11

แทนมองตามร่างเล็กอวบอิ่มที่กำลังดำผุดดำว่ายอยู่ในสระน้ำโรงแรมอย่างมีความสุข เขามองหล่อนอย่างไม่วางตา พร้อมกับจิบบรั่นดีในแก้วไปด้วย ร่างงามนั้นอยู่ในชุดว่ายน้ำลายโพนี่สีน้ำเงิน แบบของมัน...เป็นแบบของเด็กสาววัยใสใส่กัน คือตัวเสื้อเป็นแบบสายเดี่ยว เอวลอยเล็กน้อย ตัวกระโปรงเป็นแบบบานจีบรอบ ข้างในมีกางเกงขาสั้นสวมอยู่

ถึงจะไม่ได้ดูหวือหวาเซ็กซี่ แต่เมื่อมาอยู่บนเรือนร่างที่เขาปรารถนา มันก็ช่างทำเย้ายวน ทำให้อารมณ์ของแทนพัดกระพือโหม เขาแข็งขึงจนปวดร้าว ได้แต่ดื่มเหล้าเพื่อย้อมใจไปก่อน แต่คืนนี้...ที่นี่...เขาจะได้สิ่งที่ปรารถนามานาน

สมันน้อยไม่รู้ว่าถูกเสือร้ายหมายตา เพราะไร้เดียงสาและอ่อนเยาว์นัก มันไว้วางใจว่าเสือเลี้ยงมันมา คงไม่ตะปบกินมัน หารู้ไม่ว่าสัญชาตญาณของเดรันฉาน

ตอนนี้กำลังอยู่เหนือควบคุมได้...

หลังจากมื้ออาหารเย็น ที่เป็นอาหารทะเลที่ทรายทองชอบ แทนก็สั่งเครื่องดื่มพิเศษ มาให้สาวน้อย ทรายทองมองน้ำสีสวยตรงหน้า แล้วเอียงคอนิดๆ พลางถามอย่างสงสัย

"อะไรคะ?"

"น้ำผลไม้" เขาตอบ แล้วยิ้มร้ายกาจ "ผสมแอลกอฮอล์นิดหน่อย อร่อยนะ"

"เอ่อ..."

หล่อนย่นจมูกนิดๆ ภาพในรถยนต์ ตรงเบาะหลัง เมื่อครั้งงานวันเกิดของเพื่อน วาบเข้ามาในสมอง ใจเธอเต้นระทึก จำได้ว่าเกิดอะไรขึ้น เมื่อเธอดื่มมันจนมึน...ตาของเธอมองสบตาของพ่อเลี้ยง คำสอนของลำไยแวบก้องในสมอง เธอกัดริมฝีปากเล็กน้อย ลังเลว่าจะรับดีไหม แทนยัดมันลงในมือให้เธอ แล้วคะยั้นคะยอให้เธอดื่ม

แก้วแรกผ่านไป...

แก้วที่สองผ่านไป

จนแก้วที่สาม ทรายทองเริ่มมึน แทนเองก็ดื่มเหมือนกัน แต่ของเขาเป็นบรั่นดีเพียวๆ เขาดื่มไปพลาง ชนแก้วกับสาวน้อยไปพลาง

"หนูเริ่มเมาแล้ว" ทรายทองสั่นหน้า เมื่อเขาเอาเครื่องดื่มแก้วใหม่ส่งให้เธอ

"หึๆ เมาแล้วหรือ อะไรกัน"

"หนู...ไม่อยากดื่มแล้วค่ะคุณพ่อ หนูอยากนอน"

"ไปสิ" เสียงของแทนห้าวต่ำ เมื่อเอ่ยประโยคต่อมา

"พ่อจะพาหนูไปนอน"

ว่าแล้วก็ช้อนอุ้มร่างงามขึ้นอุ้ม ทรายทองสั่นหน้าไปมา พลางทุบอกเขาเบาๆ เธอ...จำที่ลำไยบอกสอนได้ เธอรักแทนในแบบที่เขาเป็นพ่อเลี้ยงของเธอ ไม่ใช่แบบอื่น แต่สิ่งที่เขาทำ มันใกล้ชิดเกินไป...ทำให้เธอรู้สึกกระอักกระอ่วนในบางหน

"ไม่ต้องค่ะ พ่อปล่อยหนู ให้หนูเดินเอง"

"เมาแบบนี้จะเดินได้ยังไง ให้พ่อไปส่งที่เตียงนะ"

เขาอดไม่ได้ที่จะกดจมูกลงกับแก้มหอมนั่น ทรายทองพยายามดันหน้าเขาออก เธอรู้สึกขนลุกเกรียวไปหมด

"พ่ออย่าทำแบบนี้กับหนู หนูโตแล้วไม่ใช่เด็กแล้ว"

"พ่อรักหนู"

เขาจะก้มลงมาอีกหน แต่ทรายทองดันหน้าเขาไว้ แล้วมองเขาด้วยนัยน์ตาสั่นระริก

"พ่อคิดอะไรกับหนูหรือคะ?"

"หืม"

แทนขมวดคิ้ว แทบจะหายเมาเมื่อเธอเอ่ยออกมาแบบนั้น เขาจับนิ้วของเธอขึ้นมาจูบเบาๆ แล้วเอ่ยเสียงทุ้ม

"พ่อรักหนู" เขายังคงย้ำ "พ่อรักหนูมาก หนูไม่รักพ่อหรือหนูทราย"

"หนู...คือหนู พ่ออย่าทำแบบนี้เลยนะคะ มัน...หนูทรายไม่ชอบเลย"

"ทำไม"

เขาทำเสียงห้วน ทรายทองเม้มริมฝีปากเล็กน้อย แล้วเอ่ยเสียงขลาดๆ

"มันไม่เหมือนพ่อทำกับลูก ที่พ่อกับหนู มันเหมือน เหมือน..."

"ก็พ่อรักหนู พ่อรักหนูมาก"

เขาก้าวยาวๆ ไปที่เตียง วางร่างน้อยลง ทรายทองดิ้นรนขัดขืน เมื่อเขาพรมจูบลงมาบนใบหน้าของเธอ เขาตรึงจับเธอไว้ ทรายทองเริ่มร้องไห้เพราะความกลัว แม้เขาจะปลอบประโลมเท่าไหร่ หล่อนก็ไม่หยุดร้อง ปัดป้องเขา ขอร้องเขา

ทว่า...

เสือที่เฝ้าฟูมฟักเหยื่อของมัน กำลังขม้ำกลืนกินสมันตัวน้อย อย่างไม่สนใจจะปราณี!