LOGINPAGE FIFTEEN โTUTULOY NA PO AKO,โ paalam ni Sevastian, bahagyang yumuko bilang paggalang.โAh, s-sige! Salamat sa pagbisita, Sevastian,โ tugon ni Nanay, may halong saya at pag-aalala sa boses.โWala po โyun. Ako nga po ang dapat magpasalamat dahil pinayagan nโyo po akong manligaw sa anak nโyo,โ magalang niyang sagot.Ngumiti si Nanay at lumapit sa kanya. Hinawakan niya ang kamay ni Sevastian, tila sinisiguro ang sinseridad nito.โSana langโฆ huwag mong sasaktan ang anak namin. Alam kong magkaiba ang mundong ginagalawan nโyo, pero sana hindi โyon maging hadlang sa inyo ni Carmella.โโDonโt worry po,โ agad niyang sagot, puno ng kumpiyansa. โHindi po ganoโn ang parents ko. They donโt look at status. They like Carmellaโฆ especially my mom. She thinks Carmella is genuinely kind.โNapatingin siya sa akin habang sinasabi iyonโparang ako lang ang nakikita niya sa mundo.โSalamat, Sevastian,โ ani Tatay.Tumango lang siya, may simpleng ngiti sa labi.โO siya, Carmella. Ihatid mo na siya sa gate,
PAGE FIFTEEN Tahimik. Sobrang tahimik ng buong sala matapos sabihin ni Sevastian ang mga salitang iyon. Pakiramdam ko ay biglang huminto ang mundo ko. Nanlalaki ang mga mata kong napatingin sa kanya habang hawak pa rin niya ang kamay ko. Samantalang sina Nanay at Tatay naman ay parehong hindi makapaniwala sa narinig. โA-Ano raw?โ gulat na tanong ni Tatay. Hindi ko alam kung gusto ko bang bawiin ni Sevastian ang sinabi niya o gusto kong ulitin niya iyon. โNanliligaw po ako kay Carmella.โ kalmado ngunit seryosong ulit ni Sevastian. Napasinghap ako. Grabe. Dire-diretso talaga siya. Napansin kong bahagyang natawa si Clarence habang palihim na nakatingin saโkin. Bwisit talaga ang batang โyon! Samantalang si Nanay naman ay tila nagulat pero mukhang natutuwa rin. Si Tatay lang ang mukhang seryoso. โAt kailan pa โto?โ tanong ni Tatay. โHalos anim na buwan na po.โ diretsong sagot ni Sevastian. โANO?!โ sabay-sabay naming sigaw ni Nanay. Anim na buwan?! Mabilis ako
CHAPTER 14 Her First Love HALOS ANIM NA BUWAN na rin ang nakakalipas simula nang magsimulang manligaw si Sevastian saโkin. At sa loob ng anim na buwan na iyon, isang sikreto lang ang paulit-ulit kong ipinapakiusap sa kany Walang dapat makaalam. Ayokong maging sentro ng usapan sa buong Monte Carlos. Lalo naโt kilalang-kilala ang pamilya nila. Isa pa, alam kong sandaling malaman ng ibang babae na nililigawan ako ni Sevastian Monteverde, siguradong magkakaroon ako ng mga kaaway. At ayoko noโn. โSalamat po ulit, Mang Caloy!โ nakangiti kong sabi habang inaabot ang bayad ko sa tricycle driver. โWala โyon! Mag-ingat ka, Carmella!โ paalam niya bago pinaandar ang tricycle. Pagpasok ko pa lang sa loob ng campus ay agad ko nang narinig ang isang pamilyar na boses. โSabi ko naman saโyo, pwede naman na ako ang maghatid-sundo saโyo araw-araw.โ Napalingon ako at agad na nakita si Sevastian na nakasandal sa kotse niya habang nakapamulsa. โBawal nga, diba?โ natatawa kong sagot.
- PAGE TWELVE -ALAS DOSE PASADO NA nang matapos ang welcoming party para kay Sevastian.Ginawa ko ang hiniling niyaโkumanta para sa mama niya. At sa totoo lang, masaya ako dahil nagustuhan niya. Parehong kanta ang inawit koโโyung kinanta ko noon sa contest. Nagulat pa sina Georgina nang marinig nila iyon.Pero walang nangyari.Hindi ako umiyak.Hindi sumakit ang dibdib ko.At higit sa lahatโฆ wala akong naramdaman.At hindi ko alam kung bakit."Ihahatid na kita, Carmella," saad ni Sevastian."Wag na. Sasabay na lang ako kay Baldo. Nakaalis na rin sina Georgina at Laura," tanggi ko."No. It's me who's going to send you home, not him."Wala na akong nagawa kundi tumango. Hindi ko rin maintindihan kung bakitโฆ pero gusto ko ring siya ang maghatid saโkin. Nahihiya lang akoโat hindi ko alam kung bakit.Iniwan niya muna ako sandali para magpaalam sa mga magulang niya. Naupo ako sa hagdanan ng balcony at hinubad ang sandals ko. Namamaga na ang mga paa ko kakalakad buong gabiโkakasunod sa kany
PAGE ELEVEN "AKALA KO Senyorito hindi na kayo darating eh!" sambit ni Baldo."I'm sorry! Ang dami kasing bisita. Ang hirap makahanap ng timing para umalis," paliwanag naman ni Sevastian."O sige po! Sunduin ko na po 'yung dalawa!" paalam ni Baldo. Tumingin siya sa'kin. "โSobrang ganda mo ngayon, Carmella!" nahihiyang papuri niya bago tuluyang umalis."Teka, nasa'n ang sasakyan mo?!" habol na sigaw ko sa kanya."He has the other car," sagot ni Sevastian.Sinundan ko ng tingin si Baldo at napansin kong naglalakad siya patungo sa isang puting CR-V. May kalayuan pala ang pinagparadahan niya kaya hindi ko agad nakita."Shall we?"Bumalik ang atensyon ko kay Sevastian nang magsalita siya ulit. Marahan niyang hinawakan ang kamay ko habang ang isa naman niyang kamay ay bitbit ang backpack ko.Hindi ko alam kung bakit, pero sa simpleng hawak na iyonโParang biglang naging maayos ang lahat.Binuksan niya ang pinto ng sasakyan at inalalayan akong sumakay. Ingat na ingat ako sa bawat galaw ko, l
PAGE TEN "Good evening, Carmella." nakangiting bati niya sa'kin.Para akong natulala sa kinatatayuan ko.Si Sevastian.Sa harapan ko.At hindi lang basta SevastianโHe lookedโฆ different.Mas lalo siyang naging gwapo sa suot niyang itim na tuxedo. Malinis ang tabas ng kanyang panga, maayos ang pagkakaayos ng buhok, at ang mga matang iyonโnakatutok lang sa akin na para bang ako lang ang nakikita niya sa mundong ito."P-Poโฆ good evening din," halos pabulong kong sagot.Ramdam ko ang pagbilis ng tibok ng puso ko. Para akong hinihingal kahit hindi naman ako tumatakbo."Papasok ka ba o dito ka lang?" tanong niya, bahagyang nakataas ang isang kilay.Napakurap ako."A-Ahโoo, sasakay na!" mabilis kong sagot.Hindi ko namalayang napapangiti na pala si Baldo sa likod ko habang hawak ang backpack ko."Sige na nga, ako na bahala sa bag mo. Enjoy ka na lang," bulong niya sa akin sabay kindat.Pinandilatan ko siya."Kung anu-ano pinagsasabi mo!"Pero bago pa ako makabawi, ay binuksan na ni Sevastia
A WOMANโS PAINCHAPTER 1: โFile the annulment.โParang huminto ang mundo ko sa isang iglap.Hindi ako agad nakagalaw. Hindi ako agad nakapagsalita. Para bang biglang nawala ang lahat ng tunog sa paligidโang mahihinang usapan sa loob ng opisina, ang tik-tak ng orasan sa dingding, pati ang sarili ko
โUulit-ulitin ko sa โyoโฆโAng boses ko ang unang bumalot sa buong Monte Carlos stage.โAng nadarama ng aking pusoโฆโAs soon as I started singing, parang may biglang bumigat sa dibdib ko.Hindi lang ito kanta.Parang pagbabalik ng lahat ng hindi ko dapat maalala.Mariin kong ipinikit ang mga mata ko
PAGE FOURโPlease take care of this house, Manang Ising.โNasa harap ako ng Monteverde mansion habang hinihigpit ko ang hawak sa bag ko.โโIpapadala ko na lang ang sweldo mo buwan-buwan, okay?โ dagdag ko.Marahan siyang tumango.Pero hindi siya umalis.Hindi rin niya binitawan ang tingin niya saโki
PAGE THREE โHere it is.โSambit ni Georgina sabay abot ng brown envelope saโkin.Kinuha ko iyon at dahan-dahang binuksan.Mga papel. Legal documents. Malamig ang pakiramdam kahit hindi ko pa binabasa nang buo. Parang bawat pahina, may bigat na kaakibat.โBakit madaling-madali kang makipaghiwalay s







