Library
Search
Home / Romance / A Woman's Pain / Chapter 3

Share

Chapter 3

Author: Her Black Rose đŸŒč
last update publish date: 2026-04-16 07:41:42

PAGE THREE

“Here it is.”

Sambit ni Georgina sabay abot ng brown envelope sa’kin.

Kinuha ko iyon at dahan-dahang binuksan.

Mga papel. Legal documents. Malamig ang pakiramdam kahit hindi ko pa binabasa nang buo. Parang bawat pahina, may bigat na kaakibat.

“Bakit madaling-madali kang makipaghiwalay sa asawa mo?” tanong niya habang pinagmamasdan ako.

Hindi ako agad sumagot.

Sandaling katahimikan.

Huminga ako nang malalim.

“I'm going to London,” sagot ko. “I'm planning to study again.”

Napakurap siya.

“Really?! That’s great!”

Ngumiti ako. Pero hindi iyon masaya.

Ngiti lang na pilit.

Ngiti ng taong sinusubukang buuin ang sarili sa pamamagitan ng paglayo.

“—So, you're going to start all over again?” tanong niya ulit, mas mahinahon na ngayon.

Napatingin ako sa hawak kong annulment papers.

Isang signature na lang ang kulang.

Isang lagda na magwawakas sa lahat.

“Magiging del Valle na ulit ako,” mahinang sabi ko. “My heart will be whole again.”

Tumigil ako sandali.

Parang ako mismo ang hindi naniniwala sa sinabi ko.

Pero ipinilit ko pa rin.

“Yes. I will start from scratch. I will fix my heart
 everything.”

Humigpit ang hawak ko sa papel.

“Lahat ng sinira ni Sevastian
 bubuuin ko ulit.”

Hinawakan ni Gina ang kamay ko.

Mainit. Totoo.

“Alam na ba niya ang nangyari sa’yo?”

Dahan-dahan akong umiling.

“He doesn't need to know.”

Napabuntong-hininga siya.

“Pero Carmella—deserved niyang malaman na—”

“Gina.”

Napatingin siya sa’kin.

“Please.”

Sandaling katahimikan.

“At wala na siyang magagawa kahit malaman niya pa,” dagdag ko.

Tahimik siya.

“Okay
” mahinang sagot niya. “Kailan ka aalis?”

“Bukas.”

Tumayo ako.

“I’m going to talk to Sevastian tonight
 papapirmahin ko siya nito.”

Tiningnan ko ang papel.

“Then ikaw na bahala sa process.”

Ngumiti ako nang bahagya.

“Alis na ako. Salamat ulit.”

---

I KNOCKED ON THE DOOR.

Walang sumagot.

Kumatok ulit ako. Mas malakas.

Tahimik pa rin.

Kinuha ko ang phone ko.

Dialed his number.

Out of coverage.

Napapikit ako sandali.

“Where the hell is he
” bulong ko.

May isang lugar lang ang pumasok sa isip ko.

---

Pumarada ako sa dulo ng kalsada.

Malapit sa lumang park.

Tahimik. Madilim. Halos abandonado ang paligid.

Ang streetlight lang sa gitna ang nagbibigay ng ilaw—mahina, nanginginig pa.

Huminto ako.

At bago pa ako bumaba ng sasakyan—

Huminga ako nang malalim.

Parang may kung anong bigat sa dibdib ko na hindi ko maipaliwanag.

Pagkababa ko, malamig ang hangin.

Mabigat ang ulap sa langit.

Walang bituin.

Walang buwan.

Parang pati langit, ayaw makisaksi.

Naglakad ako papasok sa park.

Dahan-dahan.

Tahimik.

Hanggang sa nakita ko siya.

Si Sevastian.

Nakaupo sa bench.

Mag-isa.

Nakayuko.

Parang bumagsak ang mundo niya sa harap mismo niya.

Napahinto ako.

At sa isang iglap—

gumuhit ang isang malungkot na ngiti sa labi ko.

Dito.

Dito niya ako sinabihang pakasalan siya.

Dito nagsimula ang lahat.

At ngayon


dito rin ba matatapos?

Huminga ako nang malalim.

Memories


Parang biglang sumabog sa isip ko ang lahat.

Yung ngiti niya noon.

Yung “I love you.”

Yung pangako niya.

At yung mga kasinungalingang sumira sa lahat ng iyon.

Naglakad ako palapit.

Tahimik.

Hanggang sa ilang sentimetro na lang ang layo ko sa kanya.

Pero bago ako makapagsalita—

Narinig ko siya.

Humihikbi.

Mahina.

Basag.

Parang batang nawalan ng lahat.

Napahinto ako.

Hindi ko inaasahan iyon.

Hindi ko siya nakita na ganito.

Hindi ko siya inisip na ganito kahina.

Huminga ako nang malalim.

At umupo ako sa tabi niya.

Agad niyang napalingon.

Namumugto ang mata niya.

Basang-basa ng luha.

At sa unang pagkakataon—

wala siyang maskara.

Wala siyang kontrol.

Wala siyang harang.

“Why are you looking at me like that?” tanong ko, pilit normal ang boses.

Ngumiti siya nang pilit.

Isang ngiting wasak.

“Why? Paano ba kita dapat tingnan?”

Napatingin ako sa harap.

“Nothing,” sagot ko. “Anyways, here. Just sign it.”

Inabot ko ang envelope.

“Then I’ll take care of everything.”

Hindi niya kinuha agad.

Tiningnan lang niya iyon.

Parang ayaw paniwalaan.

“I can’t believe this
” mahinang sabi niya. “I can’t believe you’re really doing this.”

Humigpit ang panga ko.

“Bakit, Sev?” malamig kong tanong.

“Naalala mo ba kung paano mo ako binalewala?”

Napahawak ako sa dibdib ko.

“Naalala mo ba kung paano mo ako iniwan
 paulit-ulit
 dahil sa kanya?”

Tahimik siya.

“Sa mismong araw ng kasal natin
” dagdag ko. “Siya pa rin ang nasa isip mo.”

Napayuko siya.

At tuluyang umiyak.

“Carmella
”

Tumawa ako nang mahina.

Pero may luha na rin sa mata ko.

“Minahal kita ng sobra,” sabi ko.

“Pero bakit gano’n, Sevastian? Bakit ako pa rin ang nasasaktan?”

Huminga ako nang punit-punit.

“Bakit ako pa rin ang laging iniiwan?”

Tahimik siya.

At ang katahimikang iyon—

mas masakit pa sa kahit anong salita.

Hinawakan niya ang kamay ko.

Pinabayaan ko.

Sa huling pagkakataon.

“Minahal kita,” sabi niya.

“Pero ngayon ko lang narealize
 I’m already losing you.”

Napahigpit ang hawak niya sa kamay ko.

“Hindi ko na kayang itama lahat,” dagdag niya.

Tumayo siya.

Lumuhod sa harap ko.

“Hindi ako hihingi ng second chance.”

Huminga siya nang punit-punit.

“Alam kong hindi ko deserve.”

“Pero humihingi ako ng tawad.”

Napapikit ako.

“Sorry for everything.”

Tumayo siya.

Tinanggal niya ang wedding ring niya.

Isang galaw.

At ibinato iyon sa damuhan.

Parang binitawan niya na rin ang sarili niya.

“Hindi na kita guguluhin,” sabi niya.

“Bibigay ko na ang kalayaan mo.”

Kinuha niya ang papers.

At pinirmahan.

Kamay niya nanginginig.

Parang bawat letra, may kapalit na sugat.

Inabot niya sa’kin.

“You're free, Carmella del Valle.”

Tumalikod siya.

At naglakad palayo.

Mabagal.

Tahimik.

Parang unti-unting nawawala sa mundo ko.

“Goodbye, my dearest ex-wife.”

Tumigil ako.

Hindi ako gumalaw.

Hindi ako nagsalita.

Pero sa loob ko—

may isang bagay na bumabagsak.

Tuluyan siyang nawala sa dilim.

At doon ko lang napatingin sa papers sa kamay ko.

Final.

Signed.

Legal.

Tapos na.

Pero bakit


Parang hindi pa rin tapos?

Humigpit ang hawak ko.

Napatingala ako sa langit.

Madilim pa rin.

Walang bituin.

Walang sagot.

“Can I
” bulong ko.

“Can I really start over?”

Napatingin ako sa direksyon kung saan siya nawala.

“Without him?”

Tahimik.

Walang sagot.

Pero sa unang pagkakataon—

hindi na ako sigurado kung ang sagot ay oo.

O kung ang puso ko


hindi pa talaga handang bumitaw.

TO BE CONTINUED


Continue to read this book for free
Scan code to download App
Previous Chapter Next Chapter

Latest chapter

  • A Woman's Pain   Chapter 15

    PAGE FIFTEEN “TUTULOY NA PO AKO,” paalam ni Sevastian, bahagyang yumuko bilang paggalang.“Ah, s-sige! Salamat sa pagbisita, Sevastian,” tugon ni Nanay, may halong saya at pag-aalala sa boses.“Wala po ’yun. Ako nga po ang dapat magpasalamat dahil pinayagan n’yo po akong manligaw sa anak n’yo,” magalang niyang sagot.Ngumiti si Nanay at lumapit sa kanya. Hinawakan niya ang kamay ni Sevastian, tila sinisiguro ang sinseridad nito.“Sana lang
 huwag mong sasaktan ang anak namin. Alam kong magkaiba ang mundong ginagalawan n’yo, pero sana hindi ’yon maging hadlang sa inyo ni Carmella.”“Don’t worry po,” agad niyang sagot, puno ng kumpiyansa. “Hindi po gano’n ang parents ko. They don’t look at status. They like Carmella
 especially my mom. She thinks Carmella is genuinely kind.”Napatingin siya sa akin habang sinasabi iyon—parang ako lang ang nakikita niya sa mundo.“Salamat, Sevastian,” ani Tatay.Tumango lang siya, may simpleng ngiti sa labi.“O siya, Carmella. Ihatid mo na siya sa gate,

  • A Woman's Pain   Chapter 13

    PAGE FIFTEEN Tahimik. Sobrang tahimik ng buong sala matapos sabihin ni Sevastian ang mga salitang iyon. Pakiramdam ko ay biglang huminto ang mundo ko. Nanlalaki ang mga mata kong napatingin sa kanya habang hawak pa rin niya ang kamay ko. Samantalang sina Nanay at Tatay naman ay parehong hindi makapaniwala sa narinig. “A-Ano raw?” gulat na tanong ni Tatay. Hindi ko alam kung gusto ko bang bawiin ni Sevastian ang sinabi niya o gusto kong ulitin niya iyon. “Nanliligaw po ako kay Carmella.” kalmado ngunit seryosong ulit ni Sevastian. Napasinghap ako. Grabe. Dire-diretso talaga siya. Napansin kong bahagyang natawa si Clarence habang palihim na nakatingin sa’kin. Bwisit talaga ang batang ‘yon! Samantalang si Nanay naman ay tila nagulat pero mukhang natutuwa rin. Si Tatay lang ang mukhang seryoso. “At kailan pa ‘to?” tanong ni Tatay. “Halos anim na buwan na po.” diretsong sagot ni Sevastian. “ANO?!” sabay-sabay naming sigaw ni Nanay. Anim na buwan?! Mabilis ako

  • A Woman's Pain   Chapter 14

    CHAPTER 14 Her First Love HALOS ANIM NA BUWAN na rin ang nakakalipas simula nang magsimulang manligaw si Sevastian sa’kin. At sa loob ng anim na buwan na iyon, isang sikreto lang ang paulit-ulit kong ipinapakiusap sa kany Walang dapat makaalam. Ayokong maging sentro ng usapan sa buong Monte Carlos. Lalo na’t kilalang-kilala ang pamilya nila. Isa pa, alam kong sandaling malaman ng ibang babae na nililigawan ako ni Sevastian Monteverde, siguradong magkakaroon ako ng mga kaaway. At ayoko no’n. “Salamat po ulit, Mang Caloy!” nakangiti kong sabi habang inaabot ang bayad ko sa tricycle driver. “Wala ‘yon! Mag-ingat ka, Carmella!” paalam niya bago pinaandar ang tricycle. Pagpasok ko pa lang sa loob ng campus ay agad ko nang narinig ang isang pamilyar na boses. “Sabi ko naman sa’yo, pwede naman na ako ang maghatid-sundo sa’yo araw-araw.” Napalingon ako at agad na nakita si Sevastian na nakasandal sa kotse niya habang nakapamulsa. “Bawal nga, diba?” natatawa kong sagot.

  • A Woman's Pain   Chapter 12

    - PAGE TWELVE -ALAS DOSE PASADO NA nang matapos ang welcoming party para kay Sevastian.Ginawa ko ang hiniling niya—kumanta para sa mama niya. At sa totoo lang, masaya ako dahil nagustuhan niya. Parehong kanta ang inawit ko—‘yung kinanta ko noon sa contest. Nagulat pa sina Georgina nang marinig nila iyon.Pero walang nangyari.Hindi ako umiyak.Hindi sumakit ang dibdib ko.At higit sa lahat
 wala akong naramdaman.At hindi ko alam kung bakit."Ihahatid na kita, Carmella," saad ni Sevastian."Wag na. Sasabay na lang ako kay Baldo. Nakaalis na rin sina Georgina at Laura," tanggi ko."No. It's me who's going to send you home, not him."Wala na akong nagawa kundi tumango. Hindi ko rin maintindihan kung bakit
 pero gusto ko ring siya ang maghatid sa’kin. Nahihiya lang ako—at hindi ko alam kung bakit.Iniwan niya muna ako sandali para magpaalam sa mga magulang niya. Naupo ako sa hagdanan ng balcony at hinubad ang sandals ko. Namamaga na ang mga paa ko kakalakad buong gabi—kakasunod sa kany

  • A Woman's Pain   Chapter 11

    PAGE ELEVEN "AKALA KO Senyorito hindi na kayo darating eh!" sambit ni Baldo."I'm sorry! Ang dami kasing bisita. Ang hirap makahanap ng timing para umalis," paliwanag naman ni Sevastian."O sige po! Sunduin ko na po 'yung dalawa!" paalam ni Baldo. Tumingin siya sa'kin. "—Sobrang ganda mo ngayon, Carmella!" nahihiyang papuri niya bago tuluyang umalis."Teka, nasa'n ang sasakyan mo?!" habol na sigaw ko sa kanya."He has the other car," sagot ni Sevastian.Sinundan ko ng tingin si Baldo at napansin kong naglalakad siya patungo sa isang puting CR-V. May kalayuan pala ang pinagparadahan niya kaya hindi ko agad nakita."Shall we?"Bumalik ang atensyon ko kay Sevastian nang magsalita siya ulit. Marahan niyang hinawakan ang kamay ko habang ang isa naman niyang kamay ay bitbit ang backpack ko.Hindi ko alam kung bakit, pero sa simpleng hawak na iyon—Parang biglang naging maayos ang lahat.Binuksan niya ang pinto ng sasakyan at inalalayan akong sumakay. Ingat na ingat ako sa bawat galaw ko, l

  • A Woman's Pain   Chapter 10

    PAGE TEN "Good evening, Carmella." nakangiting bati niya sa'kin.Para akong natulala sa kinatatayuan ko.Si Sevastian.Sa harapan ko.At hindi lang basta Sevastian—He looked
 different.Mas lalo siyang naging gwapo sa suot niyang itim na tuxedo. Malinis ang tabas ng kanyang panga, maayos ang pagkakaayos ng buhok, at ang mga matang iyon—nakatutok lang sa akin na para bang ako lang ang nakikita niya sa mundong ito."P-Po
 good evening din," halos pabulong kong sagot.Ramdam ko ang pagbilis ng tibok ng puso ko. Para akong hinihingal kahit hindi naman ako tumatakbo."Papasok ka ba o dito ka lang?" tanong niya, bahagyang nakataas ang isang kilay.Napakurap ako."A-Ah—oo, sasakay na!" mabilis kong sagot.Hindi ko namalayang napapangiti na pala si Baldo sa likod ko habang hawak ang backpack ko."Sige na nga, ako na bahala sa bag mo. Enjoy ka na lang," bulong niya sa akin sabay kindat.Pinandilatan ko siya."Kung anu-ano pinagsasabi mo!"Pero bago pa ako makabawi, ay binuksan na ni Sevastia

  • A Woman's Pain   Chapter 9

    chapter 9Habang naglalakad kaming dalawa ni Sevastian papunta sa Registration Office, hindi ko inaasahan ang eksenang sasalubong sa amin.Sina Theo at Vanessa.Parang biglang bumagal ang oras.Unti-unting nawala ang ngiti sa labi ko habang nakatitig sa kanilang dalawa. Hindi ko na kailangan pang h

  • A Woman's Pain   Chapter 8

    Tahimik ang paligid pagkatapos kong talikuran si Sevastian. Ang malamig na hangin ng madaling araw ang sumalubong sa akin, tila mas lalo pang nagpapabigat ng dibdib ko. Hindi ko alam kung dahil ba sa alak o sa mga salitang binitawan ko, pero parang biglang bumigat ang mundo. Humakbang ako palayo

  • A Woman's Pain   Chapter 7

    PAGE SEVEn“SIGURADO KA BA na kaya mong umuwi mag-isa?” nag-aalalang tanong ni Laura.Matapos ang pag-uusap namin ni Theo, bigla kong naisip na uminom. Inaya ko sina Georgina at Laura. Nagpunta kami sa kubo nila Georgina, at doon ko ibinuhos ang lahat ng sakit na matagal kong kinimkim sa dibdib ko.

  • A Woman's Pain   Chapter 6

    “Y-YOU MEAN
 S-Sevastian Monteverde?”Napalingon si Laura kay Georgina na halos hindi makapaniwala sa narinig.“YES.” nakangiting sagot ni Sevastian, parang normal lang sa kanya ang eksena.“Yung anak ni Don Hernan?!” sabat naman ni Georgina, mas lalong lumaki ang mata.“YES, again.”Nagkatinginan

More Chapters

You may also like

Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status