تسجيل الدخول“เสือน้อยลูกป๊า!”ตอนนี้จินออกจากห้องผ่าตัดแล้วครับแต่ด้วยฤทธิ์ยาสลบทำให้ตอนนี้น้องยังหลับอยู่ ส่วนในอ้อมแขนผมตอนนี้ก็มีทายาทคนแรกของผมไอ้เสือน้อยหรือตาหนูของทุกคนตัวอ้วนจ้ำม่ำตัวขาวมากขาวจนแดงไปหมดทั้งตัวปากนิดจมูกหน่อยแต่ดวงตาตี๋ๆเฉี่ยวๆได้ผมมาเต็มๆเลยครับผมมองหน้าลูกชายผมพร้อมกับน้ำใสๆที่มันไหลออกมาจากตาผมด้วยความตื้นตันผมเป็นคนแบบสมบูรณ์แล้วสินะได้เป็นพ่อคนกับเขาแล้ว“เสือขอแม่อุ้มตาหนูหน่อยสิลูก”“ได้ไงครับแม่ๆรอก่อนสิผมพึ่งจะได้อุ้มเนี้ย”“เสืออุ้มตาหนูมาเกือบครึ่งชั่วโมงแล้วนะลูกขอแม่อุ้มหน่อยสิอย่ามาทำหวงกับแม่”“ก็ได้ครับ แต่อย่านานนะ”แม่นะแม่มาแย่งไปซะได้ ความจริงผมก็ไม่ได้หวงอะไรขนาดนั้นครับแต่ลูกผมพึ่งออกมาเมื่อไม่กี่ชั่วโมงนี่เองผมก็เห่อของผมอ่ะพอแม่อุ้มเสือน้อยไปผมก็ไปนั่งข้างๆเตียงแล้วลูบหัวจินเบาๆแล้วมองหน้าน้องอยู่อย่างนั้นด้วยความรู้สึกที่หลากหลายผมโคตรรักผู้หญิงคนนี้เลยว่ะคิดย้อนกลับไปเมื่อก่อนผมทำไม่ดีกับผู้หญิงตัวเล็กๆคนนี้ได้ยังไงกันนับจากนี้ไปผมสัญญากับตัวเองเลยว่าจะรักจินและดูแลจินกับลูกให้ดีที่สุด“อือ!!”“ตื่นแล้วเหรอครับ”ในขณะที่ผมมองหน้าจินอยู่จินก็เริ่มข
"ทำไมยังไม่กลับคะดึกแล้วนะ"ฉันถามคนหน้ามึนที่ตอนนี้เดินเข้าเดินออกห้องนอนของฉันอยู่"ยังค่ะ! ภาระกิจพี่ยังไม่เสร็จ""อะไรอีก! นิทานก็เล่าจบแล้วยาบำรุงที่คุณหมอจัดมาพี่ก็เอาให้จินทานแล้วก็เสร็จหมดแล้วนี่คะ"ฉันถามเขาออกไปเมื่อเขาพูดออกมาแบบนั้นก็จริงอ่ะเขาทำหน้าที่ภาระกิจคุณพ่อของเขาเรียบร้อยแล้วปกติเวลานี้เขาควรจะกลับได้แล้ว"วันนี้คุณแม่ยังไม่ได้ดื่มนมก่อนนอนเลยค่ะ"แล้วเขาก็พูดประโยคนี้ออกมาพร้อมกับทำท่าจะเดินไปที่ประตูห้อง"ไม่เป็นไรหรอกค่ะปกติพี่แววจะเอาขึ้นมาให้จินอยู่แล้วพี่เสือกลับเถอะค่ะมันดึกแล้ว"ฉันบอกเขาออกไปเพราะทุกทีพี่แววแม่บ้านของบ้านฉันจะเป็นคนยกมาให้อยู่แล้ว"แต่วันนี้พี่อยากเป็นคนเอามาให้จินเองครับ ที่รักอย่าขัดใจพี่ได้ไหมคะพี่ขอทำแค่นี้เองจินรอพี่เดี๋ยวเดียวนะเดี๋ยวพี่ลงไปเอานมมาให้ถ้าเหงาถ้าเบื่อระหว่างรอก็เอาแท็ปเลทมาช้อปออนไลน์รอเลยค่ะเดี๋ยวป๊ะป๋าจะมาจัดการจ่ายเงินให้เองอยากได้อะไรสั่งเลยทั้งของคุณแม่คุณลูก"พูดจบเขาก็เดินออกไปเลยโดยที่ฉันยังไม่ทันพูดอะไรเลยสักคำ..ไม่รู้สิวันนี้ฉันรู้สึกว่าเขาแปลกๆตั้งแต่ออกมาจากที่ร้านเมื่อตอนเย็นละ//ครึ่งชั่วโมงผ่านไป//แกร็
-หนึ่งอาทิตย์ต่อมา-Janita Floristนี่ก็ผ่านมาหนึ่งอาทิตย์แล้วค่ะที่ฉันให้โอกาสคุณเสือ ไม่ใช่สิต้องเรียกพี่เสือเพราะตั้งแต่วันที่ฉันให้โอกาสเขาในฐานะพ่อของลูกเขาก็ขอฉันอีกอย่างคือให้เรียกเขาแบบนี้หนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมาทุกอย่างก็ผ่านไปได้ด้วยดีค่ะเชื่อไหมว่าพี่เสือมีความเป็นคุณพ่อมากๆมากกว่าแม่อย่างฉันซะอีกเขาศึกษาทุกอย่างเกี่ยวกับการเลี้ยงลูกมาอย่างละเอียดยิบเลย นี่ก็เห็นว่าไปลงเรียนคอร์สคุณพ่อมือใหม่ไว้เรียนเกี่ยวกับการอาบน้ำลูกการดูแลลูกกับแม่หลังคลอดอะไรนี่แหละเขาเตรียมตัวทุกอย่างดีจนเวอร์ ข้าวของเครื่องใช้ตอนนี้เขาลิทรายการไว้หมดแล้วรอแค่เดือนหน้าไปซาวด์ดูเพศลูกเท่านั้นเขาก็ไปซื้อของมาได้เลยเขาเวอร์แม้กระทั่งของที่ต้องเตรียมไปในวันคลอดที่ซึ่งมันเหลือเวลาอีกตั้งห้าเดือนกว่า เขาบอกว่าค่อยๆเตรียมตัวตั้งแต่เนิ่นๆจะได้ไม่ลืมอะไรฉันก็แล้วแต่เขาเลยค่ะอยากทำอะไรก็ทำในเมื่อเขามีโอกาสทำในฐานะพ่อของลูกตลอดระยะเวลาที่เขาได้เข้ามาดูแลฉันกับลูกเขาก็ไม่เคยล่วงเกินอะไรฉันเลยสักนิดจะมีก็แต่ช่วงที่เขาแพ้ท้องแล้วต้องสูดดมกลิ่นฉันนั้นแหละเขาจะมาขออนุญาตอยู่ใกล้ๆตอนนี้เขาเข้าออกบ้านฉันได้อย่างสบายแล้
"หนูกลัวว่าเจ็บอีก..เขาไม่เคยเชื่อใจหนูเขาไม่แม้แต่จะรู้จักตัวตนจริงๆของหนูว่าหนูเป็นคนยังไงที่สำคัญเขาไม่เคยรักไม่เคยรู้สึกดีๆกับหนูการที่รักคนที่เขาไม่เห็นค่าของเราไม่รักเรามันเจ็บมากๆเลยนะคะป๊า"ผมถึงกับเจ็บจี๊ดขึ้นมาทันทีที่ได้ยินจินพูดประโยคนี้ออกมาผมแม่งโคตรสารเลวเลยจริงๆครับที่ทำแต่เรื่องเหี้ยๆกับจินจนจินฝั่งใจกลัวแบบนี้ตอนนี้ผมแอบอยู่ในห้องน้ำในห้องนอนของป๊าจินครับส่วนเรื่องที่ว่าผมเข้ามาได้ยังไงเดี๋ยวผมค่อยเล่าให้ฟังก็แล้วกันตอนนี้มาฟังจิน กับป๊าคุยกันต่อดีกว่าครับ"แล้วลูกรู้ได้ยังไงว่าเสือเขาไม่ได้รักลูกถ้าเขาไม่รักเขาคงไม่คอยง้อลูกคอยดูแลเป็นห่วงเป็นใยลูกแบบทุกวันนี้"อยากปรบมือให้พ่อตาผมดังๆจริงๆครับช่างเป็นพ่อตาที่แสนประเสริฐจริงๆขนาดผมทำกับลูกสาวท่านไว้เยอะท่านยังช่วยพูดกับจินให้"ที่เขาทำเพราะเขาห่วงลูกของเขาที่อยู่ในท้องหนูมากกว่าค่ะป๊า"นั่นไง!! พูดเองเออเองอีกแล้วเมียผมหัวดื้อ หัวแข็ง ใจแข็งไม่มีใครเกินจริงๆผมจะบอกว่ารักเธอตั้งกี่ครั้งแล้วแต่ไม่ยอมฟังเองแล้วก็มาตีโพยตีพายน้อยใจแบบนี้มันน่าจับมาตีก้นจริงๆเลยสิน่า"ทำไมลูกสาวป๊าถึงได้ใจแข็งแบบนี้นะ"ใช่เลยครับป๊าพูดถ
“เฮีย! กลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่”ฉันเอ่ยปากทักเฮียเจซีขึ้นมาทันทีที่เห็นเฮียยืนกอดอกมองมาทางฉันตอนที่ฉันกำลังเดินเข้าไปในบ้าน“มันอยู่ไหน”“ใคร”ฉันแสร้งถามเฮียออกไปทั้งๆที่ในใจก็รู้อยู่แล้วเฮียหมายถึงใครหน้าตาโกรธจัดซะขนาดนี้มีอยู่คนเดียวที่เฮียจะถามหา“ไอ้เหี้ยเสือไงมันอยู่ไหนแล้วมันพาเราไปไหนมา”เห็นไหมเฮียถามหาเขาจริงๆ“เขากลับไปแล้ว”“หึ!! ทำไมวันนี้ถึงยอมไปไหนมาไหนกับมันใจอ่อนแล้วเหรอ”เฮียถามฉันออกมาพร้อมกับทำสีหน้าที่ไม่ค่อยพอใจ“พอได้แล้วเจซีหยุดสักที”ฉันยังไม่ทันตอบอะไรเฮียเสียงของป๊าที่เดินลงจากชั้นบนมาก็ดังขึ้นซะก่อน“ป๊าก็อีกคนปล่อยมันเข้ามาบ้านเราปล่อยมันมาเจอน้องได้ยังไงแถมยังวางแผนกำจัดผมออกโดยการใช้ให้ไปฮ่องกง”พอเฮียเห็นป๊าเฮียก็หันไปโวยใส่ป๊าอย่างไม่พอใจที่ได้ยินป๊าพูดแบบนั้นแล้วเฮีย็คงเคืองป๊าที่ถูกป๊าหลอกใช้ให้ไปดูงานที่ฮ่องกงเพื่อให้คุณเสือมาหาฉันที่บ้านได้“เขาเป็นพ่อของหลานป๊าทำไมป๊าจะให้เขาเข้าออกบ้านนี้ไม่ได้”แล้วป๊าก็พูดประโยคนี้ออกมากับเฮียอย่าว่าแต่เฮียเลยที่อึ้งกับคำพูดประโยคนี้ของป๊าตัวฉันเองก็อึ้งไปเลยเหมือนกันไม่รู้ว่าเขามาทำอะไรมาพูดอะไรกับป๊า ป๊าฉันถ
มีความสุขจังเลยครับ ผมไม่เคยมีความสุขแบบนี้มาก่อนเลยแค่การที่ได้นั่งซบไหล่บางๆของจินแล้วหลับตาฟังเสียงลมหายใจของเธอสัมผัสกลิ่นหอมๆจากตัวเธอมันทำให้ผมโคตรผ่อนคลายเลยแล้วไอ้อาการคลื่นไส้อาเจียนเวียนหัวที่เป็นอยู่ของผมก็หายเป็นปลิดทิ้ง ผมไม่รู้ว่าผมนั่งแบบนี้ไปนานแค่ไหนแต่จินก็ไม่มีทีท่าว่าจะผลักใสอะไรผมเป็นผมเองที่กลัวว่าจินจะเมื่อยล้าก็เลยผงกหัวลุกขึ้นมาเอง"เมื่อยไหมคะพี่ขอโทษนะที่เผลอนั่งแบบนี้นานไปหน่อย"ผมบอกกับจินแล้วก็ส่งยิ้มให้เธอ"มะ...ไม่เป็นไร คุณอาการดีขึ้นรึยังล่ะฉันอยากกลับบ้านแล้ว"จินก็คือจินครับความจิตใจดีของเธอมีให้กับทุกคนทุกที่ทุกเวลาขนาดเธอโกรธผมอยู่เธอก็ยังมีน้ำใจถามผมอย่างห่วงใยถึงจินจะพยายามตีหน้านิ่งๆพูดจาเหวี่ยงๆใส่ผมก็เถอะแต่สายตาจินมันมีแต่ความอ่อนโยนและเป็นห่วงออกมาอย่างเห็นได้ชัด"ดีขึ้นแล้ว งั้นไปค่ะกลับบ้านกันจินกับลูกจะได้พักผ่อนอยู่ดูแลป๊าที่ไม่ค่อยสบายแบบพี่มาเป็นชั่วโมงแล้วถึงเวลาพักผ่อนแล้วเนอะ"ผมลุกขึ้นก่อนพร้อมกับยื่นมือให้จินจับเพื่อเธอจะได้ลุกขึ้นง่ายๆ"ไม่เป็นไรค่ะจิ..เอ่อ!ฉันลุกเองได้"ได้ยินเหมือนผมไหมครับจินเกือบจะเรียกชื่อแทนตัวเองแทนคำว่าฉ
บ้านนาวากับมีนฟุบ!!!“ลมอะไรหอบมึงมาบ้านกูเวลานี้วะ”พอผมล้มตัวนั่งลงที่โซฟาห้องนั่งเล่นบ้านไอ้นาวาไอ้เจ้าของบ้านมันก็ทักทายผมด้วยคำถามนี้เลยครับก็ตั้งแต่ออกมาจากบ้านจินผมก็ตรงมาที่บ้านมันเลยไม่รู้สิอยู่ๆผมก็อยากมาเล่นกับมีนาลูกสาวของมันแล้วอยากจะมาถามอะไรมีนสักหน่อย"เครียดว่ะ แล้วมีนกับมีนาล่ะ"
ห้างs.k.yตอนนี้ผมเดินอยู่ในแผนกเด็กอ่อนของห้างนี้ครับผมเดินดูของไปเรื่อยๆไม่คิดไม่ฝันมาก่อนว่าคนอย่างผมจะต้องได้มาดูของพวกนี้ใจผมตอนนี้เห็นอะไรก็อยากได้ไปหมดทุกอย่างเดี๋ยวกลับไปที่บ้านผมว่าจะให้ช่างมาทำห้องเด็กไว้สักหน่อยถึงไม่รู้ว่าแม่เขาจะยอมให้ผมได้เจอได้สัมผัสลูกไหมแต่ผมก็อยากทำผมเดินมาเรื่อยๆส
คฤหาสน์ตระกูลหวัง ณ ประเทศไทยแปลกจังทำไมวันนี้บ้านดูเงียบๆบอดี้การ์ดหายไปไหนเกือบครึ่ง ฉันที่ขับรถเข้าบ้านก็ต้องแปลกใจเพราะปกติเวลานี้บอดี้การ์ดจะอยู่กันเยอะกว่านี้จะว่าไปกับเฮียก็ไม่น่าใช่เพราะรถเฮียยังจอดอยู่เลยแต่แปลกวันนี้เฮียอยู่บ้านตั้งแต่หัวค่ำปกติเวลาฉันกลับมาจากร้านฉันจะเข้าบ้านก่อนเฮียตล
"ไม่!! พี่ไม่หย่าพี่ขอโทษขอโอกาสให้พี่ได้แก้ตัวได้ไหมคะ"ฉันอยากจะหัวเราะดังๆให้กับประโยคนี้ของเขาอยากหัวเราะกับคำที่เขาใช้เรียกแทนตัวเองกับฉัน..พี่งั้นเหรอเขาแทนตัวเองว่าพี่ทั้ง ๆ ที่เมื่อก่อนฉันไม่แม้แต่จะมีสิทธิ์เรียกเขาแบบนี้แล้วยิ่งตอนที่เขารวบตัวฉันไปกอดแน่นๆแล้วพูดออกมาด้วยเสียงสั่นๆฉันรู้สึ
![ไฟรักเพลิงสวาท [PWP] + [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)






