로그인DANTE POV Naramdaman ko ang bahagyang pag-angat ng aming upuan habang dahan-dahang humihiwalay ang gulong ng eroplano sa runway ng NAIA. Tumingin ako sa labas ng maliit na bintana; unti-unting lumiliit ang mga ilaw ng Maynila hanggang sa maging tila mga tuldok na lang ito sa gitna ng madaling araw. Sa wakas, nakaalis na kami. Hinigpitan ko ang hawak sa kamay ni Elena. Ramdam ko ang malalim niyang paghinga, 'yung tipong galing sa ilalim ng dibdib—isang paghinga na puno ng relief. "Okay ka lang?" tanong ko sa kanya, pabulong lang para hindi magising si Hope na himbing na himbing sa kanyang bassinet sa harap namin. Tumango si Elena at sumandal sa balikat ko. "I'm good. Medyo naninibago lang. Parang panaginip na lilipad tayo nang ganito ka-peaceful." "Deserve natin 'to, Elena. Isipin mo na lang, for the next few hours, wala tayong ibang gagawin kundi kumain, matulog, at manood ng movies," biro ko. "Kuya, look! Ang liit na ng mga building!" singit ni Maya mula sa kabilang row ng upua
ELENA POVNagkalat ang mga damit sa ibabaw ng kama namin. May mga winter coats na kinuha namin sa storage, kahit alam naming spring na sa Italy, dahil sabi ni Dante, mas mabuti nang handa sa lamig ng gabi. Tatlong maleta ang nakabukas sa sahig, at kanina pa ako pabalik-balik sa walk-in closet para tignan kung may nakalimutan pa ako."Dante, kasya pa ba 'tong mga extra diapers ni Hope dito sa maleta mo? Puno na kasi 'yung sa amin ni Maya," tanong ko habang sinusubukang ipagsiksik ang isang pack ng diapers sa gilid ng kanyang mga polo.Lumapit si Dante mula sa banyo, nagpapatuyo ng buhok gamit ang tuwalya. "Kakasya pa 'yan. I-move mo lang 'yung grooming kit ko sa kabila. Pero Elena, relax. Pwede naman tayong bumili doon kung kulangin tayo. Hindi tayo pupunta sa bundok.""Alam ko, pero iba pa rin 'yung dala natin 'yung brand na hiyang siya," sagot ko habang maingat na inaayos ang gamit niya. "Saka ayaw ko lang na ma-stress tayo sa paghahanap ng supermarket sa unang gabi natin doon."Naup
ELENA POV Maaga akong nagising, pero hindi dahil sa ingay ni Whitey. Nagising ako dahil sa sikat ng araw na tumatama sa mukha ko at sa bango ng kape na umaakyat mula sa kusina. Pagtingin ko sa tabi ko, wala na si Dante. Inayos ko ang sarili ko at dahan-dahang bumaba, bitbit ang balabal ko dahil medyo malamig pa ang aircon sa hallway. Naabutan ko si Dante sa kusina, suot ang kanyang salamin habang nakatitig sa tablet niya. May nakahandang plato ng pancakes sa lamesa, eksaktong gaya ng pinag-usapan namin kagabi. "Akala ko ba ako ang magluluto?" biro ko habang yumayakap sa likod niya. Natawa siya at hinawakan ang kamay ko. "Masyado kang masarap matulog, ayaw na kitang istorbohin. Besides, simple lang naman 'to. Pancakes and bacon, the Dante special." Naupo ako sa harap niya at nagsimulang kumain. "Napaaga yata ang gising mo. Anong tinitignan mo dyan? Work na naman?" "Hindi. I'm actually looking at flight schedules and villa rentals sa Tuscany," sagot niya habang ipinapakita ang scr
ELENA POV Maaga kaming nagising dahil sa ingay ni Whitey sa labas ng pinto. Simula nang payagan siyang matulog sa loob, naging alarm clock na namin ang makulit na tuta. Naramdaman ko ang pagbangon ni Dante para pagbuksan ang aso, at agad na narinig ko ang mahinang tahol at ang kalabit ng mga kuko nito sa sahig. "Ang aga mo naman, Whitey. Wala pang araw," mahinang reklamo ni Dante, pero alam kong hinahaplos na niya ang ulo ng aso. Bumangon na rin ako at inayos ang buhok ko. "Hayaan mo na, Dante. Mukhang gusto lang niyang mag-check kung gising na ang lahat." "Gusto lang niyan ng treats," tawa ni Dante. Lumingon siya sa akin at ngumiti. "Ready ka na ba para sa araw na 'to? Attorney Santos said the official turnover of the company records will happen this afternoon." Tumango ako. "Ready naman. Medyo kinakabahan lang ako na makita uli 'yung mga papeles ni Papa, pero alam kong kailangan nating gawin 'to para tuluyan nang matapos ang issue." Bumaba kami para mag-almusal. Naabutan namin
ELENA POV Nagising ako sa sikat ng araw na tumatagos sa siwang ng kurtina. Hindi ko agad idinilat ang mga mata ko; ninanamnam ko muna ang lambot ng kama at ang katahimikan ng paligid. Wala nang tunog ng ulan na humahampas sa bubong ng bahay-bato, wala nang ugong ng makina ng eroplano, at wala na ang mabigat na pakiramdam na kailangan kong bumangon para tumakbo. Naramdaman ko ang paggalaw sa tabi ko. Paglingon ko, nakita ko si Dante na nakatitig na pala sa akin, nakasandal ang ulo sa kanyang braso. "Morning," paos na bati niya. Ang gulo pa ng buhok niya at halatang kulang pa sa tulog, pero ang gaan ng tingin niya. "Morning," sagot ko habang nag-uunat. "Anong oras na? Bakit hindi mo ako ginising?" "Seven-thirty pa lang. Masyado kang masarap matulog, mukhang bumabawi ang katawan mo sa lahat ng puyat natin sa Batanes," sabi niya sabay haplos sa pisngi ko. "Saka ayaw kitang istorbohin. First time in weeks na hindi ka kumunot ang noo habang tulog." Ngumiti ako at bumangon na rin. "Ina
ELENA POV Maliwanag na ang sikat ng araw sa Batanes nang magsimula kaming mag-ayos ng mga gamit. Ibang-iba ang pakiramdam ngayon kaysa noong nakaraang gabi. Wala na ang mabigat na kaba sa dibdib ko, at kahit puyat, parang punong-puno ako ng energy. Siguro dahil alam kong sa pag-uwi namin sa Maynila, wala na kaming kailangang lingunin pa. "Elena, nakita mo ba 'yung charger ng satellite phone? I think naiwan ko sa bedside table," tanong ni Dante habang isinasara ang kanyang duffel bag. Naka-jeans lang siya at t-shirt, malayo sa tactical vest na suot niya kagabi. "Nasa side pocket na ng bag ko, nilagay ko na kanina para hindi mawala," sagot ko habang tinutulungan siyang mag-fold ng ilang damit. "Excited na akong makita si Hope. Feeling ko ang laki na ng pinagbago niya kahit ilang araw lang tayong nawala." Lumapit si Dante sa akin at ipinatong ang mga kamay niya sa balikat ko. "I’m sorry kung naging ganito kagulo 'tong trip natin. I promised a getaway, pero naging action movie." Nata
ELENA POVAng pulang tuldok ng laser sa aking tiyan ay tila isang babala mula sa impiyerno. Sa gitna ng kadiliman ng townhouse, walang sinuman sa amin ang nangahas na huminga nang malalim. Ang boses na nagmumula sa labas, ang automated recording na paulit-ulit na binabanggit ang petsa ng
ELENA POV Ang bawat segundo ay tila tumigil sa pag-ikot nang marinig ang boses ni Victoria sa speakerphone. Ang boses na dati ay puno ng yabang at lupit, ngayon ay basag at puno ng babala. Ngunit mas nakapanghihilo ang anyo ng lalaking nakatayo sa harap namin. Si Eduardo, o ang lalakeng kamukhang-
ELENA POVAng bawat patak ng gasolina mula sa vent ng aircon ay tila tunog ng malakas na kulog sa aking pandinig. Ang amoy nito ay nakakahilo, humahalo sa amoy ng gamot at kalinisan ng ospital. Sa ilalim ng aking kama, narinig ko ang mabilis na paghinga nina Dante at Celeste. Ang dalawan
ELENA POV "Sigurado ka na ba rito?" tanong ni Dante habang nakatingin sa naglalakihang gate ng mansyong Valderama. Kakarating lang namin mula sa Palawan. Pagod, puyat, at puno ng galit, pero kailangan naming tumayo nang diretso. Sa loob ng folder na yakap ko ay ang kapangyarihan para baguhin an







