LOGINELENA POV Nagkalat ang mga maleta sa gitna ng kwarto ni Maya. Sabado na, at gaya ng napagkasunduan, ngayong araw na ang lipat niya sa condo sa BGC. Kahit ilang beses ko nang sinabi sa sarili ko na malapit lang naman ang Taguig sa Makati, hindi ko maiwasang makaramdam ng kaunting lungkot habang tinitingnan ang mga posters na tinatanggal niya sa pader. "Ate, relax ka lang. Para ka namang papunta sa ibang bansa kung makatingin sa akin," biro ni Maya habang pilit na isinisiksik ang isang malaking teddy bear sa loob ng duffel bag. "Every weekend naman akong uuwi rito, 'di ba? At saka, si Sofia naman ang maghahatid-sundo sa akin sa school for the first few months." "Alam ko naman 'yun, Maya. Naninibago lang ako. Sanay kasi ako na paggising ko, ikaw agad ang unang nangungulit sa akin tungkol sa breakfast o kaya sa mga trending na videos," sabi ko habang tinutulungan siyang magtupi ng mga hoodies. "Mabilis lang ang panahon, Ate. Baka mamaya, ma-realiz
ELENA POV Nagising ako na mas maliwanag na ang sikat ng araw kaysa kahapon. Pagdilat ng mata ko, wala na si Dante sa tabi ko, pero rinig ko ang mahinang kalantog ng mga plato sa baba. Bumangon ako, nag-unat ng katawan, at dumeretso sa bintana. Ang garden na dating puno ng mga gamit sa construction ay unti-unti nang nagkakaroon ng hugis. May mga tanim na ring bulaklak sa gilid ng bagong gawang stone path. Pagbaba ko sa kusina, naabutan ko si Dante na nakasuot ng apron sa ibabaw ng kanyang pambahay na shirt. Seryoso siyang nakatitig sa toaster habang si Hope ay nasa high chair sa tabi niya, masayang naglalaro ng kanyang silicone spoon. "Good morning, Mommy," bati ni Dante nang mapansin niya ako. Lumapit siya at hinalikan ako sa noo bago bumalik sa binabantayang tinapay. "Eksakto ang gising mo. I’m making avocado toast. Healthy living na tayo starting today." "Healthy living pero parang sunog yata 'yang tinapay mo, Dante," biro ko habang kumukuha
ELENA POV Bumibigat ang notebook sa kamay ko habang pinapanood ko ang pag-alis ng sasakyan ni Mr. Aris kasama ang mga tauhan ni General Borja. Ang sala na kanina lang ay puno ng usok at gulo, ngayon ay tahimik na—pero ang katahimikang ito ay nakakabingi. Ang huling sinabi ng matanda ay paulit-ulit na umaalingawngaw sa isip ko. Tungkol sa mga magulang namin. "Elena, let go of the notebook. Dahan-dahan lang," mahinang sabi ni Dante. Lumapit siya sa akin at hinawakan ang mga kamay ko. Napansin ko na nanginginig pala ako. "Dante, narinig mo ba 'yun? Ang sabi niya, ebidensya 'to kung sino ang pumatay sa kanila," bulong ko. Tumingin ako sa kanya, naghahanap ng sagot, pero nakita ko sa mga mata niya ang parehong takot at pagkalito na nararamdaman ko. "I heard him. Pero kailangan nating mag-focus muna sa safety niyo. Sofia, check the perimeter again. Make sure everyone is accounted for," utos ni Dante habang inaalalayan ako paupo sa sofa. Lu
ELENA POV Nanlamig ang mga kamay ko habang nakatitig kay Mr. Aris. Ang recipe book? Iyon ang lumang notebook na binigay ni Victoria sa akin noong nagsisimula pa lang akong magtrabaho sa kanya. Sabi niya, nandoon daw ang mga sikreto ng paborito niyang luto, pero sa totoo lang, hindi ko naman masyadong binubuklat dahil puro sulat-kamay na mahirap basahin. Nakatambak lang iyon sa isang shelf sa kusina, kasama ng mga baking powder at lumang garapon. "Dante, sandali lang," bulong ko. Humarap ako kay Mr. Aris. "Paano mo nalaman ang tungkol sa notebook na 'yun?" Ngumiti lang ang matanda, 'yung tipong ngiti na nakakaasar dahil parang alam niya ang lahat. "Ako ang nagturo kay Victoria kung paano magtago ng assets, Elena. Logic dictates na ang pinaka-importanteng record ay itatago mo sa pinaka-ordinaryong lugar. Sino ba naman ang mag-aakalang ang blueprint ng Valderama shadows ay nasa pagitan ng recipe ng adobo at sinigang?" "Sofia, samahan mo si Elena
DANTE POVNanatili akong nakatitig sa puting card na hawak ko. The Accountant. Simple ang pagkakasulat, halos elegante, pero ramdam ko ang bigat nito. Sa mundo ng business, ang accountant ang nakakaalam ng bawat sentimo, bawat utang, at bawat butas. Pero sa mundong kinalalagyan namin ngayon, ang pangalang ito ay may ibang kahulugan."Dante? Sino 'yan?" ulit ni Elena. Nararamdaman ko ang higpit ng hawak niya sa braso ko.Lumingon ako sa kanya at pilit na ngumiti para pakalmahin siya, kahit ang totoo ay kumukulo na ang dugo ko. "Wala 'to, Elena. Baka pakitang-tao lang ng isa sa mga board members na gusto akong takutin dahil sa pagkaka-detain kay Mr. Sy.""Boss, I checked the plates," singit ni Sofia habang nakatingin sa kanyang tablet. "Fake plates. Registered sa isang sasakyang na-scrap na three years ago. Very professional.""Ipasok niyo na muna si Hope," utos ko kay Nanay Belen. "Maya, sumama ka na rin sa loob. Ngayon na.""Kuya, ano ba talaga 'yan? Aka
DANTE POV Alas-singko pa lang ng umaga ay gising na ako. Hindi dahil sa kaba o dahil may kailangan kaming takasan, kundi dahil nakasanayan ko na ang ganitong oras. Dahan-dahan kong inalis ang braso ni Elena na nakapulupot sa akin at bumangon ako nang hindi gumagawa ng ingay. Tiningnan ko muna si Hope sa crib niya bago ako lumabas para magtimpla ng kape. Habang naghihintay na uminit ang tubig, tumayo ako sa harap ng glass wall ng kusina. Kita rito ang garden na kasalukuyang ginagawa. Marami pang tambak na lupa at mga batong hindi pa naayos, pero unti-unti nang nabubuo ang vision ko. "Boss, aga natin ah." Lumingon ako at nakita ko si Sofia na naglalakad papasok mula sa backdoor. Naka-jogging pants siya at hoodie, halatang galing sa morning run sa paligid ng property. "Hindi na rin ako makatulog, Sofia," sagot ko habang isinasalin ang kape sa tasa. "Gusto mo? Mainit pa 'to." "Sige po, salamat." Naupo si Sofia sa bar stool. "Ti
ELENA POVAng bawat haplos ng emerald green silk gown sa balat ko ay nagsisilbing paalala na hindi na ako ang dating Elena. Ang telang ito, dumidikit sa bawat kurba ng katawan ko, isang katawan na sa loob ng tatlong taon ay itinago ko sa ilalim ng maluluwag at boring na damit. Noon, ang pangarap ko
ELENA POV Buong umaga ay hindi maganda ang pakiramdam ko. Hindi lang ito yung ordinaryong hilo o pagsusuka. May kakaibang kurot sa puson ko na parang pinipiga ang loob ko. Sinubukan kong balewalain, inisip ko baka dahil lang ito sa stress o dahil hindi ako masyadong nakakain kanina. "Ma'am Elena,
ELENA POV Nagising ako sa loob ng isang pamilyar na kwarto. Ang amoy ng lavender at fresh linen, itong kwartong 'to sa mansyon ng mga Valderama na saksi sa mga iyak ko gabi-gabi noon. Pero ngayon, hindi na ako yung mahinang babaeng nakasubsob sa gilid ng kama. Dahan-dahan akong bumangon. Wala n
ELENA POV Tiningnan ko ang sarili ko sa malaking salamin sa banyo ng office ko. Ang "Alana" na nakikita ko ngayon, sobrang layo na sa Elenang dating nagmamakaawa para lang mapansin ng asawa. Nakasuot ako ng emerald green silk slip dress na hapit sa katawan ko, at pinatungan ko ng black blazer para







