LOGINNANATILING TAHIMIK SI Naomi na nilliibot ang paningin sa bagong tahanan na para sa kanya ay magiging kanyang kulungan. Piitan dahil sigurado siyang hangga’t coma si Shaun, hindi niya magagawang makalaya sa lugar na ito. Naninikip pa ang kanyang dibdib. Hindi na naman mawala sa kanyang isipan si Augu
UMIGTING ANG PANGA ni August, hindi niya na nais ang naririnig na mga salita mula kay Sherwin na para bang sinusukat ang haba ng kanyang pasensya. Hindi niya alam kung papayag ba ang kapatid niya sa hiling. Ganun pa man ay kailangan niyang sumang-ayon kay Sherwin nang sa ganun ay hindi na ito gumawa
TILA BA NAIS niyang hawiin at burahin sa mundo ang lahat ng may kasalanan kung bakit umiiyak ngayon at nahihirapan ang babaeng pinakamamahal niya. Pinakalma niya ang sarili. Kung dadagdag pa siya sa problema ni Naomi, tiyak na mas mahihirapan ang babae. Hindi na mapigilan na ma-guilty ni August na w
NAGPUMIGLAS PA SI Naomi. Ginamit niya ang lahat ng lakas nang sa ganun ay makawala siya, ngunit hindi iyon sapat.“I'm warning you, we have nothing to do with each other anymore, August. This is literally kidnapping, let me go!”But no matter how much Naomi cried, it was to no avail. Finally, August
NAOMI NODDED WITHOUT hesitation. Ano pa nga bang aasahan niya sa kapatid ni Shaun na mahal lang naman siya?Three? Tatlo lang iyon kumpara sa buwis buhay na ginawa nito sa kanya.Even three hundred, she would agree without batting an eye.Sherwin was right. This might have been an unexpected acciden
SA LOOB NG sasakyan ni Sherwin, tahimik na nakaupo si Naomi. Nakayuko ang kanyang ulo na para bang may malalim na iniisip ng mga sandaling iyon. Nanatili ang katahimikan sa kanilang pagitan. Naomi sat on the left side of the back seat, while Sherwin sat on the far right, quite a distance between the
GABI NG IKATLONG araw nang bumalik si Nero. Nag-aagaw ang dilim at liwanag nang sapitin niya ang kanilang unit. Bakas sa kanyang mukha ang pagod, puyat at stress na inabot sa kanyang pagpunta ng Cavite. Pagpasok niya sa loob ng unit ay hindi niya naabutan si Charlotte sa pwesto nito sa sala na lagi
HUMINA ANG BOSES ni Nero na bahagya pang pumiyok. Lunod na lunod na siya noon sa sariling emosyon.“Dahil sa’yo kung kaya nasa sitwasyong ito ako ngayon. Dahil iniwan mo ako. Dahil bigla ka na lang umalis, Helvy…iniwan mo ako sa ere. Ang simple lang naman ng problema natin. Di ba sabi ko hintayin mo
UNTI-UNTING BINITAWAN NI Helvy ang hawak sa kanyang braso. Magkasunod silang bumaba ng sasakyan. Gaya noong mga nakaraan, tahimik na ang hotel nang makapasok sila. Tahimik siyang sumunod sa likod ng asawa. Nang mapansin ni Yasser na mabagal ang kanyang lakad at nagpapaiwan sa likod ay nilingon na si
NAPAKURAP NA ANG mga mata ni Charlotte na ang dalawa sa kanila ay pumasok na sa loob ng silid dala ang mga panlinis. Bago pa man siya makapag-react, nagawa na nilang isara ang pintuan noon. Napakamot na siya sa kanyang batok. Hindi niya inaasahan na magbabago ang pakikitungo nila sa kanya oras na ma







