LOGINShare
2
publish date:
2026-08-16 16:37:11ย้อนกลับไปเมื่อหลายสิบปีก่อน แก้วตาเสียพ่อกับพี่ชายวัยสิบขวบด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ ชีวิตของเธอกับแม่แขวนบนเส้นด้ายมาโดยตลอด
ไม่ว่าญาติทางฝ่ายไหนก็ไม่ยินดีต้อนรับจนได้มาเจอกับป้าน้อยหัวหน้าแม่บ้านตระกูลวิริยะกุล ถึงหล่อนจะเป็นคนดุ แต่ก็นับว่ามีบุญคุณต่อเธอกับแม่มาก ป้าน้อยชักชวนแม่มาทำงานที่บ้านวิริยะกุล เหมือนฟ้าหลังฝนชีวิตเริ่มมองเห็นแสงสว่างหลังจากปกคลุมด้วยเมฆฝนมาอย่างยาวนาน เจ้านายใจดีเอ็นดูเด็กสาวเป็นพิเศษ กระทั่งแม่ล้มป่วย และจากไปด้วยโรคร้าย... แก้วตายังโชคดีที่มีเจ้านายอย่างคิมหันต์ เธอรักและเคารพคิมหันต์ดังญาติผู้ใหญ่คนหนึ่ง ทว่าสาวน้อยอ่อนต่อโลกเกินไป...ความรู้สึกที่เธอมีให้เขากับความรู้สึกที่เขามีให้เธอมันต่างกันอย่างสิ้นเชิง คืนนั้นเธอยังจำมันได้ดี ช่วงเวลาตีสองภายในคฤหาสน์วิริยะกุลเงียบสงบ ห้องพักสาวใช้อยู่ถัดจากโถงใหญ่เพียงไม่กี่ก้าว แก้วตาลุกขึ้นมากลางดึกด้วยอาการลำคอแห้งผาก เท้าคู่บางเกือบจะถึงห้องครัวเพียงไม่กี่อึดใจ ฉับพลันเสียงร้องโหยหวนดังขึ้นท่ามกลางความเงียบสงบ หญิงสาวสะดุ้งสุดตัวขนกายพากันลุกซู่ ไอเย็นปะทะเข้าใบหน้าวูบหนึ่ง...และไม่รู้ว่าอะไรดลใจให้เธอเดินไปยังต้นตอของเสียงนั้น อะไรที่ไม่ควรเห็น เธอก็ได้เห็น อะไรที่ไม่ควรรู้ เธอก็ได้รู้ คิมหันต์เจ้านายที่แสนอบอุ่น เขาอยู่ในสภาพเปลือยท่อนบน แผงอกแกร่งมีคราบเลือดสาดกระเซ็นเป็นจุด ๆ เป็นภาพที่สยองติดตาไม่เคยลืมแม้แต่วินาทีเดียว บนพื้นห้องมีร่างไร้วิญญาณนอนคว่ำหน้าจมกองเลือดลำคอมีแผลฉกรรจ์ ในขณะที่แก้วตาแอบมองอยู่หลังกำแพง เธอได้กลิ่นคาวเลือดตลบอบอวลไปทั่วอากาศ มันลอยมาตามลมจนหญิงสาวแทบอยากจะอาเจียน มือบางปิดปากไว้แน่นหนาเพื่อไม่ให้ตนส่งเสียงร้องออกไป ร่างเล็กก้าวถอยหลังอย่างหวาดกลัว วินาทีนั้นแม้แต่น้ำสักอึกก็ไม่คิดกระหาย รู้แค่ว่าต้องออกจากตรงนี้ให้เร็วที่สุด เคร้ง! ดวงตากลมโตเบิกกว้าง ตัวสั่นเกร็ง แก้วตาเดินถอยหลังจนไม่รู้ตัวว่าสะโพกได้ชนกับแจกันดอกไม้ เสียงของมันดังสนั่นชนิดที่ว่านกกลางคืนยังต้องกระพือปีกหนี หรือแม้แต่ใครอีกคนที่อยู่กลางห้องโถงก็ยังเดินตรงมายังเธอ ใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ หญิงสาวฟุบตัวหลบใต้โต๊ะแจกัน เธอค่อนข้างตัวเล็กจึงได้เปรียบในการหลบซ่อน คนตัวเล็กร่างสั่นเทิ้มทั้งหวาดกลัวและตกใจกับสิ่งที่ตนได้เห็น เจ้านายที่แสนอบอุ่นเขาไม่ต่างจากอสุรกายหยาบช้า เสียงฝีเท้าหายไปแล้ว เหลือเพียงแต่ความมืดกล้ำกรายอยู่รอบตัว ดวงตาคู่ใสเอ่อล้นไปด้วยหยาดน้ำตาพยายามเพ่งมองไปรอบข้าง ตอนนั้นเธอคิดว่าเขาไปแล้วจึงค่อย ๆ ขยับกายเคลื่อนไหว แต่นั่นกลับเป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาดอย่างมหันต์! "เด็กน้อยของฉัน ทำไมถึงยังไม่นอน" เสียงของเขาเย็นยะเยือกหนาวจับใจคนฟัง แม้แต่อ้าปากตอบคำถามแก้วตาก็ทำไม่ได้ ขนาดที่ว่าความมืดล้อมรอบกาย แต่เธอสามารถรับรู้ถึงรังสีอำมหิตจากคนตรงหน้า "คือ...แก้ว..." คิมหันต์ยอบตัวลงโน้มใบหน้าเข้าหาเธอในระยะประชิด แก้วตามีสีหน้าไม่สู้ดีนัก ปลายนิ้วเรียวยาวตั้งท่าจะสัมผัสแก้มนุ่ม ทว่าหญิงสาวเบี่ยงตัวหลบพร้อมกับเอ่ยเสียงสั่น "อย่าทำอะไรแก้วเลยนะคะ" มือใหญ่ชักกลับก่อนยืดตัวขึ้นเต็มความสูง แก้วตานั่งพับเพียบตัวสั่นราวกับลูกนก ชายหนุ่มกดหน้าลงมองคนตัวเล็กด้วยสายตาเย็นชา "กลับห้องเธอไปซะ" เมื่อได้ยินดังนั้นแก้วตาก็รีบหยัดตัวลุกขึ้นก้าวเร็ว ๆ ออกจากรัศมีของเขาอย่างไม่คิดชีวิต คิมหันต์ยืนนิ่งอยู่กับที่ รอจนกระทั่งแผ่นหลังบางหายไปจากการมองเห็น เขาเดินกลับไปยังกลางห้องโถงอีกครั้ง สายตาคมกริบตวัดมองพื้นด้านล่าง บัดนี้ทุกอย่างว่างเปล่าไม่หลงเหลือการมีอยู่ของสิ่งมีชีวิต หญิงสาวไม่สามารถข่มตาหลับ เธอได้ยินเสียงฝีเท้าแว่วมาจากด้านนอก ใจดวงน้อยก็เต้นรัวเร็วแทบบ้าคลั่ง อยากจะเก็บเสื้อผ้าแล้วหนีออกไปให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้ หากแต่ว่าคฤหาสน์วิริยะกุลคือที่พักพิงของเธอตั้งแต่วัยเยาว์ และหญิงสาวไม่มีญาติคนไหนที่พร้อมจะอ้าแขนต้อนรับ ความคิดที่จะหนีเท่ากับศูนย์ แก้วตาออกจากห้องตั้งแต่รุ่งสาง แต่สิ่งที่ทำให้ต้องแปลกใจก็คือคฤหาสน์ทั้งหลังเงียบเชียบและวังเวงเกินไป ไฟสักดวงก็ยังไม่ถูกเปิด ปกติเวลานี้ป้าน้อยหัวหน้าแม่บ้านน่าจะออกมาสั่งงานสาวรับใช้กันแล้ว เธออยู่ในชุดนักศึกษาเนื่องจากได้รับการส่งเสียจากคิมหันต์ให้เรียนต่อมหาวิทยาลัย จันทร์ถึงศุกร์จึงไม่ต้องทำงาน เป็นโอกาสดีที่เธอจะได้หนีออกมา ทันทีที่เดินมาถึงประตูไม้แกะสลักบานใหญ่ มือเล็กหมุนลูกบิดด้วยความร้อนใจ แกร๊ก แกร๊ก "ทำไมเปิดไม่ได้" แก้วตาหมุนลูกบิดกลับไปกลับมาอีกครั้ง แต่ก็ไม่สามารถเปิดได้เหมือนอย่างทุกวัน หญิงสาวเริ่มร้อนรนกระวนกระวาย มือไม้ชื้นเหงื่อ ฉับพลันเสียงพวงกุญแจก็ดังกระทบกันมาจากทางด้านหลัง เมื่อเอี้ยวตัวหันไปมองร่างเล็กแทบทรุดลงเดี๋ยวนั้น ใบหน้าคมคายเปื้อนรอยยิ้มเป็นรอยยิ้มที่ชวนเสียวสันหลังอย่างบอกไม่ถูก นัยน์ตาดำสนิทจ้องมองเธอ "ไม่รู้มาก่อนว่าเธอมีเรียนเช้า ให้ฉันไปส่งดีไหม" แก้วตายืนตัวแข็งทื่อชาวาบไปทั้งร่าง ที่สำคัญหญิงสาวไม่คิดว่าเขาจะรู้ตารางเรียนของเธอด้วย จริงอย่างเขาว่า เธอไม่มีเรียนเช้า เพียงแต่ไม่อยากอยู่ที่นี่! "ไม่ลำบากคุณคิมดีกว่าค่ะ" เสียงของเธอเบาหวิว ไม่กล้าแม้แต่จะสบตาอีกฝ่าย คิมหันต์พยักหน้าเข้าใจก่อนจะยื่นพวงกุญแจส่งให้ แต่นั่นหมายความว่าเธอต้องเดินไปเอาที่เขาเอง ริมฝีปากบางแห้งผาก เกิดความลังเลขึ้นมาในจิตใจ ระยะห่างของเธอกับเขาห่างกันราวบันไดหกถึงเจ็ดขั้น หากเขาคิดจะผลักเธอให้ร่วงลงมาเพื่อปิดปากเรื่องเมื่อคืนเธอจะทำอย่างไร "ไม่ไปเรียนแล้ว?" เสียงทุ้มถามย้ำคล้ายเยาะเย้ย แก้วตาไม่มีทางเลือกนอกจากจำใจเดินขึ้นไปเอาพวงกุญแจอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ ได้แต่ภาวนาว่าเขาจะมีเมตตาต่อกันบ้าง
Latest chapter
BAD GUY พลาดรักคนเลว 98
แก้วตาในชุดนอนตัวบาง เดินออกมายังชานระเบียงของเพนต์เฮาส์พาตัวเองมานั่งลงบนเก้าอี้ไม้เนื้อดี ท่ามกลางความเงียบที่ตัดขาดจากความคึกคักภายนอก เธอปล่อยให้ลมเย็นของค่ำคืนโอบกอดผิวกายอย่างแผ่วเบาก่อนจะเงยหน้ามองขึ้นไปบนท้องฟ้า ซึ่งอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้าจะเต็มไปด้วยประกายของดอกไม้ไฟ...คิมหันต์ไม่ใช่คนโรแมนติกและเขาคงไม่ได้ให้ความสำคัญกับเทศกาลปีใหม่ ดังนั้นแก้วตาจึงไม่อยากคาดหวังว่าเขาจะกลับมาเพื่อเคาท์ดาวด้วยกันหลายครั้งเธอคิดว่าตัวเองกำลังโลภ ยิ่งเขาให้มากเท่าไร หัวใจก็ยิ่งเผลอเรียกร้องมากขึ้นเท่านั้น มันเลยทำให้เธอกลัวกลัวว่าสักวันหนึ่ง เขาจะมองว่าเธอเรียกร้องไม่รู้จักพอ... แก้วตาจึงกลืนเก็บทุกความรู้สึกเอาไว้ และย้ำกับตัวเองว่า ต่อให้วันนี้เขาไม่ได้กลับมา ก็ไม่เป็นอะไรเลย...เธอเลิกมองท้องฟ้าแล้วหมุนตัวเดินกลับเข้าข้างใน ทว่าทันใดนั้นเองก็ต้องหยุดชะงัก นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนไหววูบ เมื่อหันกลับมาเผชิญหน้ากับเงาสะท้อนบนประตูกระจกบานเลื่อนบรรยากาศรอบข้างเงียบสนิทเสียจนได้ยินเสียงการเต้นของหัวใจตัวเองได้อย่างชัดเจน และในเสี้ยววินาทีที่ดวงตาคู่คมสบกับเธอ แก้วตาก็เหมือนถูกดึงเข้าไปในวังวนอั
BAD GUY พลาดรักคนเลว 97
สัตว์นักล่าบางชนิด มักเลือกปล่อยให้เหยื่อตัวเล็กหลงเชื่อว่าตัวเองเป็นอิสระทั้งที่ความจริงแล้ว ทุกย่างก้าวที่เดินไปก็ยังคงวนเวียนอยู่ภายใต้อาณัติของมัน...คิมหันต์เรียกสิ่งนั้นว่า'โคจรของสัตว์ที่ถูกทำให้เชื่อง' เขาทำแบบเดียวกันกับแก้วตาเพื่อพิสูจน์ว่า ต่อให้มีทางเลือกอื่นเธอก็จะวนกลับมาอยู่ในรัศมีของเขาเหมือนเดิมดวงตาคมปราบจ้องมองทุกอิริยาบถของเด็กดีด้วยความนิ่งเฉยอย่างคนที่คาดเดาทุกอย่างไว้หมดแล้วดังนั้น เขาจึงไม่แปลกใจกับคำบอกเล่าของแก้วตา และปล่อยให้หลงเชื่อว่าเธอเป็นคนเลือกเส้นทางเอง แม้ความจริงแล้วทุกการตัดสินใจของเธอ ล้วนมีเขาเป็นคนกำหนดทั้งสิ้นปลายนิ้วแกร่งลูบผ่านสันจมูกของคนตัวเล็กที่นอนหลับตาพริ้มในอ้อมอกแกร่ง ลากขึ้นไปตามแนวโค้งของขอบคิ้ว ก่อนจะประทับริมฝีปากไปยังเปลือกตาที่ปิดสนิท เพราะสำหรับคิมหันต์น่ะ... ต่อให้ต้องเฉือนเนื้อตัวเองนับพันครั้ง ก็ไม่มีวันปล่อยแก้วตาไปได้จริง ๆ หรอก***หน้าหนาวเวียนกลับมาอีกครั้ง และแก้วตาก็ตระหนักได้ว่า การใช้ชีวิตอยู่กับคิมหันต์นั้นก็ไม่ได้แย่อย่างที่คิดเลย...แม้เขายังงานยุ่งเหมือนเดิม กลับดึก และแทบไม่มีเวลา แต่เธอก็เข้าใจว่า สิ่งที่เ
BAD GUY พลาดรักคนเลว 96
แม้แต่ตอนที่คิมหันต์ยืนแต่งตัวหน้ากระจก แก้วตาก็ยังรู้สึกว่า เขาช่างเป็นผู้ชายที่มีเสน่ห์อันเหลือล้น เส้นไหล่ที่ขยับตามจังหวะมือ ข้อมือแข็งแรงที่ดึงเนคไทให้เข้าที่ ทุกการเคลื่อนไหวของเขาเหมือนมีแรงดึงดูดบางอย่างให้เธอต้องหยุดสายตามองตามทุกอิริยาบถกว่าจะรู้ตัวอีกที เงาสะท้อนในบานกระจกก็สบเข้ากับดวงตาของเธอแล้ว คิมหันต์หรี่ตาลงเล็กน้อย พลางก้าวเดินมายังปลายเตียงน้ำเสียงราบเรียบเอ่ยถาม “อยากได้อะไรล่ะ”คนตัวเล็กเลิกคิ้วขึ้นสูง เธอไม่ได้อยากได้อะไรสักหน่อย ก็แค่อยากมองเขาเท่านั้นเอง แก้วตาตั้งใจจะเอ่ยปฏิเสธ ทว่าก็ต้องเก็บกลืนคำพูดนั้นเอาไว้ เมื่อไตร่ตรองดูอีกที เธอเองก็มีสิ่งที่ต้องการเหมือนกันเช่น... หลายวันมานี้ เธอรู้สึกแปลกประหลาดกับพฤติกรรมการกินของตัวเอง ที่ไม่ได้หิวแต่ก็ไม่ใช่ไม่หิวเลย บางมื้อกินไปสองสามคำก็วางช้อน แต่พอตกดึกกลับรู้สึกหวิวในท้องขึ้นมา ทั้งที่พยายามคิดเท่าไรก็นึกไม่ออกว่าตัวเองอยากกินอะไร“คือ…” ลังเลเล็กน้อยก่อนจะพูดต่อ “แก้วอยากไปเดินซูเปอร์มาร์เก็ตแถวคอนโดค่ะ จู่ ๆ ก็รู้สึกอยากกินอะไรบางอย่าง แต่นึกไม่ออกก็เลยอยากลองไปเดินดูด้วยตัวเองน่ะค่ะ”พูดจบก็แอบชำเลือง
BAD GUY พลาดรักคนเลว 95
แก้วตารู้สึกไม่สบายตัว…อาการของเธอชัดเจนขึ้นหลังพยายามลุกจากเตียง ร่างเล็กยังไม่ทันทรงตัวดี โลกทั้งใบก็หมุนคว้าง ภาพตรงหน้าพร่าเลือนจนต้องกลับไปตามเดิม เธอสูดลมหายใจเข้าออกช้า ๆ พยายามประคองสติเอาไว้ แต่อะไรบางอย่างกลับตีตื้นขึ้นมากลางอก มันพะอืดพะอม ปั่นป่วนลงไปถึงท้องน้อยสุดท้ายก็ทนไม่ไหว แก้วตาปิดปากตัวเองไว้แน่น ตั้งใจจะวิ่งเข้าห้องน้ำ ทว่าก็ช้าไปเมื่อของเหลวอุ่น ๆ เอ่อล้นออกมาจากริมฝีปาก เปรอะเปื้อนทั่วฝ่ามือเล็กกลิ่นเปรี้ยวตีขึ้นจมูก คนตัวเล็กน้ำตาคลอเบ้า ความอับอายแล่นวาบขึ้นมา เมื่อเห็นคราบสกปรกเลอะทั้งพื้นด้านล่างและเสื้อผ้าของตัวเองเธอสูดหายใจเข้าออกลึกยาว ก่อนจะรีบเดินไปหยิบทิชชูเปียกมาเช็ดคราบเหล่านั้นอย่างลุกลี้ลุกลนแต่กลิ่นไม่พึงประสงกลับไม่ได้จางหายไปง่าย ๆ ถ้าอยู่คนเดียวก็คงดีกว่านี้ ทว่าคิมหันต์ก็ยังนอนหลับอยู่บนเตียงเนี่ยสิ เธออายเขาเหลือเกิน แค่คิดน้ำตาก็ไหลอาบแก้มแล้ว“ฮึก...”ไม่อยากให้เขาต้องมาเห็นเธอในสภาพนี้เลย...กระทั่งเสียงยวบยาบดังขึ้นจากเตียงด้านหลัง เงาของเขาก็ทาบทับร่างของเธอทันที แก้วตานั่งอย่างหมดสภาพบนพื้นห้อง มือทั้งสองข้างขยุ้มทิชชูเปียกไว้แน่น
BAD GUY พลาดรักคนเลว 94
เมื่อร่างสูงสมส่วนเดินออกมาจากประตูลิฟต์ ร่างกายที่เคยเปื้อนเลือดก็ถูกชำระล้างอย่างหมดจดแล้ว คิมหันต์เดินตรงมายังห้องนั่งเล่น และสิ่งแรกที่ปรากฏก็คือเรือนร่างผอมบางของหญิงสาวที่เขาเอาแต่นึกถึงทั้งวัน คิ้วเข้มขมวดพลางถอนหายใจแผ่วเบา ดูเหมือนว่าต่อให้เขาย้ายโซฟาออกไป เธอก็คงลงไปนอนบนพื้นพรมข้างล่างแทนเพื่อรอเขากลับมาคิมหันต์เดินมาหยุดตรงหน้าเธอ สายตากดต่ำจ้องริมฝีปากสีชมพูระเรื่อเผยออกเล็กน้อยยามเจ้าตัวหลับใหล ก่อนจะเลื่อนสายตตามายังซีรีย์โรแมนติกเรื่องหนึ่งที่คนตัวเล็กเปิดค้างไว้บนหน้าจอทีวีในหน้าจอนั้น ตัวละครพระเอกกำลังคุกเข่าขอนางเอกแต่งงาน กระทั่งฝ่ายหญิงพยักหน้าตกลงพร้อมกับหยาดน้ำตาของความยินดีความคิดหนึ่งก็ผุดวาบขึ้นมาในสมอง...เขาที่ดำรงชีวิตอยู่ในฐานะหัวหน้าครอบครัว สามีที่ดี และเป็นพ่อที่ดีช่างเลือนลางเหลือเกิน คิมหันต์นึกภาพตัวเองในอนาคตไม่ออกเลย มองไม่เห็นแม้แต่แสงสว่างด้วยซ้ำช่างน่าขำสิ้นดีที่เผลอไปคิดอะไรงี่เง่า แววตาของเขาหม่นแสง ราวกับยอมรับความจริงที่ฝังลึกใต้จิตสำนึก ชีวิตที่เรียกว่าความสุขแบบนั้น ไม่ได้ถูกสร้างมาเพื่อเขาหรอก คนอย่างเขาที่ก่อเรื่องสกปรกมานับไม่ถ้ว
BAD GUY พลาดรักคนเลว 93
คำเตือนเนื้อหา (Content Warning)เนื้อหาต่อไปนี้มีความรุนแรง การทำร้ายร่างกายผู้อื่น อาจกระทบความรู้สึกผู้อ่านบางท่าน โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน... คิมหันต์ที่นั่งรออยู่ในรถเงียบ ๆ เลื่อนสายตาไปยังนาฬิกาเรือนหรูบนข้อมือ ก่อนจะผลักประตูลงจากรถชายฉกรรจ์ซึ่งลงมาจากรถซีดานอีกคันหนึ่ง ต่างก็ทยอยเดินเข้ามาใกล้เขาอย่างระมัดระวัง“เตรียมพร้อมแล้วครับ”คิมหันต์ไม่ตอบอะไร เขาเพียงเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า แล้วเหลือบตามองสิ่งปลูกสร้างชั่วคราวที่ทำจากแผ่นโลหะเก่ากับลานโล่งที่ดูเหมือนท่าเรือ ชายที่ยืนรอรับคำสั่งรีบขยับตัววุ่นวาย ไม่นานประตูเหล็กหนาแน่นเบื้องหน้าที่ขึ้นสนิมจนสีลอกเป็นหย่อม ๆ ก็ค่อย ๆ เปิดออกแกร๊ก… เอี๊ยด…เสียงบานพับขึ้นสนิมส่งเสียงโหยหวนชวนหดหู่ ขณะที่เขากำลังสวมถุงมือหนังสีดำอย่างใจเย็น ลูกน้องคนสนิทก็ขยับตัวเข้ามาอย่างรู้หน้าที่ สอดบุหรี่แท่งหนึ่งแตะลงบนริมฝีปากได้รูปของเจ้านาย ก่อนจะยกไฟแช็กขึ้นจุดให้ขณะเดียวกันกระเป๋าโลหะสีดำก็ถูกยกออกมาจากท้ายรถซีดาน คิมหันต์เห็นเช่นนั้นจึงก้าวเข้าไปในโกดัง ช่วงขาของเขาก้าวยาว ๆ อย่างผ่อนคลาย ทว่าแฝงด้วยความน่าเกรงขามไว้เต็มเปี่ยม ชายที่ถือกร
You May Also Like
พันธะการรัก
แว่นมอลต์16.8K viewsเมียลับหมอมาเฟีย (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น20.3K viewsดอกรักของฟาร์ริก(NC25+)
Time To Love32.9K viewsมาเฟีย ติดเซ็กซ์ (แซ่บ)
เด็กหญิงพุงกลม156.2K viewsเทพบุตรร้ายล่ารัก ซีรีส์ชุด ดวงใจเทพบุตร ลำดับที่ 2
เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง322 viewsBad guy_พลาดรักนายมาเฟียเลือดเย็น
Dumbown_SN129 viewsนางบำเรอรักของมาเฟียร้าย
อิแย้ม1.4K viewsFinally, You Yielded (กว่าจะยอมมาเป็นของฉันนะนายเย็นชา)
ยิ้มแย้ม หยาดเยิ้ม138 views
