Masuk"BUMALIK KA DITO ngayon din, Hyacinth !"
Natawa lang ng mapakla si Hyacinth nang marinig ang nanggagalaiting boses ni Leo. "Hinding hindi na ako babalik sa iyo, Leo--" "Shut it! Wala akong pakialam sa sasabihin mo! Bumalik ka na lang dito!" "Hindi, Leo. Sa tingin mo, magkakandarapa akong babalik sa iyo dahil lang sa sinabi mo? Magdidivorce na tayo. Wala nang taong kayang magtiyaga pa sa 'yo." Umigting ang panga ni Leo. "That's bullsh*t! Palitan mo itong nilagay mong rason ng divorce natin at baka bigyan pa kita ng chance!" "Bakit? Wala akong nakikitang mali do'n, Leo." "Meron! How dare you?! Bakit ganito ang ginawa mong grounds?!" "Nagtakha ka pa, huh? Ilang buwan ka ng nagising mula sa pagkakacoma pero ni hindi mo man lang hinawakan kahit kamay ko. Mahaba ang naging tulog mo. Tatlong taon din iyon. Okay ka naman na ngayon pero paano kung naapektuhan ang ilang bahagi ng katawan mo at hindi na makapagfunction ng maayos ngayon? Ang wish ko na lang talaga sa iyo ay maibalik ang 'kakayahan' mo bilang lalaki," litanya ni Hyacinth . Hindi nakasagot si Leo. Ngunit abot-langit ang inis niya kay Hyacinth ! Lumitaw ang ugat sa kanyang noo sa sobrang galit. Hindi siya makapaniwala sa mga sinasabi nito. "Hyacinth , kung hindi ka titigil, makikita mo talaga kung anong kaya kong gawin!" banta ni Leo. "Pasensya na, pero hindi kita pagbibigyan diyan," tugon ni Hyacinth . "Hyacinth !" sigaw ni Leo. Bigla namang pinatay ni Hyacinth ang tawag. Nakatitig si Leo sa kanyang telepono, hindi makapaniwala. Galit na galit siya, halos sumabog sa inis. Kabaligtaran naman si Hyacinth . Relax lang siya kasama ang kaibigan niyang si Annika De Guzman sa apartment nito. Hindi maiwasang mapangiti si Annika nang marinig ang kwento tungkol kay Hyacinth at Leo, at nagbigay pa siya ng thumbs up bilang tanda ng suporta at approval. "In fairness! Ang savage mo do'n, friend! Mababaliw na siguro sa inis si Leo ngayon!" Nakangiti si Hyacinth , ngunit may bahagyang mapanlinlang na ngiti sa kanyang labi. Napag isip isip niya na noon ay sobra niyang minahal si Leo. Ngunit sabi nga nila, bago ka magmahal ng iba, dapat mahalin mo muna ang sarili mo... at iyon ang nakalimutan ni Hyacinth noon. Biglang nailing iling si Annika. "Three years ago, umalis bigla 'yung kapatid mong impakta nang malaman niyang na coma si Leo. Tapos ngayon, gising na siya, siya pa rin ang hinahanap ng lalaking iyon?! Hays! Buti na lang at binitiwan mo na iyon! Magsama sila ng kapatid mong akala mo santa santita!" "Ikaw talaga... Pero alam mo, Annika... may narealized lang ako." "Hmm? Ano pa ang narealized mo bukod sa dapat mo nang hiwalayan si Leo?" Umirap si Hyacinth . "Tss. Seryoso kasi!" "Joke lang! So, ano nga?" "Wala... narealized ko lang, ang laki pala ng pagkakaiba ng minahal sa hindi minahal. Kapag minahal ka, wala kang kakatakutan. Pero kapag hindi ka minahal... ang dami mong takot. Ang saklap nga talaga ng mundo..." "Hala siya! Nag emote bigla si ateng! Pero korek ka diyan! 'Wag mo na lang masyadong damdamin ang mga kaganapan sa buhay mo ngayon. Mawawalan ka ng asawa pero madami pang iba diyan! Magcelebrate kaya tayo?" "Huh? Kailangan ba iyon?" "Oo naman! Magbar tayo at maghire ng mga male strippers!" Napahagalpak ng tawa si Hyacinth pagkakarinig niyan. Ngunit nagulat siya sa sumunod na ginawa ni Annika. Bigla nitong kinuha ang eyeglasses ni Hyacinth at itinapon sa malapit na basurahan! "Anong ginawa mo sa salamin ko!?" sigaw ni Hyacinth , akmang kukunin iyon, pero pinigilan siya ni Annika. "No no! Hindi mo na kailangan iyan! Nagmumukha ka lang laging seryosong manang na researcher diyan. Oras na para magglow up ka! Tingnan mo si Jasmine?" Nailing si Annika. "Dapat mag ayos ka rin kahit kaunti, Hyacinth !" Natahimik si Hyacinth . Bigla niyang naalala ang laging paalala ng kanilang mga magulang ni Jasmine kung gaano sila nagkakaiba. Si Jasmine… parang swan, habang si Hyacinth naman ay tinawag nilang ugly duckling. Siguro ganoon din ang iniisip ni Leo noon tungkol sa kanya. Kaya grabe na lang ang disgusto nito pagdating kay Hyacinth . Hinila siya ni Annika patungo sa pintuan. "Tara na, magshopping na lang tayo! Magpapa-full makeover ka mula buhok, kuko, damit! Pag nakita ka ni Leo ulit, siguradong malalaglag ang panga niya! Makikita niya ang sinayang niya!" "Kailangan ba talaga no'n?" "Of course! Kapag divorced na kayo, mas marerealized siya lalo na maling sinaktan ka niya. At teka nga, speaking of divorce, wala ka bang idedemand na pera man lang sa kaniya? Pambawi man lang sa mga sakit na idinulot niya sa iyo!" Umiling si Hyacinth . "Hindi ko kailangan ang pera niya. Mayroon ako no'n." Suminghap si Annika. "Ano?! So, hahayaan mo na lang na lahat ng pera niya, mapupunta lang kay Jasmine?! Baka mag thank you pa iyon sa iyo, huh?!" Hindi na lang sinagot ni Hyacinth si Annika. Pero nagpatuloy lang ang huli sa litanya nito. "Pero hindi ba may ibinigay siya sa iyong black card? Hmm..." tanong pa ni Annika. "Parang may naisip ako bigla..." Binigyan ni Leo si Hyacinth noon ng black card nito pero kailanman naman ay hindi niya nagamit iyon. Nagkatinginan sila bigla at tila nagets na nila kung ano ang gustong iparating ng isa't isa. Nag apir sila kalaunan. "Sige na nga. Magshopping na tayo. Pero syempre, sagot ni Leo," nakangising sagot ni Hyacinth at tumingin sa black card. SAMANTALA, sumisigaw ng karangyaan at kapangyarihan ang Nocturne Bar, puno ng mga mayayamang customer. Sa VVIP area, nakaupo si Leo kasama ang ilang kakilala. Kahit simpleng shirt at pants lang ang suot niya, ang dating at kagwapuhan niya ay hindi maikakaila. Pasimpleng sumusulyap sa kaniya ang mga babae sa lugar. "Ano? Gustong makipag divorce ni Hyacinth ? Joke ba iyan?" tanong ni Alfred Benitez, kaibigan ni Leo, na halatang hindi makapaniwala at bahagyang natatawa. Nailing ang ibang nakarinig at hindi maiwasang magkomento. "Ano iyon? Baliw na baliw siya sa’yo noon kahit nasa coma stage ka pa. Tapos ngayon, gusto niyang makipagkalas bigla?" sabi ng isa. "Kaya nga! Mga babae nga naman... paiba iba ng isip!" "Hay naku... alam niyo, what if magpustahan na lang tayo para maentertained naman tayo?" suhestyon ni Nick habang nakangisi. "Sigurado, hindi makakatagal iyang si Hyacinth ng isang araw nang hindi natetext itong si Leo. Baliw iyon dito, eh!" Nagtawanan ang lahat, pero hindi nakangiti si Leo. Binuksan niya ang phone at dumiretso sa chatbox. Ang huling mensahe ni Hyacinth sa kanya ay medyo matagal na, kaya't napabalik siya sa oras na iyon. May naka attach na larawan ng mangkok na may sabaw, at nakalakip ang mensahe ni Hyacinth : [Honey, dapat humigop ka ng sabaw pagkauwi mo. Mabuti ito para sa mga buto mo. Uwi ka ng maaga, ah?] Napascroll pa si Leo. Sa dinami dami ng mga mensahe ni Hyacinth sa kanya, ni isa rito ay wala siyang nasagot. Araw araw noon ay nagtetext si Hyacinth sa kanya, at ngayon lang siya hindi nagpadala ng mensahe. Hindi maiwasan ni Leo ang mairita. Nawala ang kanyang pansin nang mag beep ang phone niya, senyales na may bagong mensahe. "See? Sabi ko na eh! Nagtext na siya!" natatawang sambit ni Nick. Sinundan ito ng ilang notifications na napansin ng lahat, kaya't nagtawanan sila. "Baka nagmamakaawa na iyon ngayon at gusto nang bawiin ang divorce!" biro ng isa. Hindi pinansin ni Leo ang mga tao sa paligid. Nanigas siya sa pwesto nang mabasa ang bagong mensahe. Hindi na napigilan ni Nick ang makiusyuso at nakibasa rin. [Dear valued customer, this is to inform you that your card ending in 0975 was charged 12,000 pesos at David's Salon today.] Katahimikan. Nagpatuloy lang sa pag-scroll si Leo at namilog ang mga mata niya. Hindi lang sa salon nacharge ang card niya. Pati sa mga mamahaling bags tulad ng Gucci, Hermes, at Prada! Lahat branded! Tuluyang nainis si Leo. Alam na niya kung sino ang may gawa nito! Ni wala man lang siyang natanggap na sorry o kahit kaunting pagmamakaawa. At ngayon, winawaldas ni Hyacinth ang pera niya sa pamimili! Nahampas na lang ni Leo ang phone sa mesa, habang nandidilim ang ekspresyon. Hindi lang pera ang ikinaiinis niya, kundi ang katotohanang nagawa ni Hyacinth agad mag shopping matapos nitong ialok ang divorce. Hindi makapaniwala si Leo. Para bang biglang lumitaw ang pangil ng babaeng noon ay tila takot at palaging ilag sa kanya. "Ano 'tong pinaggagagawa niya? Parang ganito rin si Jasmine dati, ah? Natatandaan niyo ba? Ngayon, ganito rin ang ginagawa ni Hyacinth " nakasimangot na tanong ni Nick. "Oh, please! 'Wag mo namang banggitin si Jasmine dito! Eh, ang layo layo ng agwat nilang dalawa! Ugly duckling iyang Hyacinth na iyan at si Jasmine? Siya ang swan!" sagot ng isang kasama nila na nasegundahan ng tawanan. Pero natigilan sila nang may babaeng pumasok sa bar na natanaw nila sa pwesto. Nagsinghapan silang lahat. "Woah! Sino iyang dyosa na iyan?!"HANGGANG SA NAPANSIN ni Leo ang tila pasa sa may bandang leeg ng babae. Agad nandilim ang kaniyang ekspresyon."Sino ang may gawa nito sa kaniya?" nakaigting ang pangang tanong ni Leo."Ang Manuel na iyon!" bulalas ni Alfred. "Mabuti na lang at nandito ka na! Halos hindi na kami makasurvive dito. Kapag hindi mo pa kami agad natagpuan baka wala ka ng aabutang buhay dito ngayon."Hinaplos ni Leo ang pisngi ni Hyacinth. Parang may kung anong paninikip sa dibdib niya ngayon habang nakatanaw sa babae. May pakiramdam siya sa loob niya na gustong protektahan na lang ito. Binuhat niya ito kalaunan sa kaniyang bisig at idinikit sa kaniyang dibdib.Binalingan ni Leo si Alfred. "Magpahinga ka muna. Aayusin natin lahat bukas," bilin niya sa kaibigan.Alam ni Leo na parehas na pagod pa rin sina Alfred at Hyacinth. Kaya kung ano man ang plano nilang umalis ngayon ay hindi epektibo. Kailangan nilang maghintay hanggang umaga.Sumang ayon naman si Alfred. Nandito na sa wakas si Leo kaya naman pakiramd
"MALAKAS DIN ANG PAKIRAMDAM ko. Nandiyan nga sila..." saad ni Leo habang pasimpleng iginagala ang tingin sa paligid, nagmamatyag."Pero bakit po kayo tumalikod agad? Suko na po kayo?""Hindi mo ba napansin ang pakikitungo nila sa 'tin?" tanong ni Leo sa mababang boses. "May mga nagmamasid din sa paligid. Mas marami sila kaysa sa atin. Teritoryo rin nila dito. Kung susubok tayo at ipipilit ang gusto, alam mo na kung anong mangyayari."Isa pang dahilan kung bakit tumalikod si Leo ay kung hawak nga ng mga taong ito sina Hyacinth at Alfred, baka gawan nila ang mga ito ng masama. Hostage nila ang dalawa ngayon. Hindi pwedeng irisk iyon ni Leo."Tumawag na po ako ng back up, Sir," saad ni Mila kalaunan.Tumango si Leo. "Good. Pero ngayon, kailangan nating makapasok sa teritoryo nila nang hindi gumagawa ng ingay."Bago pa man makasagot si Mila, may dumating biglang babae na sumalubong sa kanila."Sino kayo?" tanong ng babae.Iyon ay si Soledad Segundo, ang nakababatang kapatid nila Manuel at
MABIGAT NA NAPABUNTONG hininga si Alfred. Kinuha niya ang kumot at ipinalibot sa katawan. Maganda naman ang naging tulong ni Hyacinth. Ang kaso nga lang, habang tumatagal, talagang nilalamig na siya. Napayakap na rin siya sa sariling katawan. Namumutla na ang kaniyang labi at nanginginig sa lamig."A-Ang... lamig..." bulong pa ni Hyacinth sa gitna ng kaniyang tulog.Hindi maiwasang lumapit tuloy ni Alfred at bumulong. "Ano iyon, Hyacinth? May sinasabi ka ba?" tanong niya dahil hindi niya gaanong maintindihan ang sinabi nito kanina."M-Malamig..." sagot naman ng babae.Idinampi ni Alfred ang palad niya sa noo ni Hyacinth at tumaas pa talaga ang temperatura nito. Talagang mainit na ang balat ng babae."A-Ang l-lamig..." tila nagdedeliryong sambit muli ng babae.Hinila ni Alfred ang kumot ng babae para maibsan ang panginginig nito. Ang kaso tila wala namang naging epekto iyon. Hindi iyon napigilan ang panginginig ni Hyacinth sa lamig.Pero may isa pang natitirang option si Alfred. Iyon
BINIGYAN NI HYACINTH ng isang kyuryusong tingin ang lalaki. Gwapo naman si Alfred, sa totoo lang. Tagapagmana rin ito ng mga negosyo nila at tinitingala rin ang pamilya nila sa bansa. Pero ngayon, ibang iba ang itsura nito sa usual na postura nito. Marungis ito at maputla dahil nawalan ito ng dugo. Hindi rin tuwid ang paglalakad dahil sa injury sa paa pero kahit papaano, gwapo pa rin naman ito. Ibang iba sa istilo ni Leo na laging malamig ang aura pero hindi naman ito napang iiwanan."'Wag mong sabihing... nag aalala ka talaga para sa akin? Bakit mo ako sinundan?" mapagbirong tanong ni Hyacinth sa lalaki.Hindi kasi talaga naniniwala si Hyacinth na ginagawa ito ni Alfred para sa ibang bagay. Bakit naman kasi kailangan pa nitong sumunod?Napasimangot agad si Alfred doon. Arogante pa niyang tiningnan si Hyacinth. "'Wag masyadong mataas ang tingin mo sa sarili mo. Ako? Mag aalala sa iyo? Nananaginip ka ba ng gising?"Natawa ng bahagya si Hyacinth. "Biro lang. Alam ko naman na wala ka tal
BAGO PA MAN MAKAPAGREACT SI Hyacinth, sinugod na siya ni Manuel. Kinabahan siya lalo at sinubukang lumayo pero dahil sa panginginig niya, hindi naging mabilis ang kilos niya. Masyadong mabigat si Manuel na mabilis nitong nailapag basta ang katawan ni Hyacinth sa sahig.Agad na kumilos si Manuel at pinunit ang damit ni Hyacinth. "Baliw na baliw ako sa iyong babae ka! 'Wag ka na lang manlaban para hindi ka na mahirapan pa!"Parang nahihilo bigla si Hyacinth sa kaba. Walang silbi ang pagpupumiglas niya dahil sa bigat ni Manuel sa ibabaw niya. "Umalis ka nga diyan! Isipin mong mabuti itong pinaggagagawa mo! Darating na ang asawa ko. Hindi lang siya basta basta... mayaman at makapangyarihan din siya at kayang kaya niyang sirain ang buhay mo kapag nalaman niyang dinapuan mo ako kahit dulo lang ng daliri mo!"Masyado ng bulag sa sariling pagnanasa si Manuel na hindi na nito pinansin ang mga sinabi ni Hyacinth. Sa isang marahas na galaw, pinilas nito ang collar ng suot ng babae "Kalimutan mo
SA ISANG MABILIS na pagbaluktot ng bato, naibalik na iyon sa tamang pwesto. Masakit iyon para kay Alfred kaya nagcollapsed na lang siya sa kama habang hinihingal at pilit na humihinga ng malalim para pakalmahin ang sarili.Suminghap ang manggagamot. "Teka... naibalik mo sa dati ang pwesto ng buto niya ng gano'n lang kabilis?! Napakagaling na tanging ang legendary doctor lang ang nakakaalam no'n sa pagkakaalam ko!"Nakahiga lang doon si Alfred, putlang putla pa rin. "A-Anong ibig mong sabihin?" tanong na lang niya."Mali ang pagkakaintindi mo! Hindi ka niya pinipilayan o pinapalala ang kondisyon ng paa mo! Inayos nga niya, eh! Halatang magaling siya at may alam sa medical field! Iniligtas niya ang buhay mo!"Natigilan na lang si Alfred doon. Mali ba talaga siya ng pagkakaintindi sa ginawa ni Hyacinth?"Humingi ka ng dispensa sa kaniya," dagdag pa ng manggagamot. "Siya ang dahilan kung bakit maayos na iyang paa mo ngayon."Napatingin si Alfred kay Hyacinth na medyo lumayo na. Alam naman
HINDI MAIWASANG magulat ni Alfred sa sinabi ni Jasmine. Kasi ang totoo niyan, isa sa mga rason kung bakit inaadmire nila si Jasmine ay dahil hindi lang siya basta mukha o pisikal na anyo lang. Matalino rin ito. At sa lahat ng mga babaeng napalapit kay Leo, ito ang pinakanababagay talaga sa kaniya.
NAPASIMANGOT si Hyacinth sa narinig. "Anong pinagsasabi mo? Pinaglalaruan kita?" tanong niya, halatang hindi makapaniwala.Umigting ang panga ni Leo. "Sino ba kasing may nagsabi sa'yo na magsuot ka ng ganito?""Ganito? Wala namang problema sa suot ko, Leo," sagot ni Hyacinth .Bumaba ang tingin ni
MATAPOS ANG maghapong pagshoshopping nila Hyacinth at Annika, dumiretso na sila sa Nocturne Bar. Talagang plinano na lahat ni Annika.Ang hindi inexpect ni Hyacinth pagkarating sa bar ay ang makita si Leo kasama ang ilang mga kaibigan nito. "Nandito pala ang soon-to-exhusband mo at mga alipores
"H-HAPPY BIRTHDAY, Leo. 'Yan ang gift ko sa iyo. Nagustuhan mo ba?" Tumingin si Hyacinth kay Leo ng deretso. Samantalang si Leo naman ay tila hindi man lang naapektuhan dahil nakuha pa nitong ngumisi na tila ba malaking katatawanan ang sinabi ni Hyacinth ."Ano? Dahil ba hindi ako nagcelebrate ng







