เข้าสู่ระบบNapayuko si Fierra. Sandali siyang nag-alinlangan, hindi malaman kung dapat ba niyang itama ang maling akala ng kaibigan o hayaan na lamang muna ito. Sa huli, pinili niyang huwag nang makipagtalo. Bahagya siyang tumango at sinabayan ang hakbang ni Jaena.“Sige,” mahinahon niyang sagot.Sa loob-loob
Bahagyang kumunot ang noo ni Jaelan. “Kakain lang.”Habang nagsasalita, mahinahon niyang inayos ang pagkakalagay ng isang kamay sa kaniyang baywang. Pagkatapos ay ibinaling niya ang tingin sa may-ari ng restaurant, na para bang wala siyang nakikitang kakaiba sa pagdating niya.“Pero may narinig akon
Nagulat si Fierra sa biglang sigaw ni Jaena. Dali-dali siyang nagtangkang kumawala sa pagkakahawak ni Jaelan, ngunit dahil hindi pa lubusang bumabalik sa normal ang pakiramdam niya matapos ang mabilis na biyahe, muli siyang nawalan ng balanse at muntik nang bumagsak.Agad siyang inalalayan ni Jaelan
Sa mga bisig ni Jaelan, nakaramdam siya ng kapanatagan na hindi niya inaasahang mararanasan mula sa lalaking madalas magpakita sa kaniya ng malamig na pakikitungo. Para bang, kahit sandali lamang, hindi niya kailangang harapin nang mag-isa ang lahat ng kaniyang kinatatakutan.Hindi niya namalayang l
“Ano'ng ginagawa mo rito?” tanong niya, hindi maitago ang pagtataka sa tinig.“Bawal ba?” malamig na sagot ni Jaelan.Nakatitig lamang ito sa harap, walang bahid ng interes sa mukha na para bang hindi man lang nito kailangang tingnan si Fierra upang sagutin ang tanong niya.Napatigil ang babae. Sagl
Pagkatapos ibaba ang tawag ni Marlon, huminga muna nang malalim si Fierra bago inayos ang laman ng kaniyang backpack. Nang masigurong wala siyang naiwan, sumabay siya sa mga estudyanteng palabas ng campus matapos ang evening self-study nila.Habang naghihintay sa gilid ng kalsada kay Marlon, biglang
“You don’t need to do this, Felix. Please… pakawalan mo na ako…” halos mawalan ng tinig si Vaiana sa patuloy na pagmamakaawa. Namumugto na ang kanyang mga mata sa kaiiyak, nanginginig ang mga kamay na nakaposas sa headboard. Hindi niya alam kung ano pa ang pwede niyang sabihin o gawin para lang paki
Nanlaki ang mga mata ni Vaiana na nanonood mula sa labas. Nanginig ang kanyang mga kamay at halos mawalan ng kulay ang kanyang mukha sa tindi ng nakita.Napatigil din si Elena, hindi makapaniwala. Hindi niya inasahan na gagawin iyon ni Lucille.Walang nakapagsalita ng ilang segundo, lahat ay natigil
Umiling si Vaiana, pilit na ngumiti. "It’s a long story… at hindi ko pa kayang ikwento ngayon." Tumabi siya kay Aiden, pinagmamasdan ang paligid ng ampunan. "Marami talagang bagay na hindi ko maipaliwanag… at hindi ko rin alam kung saan magsisimula.""If you don’t want to say it, don’t say it," tugo
Bumagsak si Lucille mula sa hospital bed, diretso sa malamig na sahig. Malakas ang pagkakabagsak niya, at rinig pa ang tunog ng kanyang mga buto na tumama. Dahil sa kahihiyan at sakit, napahandusay siya sa lapag, hirap bumangon.Si Kyro, na dapat ay itutulak na sana si Lucille palayo, ay hindi inasa







