LOGINKung hindi lang sa Ina na may malubhang sakit ay hindi gugustuhin ni Cressida na hanapin pa ang ama niya na nang-iwan sa kanila. Ama na ayaw niyang makilala. Labis ang nararamdaman niyang galit sa Ama dahil sa pagpapabaya neto sa kanilang mag-ina. Nang marating niya ang Hacienda Villa Hermosa kung nasaan sakop ng buong angkan ng mga Valdehueza ang lupain. Makikilala niya si Levi, ang anak ng kaniyang ama sa orihinal netong asawa. Kilala sa lugar na iyon si Levi bilang Leon. Walang sino man ang nakapapagpaamo sa mabangis na Leon. Ngunit, isang pangyayari ang naging dahilan para magtagpo ang landas nilang dalawa. Mapapaamo kaya ng isang inosenteng babae ang mabangis na Leon.
View MoreOLIVE BECKETT
I should really stop checking the food. The ring could be here anytime soon. What should I say if he gets down and propose? Do I scream? Do I cry? Do I wait a few seconds before saying yes? Okay, okay, relax, Olive. It's not every day you get your boyfriend to propose, now is it? I shook out my hands and touched my face to see if this was still a dream or reality. He was going to propose. Lord knows how much I've dreamed of this day. I won't tell him that I was snooping and found the ring a few months ago, it wasn't exactly my size, but he must've had it resized. “Olly" I looked up and watched Elliot approach the table, hands in his pockets as he called out my name. “I'm sorry for the delay. The men's bathroom was very occupied,” he said and sat down. “It's okay. I didn't wait long.” He smiled at me and focused back on his food. Uhm… okay, was he going to propose right now? Maybe I'm rushing things. Maybe he wants to propose at home. That's why he wanted us to eat out tonight. We haven't done this in a while, especially since I've been so busy with work at the hospital, and so has he with the company. “Olly,” he started. This is it. I shut my eyes and stuck out my hand, anticipating. “I can't do this anymore.” What? I opened my eyes and watched him take an envelope out of his pocket and place it in front of me. “I'm getting married, Olly.” My fork fell from my hands instantly. My breath seized as my heart hammered in my chest. I don't think I heard that properly. Croakily, I asked, “W-what?” “I know I shouldn't have told you like this, but we needed to tell you somehow. I'm so sorry, Olly.” We? I picked up the envelope…the words boldly written on the front: ‘Jane Weds Elliot, You're Invited’. Jane....my best friend of fifteen years, Jane? “Jane was the one who suggested we both have dinner so I could tell you. We want you at our wedding, though. We need your blessings.” “What?” My eyes stung with tears ready to drop as I stared at the card. The words, the letters—that was supposed to be me. This was supposed to be my invitation. How did I not know? I looked back at Elliot, who just kept rambling, but I didn't hear a single word. The room was spinning; my head hurt like it had been hit. My chest hurt, constricted as I gasped for air. “I'm so sorry, but I couldn't delay this any longer. I had to tell you, because I love her" I LOVE HER. I LOVE HER. How dare he say that to me?! “Eight years. I gave you eight years of my life, and this is how you repay me?!” “We were bound to break up. We've both been so busy, and I've had my choices…redirected. I needed someone different, especially now that you have—” He paused. “Now that I've what?!” “Gotten fat.” “You're breaking up with me because I've added a few pounds over the years?” “Come on, Olly. You know it's not just a few. You've changed, and physically, you're not the best fit for me. I mean, I run a multimillion-dollar company, and the public expects someone good-looking, not someone—fat.” His words were like sharp knives, cutting through every ounce of patience I had. I squeezed the envelope in anger and threw it right at his face. “Eight years, and the only shit you can tell me is that you're ashamed of me? Is that it, Elliot?! You betrayed me, cheated on me, and now you look me right in the face and ask for my blessing to your wedding?!” “It's not like that, Olly…” “Don't! I gave you eight years of my life, Elliot! When your dad died, I was fucking there for you! When you needed money for your business, I sold my car, for you! When you weren't ready to have children, I agreed to go on oral contraceptives, for you! And now you betray me with my best friend?” My world was shattering before my eyes, and I couldn't do anything. I wanted to thrash this place. I wanted to make him see how much he hurt me—how much they hurt me. “Where did I go wrong?” I asked, lips quivering with tears. “What does she have that I don't?” “I'm sorry, Olly. I didn't mean to hurt you. I'm just so tired of lying to you, and I didn't know if I could continue. Please tell me you’ll come to our wedding? We’ll be expecting you.” I looked back at him and shook my head in disbelief at how stupid he was. “Get out.” “Olly—” “Fucking leave! Get out!” I shouted, not minding the number of eyes on us. He stood up, straightened himself, and placed a box in front of me. “I got you something. It's a little gift.” I didn't even bother to open the box as he placed a wad of cash on the table and walked out of the restaurant. I opened my bag and brought out the two hockey tickets. I had planned to surprise him tonight with them. And now everything was ruined. I have lost everything. After so many years. So then I did what I should've done. I cleaned my face, put on my big-girl pants, walked out of the restaurant, got into my car, and drove to the nearest bar I could find. The red and blue lights disturbed my eyes as I walked in. I couldn't care less, especially with mascara running down my face. What better way to numb the pain than with a drink? “A shot of your best whiskey, please?” A large cheer came from the corner of the bar as I took a sip, then another. The only thing that replayed in my head was that goddamned invite. I brought out the game tickets. I got them not because I enjoy hockey. He wouldn't shut up about the goddamn game, so I had to surprise him with them. “I see you don't like hockey much?” I turned to the voice. My eyes met the most gorgeous man I had ever seen—blonde hair, grey eyes, and biceps that could lift any weight. His blue eyes looked like light blue orbs that could enchant anyone. His lips, full and awfully sexy at best. “I hate the sport.” “Ohh, interesting. You're the first one in Canada to tell me you hate hockey.” I scoffed. “It's such a stupid sport. You know what's even more stupid? The players.” “If you hate it so much, why do you have tickets to the game?” Who was this stranger, and why was he asking stupid questions? I downed another glass and clenched my fists in anger. “My boyfriend of eight years broke up with me tonight. Eight years, can you imagine that? He's getting married to my best friend! I got these tickets because I thought he was going to propose. I wanted to surprise him.” I laughed painfully. “I was the one surprised.” “Stupid tickets.” I ripped them apart and turned to the gorgeous stranger. “Am I fat and disgusting? Am I not worthy of love?” His eyes shone with shock. “I think you look great.” I pushed my glasses to the bridge of my nose and said, “Prove it.” “What?” “Prove to me that I'm attractive. Kiss me.”Nang sumunod na araw ay muli na naman nanggulo si Gianna hindi sa kanilang magkakaibigan kung hindi sa kaklase nila. "Sa una lang talaga mabait, kita mo nangugulo na naman siya. Problematic talaga ang taong 'to. Sa iba niya binubunton lahat ng problema niya sa buhay niya. Halatang hindi masaya sa buhay." ani Shiloh Nasa labas kasi sila nang matanaw nila ang mga estudyanteng nagkukumpulan sa harap ng canteen. Ayaw na nilang makialam, nakausap na kasi nila ang secretary ng school director at mamayang hapon ay kakausapin nila ito tungkol sa behavior ni Gianna. Kailangan na yata ipatingin ito sa isang psychiatrist. Mahirap kasi pigilan ang behavior niya kahit patulan mo o hindi ay mas lalo lang lumalala."Hindi natin masisisi kung ganiyan siya tao kasi may ina na nag-alaga sa'tin. Samantalang siya bata pa lang ay wala ng ina na gumagabay sa paglaki niya.""Ida, alam naman namin iyon. Kahit nga ikaw kahit pinatulan mo na hindi pa rin siya tumigil. Magulang kasi dapat ang nagdedesiplina
Maagang dumating si Cressida para sa alas syete na klase nila. Alas sais pa lang ay nasa room na siya. Gusto niya kasi makapag-review nang tahimik. Sinamantala niya na wala pa ang mga kaklase niya kaya makakapag-review talaga siya ng maayos. Sa susunod na araw na kasi ang final exam nila. Wala na siya masyadong oras niyon kaya habang may pagkakataon siya. Inilalaan niya ang bakanteng oras niya pag-rereview.Maya maya pa ay nakaramdam siya ng gutom kaya bumaba muna siya. Para kumain sa canteen. Napansin naman niyang nagkukumpulan ang mga tao sa labas. Nagtataka siya kung bakit sakto namang paakyat ang mga kaibigan niya kaya sinalubong niya ito para tanungin."Anong meron doon?""Si Gianna bumalik na, ayon namigay ng libreng pagkain para bumango na naman pangalan niya dito sa school. Bait-baitan kunwari." aniya ni Shiloh na gigil talaga kay Gianna dahil sa ginawa neto sa kanilang magkakaibigan."Hayaan niyo na. Basta huwag na natin siyang patulan sa susunod. Baka baliktarin na tayo niya
Sobrang nagpapasalamat si Cressida sa mga kaibigan niya dahil nakalabas na ang nanay niya. Malaki ang naitulong ng mga ito sa mga inambag nilang tulong. Sa awa ng diyos ay medyo mubuti na ang lagay ng nanay niya. Inalalayan niya ang nanay niya tuwing may gagawin ito. Ang sabi kasi ng doctor ay huwag hayaan na laging nakahiga ang nanay niya. Kailangan ma-exercise din neto ang katawan. Isa kasi sa nagpapahina lalo sa katawan ng nanay niya ay ang palagi netong nakahiga. Nakaratay na kasi ito, wala itong lakas gusto rin kasi iyon ng nanay niya ayaw niya na mas mahirapan ang mga tao neto sa paligid niya. Kung hihingi man ito ng tulong ay tuwing kakain o pupunta lang ng banyo. Kaya naman pinakiusapan ni Cressida ang tiyahin niya na ilabas at alalayan ang nanay niyang maglakad-lakad sa labas. Para kahit papaano ay makalanghap din ito ng sariwang hangin. Kapag may bakante naman siyang oras ay siya na ang nag-aasikaso sa nanay niya."Tiyang papasok na ako. Kayo na po bahala kay nanay. Nilist
Ilang araw ng pinag-iisipan ni Cressida ang hiling ng nanay niya sa kaniya. Kahit pa sabihin neto sa kaniya na hinanap sila ng tatay niya. Hindi pa din maalis sa kaniya ang katotohanang pinabayaan sila. Hindi na sila muling binalikan ng tatay niya. Kasi kung gusto talaga ng tatay niya na kunin sila sana ay pinaglaban niya ito kahit pa pinagtabuyan ng paulit-ulit ng nanay niya ni Segundo.Kaya sobrang labag sa loob niya ang hiling ng nanay niyang hanapin pa si Segundo. Wala ni katiting sa puso niya ang kagustuhang makita pa ang tatay niya. Masaya na kasi siya na kasama niya ang nanay niyang tumayong ama't-ina sa kaniya. Ni minsan ay hindi pinaramdam sa kaniya ng ina niya na may kulang sa pagkatao niya. Lahat ng pagmamahal binuhos sa kaniya. Nagsumikap ito para mapag-aral siya. Kung hindi lang ito nagkasakit ay hindi siya mapipilitang mag-trabaho habang nag-aaral. Maganda kasi ang dating trabaho ng nanay niya. Staff ito sa isang pablika ng pagawaan ng mga bag. Nahinto ang nanay niya no
Habang nasa klase sila Cressida, bigla silang pinatawag sa guidance office. Agad naman silang nagtinginan magkaibigan dahil alam na nila ano ang dahilan bakit sila pinatawag sa guidance.Hindi nga sila nagkamali magsusumbong talaga si Gianna sa Daddy niya.Pagdating nila sa office, nakita agad nila
"Friend, alam mo na ba ang balita may bago daw estudyante ang alam ko ay anak siya ng School Director. Ito ba maldita daw iyon kaya nilipat iyan dito para magtino, nako ngayon pa lang malabo iyan. Baka magiging disaster pa kamo ang buong school year natin." Kadarating pa lang ni Cressida sa school
PASADO alas sais na nang gabi natapos ang shift ni Cressida sa kaniyang part-time job. Gusto pa sana niyang mag-extend ng oras para mas malaki ang sasahurin niya kaso walang maiiwan sa nanay niya nag-text kasi ang tiyahin na papauwiin siya ng maaga dahil nilalagnat ang mga bata. Gusto nga sana ni
"Cressida, anak!" tawag ng ina ni Cressida sa kaniya mula sa kwarto. Agad naman siyang nagtungo upang alamin ang kailangan neto."Nay, may kailangan po ba kayo? huwag na po kayong tumayo baka mapano pa kayo." agad niyang inalalayan ang Ina.Palaging nakaratay ang Ina neto sa higaan, Hirap na itong






Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.