LOGINเฮ้อ!! เสร็จงานสักทีค่ะรู้ไหมคะว่าตลอดเวลาสองชั่วโมงที่ฉันยืนชงเหล้าในห้องนั้นมันอึดอัดมากๆ เลยค่ะจะขยับตัวทำอะไรก็เหมือนจะมีคนมองอยู่ตลอดเวลา
พอหันไปดูฉันก็เจอสายตาคู่นั้นของคุณฟาร์โรห์อะไรนั่น ถึงเขาจะไม่พูดไม่ว่าอะไรฉันแต่ฉันก็สัมผัสได้ถึงความไม่พอใจในสายตาที่เขามองฉัน แต่ช่างเถอะค่ะยังไงฉันก็ไม่ได้เจอเขาแล้วเพราะฉันมาทำงานที่นี่แค่วันนี้วันเดียว
“แล้วนี่แกจะกลับยังไงเพลง”
“มอไซค์ไง..ฉันขับมอไซค์มาบ้านฉันอยู่ไม่ไกลแถวนี้แว้นแปปเดียวก็ถึง”
ฉันบอกน้ำหวานออกไปตอนนี้ฉันกับน้ำหวานกำลังเปลี่ยนชุดแล้วก็เก็บของเตรียมตัวกลับบ้านกันค่ะ
“จนป่านนี้แล้วแกยังไม่คิดจะมีแฟนอีกเหรอเพลง”
แล้วอยู่ๆ น้ำหวานมันก็ถามคำถามนี้ขึ้นมาแล้วนี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกหรอกค่ะที่เพื่อนๆ ชอบถามฉันเรื่องนี้เพราะฉันยังไม่เคยมีแฟนเลยแม้แต่คนเดียว
“ไม่รู้สิ ยังไม่อยากมีใครตอนนี้ฉันเป็นห่วงแม่ด้วย”
แล้วเหตุผลที่ฉันยังไม่อยากมีแฟนก็เพราะว่าฉันอยากอยู่กับแม่อยากดูแลแม่
“เรียนจบแล้วนะแกอายุก็ไม่ใช่น้อยๆ ฉันอยากจะรู้นักว่าผู้ชายที่จะมาเป็นแฟนแกต้องเป็นคนแบบไหนที่จะพรากเวอจิ้นของแกได้”
“น้ำหวานพูดอะไรของแก เพ้อเจ้อ เวอจงเวอจิ้นอะไรกัน”
ให้ตายเถอะฟังน้ำหวานพูดเข้าเถอะคะพูดจาน่าเกลียดจริงๆ เลย
“ก็จริงไหมละ เพลงขวัญคนสวยเพื่อนฉันเนี้ยะยังไม่เคยผ่านมือชายใดเลย”
ยังค่ะยังไม่หยุดอีกน้ำหวานนี่จริงๆเลย
“เพ้อเจ้อ..ไป!! กลับบ้าน แล้วแกกลับยังไงน้ำหวาน”
“คนมีแฟนเขาก็ต้องให้แฟนมารับสิจ๊ะ”
ขออนุญาตมองบนใส่เพื่อนได้ไหมคะหมั่นไส้จริงเลยเชียวคนมีแฟนเนี้ยะ
“จ้าา...คนมีแฟน!! งั้นคนไม่มีแฟนอย่างฉันไปก่อนละนะไว้เจอกัน”
พูดจบฉันก็เดินออกมาก่อนน้ำหวานมันค่ะเพราะมันยังเก็บของไม่เสร็จ
ตุบ!!
“ขอโทษค่ะ..”
ใครมายืนอยู่หน้าประตูกันละเนี่ยะฉันเปิดประตูไปโดนเขาเต็มๆ เลย
“ไม่เป็นไร”
“คุณลี!! มายืนตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่คะขอโทษด้วยนะคะเพลงไม่รู้เลยเปิดประตูออกมาซะแรงเลย”
คุณลีน่ะค่ะแต่ทำไมถึงมาอยู่แถวนี้ได้นี่มันส่วนของพนักงานนะความจริงคุณลีน่าจะกลับไปแล้วหนิหน่า
“คือ..คือฉันมาเดินดูความเรียบร้อยน่ะแล้วนี่จะกลับแล้วเหรอ”
“ค่ะ...งั้นเพลงขอตัวก่อนนะคะ”
“อืม!!”
ระดับคุณลียังต้องมาทำหน้าที่ตรวจความเรียบร้อยด้วยเหรอฉันก็นึกว่าเขากลับไปพร้อมเจ้านายเขาแล้วซะอีกแต่ช่างเถอะค่ะอย่าไปยุ่งเรื่องของเขาเลยตอนนี้ฉันว่าฉันควรรีบกลับบ้านก่อนดีกว่าดึกมากแล้วพรุ่งนี้ต้องเอาบัญชีไปส่งให้พี่นิดาอีก
อาณาเขตบ้านฟาโรห์
บ้านลลิล
“อาบน้ำไหมคะลิลโทรมาบอกให้เด็กเปิดน้ำอุ่นไว้รอแล้ว”
“เธอไม่เคยทำให้ฉันผิดหวังจริงๆลลิล รอบคอบดี”
คนทำดีก็ต้องชมครับตั้งแต่ลลิลมาอยู่ที่บ้านหลังนี้ก็เกือบเดือนแล้วมั้งครับที่เธอปรนนิบัติดูแลผมแบบไม่ขาดตกบกพร่องถึงวันนี้เธอจะทำให้ผมหงุดหงิดไปบ้างแต่วันนี้ผมก็เลือกที่จะมานอนกับเธออยู่ดี
“ลิลถอดเสื้อผ้าให้นะคะ”
“มันเป็นหน้าที่เธออยู่แล้ว”
พอผมพูดจบลลิลก็เข้ามาถอดเสื้อผ้าผมพอลลิลมาสัมผัสโดนตัวผมๆก็เริ่มอยากแล้วว่ะ
หมับ!!
“อ๊ะ..คุณฟาร์”
“ฉันอยากแล้ว”
“ไม่อาบน้ำก่อนเหรอคะ”
“มองหน้าฉันตอนนี้เธอคิดว่าฉันอยากอาบเหรอน้ำ”
แควก!!’
“อ๊ะ...!!”
ผมดึงชุดเดรสรัดรูปสั้นๆ ของลลิลออกจนมันขาดคามือแล้วก็ดันตัวเธอให้หันหน้าเข้าหาโซฟา
สวบ!!!
“อื้อ...ลิลเจ็บค่ะ”
“ทน!!”
ไม่เจ็บก็แปลกแล้วครับเพราะผมเล่นแทงท่อนเอ็นของผมเข้าไปในร่องจองลลิลโดยที่ไม่มีการเล้าโลมใดๆ แล้วของผมก็ไม่ใช่เล็กๆ แต่แล้วไงละครับเจ็บให้ตายยังไงลลิลก็ต้องทนเพราะหน้าที่ของเธอคือรองรับอารมณ์ของผม
พั่บ พั่บ พั่บ
“ซี๊ด!!....อ๊ะๆๆ เจ็บ”
“เจ็บก็ครางดังๆ ...อ่าส์!!!”
พั่บ พั่บ พั่บ
“อ๊ะ..เบาๆค่ะลิลจะไม่ไหว...ซี๊ดดด”
“ต้องไหว...ฉันซื้อพวกเธอมาไว้เพื่ออะไรอย่าลืม...ซี๊ด”
พั่บ พั่บ พั่บ
พูดจบผมแม่งจับลลิลกระแทกไม่หยังเลยครับเวลาผมมีอารมณ์ผมมักจะมีเซ็กส์ที่รุนแรงเพราะฉะนั้นผู้หญิงที่ผมซื้อมาต้องทนให้ได้
-วันรุ่งขึ้น-
บ้านฟาโรห์
ตึก ตึก ตึก
“เฮีย...เฮียอยู่ไหน”
สิบโมงตรงเวลาเป๊ะดาวไถประจำตัวผมมาแล้วครับจะใครซะอีกก็น้องสาวตัวแสบของผมยัยเฟรนด์ลี่วันนี้ผมนัดให้มาเอาเงินที่บ้านครับปกติผมจะโอนให้แต่มันเล่นไม่ยอมกลับบ้านเลยอยู่แต่คอนโดผมต้องสูญเสียการ์ดไปเฝ้ามันไม่รู้กี่คนแล้ว
“อยู่นี่เอง...ไหนอ่ะเช็ค”
พอเห็นผมปุ๊บมันก็ทักทายผมด้วยประโยคนี้ผมนี่ตื้นตันใจจนน้ำตาจะไหล
“ไม่คิดจะถามสารทุกข์สุกดิบกันเลย”
“เฟรนด์รู้ว่าเฮียมีความสุขจนแทบจะกระอักตายอยู่แล้วได้ข่าวซื้อยัยลลิลมาไม่ใช่ไงหมดไปเท่าไหร่ละคนนี้ไอดอลตัวทอปเลยหนิ”
“อย่ามาประชด”
“ประชดอะไรเฟรนด์แค่พูดความจริงระวังไว้เหอะวันไหนเกิดอยากมีเมียเป็นต้วเป็นตนขึ้นมาจะสลัดยัยสามใบเถาที่เลี้ยงอยู่ไม่หลุด”
ไม่มีแม่ก็เหมือนมีไหมละกูสรุปนี้มันเป็นน้องหรือเป็นแม่ผมกันแน่ครับ
“แกคิดว่าแกจะมีพี่สะไภ้กับเขางั้นเหรอเลิกคิดไปได้เลยเพราะชาตินี้แกคงไม่มีเพราะฉันไม่เคยคิดจะมีเมียเป็นตัวเป็นตน”
“จ้าา...พ่อคาสโนว่าพ่อคนรักอิสระภาพ สาธุขอให้เฮียได้เมียขึ้นมาจริงๆด้วยเถอะเฟรนด์จะจูบปากพี่ลีแก้บนเลย”
“ทำไมมาลงที่พี่อ่ะ...”
พอได้ยินแบบนี้ไอ้ลีที่นั่งคุยงานกับผมอยู่ก็พูด ขึ้นมา
“หึ!!..นี่แกคิดจะเปิดซิงไอ้ลีมันเหรอเป็นผู้หญิงจะพูดจะจาอะไรให้มันเบาๆ หน่อยเฟรนด์”
“ห่ะ!!อย่าบอกนะว่าพี่ลียังไม่เคยอ่ะ...เป็นเกย์ปะเนี้ยะ!! อย่าบอกนะว่าเฟรนด์จะได้เพื่อนสาวเพิ่มอีกคนอ่ะ”
“พี่เป็นผู้ชาย...แต่แค่ยังไม่อยากมีอะไรกับใครมั่วซั่ว”
“อื้อหื้อ!! มึงหลอกด่ากูป่ะเนี้ยะไอ้ลี”
กวนตีนไม่ตอบแต่ไหวไหล่ใส่กูซะงั้นกวนตีนทั้งน้องทั้งลูกน้องกูแม่งเลี้ยงพวกมันไว้ด่ากูเหรอวะ
“เอาเช็คมาเลยเฟรนด์จะรีบกลับไม่อยากออกไปแล้วเจอยัยสามใบเถาของเฮียออกมาเดินนวยนาดอยู่หน้าบ้านเห็นแล้วรำคาญ”
“เอาเช็คให้มันดิไอ้ลี แม่งบ่นเก่งชิบหายแล้วนี่เรียนจบแล้วแกเตรียมตัวไปศึกษางานกับไอ้ลีเลยนะ”
“พักก่อนนน!!! ให้น้องพักก่อนเรียนมาตั้งหลายปีเหนื่อยจะตาย ไปดีกว่าขอบคุณนะคะเฮียสำหรับเงินเดือนๆนี้..บาย”
พอได้เช็คแล้วแม่งจะกลับเลยมันไม่คิดจะนั่งคุยนั่งเล่นอยู่บ้านเลยเหรอวะผมรู้แหละว่าที่เฟรนด์มันไม่ยอมอยู่บ้านเพราะมันไม่ชอบผู้หญิงที่ผมเลี้ยงไว้ถึงแม้ว่าผมจะให้พวกนั้นอยู่บ้านคนละหลัง
“ใช้ให้มันประหยัดๆบ้างนะเงิน”
“คำว่าประหยัดไม่เคยมีอยู่ในพจนานุกรมของน้องค่ะเฮีย..ไปละ”
เจริญพรชิบหายน้องกู ผมต้องทำงานหาเงินเก่งขนาดไหนวะถึงเลี้ยงดาวไถอย่างมันได้
“ชาตินี้ใครได้มันเป็นเมียนรกชัดๆ มึงว่าไหมไอ้ลี”
“คงไม่เลวร้ายขนาดนั่นมั้งเฮีย”
เราคงได้เจอกันอีก!! เหอะ...เจอส้นตีนกูก่อนเถอะมึงแล้วยัยเด็กนี่เป็นอะไรครับมองตามหลังไอ้พายุมันอยู่ได้หมับ!!“โอ้ย...!!”สำออยชิบหายแค่คว้ามือมาจับทำเป็นร้องเดี๋ยวเจอผมจัดหนักคืนนี้ไม่ร้องตายห่าเหรอวะ“กฎของการเป็นคนของฉัน...คืออย่ามองผู้ชายคนอื่นต่อหน้าฉัน!! จำเอาไว้”ผมบีบข้อมือของเพลงขวัญไว้แล้วพูดประโยคนี้ออกไปเธอจะได้จำว่าอะไรไม่ควรทำเวลาอยู่กับผมยังมีอีกหลายอย่างที่เธอต้องเรียนรู้ครับ“กลับมาไม่บอกกูวะ”แล้วผมก็หันไปคุยกับไอ้ลีที่ยืนมองผมกับเพลงขวัญอยู่ผมไม่รู้หรอกครับว่ามันจะกลับมาวันนี้“ว่าจะมาเซอร์ไพรส์แต่ดันเซอร์ไพรส์ซะเอง”มันตอบผมแล้วมองไปที่เพลงขวัญบางทีผมก็คิดนะว่าไอ้ลีมันต้องโกหกผมที่บอกว่ามันไม่คิดอะไรกับเพลงขวัญก็มันทั้งขอทั้งห้ามไม่ให้ผมยุ่งกับเด็กคนนี้แต่ตอนนี้ต่อให้มันจะคิดหรือไม่คิดอะไรกับเพลงขวัญมันก็ไม่ทันแล้วละครับเพราะตอนนี้เด็กนี้เป็นกรรมสิทธิ์ของผมแล้ว“ผมบอกเด็กไปจัดการที่คอนโดเรียบร้อยถุงยงถุงยางครบไปถึงพุ่งลงเตียงได้เลย”พอไอ้พีทแม่งพูดแบบนี้ออกมาเด็กนี้ก็ก้มหน้าลงเลยครับสงสัยแม่งจะอาย“คืนนี้กูจะนอนคอนโดก่อนมึงสองคนเอาเงินไปเก็บแล้วคืนนี้ก็แยกย้าย..ส่ว
ผ่านไปเกือบจะครึ่งชั่วโมงแล้วค่ะที่ฉันนั่งดูการแข่งรถของคุณฟาโรห์กับคุณพายุในห้องนี้ที่ฉายภาพจากกล้องที่ตั้งไว้ตรงจุดสำคัญของเส้นทางที่ใช้ในการแข่งขันในภาพคุณฟาโรห์กับคุณพายุไม่มีใครยอมใครเลยค่ะผลัดกันแซงอยู่อย่างนั้นยิ่งใกล้ถึงเวลาที่ทั้งสองคนจะเข้าเส้นชัยใจฉันยิ่งเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ จนเหงื่อออกเต็มไม้เต็มมือหมดแล้ว“มือเย็นจังเลยเพลงตื่นเต้นเหรอ”“เพลง...เพลงกลัว”“โธ่!!เพลง”พอฉันตอบพี่นิดาออกไปด้วยเสียงสั่นๆ พร้อมกับน้ำตาเริ่มจะคลอๆ พี่นิดาก็ขยับมากอดและลูบหัวฉันเบาๆ ท่ามกลางสายตาของคุณลีกับคุณพีทที่มองมาที่ฉันฉันจะร้องไห้จริงๆนะคะ ฉันกลัว ยิ่งใกล้ถึงเวลาฉันยิ่งกลัว“พี่นิดาเคยรู้จักคุณพายุไหม เขาเป็นคนยังไง”“ก็พอรู้มาบ้างคุณพายุกับคุณฟาโรห์ก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่คือไม่ว่าคืนนี้ใครคือผู้ชนะแล้วได้เพลงไปถ้าเพลงทำตัวดีเขาสองคนดูแลเพลงได้เป็นอย่างดีแน่นอน ส่วนเรื่องอื่นเพลงต้องเรียนรู้ด้วยตัวเองโดยเฉพาะคุณฟาร์เพราะเขามีผู้หญิงที่ดูแลอยู่อีกหลายคนเพลงอาจจะต้องได้เจอกับพวกนั้นแล้วพี่ก็ไม่รู้ว่าพวกเธอจะต้อนรับเพลงยังไง"ถ้าถามใจฉันตอนนี้ฉันก็ไม่อยากไปกับใครทั้งนั้นแต่ถ้ามันเลี่ยงไม่ได้ที่
วี้ดวิ้ววว...วี้ดดดดด...ฮิ้วววฮู้วววว!!!แล้วไม่นานเสียโห่ร้องในสนามก็ดังขึ้นจนผมกับไอ้พายุหันไปมองตรงข้างสนามที่ตอนนี้มีบิ๊กไบค์ของไอ้พีทขับมา แล้วมีเพลงขวัญถือกระเป๋าใส่เงินยี่สิบล้านของไอ้พายุกับของผมมาที่แห่งนี้ไม่มีเช็คครับเงินเดิมพันต้องเงินสดเท่านั้นแล้ววันนี้เพลงขวัญก็ทำให้ผมแทบละสายตาไม่ได้เลย ผมอยากจะถอนคำพูดที่เคยว่าน้องมันจอแบนไปเลยครับเพลงขวัญแม่งซ่อนรูปชิบหายคืนนี้ผมคงต้องเสียน้ำเพราะน้องมันกี่ยกวะแล้วตอนนี้ไอ้พีทก็ขับบิ๊กไบค์มันมาจอดขวางหน้ารถผมกับไอ้พายุ“ขออนุญาตนะเฮีย”ฮึบ!!ไอ้เวร!!รู้ไหมครับว่ามันขออนุญาตอะไรมันพูดจบมันก็อุ้มเพลงขวัญลงจากรถมันน่ะสิครับ“รถมันสูงน้องเขาลงไม่ได้..ไม่ซีเรียสกันเนอะ”ครั้งนี้ครั้งแรกแล้วก็จะเป็นครั้งสุดท้ายที่มันจะได้แตะตัวเพลงขวัญครับเพราะหลังจากนี้ผู้หญิงคนนี้คือของผม“น้องเพลงขวัญมายืนตรงกลางเลยครับแล้วก็ดูหน้าผู้ชายสองคนนี้ชัดๆ เพราะคืนนี้น้องต้องไปกับคนใดคนหนึ่งอยากไปกับใครก็เชียร์ให้คนนั้นชนะนะ”เพลงขวัญมองหน้าผมอย่างแปลกใจพอผมแสยะยิ้มให้น้องมันก็หลบสายตาก่อนที่จะมองไอ้พายุมองไปเถอะมองให้ตายสุดท้ายคนที่จะพาเธอไปก็ไม่ใช่มัน“นัด
หนึ่งอาทิตย์ผ่านไปสนามแข่งฟาโรห์“พร้อมไหมเพลง”“มาถึงขนาดนี้แล้วต้องพร้อมแล้วละค่ะพี่นิดา”ตอนนี้ฉันอยู่ในห้องๆหนึ่งที่สนามของคุณฟาโรห์กับพี่นิดาแล้วก็พี่ๆช่างแต่งหน้าอีกสองคนแล้วชุดที่ฉันต้องใส่วันนี้ไม่รู้ว่าเรียกชุดได้รึเปล่ามันเหมือนใส่แค่ชุดชั้นในอ่ะมีแค่นี้จริงๆ ฉันมองไปที่ชุดแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจก๊อกๆ“นิดา..เข้าไปได้ไหม”“ได้ค่ะคุณพีท”แล้วในตอนที่ฉันกำลังนั่งแต่งหน้าอยู่ก็มีคนเคาะประตูห้องถามพี่นิดาแล้วเขาก็เดินเข้ามาคนนี้เองเหรอคุณพีท ผู้ชายที่นี่หน้าตาดีมากเลยนะคะน่าตาดีตั้งแต่เจ้านายยันลูกน้องแต่เรื่องนิสัยคงต่างกันอยู่ดูจากคุณลีนิสัยต่างกับเจ้านายราวฟ้ากับเหวคงไม่ต้องบอกนะคะว่าใครฟ้าใครเหว“นี่เหรอ น้องเพลงขวัญ”พอเข้ามาแล้วคุณพีทก็เดินมาแล้วก้มหน้ามามองฉันใกล้ๆ จนฉันต้องขยับออกก็เขาเล่นยื่นหน้ามาประชิดแบบนี้ฉันก็ตกใจสิคะ“ใช่ค่ะ..คนนี้แหละน้องเพลงขวัญ เพลงนี่คุณพีทคนที่ดิวงานกับพี่แทนคุณลี”“สวัสดีค่ะคุณพีท”พอพี่นิดาแนะนำฉันก็ยกมือไหว้เขา“คุณพงคุณพีทอะไรเรียกแบบนี้ดูห่างเหินเรียกพี่พีทดีกว่าครับ น้องเพลงขวัญ”ฉันก็ได้แต่ยิ้มตอบเขาอ่ะค่ะไม่รู้จะพูดอะไรแต่เห็นแค่นี้ฉั
ตอนนี้ผมเดินจูงมือยัยเด็กเพลงขวัญมาถึงที่รถผมแล้วครับระหว่างทางที่เดินมาก็พยามบิดแขนออกจากมือผมรู้ทั้งรู้ว่าทำไปยังไงก็ไม่หลุดก็ยังจะทำ“ฉันจะเปลี่ยนเสื้อ อย่าคิดหนี”ผมพูดแล้วชี้ไปที่หน้าเพลงขวัญเป็นการขู่ก่อนเพราะถ้าผมปล่อยมือยัยเด็กนี้อาจจะวิ่งหนีก็ได้ใครจะไปรู้พรึบ!!“เป็นไร ปิดตาทำไม”พอผมปลดกระดุมออกทุกเม็ดจนเสร็จแล้วกำลังจะถอดเพลงขวัญก็ยกมือขึ้นมาปิดตาแล้วยืนหันหลังให้ผมกล้ามาก!! ตั้งแต่เกิดมายังไม่มีผู้หญิงคนไหนหันหลังให้ผมขนาดนี้เลยยัยนี่คนแรก“ก็คุณจะถอดเสื้อ”“หันมา”“ไม่ค่ะ”ดื้อซะด้วยแบบนี้ต้องกำราบหมับ!!“ว้าย!! คุณมากอดฉันทำไมปล่อยนะ”สะดุ้งเลยดิทีนี้ไม่หันมาดีนักผมก็กอดซ้อนหลังแม่ง“ถ้าไม่หันหน้ามาฉันจะไม่ทำแค่กอด จะจูบต้นคอแม่ง”“ยะ...อย่านะฉันหันแล้ว”ก็แค่นี้ชอบทำตัวมีปัญหา“เปิดตาด้วย”ผมบอกให้เปิดตาก็เปิดครับแต่ยังก้มหน้าอยู่เห็นแล้วหงุดหงิด รู้ไหมครับไม่เคยมีใครเมินซิกแพ็คผมเหมือนยัยเด็กนี่เลยไม่มองดีนักใช่ไหม...หมับ!!ไม่มองก็ดึงมือมาจับแม่ง“นี่!! คุณทำอะไร”“จำไว้ว่าไม่เคยมีใครเมินร่างกายที่แสนเฟอร์เฟคของฉันถ้าเธอไม่มองฉันก็จับมือเธอมาลูบกล้ามท้องฉันแบบนี้
บ้านฟาร์โรห์“เรื่องคาสิโนที่ฮ่องกงให้ผมไปจัดการเลยไหมเฮีย”ไอ้ลีพูดกับผมออกมา ตอนนี้ผมกับมันแล้วก็ไอ้พีทลูกน้องอีกคนของผมนั่งประชุมกันอยู่ที่ห้องทำงานผมที่บ้านผมลืมบอกไปครับว่านอกจากสนามแข่ง บ่อน คาสิโน ผับบาร์ที่ไทย ผมยังมีธุรกิจพวกนี้อยู่ที่ฮ่องกงอีก ที่นั่นมีไอ้ฟีนิกส์ลูกพี่ลูกน้องผมดูแลอยู่แต่ตอนนี้ที่นั้นเกิดปัญหาครับไอ้ฟีนิกส์แม่งถูกลอบยิงเมื่อคืนดีที่ไม่ตายแต่ก็เจ็บหนัก“กูจะไปเอง”“ถ้าเฮียไปแม่งก็เข้าทางพวกมันดิวะที่มันลอบยิงฟีนิกส์ก็เพราะมันจะล่อบอสอย่างเฮียออกไป ให้ผมไปดีกว่า”ไอ้พีทที่นั่งหมุนรูบิคอยู่ก็พูดออกมาไอ้พีทมันต่างจากไอ้ลีครับไอ้ลีสายนิ่งสายเนียบ แต่ไอ้พีทมันเป็นสายกวนตีน สายบ้า สายบวก เรื่องใจร้อนต้องยกให้มันส่วนไอ้ลีแม่งเย็นเป็นน้ำแข็งแต่ถ้าได้ฆ่าใครไอ้ลีมันก็เลือดเย็นตามสไตล์มัน“มึงไปเดี๋ยวได้เหลือแต่ชื่อกลับมาไอ้พีทคนวู่วามอย่างมึงขืนกูปล่อยไปมีหวังได้ตายห่า”“ผมไปเอง”งานนี้แม่งมีแต่คนเสนอตัวไปครับไอ้ลีอีกคนละ“งานเลี้ยงลูกค้าที่สนามจะมีขึ้นอีกไม่กี่วันแล้วมึงก็เป็นพ่องานมึงจะไปได้ไงไอ้ลี”“ไอ้พีทมันจัดการต่อผมได้..ใช่ไหมวะ”“ทางกูเลยครับ งานที่มีสาวๆ นุ่







