Share

Chapter 6

last update Petsa ng paglalathala: 2026-04-16 07:52:18

“Y-YOU MEAN… S-Sevastian Monteverde?”

Napalingon si Laura kay Georgina na halos hindi makapaniwala sa narinig.

“YES.” nakangiting sagot ni Sevastian, parang normal lang sa kanya ang eksena.

“Yung anak ni Don Hernan?!” sabat naman ni Georgina, mas lalong lumaki ang mata.

“YES, again.”

Nagkatinginan silang dalawa, sabay balik ng tingin sa kanya—parang sinusuri mula ulo hanggang paa.

“Grabe…” bulong ni Laura. “Parang model sa magazine.”

“Baka matunaw!” asik ni Baldo, sabay irap.

Natawa ako nang ma
Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Locked Chapter

Pinakabagong kabanata

  • A Woman's Pain   Chapter 6

    “Y-YOU MEAN… S-Sevastian Monteverde?”Napalingon si Laura kay Georgina na halos hindi makapaniwala sa narinig.“YES.” nakangiting sagot ni Sevastian, parang normal lang sa kanya ang eksena.“Yung anak ni Don Hernan?!” sabat naman ni Georgina, mas lalong lumaki ang mata.“YES, again.”Nagkatinginan silang dalawa, sabay balik ng tingin sa kanya—parang sinusuri mula ulo hanggang paa.“Grabe…” bulong ni Laura. “Parang model sa magazine.”“Baka matunaw!” asik ni Baldo, sabay irap.Natawa ako nang mahina sa kanila.Pero hindi ko maikakaila…Gwapo nga talaga siya.Hindi lang gwapo—may presence.Yung tipong kahit tahimik lang siya, siya pa rin ang mapapansin mo.“Maraming salamat po, Mr. Sevastian,” magalang kong sabi.Tumingin siya sa’kin.Ngumiti.At sa ngiting iyon—may kung anong humatak sa dibdib ko.Yung dimples niya…Parang hindi bagay sa seryosong aura niya.“You’re welcome,” sagot niya.Tumingin siya kina Georgina at Laura na halos hindi pa rin kumukurap.“See you around.”At sa simp

  • A Woman's Pain   Chapter 5

    “Uulit-ulitin ko sa ’yo…”Ang boses ko ang unang bumalot sa buong Monte Carlos stage.“Ang nadarama ng aking puso…”As soon as I started singing, parang may biglang bumigat sa dibdib ko.Hindi lang ito kanta.Parang pagbabalik ng lahat ng hindi ko dapat maalala.Mariin kong ipinikit ang mga mata ko.Ayokong makita ang audience.Ayokong makita ang reaksyon nila.Ayokong makita siya.“Ang damdamin ko’y para lang sa ’yo…”At doon pa lang—naramdaman ko na ang unang patak ng luha ko.“kahit kailanma’y hindi magbabago…”Hindi ko pinunasan.Hinayaan ko lang.Kasi alam kong kapag pinunasan ko, baka tuluyan akong gumuho sa harap nila.“Ikaw ang laging hanap-hanap sa gabi’t araw…”Unti-unting lumakas ang boses ko.“Ikaw ang nais kong sa tuwina ay natatanaw…”Doon ko sila nakita.Sina Georgina at Laura.Nasa gilid.Nakataas ang kamay.“You can do it!” sabay bungisngis nila.Ngumiti ako.Pero hindi umabot sa mata ko.“Ikaw ang buhay at pag-ibig… wala na ngang iba…”At sa dulo ng audience—Nakita

  • A Woman's Pain   Chapter 4

    PAGE FOUR“Please take care of this house, Manang Ising.”Nasa harap ako ng Monteverde mansion habang hinihigpit ko ang hawak sa bag ko.“—Ipapadala ko na lang ang sweldo mo buwan-buwan, okay?” dagdag ko.Marahan siyang tumango.Pero hindi siya umalis.Hindi rin niya binitawan ang tingin niya sa’kin—parang may gustong pigilan.“Bobby,” tawag ko.“Po, Senyorita?”“Pakiayos na lahat ng gamit ko.”“Copy po.”Paalis na sana ako nang biglang may humawak sa kamay ko.Si Manang Ising.“—Bakit?” tanong ko, bahagyang huminto.Nanginginig ang boses niya.“Senyorita… alam ko pong wala akong karapatang makialam.”Napayuko siya.“Pero labis po akong nalulungkot sa paghihiwalay n’yo ni Senyorito.”Sandaling tumahimik ang paligid.Parang pati hangin huminto.Huminga ako nang malalim.“Manang…” mahina kong sagot. “You know why I did this.”Hinawakan ko rin ang kamay niya.“Hindi naman lingid sa’yo ang mga gabing umiiyak ako habang hinihintay siyang umuwi.”“Alam mo kung ilang beses kaming nag-away.”

  • A Woman's Pain   Chapter 3

    PAGE THREE “Here it is.”Sambit ni Georgina sabay abot ng brown envelope sa’kin.Kinuha ko iyon at dahan-dahang binuksan.Mga papel. Legal documents. Malamig ang pakiramdam kahit hindi ko pa binabasa nang buo. Parang bawat pahina, may bigat na kaakibat.“Bakit madaling-madali kang makipaghiwalay sa asawa mo?” tanong niya habang pinagmamasdan ako.Hindi ako agad sumagot.Sandaling katahimikan.Huminga ako nang malalim.“I'm going to London,” sagot ko. “I'm planning to study again.”Napakurap siya.“Really?! That’s great!”Ngumiti ako. Pero hindi iyon masaya.Ngiti lang na pilit.Ngiti ng taong sinusubukang buuin ang sarili sa pamamagitan ng paglayo.“—So, you're going to start all over again?” tanong niya ulit, mas mahinahon na ngayon.Napatingin ako sa hawak kong annulment papers.Isang signature na lang ang kulang.Isang lagda na magwawakas sa lahat.“Magiging del Valle na ulit ako,” mahinang sabi ko. “My heart will be whole again.”Tumigil ako sandali.Parang ako mismo ang hindi na

  • A Woman's Pain   Chapter 2

    PAGE TWO “Long time no see, Carmella.”Pagpasok ko sa opisina, agad akong sinalubong ng pamilyar na boses.Si Georgina Alvarez.Si Gina.Kaibigan ko mula pagkabata—mula elementarya hanggang high school. Kasama ko sa lahat ng yugto ng buhay ko bago siya ipinadala sa U.S. para mag-aral ng Law.At ngayon, balik na siya.Isang ganap na abogado.May sariling law firm.At siya ang taong pinili kong pagtiwalaan sa sandaling ito.“So… what’s new?” tanong niya, nakasandal sa swivel chair habang pinagmamasdan ako.Hindi ako nagpatumpik-tumpik.“I’m filing for annulment.”Parang may biglang huminto sa pag-ikot ng mundo niya.“What?!” gulat niyang bulalas, agad na tumayo.Lumapit siya sa couch kung saan ako nakaupo, nakakunot ang noo, halatang hindi makapaniwala.“Seryoso ka?!”Inirapan ko siya.“Hindi, Gina. Joke lang. Nandito ako para mag-imbento ng problema sa buhay ko.”“Hoy!” napangiwi siya. “I’m serious! Anong nangyari? Bakit annulment agad?”Tumahimik ako sandali.Huminga nang malalim.“A

  • A Woman's Pain   Chapter 1

    A WOMAN’S PAINCHAPTER 1: “File the annulment.”Parang huminto ang mundo ko sa isang iglap.Hindi ako agad nakagalaw. Hindi ako agad nakapagsalita. Para bang biglang nawala ang lahat ng tunog sa paligid—ang mahihinang usapan sa loob ng opisina, ang tik-tak ng orasan sa dingding, pati ang sarili kong paghinga.Nakatayo ako sa harap ng lalaking limang taon kong minahal. Limang taon kong pinili. Limang taon kong ipinaglaban.Ang asawa ko.At sa sandaling iyon… hawak niya ang kamay ng ibang babae.Mahigpit.Natural.Parang iyon ang tama.Parang iyon ang dapat.“Sevastian…”Halos pabulong ang pangalan niya sa labi ko. Nanginginig. Pilit kong hinahanap sa mukha niya ang kahit katiting na guilt. Kahit kaunting pagsisisi.Pero wala.Hindi siya nagsasalita.Hindi siya tumatanggi.At lalong hindi niya binibitawan ang babaeng nasa tabi niya.“Hindi ka ba magsasalita?” tanong ko, pilit pinatatag ang boses kahit ramdam kong unti-unti nang nababasag ang loob ko.Pero bago pa siya makasagot—“Hindi

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status