FAZER LOGINNang makabalik si Beatrice sa tahanan ng pamilya Aquino ay alas-siyete y medya na ng gabi.Matagal nang lumubog ang araw at nabalot na ng dilim ang paligid. Sa loob ng dining room ay nakaupo na ang buong pamilya sa paligid ng hapag-kainan. Mabibigat ang kanilang mga mukha, at tila may kung anong naghihintay na pagsabog ng tensyon sa ere.Nakaekis ang mga braso ni Alexa habang malamig na nakatingin sa kaniya.“Oh? So the busy woman finally knows how to come home?” puno ng panunuya nitong saad. “It’s not even dawn yet. Why are you back so early?”“Enough.”Mariing sumingit si Roger.Isang malamig na tingin lamang ang ipinukol niya sa kaniyang anak na si Alexa.Sa tuwing nagkakasama sila ni Beatrice nitong mga nakaraang pagkakataon ay palaging nagtatapos sa hindi magandang komprontasyon ang lahat.Sa kabila ng lahat ay anak pa rin niya si Beatrice.Ayaw niyang tuluyang masira ang pamilyang ito.Kaya ngayong gabi ay sinadya niyang bigyan ito ng pagkakataon.“Beatrice, you're home.” Bahagy
Pagkapasok niya sa sasakyan ay agad niyang tinawagan si Ezekiel."Hello."Umalingawngaw ang malalim at maaasahang boses ng lalaki mula sa kabilang linya."Ezekiel, could you give me the contact information of a reliable private investigator? I need to investigate someone.""Okay."Maikli ngunit diretsong sagot.Pagkaraan ay muli itong nagsalita."Cedrick invited me out tonight."Saglit na natigilan si Beatrice.Hindi niya inaasahang kusang mag-uulat sa kaniya ang lalaki.Nang mapagtanto niya iyon ay hindi niya napigilang ngumiti."Okay."Bahagya siyang sumandal sa upuan."Drink less. Do you want me to pick you up later?"Kung tutuusin ay halos sugar daddy na niya ang lalaki.Mula ngayon ay kailangan niya itong alagaan nang mabuti.Parang isang napakahalagang kayamanan na baka matunaw o mawala kapag hindi iningatan.Sa kabilang linya ay bahagyang umangat ang sulok ng labi ni Ezekiel."Yes.""Send me the address later. I'm driving now. See you tonight."Pagkatapos noon ay ibinaba niya a
Sa loob ng bus ay tahimik na nakaupo si Beatrice habang binabasa ang impormasyong ipinadala ng kaniyang assistant tungkol kay Rica.Dalawampu't dalawang taong gulang.Isang senior student sa isang dance academy.Nagmula sa karaniwang pamilya.At naging malapit na sa ilang lalaki noon.Tahimik na bumuntong-hininga si Beatrice habang binabasa ang ulat.Sa madaling salita ay ginamit ni Rica ang kaniyang magandang mukha upang makaakyat sa mas mataas na antas ng lipunan at makakilala ng mas maraming lalaking may magandang estado sa buhay.Hindi naman mahirap alamin ang mga impormasyong iyon.Kung tutuusin ay hindi na nga niya kailangang mag-imbestiga pa nang mas malalim upang malaman kung bakit tila itinuturing lamang ni Benedict ang babae bilang isang panandaliang libangan.Napakamot siya sa sentido.Talagang napakawalang-malay ni David.Isa itong mabuting lalaki na hindi pa kailanman nagkaroon ng kasintahan. Sa unang pagkakataon na umibig ito ay agad naman itong nakatagpo ng isang tusong
Sasagot pa sana si Beatrice nang biglang tumunog ang kaniyang telepono.Nang makita ang caller ID ay agad naglaho ang ngiti sa kaniyang mukha.Roger Aquino.Hindi na niya ito tinatawag na ama.Hindi na katulad noon.“Ano'ng kailangan mo?” malamig niyang tanong.Hindi natuwa ang kabilang linya sa kaniyang tono ngunit pinigil nito ang galit.“Your Aunt Cherry made chicken soup. Come home for dinner tonight.”“That’s your home.”Malamig pa rin ang kaniyang sagot.“Don't you want your dowry anymore?”Nagbago ang ekspresyon ni Beatrice.“Okay. I'll be there on time.”Pagkatapos niyon ay agad niyang ibinaba ang tawag.Walang kahit anong paggalang.Walang pag-aatubili.Pagharap niya kay Ezekiel ay muli niyang ikinawit ang mga braso sa leeg nito.Mas malambing kaysa dati.“Don't wait for me tonight. I'm going back to the Aquino family.”Tahimik siyang pinagmasdan ng lalaki.Nararamdaman nito ang pagbabago sa kaniya.Hinawakan nito ang kaniyang baywang.“I'm picking you up later.”Bahagyang lu
Matagal bago muling nakahanap ng boses si Beatrice.Napakurap siya habang nakatitig sa lalaking nasa harapan niya.“That building belongs to Apex,” mahina niyang sabi. “I'm afraid the higher-ups have already seen the proposal. If you give it to me, it won't be easy to explain to the board of directors, right? What if it affects you...”May bahid ng pag-aalala sa kaniyang tinig.Hindi dahil duda siya sa kakayahan ni Ezekiel, kundi dahil alam niyang ang gusaling iyon ay hindi basta-basta ari-arian lamang. Isa iyon sa pinakamahalagang proyekto ng Apex.Tahimik na inabot ni Ezekiel ang kaniyang kamay at marahan nitong hinaplos ang likod ng kaniyang palad gamit ang hinlalaki habang nakapako ang tingin sa kaniya.Ang malalim at madilim nitong mga mata ay tila sinusuri ang bawat emosyon sa kaniyang mukha.“Do you know why ordinary people can't find information about me?”Bahagyang natigilan si Beatrice bago marahang umiling.“No.”Isang halos hindi mapansing ngiti ang sumilay sa labi ng lala
“Let's stay here.”“Okay.”Mababaw ngunit mabigat ang naging tugon ni Ezekiel.Sa tuwing bubuka ang mga labi nito upang magsalita ay ang mainit nitong hininga ay marahang dumadampi sa kaniyang balat. At sa bawat dampi nito ay hindi mapigilan ni Beatrice ang bahagyang panginginig ng kaniyang katawan.Alam niyang sinasadya iyon ng lalaki.Napakarami na niyang kliyenteng nahikayat noon. Nakipag-usap siya sa iba't ibang uri ng tao, mula sa mga tuso hanggang sa mga walang pakialam ngunit sa buong buhay niya ay ngayon lamang siya nakatagpo ng isang taong ganito kahirap pakisamahan.Nakasaad sa lahat ng impormasyong nakalap niya tungkol kay Ezekiel na isa itong lalaking mahirap hulaan at pabago-bago ng isip ngunit ngayon lamang niya tunay na naunawaan kung gaano ito kapabagu-bago.Inihanda na niya ang sarili sa posibilidad na may gawin ito ngunit wala.Wala itong ginawa maliban sa yakapin siya.Tahimik ang buong silid.Paminsan-minsan lamang maririnig ang marahang kaluskos ng papel habang bi
Dumikit si Beatrice sa dibdib ni Ezekiel na tila wala siyang pakialam sa mabigat na tensyong bumabalot sa buong sala.May mapang-akit na ngiti sa kanyang mga labi habang marahang iniangat ang mukha upang tingnan ang binata.“Young Master is so innocent,” bulong niya na tila may halong panunukso. “B
Malamig ang gabi. Patuloy na bumabagsak ang ulan mula sa madilim na kalangitan, tila ba walang katapusang pag-iyak ng mundo para sa mga pusong pagod na pagod nang lumaban. Nang tumunog ang telepono ay halos wala nang lakas si Beatrice upang magsalita. “Ezekiel…” Bahagyang paos ang kaniyang tini
Ang dating tahanan ng pamilya Aquino ay bihirang mapuno ng masayang atmospera. Ngunit sa gabing iyon ay tila kakaiba ang ihip ng hangin. Mula pa lamang sa pagpasok sa mansyon ay makikita na ang kasiyahang hindi maitago ni Jun Aquino. Kahit ang mga kasambahay ay tila mas maingat at masigla sa kani
Nanigas si Benedict sa kinatatayuan niya, parang gumuho ang buong mundo niya sa isang segundo.Hindi niya maramdaman ang paligid.Hindi niya marinig ang mga bulungan.Tanging ang dalawang taong magkatabi lamang ang nakikita niya.Si Beatrice at ang kanyang tiyuhin.Biglang nagsimulang magsama-sama







