LOGINLumaki siya sa Pinas, sa isang pamilyang malalim ang pagpapahalaga sa tradisyon at reputasyon. Para sa kanya, ang ilang bagay na ginawa ni Sylvie sa Americas ay sadyang napakalayo sa mga paniniwalang nakasanayan niya. Kahit gaano pa niya ito gustong tanggapin ngayon, may bahagi pa rin sa kanya na hi
Nag-atubili si Vince bago tuluyang balak umupo sa tabi niya. Ngunit bago pa man tuluyang makaupo, malamig na siyang pinigilan ni Sylvie."Hindi iyan ang upuan mo."Napatigil si Vince.Hindi man lamang siya nilingon ni Sylvie matapos sabihin iyon. Para bang sapat na ang ilang salitang iyon upang ipaa
Maaga pa lamang ng umaga, nagsuot na si Sylvie ng simpleng itim na damit. Wala siyang make-up at hindi rin siya nag-abala sa kanyang buhok. Sa araw na iyon, wala siyang pakialam sa hitsura niya.Ang tanging nais niya ay makita ang kanyang ina.Tahimik na sumakay si Caelan kasama niya papunta sa seme
Samantala, hindi agad ibinaba ni Caelan ang tawag. Nanatili siyang nakikinig sa kabilang linya, tahimik na sinusubukan kung may mapapansin siyang kakaiba sa boses ni Sylvie. Hindi man ito nagsasalita nang marami, sapat na ang bahagyang panginginig sa tinig nito para malaman niyang may mabigat na bag
Hindi niya gustong isipin ang posibilidad na iyon. Ngunit habang pilit niyang tinatanggihan ang ideya, lalo namang nagkakabit-kabit sa kanyang isip ang mga alaala na dati ay hindi niya binigyang-pansin.Biglang bumalik sa kanyang alaala ang unang pagkikita nila ni Professor Samir.Noon, bago pa man
Isa-isa niyang inilabas ang mga gamit, pinunasan ang mga ito at muling inayos sa tamang lugar.Hanggang sa biglang napahinto ang kanyang kamay.Sa isang bahagi ng bookshelf, may nakita siyang makapal na aklat na bahagyang natatakpan ng alikabok. Agad niya itong kinuha.Hindi niya alam kung bakit, pe
Tumingin siya kay Kienna, galit at poot ang nasa mga mata. “Kahit kailan, hindi mo siya makakalimutan, don’t you?”“No, Irish. Kahit ikasal man si Kienna, wala na sa akin ‘yon. Dahil I am not like you! You’re crazy, you can’t move on! Kaya itigil mo na ito.” giit ni Bryan. “Hinding-hindi kita kayang
“So ginagamit mo si Kian?”“Mmm.”Dumulas nang marahan ang daliri ni Kerstyn sa malamig na salamin, nag-iiwan ng guhit. “Why not? He can use me… so I can use him too.”Sa kabilang linya, natahimik si Avi nang ilang segundo bago bumuntong-hininga. “Kerstyn… that’s Kian. Five years older lang siya sa
“Three… two…”Pagbagsak ng huling bilang, bumukas ang pinto.Hindi biglaan pero malamig, mabigat, at nakakahilo ang presensiya. Parang biglang lumiit ang paligid.“Kian….”Agad namutla ang lahat ng nandoon kanina pang nagmamagaling. Parang sabay-sabay silang naupos, nanginginig na parang mga dahong
“Be good,” sabi niya. “Let’s eat first.”Mainit ang mga pagkain sa mesa, pero nawalan si Kerstyn ng gana. Lalo na’t ramdam niya ang tingin ni Kian, sobrang hayag, sobrang malalim, para bang may nakatagong kalahating ngiti ang bawat tingin.Hindi iyon tingin ng pagiging gentle. Hindi iyon tingin ng c







