LOGINNang umalis sila ay magkahawak ang kanilang mga kamay.Magkakabit ang kanilang mga daliri.Balak sana ni Yumi na ihatid si Beatrice palabas ngunit bigla siyang niyakap ni Cedrick mula sa likuran.Mahigpit.Parang natatakot itong mawala siya.Mainit na luha ang pumatak sa leeg ng babae.“Mimi...” nanginginig nitong sabi. “Please come back?”Isang saglit na pag-aalinlangan ang dumaan sa mga mata ni Yumi ngunit mabilis din iyong nawala.“Cedrick, forget about me.”Sa buong paglalakad nila papunta sa sasakyan ay magaan ang aura ni Beatrice.Malayong-malayo sa bigat ng loob na dala niya nang dumating siya roon.Mahigpit na hawak ni Ezekiel ang kaniyang kamay.“Are you happy?”Hinaplos ng malamig na simoy ng gabi ang kaniyang mga pisngi.Sa ilalim ng mga ilaw ng siyudad ay tila mas lalo siyang naging banayad at kaakit-akit.Tumango si Beatrice.“Yes. Just thinking about Lumina having a place in your building soon makes me feel better. This good news can cure all my unhappiness.”Kumikislap
Matapos patayin ni Ezekiel ang sigarilyong hawak niya ay marahan niyang ibinuka ang kaniyang mga braso.Kasabay noon ay lalong bumilis ang tunog ng mataas na takong ni Beatrice sa sementadong sahig habang papalapit siya rito.Sa isang iglap ay isinubsob niya ang sarili sa dibdib ng lalaki at mahigpit na niyakap ang matatag nitong baywang.“Just for a little while.”Mahina ngunit malinaw ang boses niyang umabot sa pandinig ni Ezekiel.Agad namang pumalibot ang malakas na braso ng lalaki sa kaniyang likod, unti-unting humihigpit ang pagkakayakap nito na para bang ayaw na siyang pakawalan.Sa ilalim ng malamlam na ilaw ay bahagyang umangat ang sulok ng labi ni Ezekiel.“Okay.”Pumikit si Beatrice.Naamoy niya ang pamilyar na samyo ng malamig na kahoy at pine na palaging nakakabit sa katawan ng lalaki, halo sa bahagyang amoy ng tabako.Hindi niya maipaliwanag kung bakit, ngunit sa bawat pagkakataong naaamoy niya iyon ay tila may mabigat na bagay na nawawala sa kaniyang dibdib.Pakiramdam
“What did you say?”Hindi makapaniwala ang lalaki ngunit wala nang balak magpanggap si Beatrice.“Dad, since you look down on my mother for being too domineering, then don’t take all the benefits and then step on her corpse to curse her.”Nanginginig sa galit ang hangin sa paligid.“This family owns quite a few properties.”Tumingin siya sa buong bahay.“Why keep clinging to this one?”“Sis, isn’t this a bit unnecessary? We spent 20 million renovating this house.”Sa wakas ay nagsalita rin si Ethan mula sa paglalaro nito ng mobile game ngunit isang malamig na tingin lamang ang isinagot ni Beatrice.“Shut up.”Agad na nanahimik ang dalaga.“Instead of wasting your time talking, think about how to clean up the mess for this family.”Sa sandaling mabanggit ang problema ng pamilya ay tuluyan nang tumikom ang bibig ng lalaki.Pagkatapos ay tumingin muli si Beatrice sa kaniyang ama.“And the Aquino family’s shares.”Mabagal ngunit matatag ang kaniyang boses.“Not a single one can be lost.”
Nang makita ni Roger ang bakas ng pag-aalala sa mukha ni Beatrice ay bahagya siyang natigilan. Ngunit bago pa man siya makapagsalita ay agad nang nagsalita ang dalaga, at ang tono nito ay puno ng hinanakit.“Dad, our family is in trouble. Will my dowry be gone?” mahina ngunit malinaw niyang tanong. “I get beaten every day at the Mendoza family. If even my dowry is not presentable, Ezekiel will definitely beat me to death.”“He dares!”Agad na nagngitngit sa galit si Roger.Maging para sa kapakanan ng kaniyang anak o para sa reputasyon ng kanyang pamilya ay hindi dapat umabot sa ganoong kalupit ang pagtrato kay Beatrice.Ngunit sa kaibuturan ng puso ni Beatrice ay iisa lamang ang tunay niyang pakay ngayong araw.Ang mabawi ang lahat ng iniwan ng kaniyang ina.Bigla niyang naalala ang napag-usapan nila noon.“By the way, Dad,” kaswal niyang sambit habang nakatingin kay Cherry, “didn’t we agree last time that Aunt Cherry would sort out the things Mom left behind? Aunt Cherry should have
Napakaraming pagsisikap ang ginawa ni Alexa upang makapasok sa pamilya Mendoza ngunit bago pa man siya makapagmayabang kay Beatrice ay naunahan na siya nito.At ngayon ay ang babaeng kinamumuhian niya ang magiging tiyahin niya sa pamilya.Sa mga nagdaang araw ay halos hindi siya pinapansin ni Benedict.Hindi sinasagot ang mga tawag niya.Hindi binubuksan ang mga mensahe niya.Ilang beses niya itong hinanap ngunit hindi niya matagpuan.Kung miserable siya ay ayaw niyang maging masaya si Beatrice.“Mom, don't worry about it. Benedict and I are doing great.” Nanlilisik ang mga mata niya habang nakangiti. “But what about my sister? Why is she alone today? Why didn't my brother-in-law come?”“Enough,” malamig na saway ni Roger pagkatapos ay maingat niyang tiningnan si Beatrice.“Beatrice, tell Dad honestly. Are you and Ezekiel getting along?”Sa wakas ay dumating na rin sila sa tunay na pakay.“Not really,” walang pakialam na sagot ni Beatrice. “Why?”Napabuntong-hininga si Roger.“Our fam
Nang makabalik si Beatrice sa tahanan ng pamilya Aquino ay alas-siyete y medya na ng gabi.Matagal nang lumubog ang araw at nabalot na ng dilim ang paligid. Sa loob ng dining room ay nakaupo na ang buong pamilya sa paligid ng hapag-kainan. Mabibigat ang kanilang mga mukha, at tila may kung anong naghihintay na pagsabog ng tensyon sa ere.Nakaekis ang mga braso ni Alexa habang malamig na nakatingin sa kaniya.“Oh? So the busy woman finally knows how to come home?” puno ng panunuya nitong saad. “It’s not even dawn yet. Why are you back so early?”“Enough.”Mariing sumingit si Roger.Isang malamig na tingin lamang ang ipinukol niya sa kaniyang anak na si Alexa.Sa tuwing nagkakasama sila ni Beatrice nitong mga nakaraang pagkakataon ay palaging nagtatapos sa hindi magandang komprontasyon ang lahat.Sa kabila ng lahat ay anak pa rin niya si Beatrice.Ayaw niyang tuluyang masira ang pamilyang ito.Kaya ngayong gabi ay sinadya niyang bigyan ito ng pagkakataon.“Beatrice, you're home.” Bahagy
Tahimik na umiikot ang alak sa loob ng kristal na baso habang malamig na pinagmamasdan ni Ezekiel ang pamilya Aquino.Mula pa lamang sa simula ng hapunan ay nahulaan na niya ang tunay nilang intensyon.Hindi naman siya tanga.Mas lalong hindi siya bulag sa klase ng mga galawang ginagamit ng mga pam
Pagkalatag pa lamang ng pagkain sa mesa ay tila agad nagbago ang hangin sa pagitan nila. Tahimik. Mabigat. At mapanganib sa paraang hindi maipaliwanag ni Beatrice. Nakatayo siya sa gilid ng mesa habang hawak ang serving spoon, pilit inaayos ang sarili kahit ramdam niya ang titig ni Ezekiel
Pagdating ni Beatrice sa lumang mansyon ng kanilang pamilya ay nananatili pa rin sa katawan niya ang amoy ng alak. Huminto siya sa foyer habang hinuhubad ang kaniyang heels. Sa itaas ng hagdan ay dahan-dahang bumaba si Alexa suot ang manipis na silk robe na kulay champagne. Nakatupi ang mga bra
Bahagyang umangat ang sulok ng labi ni Beatrice nang marinig niya ang mungkahi ng lalaki. “I’ve tried love before,” kalmadong sabi niya habang diretso ang tingin kay Ezekiel. “And honestly, it doesn’t suit me.” Hindi siya ngumiti matapos sabihin iyon. “If you want a wife who will look at you







