo. Viral kayo.”Napailing si Vera. “Please, huwag niyo nang banggitin ‘yon.”“Ang sweet niya nga sa ‘yo,” dagdag ng isa. “Kitang-kita na mahal ka niya.”Hindi agad sumagot si Vera. Umupo siya sa kama. Naisip ni
Pinapakain ni Rico ng hilaw na karne ang kaniyang alagang tigre na si Ilya nang biglang bumukas ang pintuan at pumasok ang mga tauhan niya bitbit ang DNA test results sa batang anak nina Riley at Carla na si Lily.“Boss, confirmed. Hindi anak ni Riley ang batang si Lily,” sabi ng tauhan ni Rico, halatang kabado habang iniabot ang folder.Huminto si Rico. Hindi agad siya nagsalita. Nakatingin lang siya sa tigre habang ngumangatngat ito ng karne.“Sigurado kayo?” malamig niyang tanong, hindi tumitingin sa kanila.“Opo, boss. Double-checked na po. Sa dalawang laboratory pa.”Dahan-dahang tumayo si Rico. Kinuha niya ang papel at binasa isa-isa ang detalye.Sobrang tahimik ng paligid.Tanging pagnguya ni Ilya ang maririnig.Ngumisi si Rico pagkatapos niyang basahin ang resulta. “Ang tanga talaga ng kapatid ko,” bulong niya. “Napakadaling lokohin.”Nagkatinginan ang mga tauhan niya. Walang gustong magsalita.“Boss… anong next move?” tanong ng isa.Tinupi ni Rico ang papel at inilagay sa buls
Parehong pagod at hinihingal sina Vera at Rico pagkatapos nilang labasan habang nasa loob ng kotse. Nakayakap si Rico sa kaniyang asawa at paulit-ulit hinahalikan ang buhok nito. Si Vera naman, halos hindi makaupo ng maayos sa sobrang hapdi ng pagkababae niya. Dahan-dahang bumalik sa driver's seat si Rico, habang si Vera ay nanatiling nakahiga sa passenger seat, nakapikit, mabigat ang paghinga. Halatang ubos ang lakas niya.Si Rico naman ay nakasandal sandali sa manibela, pinapakalma ang sarili bago paandarin ang sasakyan.“Damn…” bulong niya sa sarili.Napalingon siya kay Vera. “Are you okay, Wife?” mahina niyang tanong.Walang sumagot.Bahagyang gumalaw si Vera pero hindi nagising.Ngumiti si Rico at marahang hinaplos ang buhok nito.“You’re really something,” bulong niya.Dahan-dahan niyang inayos ang pagkakahiga ng asawa para mas komportable ito.“Sleep. I’ll take you home.”Binuhay niya ang makina at nagsimulang magmaneho.Habang nasa daan, paminsan-minsan ay sinusulyapan niya







