AFTER BEING DUMPED BY THE SCUM, I MARRIED THE RICHEST MAN IN のすべてのチャプター: チャプター 1 - チャプター 10

Sa labas ng pinto ay tila tumigil ang pag-ikot ng mundo para kay Beatrice. Dahan-dahang siyang umatras, bawat pulgada ng paglayo niya ay tila pagguho ng mundo na kinalalagyan niya sa loob ng tatlong taon. Ang kaniyang high heels ay bumabaon sa makapal at mamahaling carpet ng hotel corridor sapat upang walang marinig na kahit anong tunog. Maging ang sarili niyang hininga ay pinigil niya dahil natatakot siya na baka mabasag ang katahimikan na magmumula sa sarili niyang puso.Summer noon at dapat ay ramdam niya ang maalinsangang hangin sa labas ng gusali subalit nanunuot ang ginaw sa kaniyang buto. Pilit niyang kinukumbinsi ang sarili na baka masyado lang malakas ang air-conditioning ng gusali ngunit ang katotohanan ay unti-unti nang nanunuot sa kanyang kalamnan. Ang lamig ay nagmumula sa katotohanang binalewala ang kanyang pagkatao.It wasn’t the cold. It was the betrayal.Noong sampung taong gulang pa lamang siya ay itinuro na sa kaniya ng pagkamatay ng kaniyang ina na ang pag-ibig at

Sa loob ng tatlong taon ng kanilang relasyon ay kailanman ay hindi nag-abalang magtanong si Beatrice kung saan nagpupunta si Benedict. Para sa kanya ang tiwala ay isang pundasyong hindi na kailangan pa ng pagdududa. Karaniwan ay kusa itong nag-uulat ng bawat kilos, bawat lakad at bawat taong nakakasalamuha nito. Ito ang kauna-unahang pagkakataon na tinanong niya ito nang direkta at sa hindi maipaliwanag na rason ay tila nakaramdam ng kaba si Benedict. Ang kanyang mga mata ay bahagyang umiwas, isang senyales na hindi nakaligtas sa matalas na paningin niya. “Kagabi? Naghiwalay kasi si Paul at ang girlfriend niya kaya uminom kami kasama ang tropa. Sobrang nalasing ako kaya doon na ako nakatulog sa kanila. If you don’t believe me, Paul and the others can testify. Pwede mo silang tanungin,” anito sa isang tono na puno ng pagsusumamo na tila isang tapat na bata na nagpapaliwanag sa kanyang magulang. Ngunit para kay Beatrice ay ang bawat salitang lumalabas sa bibig nito ay tila isang ma

“His uncle?”Mahinang tinapik ni Beatrice ang manibela habang nakatitig sa kawalan. Ang bawat pagtama ng kanyang daliri sa steering wheel ay tila ba tunog ng isang orasan na nagbibilang ng bawat segundong lumilipas patungo sa isang bagong yugto ng kanyang buhay. Malamig ang kanyang tinig, walang bakas ng gulat, tanging purong interes lamang.“Opo, Miss. He’s been developing his business overseas for years and still unmarried,” sagot ng katiwala na tila naging tanging sandigan niya sa gitna ng gulo. “I heard he’ll be returning to the country soon. Kung magagawa ninyong mapalapit at mapakasalan siya ay kayo ang magkakaroon ng tunay na boses sa pamilya Mendoza. That young master... si Benedict, bata pa siya. He hasn’t officially taken over the family yet. In this world of power, who knows what will happen in the future?”Nanatiling tahimik si Beatrice ngunit sa kanyang isipan ay may namumuo ng plano. May malalim na pahiwatig ang mga salita ng butler. Kung ang tiyuhin na ito ang may hawak

Ang katahimikan sa loob ng marangyang silid ni Benedict ay tila isang malakas na delubyong unti-unting sumisira sa kanyang pagkatao. Bigla niyang naalala ang mga nagdaang araw, ang mga sandaling si Beatrice ay tila laging may gustong sabihin ngunit nananatiling tikom ang bibig. Naalala niya ang mga gabing nakikita niyang namumugto ang mga mata nito at ang mga pagkakataong ang palaging matapang at independent na babae ay naging kakaiba ang lambing sa kanya. So that sudden proposal… ang mapait na bulong ng kanyang isip habang nanginginig ang kanyang mga kamay. Kaya pala nagmamadali itong magpakasal ay hindi dahil sa pagkabaliw sa pag-ibig kundi dahil alam nitong nauubos na ang kanyang oras. Gusto lang niyang tuparin ang huling hiling bago ang tuluyang paglisan. "What have I done?" bulong niya sa sarili habang nanginginig ang kanyang mga kamay. Habang ang babaeng mahal niya ay nagsusuka at nasa pinakamahina nitong estado at nangangailangan ng balikat na masasandalan, nasaan siya? He w

Tahimik na tinupi ni Beatrice ang huling piraso ng damit bago ito isinabit nang maayos sa loob ng cabinet. Ang bawat galaw niya ay mabagal at kontrolado na tila walang anumang bagay sa mundong ito ang kayang gumulo sa kanyang isip.Ngunit kabaligtaran iyon ng nararamdaman ni Alexa.Habang nakatayo sa gitna ng silid ay mahigpit nitong nakakuyom ang mga kamay. Punong-puno ng inggit ang kanyang dibdib habang pinagmamasdan ang babaeng matagal niyang inisip na tuluyan nang mawawala sa buhay nila. Pero heto ito ngayon. Mas maganda. Mas elegante. At higit sa lahat ay mas mapanganib. “All these years you were gone,” malamig niyang sambit habang nakataas ang baba, “Did Dad even ask about you even once? Wala kang lugar sa puso niya.” Walang sagot. Patuloy lamang siya sa pagsasaayos ng mga gamit na para bang walang narinig. Lalong sumama ang timpla ni Alexa. “Everything that belonged to you is already mine. Your father, your room…” mapakla siyang ngumiti, “even your man.” Hum