MasukNasa huling klase pa noon si Fierra sa paaralan nang hapon. Naka-silent ang kaniyang telepono, ngunit nang silipin niya ito, napansin niyang mahigit isang dosenang missed calls na ang natanggap niya. Iisa lamang ang numerong paulit-ulit na tumatawag, ang kay Fiona.Bahagya siyang napataas ng kilay.
Sa unang pagkakataon matapos malaman ang mga banta ni Fiona, hindi na ganoon kabigat ang takot na nararamdaman niya. Kahit may iba pa itong itinatagong plano, hindi na niya kailangang harapin ang lahat nang mag-isa.Kinabukasan ng gabi, natanggap ni Jaelan ang resulta ng ipinagawang imbestigasyon.N
Napansin ni ang bahagyang pagod sa mga mata ni Fierra. Iniabot niya ang kamay at marahang ginulo ang buhok nito bago nagsalita. “Well done. Magaling ang ginawa mo. Kung ilalabas natin ang mga ebidensiyang ito, sapat na ang mga iyon para patunayang ikaw ang orihinal na gumawa ng mga disenyong inaang
“Tumanggi ka?”“Mm.”Dalawang segundo munang natahimik ang kabilang linya bago muling narinig ang tinig ni Jaelan. Kalmado iyon, ngunit may katiyakang sapat para mapanatag siya. “Nasaan ka ngayon? Susunduin kita.”“Hindi na kailangan. Magta-taxi na lang ako pauwi.”“Send me your location.”Hindi nag
Pagkatapos, iniangat niya ang ulo at muling tiningnan si Fiona. Kalmado man ang kaniyang mukha, hindi nag-iwan ng puwang para sa pag-aalinlangan ang kaniyang tinig.“Hindi ako aatras.”Agad na nagbago ang ekspresyon ni Fiona. Halatang hindi nito inaasahan ang naging sagot niya.“Ano'ng sinabi mo?” B
Sandaling nawala ang ngiti sa mukha ni Fiona, ngunit agad din nitong naibalik ang dati nitong kalmadong anyo. Para bang hindi ito nagustuhang kontrahin ni Fierra, subalit pilit pa rin nitong pinanatili ang kumpiyansa sa sarili.“Kung ganoon, maghintay ka na lang at tingnan mo kung ano ang magiging t
Naalala ni Vaiana ang araw na iyon—ang gabing si Althea ay tumakbong umiiyak palabas ng opisina.Ngayon, heto na naman siya, nakangiti at parang walang nangyari. Kung nakakangiti na ulit siya, ibig sabihin, may masayang nangyari sa kanya.Napakunot ang noo ni Vaiana. Hindi siya sigurado kung ano ang
Sinulyapan ni Kerstyn ang mensahe sa kaniyang telepono. Ilang segundo siyang nakatitig doon, saka siya nag-type ng dalawang simpleng salita.[Tapos na.]Pagkapadala niya, agad niya iyong binura at ibinalik ang cellphone sa dati nitong puwesto sa may bedside table, na para bang walang nangyari.Tama
Tumingin si Kerstyn sa bakanteng silid at dahan-dahang kinagat ang ibabang labi. Kung tutuusin, mas marami na siyang pinagdaanan noon, mas mabibigat, mas masakit, mas nakakababa ng loob kaysa rito. Ngunit sa pagkakataong ito, malinaw niyang naramdaman ang isang mahabang asim na dumaan sa puso niya,
Nagtagpo ang kanilang mga mata nang ilang segundo. Tahimik, ngunit puno ng hindi sinasabing pag-aalala at pagmamay-ari.“Kung gano’n,” mahinahong sagot ni Kerstyn, “pwede ko rin bang i-on ang monitor sa’yo buong araw?”Ang couple bracelets nila ay may built-in na eavesdropping function, at may naka-







