Mag-log inChapter 36Samantha’s POVMatapos ang ilang linggong pananatili ko sa bahay, ipinasya kong bumalik na sa trabaho.Ayoko nang manatiling nakakulong sa apat na sulok ng silid, araw-araw na nilalamon ng mga alaala at takot. Pakiramdam ko kasi, habang mas matagal akong walang ginagawa, mas lalo lamang akong binabalikan ng lahat ng nangyari.Kailangan kong bumangon.Kailangan kong ipagpatuloy ang buhay.Nang sabihin ko ang desisyon ko kay Ninang, hindi siya tumutol.Sa halip ay ngumiti siya at marahang hinawakan ang aking kamay."Mas mabuti nga iyan, Samantha. Huwag mong hayaang kontrolin ng nakaraan ang kasalukuyan mo.""Kapag naging abala ka ulit, unti-unti ring gagaan ang pakiramdam mo."Tumango ako.Alam kong tama siya.Hindi man tuluyang mawawala ang sakit, kahit paano ay mababawasan ito kapag muli akong naging abala.Mas nagulat pa ako nang pumayag agad si Enrico.Ngunit may kondisyon."Araw-araw kitang ihahatid at susunduin."Napatingin ako sa kanya."Hindi na kailangan.""Kailangan
Chapter 35Samantha’s POV“Ako... ang target?”Parang biglang nanlamig ang buong katawan ko.Hindi ako makapaniwala sa sinabi ni Enrico.Napapikit ako habang pilit kong inuunawa ang lahat ng impormasyong narinig ko.“Yes, Sam.”Mahina ngunit seryoso ang boses niya.Hindi iyon hula.Hindi rin iyon simpleng kutob.Sigurado siya.“May nakita ang mga investigator sa condo unit niya.”“Master plan.”“Mga larawan.”“Mga records.”“At lahat ng nakalagay roon...”“All pointed to you.”Napahawak ako sa dibdib ko.Pakiramdam ko ay biglang bumigat ang paghinga ko.“Pero...”“Wala naman akong natatandaang atraso sa kanya.”Hindi ko talaga maintindihan.Pinilit kong balikan ang bawat alaala namin ni Mark.Bawat pagkakataong nagkasalubong kami.Bawat pagkakataong nagkausap kami.Wala akong maalalang ginawa kong masama sa kanya.Tahimik akong tao noon.Hindi ako mahilig makipag-away.Mas lalo namang hindi ako nananakit ng kapwa.Napatingin ako kay Enrico.“Hindi mo ba siya na-busted noon?”Napakunot
Chapter 34Samantha’s POVNagulat ako sa mga katotohanang natuklasan ni Enrico.Habang isa-isa niyang inilalatag ang mga ebidensiya sa mesa, pakiramdam ko ay unti-unting gumuho ang mundong matagal kong pinaniniwalaan.Hindi pala ordinaryong negosyante si Mark Spencer Espiritu.Lahat ng ipinagmamalaki niyang tagumpay...Lahat ng mamahaling sasakyan...Mga kumpanya...Mga gusali...Mga koneksiyon...Hindi pala iyon bunga ng sipag at talino.Kundi ng dugo.Takot.At mga ilegal na negosyong pinopondohan ng mga makapangyarihang sindikato.Napahawak ako sa dibdib ko.Hindi ko namalayang nanginginig na pala ang mga kamay ko."Impossible..." mahina kong bulong.Tahimik na tumango si Enrico."I wish I was wrong, Sam.""Pero lahat ng impormasyon ay napatunayan na."Pakiramdam ko ay unti-unting nauubusan ako ng hangin.Hindi ko akalaing ang lalaking minsan naming hinangaan bilang pinakamatagumpay naming kaklase...Isa palang halimaw na nagtatago sa likod ng mamahaling amerikana.Mas lalo akong n
Chapter 33Samantha's POV"Please... don't go."Halos hingal na hingal si Enrico nang marating niya kami. Pawis na pawis siya, gusot ang kanyang polo, at tila ilang beses na siyang tumakbo sa buong airport para lang maabutan kami bago kami tuluyang makapasok sa boarding gate.Huminto ako sa aking kinatatayuan.Hindi ko alam kung ano ang mararamdaman.Inis.Pagkalito.O awa.Pero nang mapansin kong may ilang pulis na nakasunod sa kanya, biglang bumigat ang dibdib ko."Ano na naman ito?" matalim kong tanong."Bakit mo ako sinusundan?""Nasisiraan ka na ba?""At bakit may dala ka pang mga pulis?"Halos hindi na siya makahinga sa pagod ngunit pinilit niyang magsalita."Please... listen to me."Napailing ako."Enrico, akala ko ba okay na tayo?""Nag-usap na tayo kagabi.""Tinanggap mo na ang desisyon ko.""Bakit ginagawa mo na naman ito?"Hindi siya natinag.Sa halip ay mas lalo siyang naging seryoso."Samantha...""You are in danger."Para akong natauhan.Ngunit kasunod noon ay napailing
Chapter 32Samantha’s POVPumunta kami ni Nanay sa bahay nina Ninang isang araw bago ang nakatakda naming pag-alis papuntang Amerika. Gusto naming makapagpaalam nang maayos sa mga taong naging bahagi ng buhay namin. Hindi kami puwedeng umalis nang basta na lamang naglalaho na parang bula. Kahit gaano kasakit ang desisyon naming ito, nararapat lamang na magpasalamat at magpaalam.Pagkabukas pa lamang ng gate ay sinalubong na kami ni Ninang. Nang makita niya ang mga dala naming maleta at ilang dokumento sa envelope na hawak ni Nanay, tila tuluyan na niyang tinanggap ang katotohanan."Totoo na ba ito?" nanginginig niyang tanong habang unti-unting namumuo ang luha sa kanyang mga mata.Napayakap agad ako sa kanya."Opo, Ninang. Bukas na po ang flight namin."Mahigpit niya akong niyakap, para bang ayaw na niya akong pakawalan."Napakabilis ng panahon... Parang kailan lang, ikaw iyong batang laging tumatakbo rito sa bahay. Ngayon, aalis ka na."Hindi ko napigilan ang sariling maluha.Habang
Chapter 31Samantha’s POV“Are you serious?”Halatang hindi makapaniwala si Enrico sa narinig niya. Nakatayo siya sa harapan ko, mahigpit ang pagkakakuyom ng kanyang mga kamao habang pilit na pinipigilan ang emosyon.“Maniniwala ka sa Mark Spencer na iyon?”Napabuntong-hininga ako.“Ano naman ang problema sa kanya?”“Ano ang problema?” Napailing siya. “Samantha, halos hindi mo pa siya kilala.”“Pero kilala ko ang ginawa niya.”“Tulungan?”“Iniligtas niya ako sa sunog, Enrico.”“Kung hindi dahil sa kanya, baka wala na ako ngayon.”Hindi siya agad sumagot.Bagkus ay lalo lamang tumigas ang kanyang panga.Hindi ko maintindihan kung bakit ganoon na lamang ang pagtutol niya kay Mark.Hindi naman ito gumawa ng masama sa akin.Sa katunayan, utang ko pa nga rito ang buhay ko.“Hindi ko sinasabi ito sa'yo para magpaalam,” mahinahon kong sabi. “Ipinaaalam ko lang ang naging desisyon ko.”“Magandang oportunidad ito para sa akin.”“At higit sa lahat... para sa kalusugan ni Nanay.”Huminga nang ma
Chapter 6Samantha's POVPagdating ko sa opisina, may nakalagay na bulaklak sa table ko. Nakalagay sa card. “Would you like to have dinner with me? - James”Muntik na akong mapasigaw sa kilig. Totoo ba itong nangyayari?“Samantha, kalma” sabi ko sa sarili ko.Ang sweet talaga ni James. Boyfriend
Chapter 5Samantha’s POVBiglang nag-ring ang phone ko habang kausap ko si Enrico. “Si Papa”Mukhang nakapagsumbong na ang mag-ina kay Papa. Siguro pinalabas na naman nila na sila ang dehado. “Samantha, ano naman ang ginawa mo sa kapatid mo? Bakit na naman iyak siya nang iyak? Hindi ka na ba ma
Chapter 4Samantha’s POVNautusan ako ni Ninang Amanda na makipag-meet sa client. Dapat kasama ko si Enrico, pero hanggang ngayon ay wala pa rin siyang paramdam. “Ha? Wala pa siya diyan? He agreed with me last night. If hindi siya dumating, ok lang naman diba Sam, I think you can do it.”sabi ni
Chapter 3Samantha's POV“ I don't like this proposal, scrap it! “ sigaw ni Enrico sa board“We think na hindi ganyan ang sasabihin ni Chairman” Sabi ni Mr. Bagatsing“You want to bet?” Sabi ni RicoTinawagan niya ang kanyang ina at pagkatapos ay niloudspeaker niya ito. “Mom, I have here a piece o







