Impossible

Kakai

Tinitigan ko lang ang lobster at king crab na nasa harapan ko.

Anong gagawin ko sa mga 'yan?

Malamang lulutuin!

Boba din talaga ako minsan. Minsan lang naman.

Napapikit ako sa inis.

Kung hindi ka ba naman kasi isang loka-loka, Kakai. Eh di sana ay wala ka sa sitwasyon na ito.

Sanay ako sa pag-aayos ng dokumento, pag-a-arrange ng schedule ni Sir Matteo, at pagsunod sa lahat ng utos niya nang hindi nagrereklamo basta hindi niya inaagrabiyado ang pagkatao ko.

Pero ito?

Napailing ako habang naiiyak na pinagmamasdan ang mga iyon sa harapan ko.

Para silang buhay na kumakaway sa akin upang lutuin ko.

Napangiwi ako.

"Manood ka na lang ng tutorial," offer sa akin ni Kael na nakaupo lang sa may unahan.

Parang supervisor.

"Kung ikaw kaya magluto dito," asik ko, pero nagkibitbalikat lang siya.

Hindi naman niya ako puwedeng tulungan at baka biglang sumulpot ang dragon na demonyo kong boss. At baka mas malala pa dito ang ipagawa sa akin.

Huminga ako nang malalim at kinuha ang cellphone ko saka nag-search ng mga tutorial sa pagluto ng mga seafood.

Actually, madali lang naman talaga siya kung tutuusin.

Pero kasi... hindi naman ako marunong magluto.

Sa landlady ko nga lang ako bumibili ng ulam o di kaya ay sa karenderya ako kumakain, tapos nagpiprito lang ako kapag tamad akong bumaba, kaya paano ko lulutuin ang lobster at king crab na 'to?

Napakamot ako sa aking ulo na may hairnet.

Nakasuot pa ako ng hairnet at apron, tapos may gloves pa. Kumpleto ako sa garments pero sa kaalaman sa pagluluto?

Napailing na lamang ako.

Imposibleng maluto ko 'to.

Pero... baka kapag nagkamali pa ako dito, mas lalo pa niya akong parusahan.

"You'll have to suffer in my hands, Kakai." Naririnig ko na naman ang nakakakilabot niyang banta sa utak ko.

Bigla tuloy akong nakaramdam ng panginginig sa katawan ko.

Huminga ako nang malalim. Sa pagkakataong ito, nagseryoso na ako.

Pinanood ko ang kanyang ginagawa. Sinunod ko naman, pero napadaing lang ako nang tumusok ang galamay ng crab sa gloves.

Gusto ko nang sumuko pero wala akong magawa.

Nalilito ako dahil hindi ko masundan ang sinasabi ng chef sa tutorial.

Pinakuluan ko iyong isang lobster at king crab. Nang kumulo na, hinango ko na ito, kaso dahil sa kabubuhan ko. Hindi ako gumamit ng ipit para kunin ang lobster at king crab, bagkus ay kinamay ko kaya napaso.

Tanga nga.

Napadaing ako sa sakit.

"What the hell?" sigaw ng demonyo sa likod ko ,pero hindi ko siya pinansin at dumiretso ako sa sink. Hinubad ang gloves at pinaagos ang tubig sa aking kamay.

"Hindi ka pa tapos?"

Huwag kang magsasalita, Kakai. Sinasabi ko sa'yo. Huwag kang pangunahan ng emosyon dahil hindi ka niya aalisin sa trabaho mo; mas lalo ka niyang paparusahan.

"It's just a simple dish, but you can't cook."

Nagngitngit na ako sa galit, pero pinilit kong kumalma.

"Kael, I have something to give to you at my office. Get it and do it."

"Pero—"

"No buts, and just do what I say." Sinabi niya iyon sa paraang kahit tumanggi ka ay wala kang magagawa.

Hindi siya nakikinig sa iba, dahil gusto niya kung ano ang nais niya ay iyon agad ang masusunod. Wala nang tanong-tanong pa.

"Yes, sir," magalang na sagot ni Kael.

Naging magaan na rin ang pakiramdam ko kaya bumalik na ako sa aking ginagawa. Inayos ko na ang paghahanda sa lobster at king crab.

Ngayon, ang kailangan ko na lang gawin ay gumawa ng sauce.

"Ang bagal," narinig kong komento niya habang pinapanood ako.

Pinigilan ko ang magtaas ng kilay.

Nagpatuloy lang ako kahit nahihirapan na ako sa paghiwa ng bawang at sibuyas.

Paano kasi, imbes na matuto ako sa pagluluto dati ay kailangan kong maglaba at maglinis sa ibang bahay para lang may makain kami. Kaya pera ang inaabot ko kay lola, tapos siya na ang bahala na magluto.

Hindi ito ang oras para maging emosyonal ako.

"Hindi ka ba marunong maghiwa ng sibuyas? Ang simple lang niyan," iritado niyang tanong.

Tumingin ako sa gawi niya. Humigpit ang paghawak ko ng kutsilyo.

Baka masaksak ko siya katagalan.

"Pasensya ka na, sir ha, hindi kasi pagluluto ang pinagkakaabalahan ko noong bata ako. Pagtatrabaho para may mapakain sa pamilya ko na hikaos sa pera." Bigla kong sinabi.

Hindi ko dapat sinabi iyon. Pero hindi ko gusto ang pag-iinsulto niya.

Oo, alam ko na dapat ay natuto nga ako sa pagluluto, pero wala naman siyang alam sa kwento ko, kaya sana nanahimik na lang siya.

Natahimik siya habang nakatitig sa akin nang ilang minuto.

Hindi ko iyon pinansin, at nagpatuloy ako sa aking giangawa. Ginawa ko ang lahat pero kahit ganoon, alam kong palpak ako.

Inilapag ko sa lamesa ang pagkain niya.

Overcooked ang mga seafood.

Pero sana bumawi naman ako sa sauce.

Napangiwi siya nang hawakan ang galamay ng king crab, baliin iyon, tapos isinawsaw ang laman nito sa sauce.

Nang tikman niya ito, nakaabang lang ako sa reaksiyon niya.

Kinakabahan ako sa sasabihin niya.

Ano?

Bakit ang tagal mong sabihin!

"It tastes bland," komento niya.

Napangiwi ako. "Hindi naman kasi ako graduate sa culinary, sir." Sarkastiko kong sinabi.

Tinaasan niya ako ng kilay, pero nginitian ko lang siya nang matamis.

"Kung gusto niyo po, sir, paglulutuan ko kayo mula umaga hanggang gabi." Offer ko sa kanya, pero agad na umasim ang mukha niya.

"No thanks, I want to live for how many years."

Ayan na naman siya sa mapang-insulto niyang mga words na akala mo talaga ay napakaperpekto niya.

Pinunasan niya ang kanyang labi ng napkin tapos ay tumingin sa gawi ko. Ngumiti ako nang matamis.

"I have another task for you," kumunot ang noo ko.

Task?

Ano 'to, nasa PBB pala kami nang hindi ko alam?

"Since you're not good at cooking, then starting tomorrow you'll be accompanying me. I don't want another assistant handling my personal affairs."

Nalaglag ang panga ko pero agad ding bumawi.

"Sir, sekretarya niyo po ako. Hindi anino."

"You got a problem with that?"

Ngumiti ako. "Of course, no, sir." Sagot ko, "May iba pa ba kayong ipag-uutos? Iutos niyo na dahil kaya kong gawin lahat ng 'yan."

"Yup," he replied.

Wow, hindi man lang talaga sinabing wala na.

Mayroon nga.

"This weekend, you'll be accompanying me on a series of provincial business trips."

Iyon ang sinabi niya saka tumayo at umalis.

Napapadyak ako sa paa.

Talaga ngang magdurusa ako sa mga kamay niya!