LOGINNapakunot-noo si Caelan. “Magaling matulog?”Hindi niya maintindihan kung papuri ba iyon o insulto.Napansin ni Sylvie ang kalituhan sa mukha nito. Sa halip na ipaliwanag nang maayos, sadyang lumapit siya sa tainga nito at may mapaglarong ngiting bumulong,“Magaling kang kasama sa pagtulog. Isang sa
“Dahil lang gusto mong inisin si Cynthia, handa mong ipagkatiwala ang buong buhay mo sa isang lalaking hindi naman nagmamahal sa iyo?” Bahagyang sumikip ang kanyang mga mata. “Sylvie, kailan ka naging ganoon ka-impulsive? Kailan ka nagsimulang hindi isipin ang magiging kapalit ng desisyon mo?”Natig
Kinabukasan ng umaga, pagkagising ni Caelan ay likas na napunta ang kamay niya sa kabilang bahagi ng kama. Ngunit ang malamig at walang laman na puwesto roon ang agad na gumising nang tuluyan sa kanyang diwa. Kumunot ang noo niya habang nakatitig sa bakanteng bahagi ng kama.‘Walang puso talaga ang
“Maghapon kang nag-o-operation?”Napakagat-labi si Sylvie bago marahang tumango.Alam niyang hindi na niya maiiwasan ang pag-uusap na ito. Kahit gaano pa siya ka-relax kanina sa Orin Club, alam niyang may utang siyang paliwanag sa lalaking nasa harapan niya.“Masama ang pakiramdam mo?”Muli siyang t
Ang paraan ng pakikipag-flirt niya rito. Ang usapan nila. At ang pangakong pupunta siya ngayong gabi.Napatingin siya sa oras.Nanlaki ang kanyang mga mata.“Eleven already…”Kung aalis siya ngayon, aabutin pa siya ng halos hatinggabi bago makarating sa Hansun Tower.At kung sakaling magsimula na na
Pagkapasok ni Sylvie sa Orin Club, dumiretso siya sa bar at umorder ng isang baso ng whiskey. Pagod na pagod siya matapos ang maghapong operasyon at pagsusulat ng medical records, kaya gusto lamang niyang uminom nang kaunti at magpalipas ng oras bago umuwi.Nang gabing iyon, simple lamang ang kanyan
“Dad, no! Kaya ko naman po. At saka, gabi na rin po. Bukas po ay makakauwi na ako, magpahinga na po kayo. Hindi niyo na po kailangan akong samahan. Hindi ko rin po pwedeng iwanan si Oliver dito,” mahaba niyang paliwanag. Si Oliver naman ay tila naputol ang buntot, hindi niya alam ang sasabihin lalo
Chapter 37:***Habang binabagtas ng kotse ang kalsada, halos hindi mapakali si Kienna. Kanina pa siya nakatitig kay Oliver na seryosong nagmamaneho, pero imbes na lumamig ang loob niya, lalo lamang siyang uminit sa inis.“Oliver! Where are you taking me?” madiin niyang tanong, halos gusto niyang su
Nagulat si Ramon sa narinig mula kay Mark. “That’s a good thing,” sagot niya, ngunit may halong pag-aalala ang tono. “It’s just that… alam mo naman ang anak kong ‘yon, matigas ang ulo. I don’t know if he’ll agree.”Alam niyang mahirap pilitin si Oliver. Ngayon, pumapayag na si Tina, ngunit kung mism
Chapter 44: ***Nagkibit-balikat lamang si Tina at ngumiti nang mahinahon, pilit na pinapalabas na hindi niya naintindihan ang pahiwatig ni Olivia. “Tita, hindi po ako nahihirapan. I like Oliver, kaya handa akong gawin ang kahit ano para sa kanya.”Sumabat si Ramon, puno ng kumpiyansa, “Tina, huwa







