بيت / โรแมนติก / BURNING CROWN รักต้องห้าม / BURNING CROWN รักต้องห้าม l บทที่ 115 เมิน

مشاركة

BURNING CROWN รักต้องห้าม l บทที่ 115 เมิน

مؤلف: Lestrang
last update تاريخ النشر: 2026-11-10 23:10:38

หญิงสาวเดินออกจากห้องทำงานของชายหนุ่มอย่างรวดเร็ว เท้าเดินเร็วจนเกือบจะสะดุด หายใจไม่ทัน หัวใจเต้นแ
استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق
الفصل مغلق

أحدث فصل

  • BURNING CROWN รักต้องห้าม   BURNING CROWN รักต้องห้าม l บทที่ 115 เมิน

    หญิงสาวเดินออกจากห้องทำงานของชายหนุ่มอย่างรวดเร็ว เท้าเดินเร็วจนเกือบจะสะดุด หายใจไม่ทัน หัวใจเต้นแรงจนรู้สึกว่ามันจะระเบิดออกมาเธอเดินไปตามทางเดินยาวที่ปูพรมสีแดงเข้ม ลงบันไดหินอ่อนอย่างรีบร้อน กลับไปที่ห้องทำงานชั้นล่างโดยไม่หันกลับไปมองแม้แต่ครั้งเดียวพอถึงห้อง เธอปิดประตูลงทันที แล้วเดินไปนั่งลงบนเก้าอี้ที่อยู่หลังโต๊ะทำงาน ร่างกายทั้งตัวอ่อนแรง เหมือนไม่มีแรงจะยืนอีกต่อไป มือสั่น ใจสั่น ทั้งตัวสั่นไปหมด…เธอเอามือทั้งสองข้างขึ้นกอดตัวเอง พยายามหายใจเข้าออกให้สม่ำเสมอ พยายามทำให้หัวใจที่เต้นรัวหยุดเต้นแรงลง‘เขาสงสัยแล้ว’ เธอคิดด้วยความกลัวที่พลุ่งพล่านขึ้นมาเต็มหัวใจ‘เขารู้ว่าเธอกำลังซ่อนอะไร สังเกตเห็นแล้วว่ามีบางอย่างผิดปกติ’เธอนึกถึงสายตาของเอลเลียตที่จ้องมองเธอด้วยความสงสัย นึกถึงเสียงเย็นชาของเขาที่ถามว่าเธอกำลังซ่อนอะไร‘ต้องทำอย่างไรดี’ ร่างเล็กคิดด้วยความสิ้นหวัง ‘จะทำยังไงดี…ถ้าเขารู้ความจริง เขาจะทำอะไร?’ร่างบางนั่งอยู่คนเดียวในห้องเล็กๆ ที่มีแสงแดดยามบ่ายส่องผ่านหน้าต่างเข้ามา น้ำตาของเธอไหลริน ร้องไห้เงียบๆ ด้วยความเจ็บปวดที่ไม่มีใครเข้าใจเวลาผ่านไปช้าๆ ณิชาพยายา

  • BURNING CROWN รักต้องห้าม   BURNING CROWN รักต้องห้าม l บทที่ 114 ปิดบัง

    วันรุ่งขึ้น แสงแดดยามเช้าส่องผ่านหน้าต่างเล็ก ๆ ของกระท่อมเข้ามา ส่องกระทบใบหน้าของณิชาที่นอนหลับอยู่บนเตียงเธอค่อย ๆ ลืมตาขึ้น มองไปที่เพดาน ความเหนื่อยล้ายังคงหนักอยู่ทั่วร่างกายช่วงนี้เธอรู้สึกเหนื่อยง่ายขึ้นเรื่อย ๆ แค่เดินไม่กี่ก้าวก็รู้สึกอ่อนเพลีย คลื่นไส้ทุกเช้า ไม่อยากกินอะไรณิชานั่งลุกขึ้นช้า ๆ เท้าแตะพื้นไม้เย็น ๆ เธอเดินไปยังมุมห้องที่มีกระจกบานใหญ่ตั้งอยู่ ยืนส่องกระจกมองตัวเองผิวหน้าซีดกว่าปกติ ริมฝีปากซีดจาง ผมยาวสีน้ำตาลที่เธอผูกมัดไว้เบื้องหลังเริ่มหลุดลุ่ยเธอถอนหายใจเบา ๆ เมื่อเห็นสภาพตัวเอง ก่อนที่จะหมุนตัวเดินหายเข้าไปในห้องน้ำ...เธอเข้าไปอาบน้ำให้ร่างกายได้รับความสดชื่นแล้วเดินออกมาเปิดตู้เสื้อผ้า เลือกหาชุดเดรสที่ดูสบายที่สุดออกมาใส่ ชุดเดรสสีชมพูม่วงอ่อน ๆ ความยาวหน้าขา แขนยาวถึงข้อศอก ทรงปล่อย ไม่รัดรูป ผ้านุ่ม ใส่สบายเธอสวมใส่มันเข้าไป ชุดนี้ไม่รัดตัว ไม่ทำให้ใครสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงของร่างกายเธอแต่แล้วมือของเธอก็ค่อย ๆ เคลื่อนลงมา วางบนท้องของตัวเองท้องยังแบนราบ ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลว แต่เธอรู้ว่าในนั้น...มีชีวิตเล็ก ๆ กำลังเติบโต‘สักวันหนึ่ง...ท้

  • BURNING CROWN รักต้องห้าม   BURNING CROWN รักต้องห้าม l บทที่ 113 จดหมายนิรนาม

    เบื้องหลังกระจกสีเข้มของรถหรู เอลเลียตนั่งอยู่ในท่าทางผ่อนคลาย แต่สายตาคมกริบจ้องมองออกไปนอกหน้าต่างเขาเห็นเธอณิชายืนอยู่กลางทางเดิน ร่างเล็กสั่นเทาเล็กน้อย มือกุมที่หน้าท้องของตัวเอง สีหน้าซีดขาว ดวงตาเต็มไปด้วยความกลัวและความสับสนเอลเลียตไม่พูดอะไรแค่จ้องมองเธอนิ่ง ๆ ใบหน้าไร้อารมณ์ ไม่มีรอยยิ้ม ไม่มีความโกรธ แค่ความเย็นชา...รถขับผ่านเธอไป เข้าสู่บริเวณคฤหาสน์เฟนเฮิร์ท“เราถึงแล้วครับ” เสียงของนาธานดังขึ้นจากด้านหน้ารถหยุดหน้าบันไดทางเข้าหลัก นาธานลงจากรถก่อน เดินมาเปิดประตูให้เอลเลียตชายหนุ่มก้าวลงจากรถ ท่าทางสง่างาม สวมชุดสูทสีดำตัดเย็บอย่างประณีต ผมสีน้ำตาลเรียบเนียน สายตาสีน้ำตาลเย็นชานาธานเดินตามหลัง ถือกระเป๋าเอกสารหนังสีน้ำตาล ทั้งสองเดินขึ้นบันไดหินอ่อน ผ่านประตูทางเข้าขนาดใหญ่ เข้าสู่ห้องโถงหลักของคฤหาสน์ห้องโถงกว้างขวาง เพดานสูงตระหง่าน โคมไฟระย้าคริสตัลแขวนอยู่กลางห้อง พื้นปูด้วยหินอ่อนลายสวยงามร่างสูงกำยำเดินตรงไปยังห้องทำงานส่วนตัว นาธานตามเข้าไป ปิดประตูเบา ๆ ห้องทำงานกว้างขวาง มีโต๊ะทำงานไม้โอ๊กขนาดใหญ่ เอลเลียตเดินไปนั่งที่เก้าอี้นวมใหญ่ ส่วนนาธานยืนอยู่ตรง

  • BURNING CROWN รักต้องห้าม   BURNING CROWN รักต้องห้าม l บทที่ 112 ชะตากรรม

    หลายวันผ่านไป เฮเลนเก็บจดหมายนิรนามนั้นไว้ในลิ้นชักส่วนตัว เธอล็อกไว้อย่างแน่นหนาเธอไม่ได้บอกใคร ไม่ได้เล่าให้สามีฟัง ไม่ได้เล่าให้ธีออนฟัง เธอเก็บความลับนี้ไว้คนเดียวแต่ใจก็ไม่สงบทุกครั้งที่นึกถึงณิชา เธอก็รู้สึกสงสัย กังวลไม่แน่ใจ เด็กสาวคนนั้นจริงๆ แล้วเป็นอย่างที่จดหมายเขียนไว้หรือเปล่า หรือว่ามีคนอิจฉาเด็กคนนั้น อยากทำลายณิชาเธอต้องการคำตอบ แต่ไม่รู้จะเริ่มต้นยังไงกระทั่งเช้าในวันหนึ่งที่โรงพยาบาลใหญ่ เฮเลนมีนัดตรวจสุขภาพประจำปี เธอแต่งตัวเรียบร้อยด้วยชุดเดรสเรียบง่าย ผมถูกมัดเกล้าเป็นมวยต่ำ ถือกระเป๋าหนังสีดำเดินเข้าไปในโรงพยาบาลลด้วยท่าทางสง่างาม ไปยังแผนกตรวจสุขภาพทั่วไปห้องรอกว้างขวาง มีเก้าอี้เรียงเป็นแถว แสงแดดเช้าส่องผ่านหน้าต่างใหญ่เข้ามา คนไข้หลายคนนั่งรออยู่ บ้างอ่านนิตยสาร บ้างจ้องมองนาฬิกาบนผนัง บ้างก้มหน้าก้มตามองพื้นเฮเลนหยิบนิตยสารมาอ่านเล่นๆ เพื่อฆ่าเวลา พลิกไปทีละหน้าโดยไม่ได้สนใจจริงๆ ว่าเขียนอะไรแต่แล้วสายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นร่างหนึ่งที่คุ้นตาหญิงสาวคนหนึ่งเดินออกมาจากทางเดินฝั่งหนึ่ง แถวๆ โซนห้องตรวจสูตินรีเวช ผมยาวสีน้ำตาล ร่างเล็กบาง สวมชุดเดรสสี

  • BURNING CROWN รักต้องห้าม    BURNING CROWN รักต้องห้าม l บทที่ 111 ผลตรวจ

    สองสามวันผ่านไปอาการที่ณิชาคิดว่าเป็นเพียงความเครียด พักผ่อนน้อย ทำงานหนักเกินไป กลับไม่ได้ดีขึ้นตามที่หวังไว้กลับแย่ลงทุกเช้าเธอตื่นขึ้นมาด้วยอาการเวียนหัวและคลื่นไส้ อาเจียนน้ำใสๆ ออกมาในห้องน้ำ นั่งโก่งคอหน้าชักโครกจนหมดแรง แต่พอได้หลับพักผ่อนไปสักพัก อาการก็จะค่อยๆ ดีขึ้นแต่สิ่งที่แย่กว่านั้น…เธอเริ่มรู้สึกหงุดหงิดกับเอลเลียตโดยไม่มีเหตุผลทั้งๆ ที่เขาไม่ได้ทำอะไรผิดแต่เธอก็ไม่ชอบเห็นหน้าเขา ไม่อยากอยู่ใกล้เขา และที่แย่ที่สุด คือกลิ่นตัวของเขากลิ่นน้ำหอมที่เธอเคยคุ้นเคย ตอนนี้กลายเป็นกลิ่นที่เธอทนไม่ได้ทุกครั้งที่เขาเรียกเธอเข้าไปในห้องทำงาน เธอต้องอุดจมูก ทำหน้ารังเกียจ และขอร้องให้เขาไปอาบน้ำ หรือเปลี่ยนน้ำหอมใหม่“น้ำหอมของคุณบูดแล้ว” เธอบอกเขาเสมอแต่เขาก็มองเธอด้วยสีหน้างง บอกว่าเขาอาบน้ำทุกวัน ใช้น้ำหอมเดิมเหมือนเสมอณิชารู้สึกว่าตัวเองกำลังแปลกไปและเธอกลัวกลัวว่า…สิ่งที่เธอพยายามปฏิเสธมาตลอดกำลังจะกลายเป็นความจริง…คลินิกเล็กๆ ในเมืองณิชานั่งอยู่ในห้องตรวจ มือกำชายกระโปรงแน่น หัวใจเต้นรัวหมอผู้หญิงวัยกลางคนนั่งอยู่ตรงข้าม มองเธอด้วยสายตาห่วงใย “สวัสดีค่ะคุณณิชา

  • BURNING CROWN รักต้องห้าม   BURNING CROWN รักต้องห้าม l บทที่ 110 แปลก

    หลายชั่วโมงต่อมา ณิชาค่อย ๆ ลืมตาขึ้น แสงแดดสว่างจ้าลอดเข้ามาเต็มห้อง เธอมองนาฬิกาข้างเตียง เกือบแปดโมงเช้ากว่าแล้วเธอนั่งขึ้นช้า ๆ ลองสัมผัสดูว่าร่างกายรู้สึกอย่างไรความเวียนหัวหายไปแล้วความคลื่นไส้ก็หายไปด้วยเธอถอนหายใจอย่างโล่งอก“เห็นไหม แค่พักผ่อนก็ดีขึ้นแล้ว” เธอพูดกับตัวเอง “คงเป็นเพราะช่วงนี้ทำงานหนักและพักผ่อนน้อยเกินไปสินะ”เธอลุกขึ้นจากเตียง เดินไปล้างหน้า แปรงฟัน อาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้า พยายามทำตัวให้ปกติที่สุดแต่ลึก ๆ ในใจ ความกลัวยังคงอยู่เธอพยายามจะไม่คิด พยายามจะไม่เชื่อ‘ห้ามท้องเด็ดขาด...ไม่ท้อง...ต้องไม่ท้อง...’เพราะถ้าเธอท้องจริง...ทุกอย่างจะจบทุกอย่างจะพังทลายลงมากกว่าเดิมณิชานั่งลงบนขอบเตียง มือทั้งสองกำแน่น สั่นเล็กน้อย“ไม่...มันต้องไม่ใช่...” ร่างบางกระซิบกับตัวเอง น้ำตาเริ่มคลอ “หวังว่ามันจะไม่ใช่นะ...”แต่ในใจ ลึก ๆ เธอรู้เธอรู้ว่าอาการเหล่านี้...อาจไม่ใช่แค่ความเครียด อาจไม่ใช่แค่ความเหนื่อยล้า มันอาจจะเป็น...สัญญาณเตือน ที่บอกว่าชีวิตของเธอกำลังจะเปลี่ยนไปตลอดกาลณิชาลุกขึ้นจากเตียง เดินเข้าห้องน้ำ ปล่อยให้น้ำไหลผ่านร่างกาย ล้างผมยาว ขัดตัว พยายา

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status