Se connecterGood night na po. Bukas po ulit.
Sa loob ng main foyer ng Figarlan Estate, kanina pa palakad-lakad si Vanessa pabalik-balik sa ibabaw ng mamahaling Persian rug.Nakasuot siya ng isang eleganteng silk slip dress at may nakasampay na cashmere shawl sa kaniyang mga balikat. Bawat tunog ng sasakyan na nagdadaan sa labas ay nagpapahinto sa kaniya, umaasang iyon na ang Maybach ni Niorr.Kahapon pa siya hindi mapakali. Nang malaman niyang nawalan ng kuryente at na-stranded sina Niorr at Charlotte sa mismong villa dahil sa mudslide, nagwala ang kaniyang imahinasyon.Wala siyang pakialam kung anong mangyari kay Charlotte; ang tanging nasa isip niya ay kung paano ito makakaapekto sa kaniyang asawa, at higit sa lahat, sa estado niya bilang 'asawa'.“Bakit ba ang tagal nilang dumating?!” inis na bulong ni Vanessa, kinakagat ang kaniyang maayos na manikyur na mga kuko.Siya ang tunay na naghihirap dito. Kailangan niyang siguraduhin na pagbalik ni Niorr, makikita siya nitong nag-aalala, ang perpektong asawa na laging nakaantabay s
Sa loob ng Maybach ay namayani ang nakakabinging katahimikan.Sa buong biyahe, tila may isang hindi nakikitang pader na naghihiwalay sa kanila sa backseat. Nakaupo si Charlotte sa pinakadulo ng upuan sa gawing kanan, halos idikit na niya ang kaniyang balikat sa malamig na pinto ng sasakyan para lang makasiguro na may malaking espasyo sa pagitan nila ni Niorr.Ang kaniyang paningin ay mariing nakapako sa labas ng bintana. Pinagmasdan niya ang mga natumbang puno at ang putik sa gilid ng kalsada, pilit inililibang ang sarili sa anumang makita para lamang hindi niya mapansin ang matapang at panlalaking amoy ni Niorr na pumupuno sa air-conditioned na sasakyan.Ngunit kahit anong pilit niya, bawat pagliko ng sasakyan, bawat mahinang pag-usad ng katabi niya ay tila nakakarating sa kaniyang balat. The physical distance was there, but the emotional tension was suffocating.Niorr, for his part, was doing everything he could to give her space.Nakasandal siya sa kabilang dulo, may hawak na isang
Hindi na muling umulan nang sumapit ang madaling araw.Ang marahas na pag-ungol ng hangin na nagpuyat sa buong kabundukan kagabi ay napalitan ng nakakabinging katahimikan. Ngunit para kay Charlotte, ang paghupa ng bagyo sa labas ay kabaligtaran ng nagwawalang unos sa loob ng kaniyang dibdib.Hindi siya nakatulog.Nakabaluktot si Charlotte sa ibabaw ng kaniyang kama, yakap-yakap ang sariling mga tuhod habang nakatitig sa puting kisame ng kwarto. Ang maputlang liwanag ng umaga ay unti-unting pumapasok mula sa bintana, ngunit hindi nito kayang pawiin ang lamig na nararamdaman niya mula pa kagabi.O mas tamang sabihing, hindi nito kayang pawiin ang init na nag-iwan ng marka sa kaniyang buong pagkatao.Wala sa sariling iniangat ni Charlotte ang kaniyang nanginginig na mga daliri at marahang hinaplos ang kaniyang ibabang labi. Bahagya pa rin itong maga. Nang ipikit niya ang kaniyang mga mata, parang sirang plaka na nag-replay sa kaniyang isipan ang mga nangyari sa main lounge.Ang amoy ni N
And Nior kissed her.Ang unang pagdampi ay puno ng tanong, ng pag-aalinlangan, na tila sinusubukan ni Niorr kung aatras ang dalaga. Ngunit nang maramdaman niyang bumuntong-hininga si Charlotte at sumandal sa kaniyang halik, the emotional restraint of the previous days completely broke.Naging mas malalim, mas mapilit ang halik ni Niorr. Binitawan niya ang kamay ni Charlotte at inilipat ang kaniyang braso sa maliit na baywang ng dalaga, hinahapit ito papalapit sa kaniyang dibdib hanggang sa wala na ni isang pulgadang espasyo ang namamagitan sa kanila.Napasinghap si Charlotte sa tindi ng emosyon na sumabog sa kaniyang sistema. Ibinuka niya ang kaniyang mga labi, hinahayaan ang lalaki na angkinin ang bawat hininga niya.Ang kaniyang mga kamay, na kanina ay nakakapit lamang sa braso nito, ay dahan-dahang gumapang pataas patungo sa malalawak na balikat ni Niorr, hanggang sa maikawit niya ang kaniyang mga
Nakalapit na siya nang husto kay Niorr. Ang kaniyang magkabilang kamay ay mahigpit na nakakapit sa braso ng bilyonaryo, ang kaniyang mga daliri ay nakabaon sa lambot ng cashmere sweater nito, dama ang nanigas na kalamnan ng lalaki sa ilalim ng tela.“I-I'm sorry...” nauutal at nanlalaking-matang bulong ni Charlotte. Akma siyang bibitaw at aatras pabalik sa kaniyang pwesto upang humingi ng tawad sa kaniyang kapangahasan.Ngunit bago pa man tuluyang makawala ang kaniyang mga kamay, mabilis na gumalaw si Niorr.Inabot ng bilyonaryo ang kamay ni Charlotte na nakapatong sa kaniyang braso. Hindi nito tinabig ang dalaga. Sa halip, marahan ngunit mahigpit nitong hinawakan ang nanginginig na kamay ni Charlotte, pinipigilan itong lumayo.“It’s okay. I've got you. The glass is bulletproof and storm-grade. It won’t break,” mababang bulong ni Niorr, ang boses nito ay isang matibay na angkla sa gitna ng bagyo ng emosyon ni Charlotte.Niorr gently steadied her. Ngunit nang makalma na ang dalaga... n
Nang matapos ang kanilang hapunan, unti-unting pinawi ng katahimikan ang mga huling halakhak na nagpalitan sa pagitan nilang dalawa.Sa sandaling iyon, pagkatapos nilang pagsaluhan ang simpleng pagkain sa ilalim ng liwanag ng kandila, pakiramdam ni Charlotte ay nag-iba ang takbo ng mundo.Tahimik na iniligpit ni Manang Flor at ng isa pang maid ang mga walang-lamang plato, nag-iiwan lamang ng dalawang baso ng tubig at isang mahinang ngiti bago sila tuluyang nagpaalam upang magpahinga na sa kabilang bahagi ng villa.Dahil wala pa ring kuryente at nananatiling delikado ang labas dahil sa hagupit ng bagyo, walang ibang pagpipilian ang dalawa kundi ang manatili sa main lounge.Ang silid ay maluwang, napalilibutan ng matataas na bintanang yari sa makapal na salamin kung saan tanaw ang nagngangalit na ulan at paghampas ng hangin sa mga puno ng pino. Ngunit sa loob, ang kapaligiran ay balot ng init mula sa fireplace at ng ginintuang liwanag ng mga kandilang nagkalat sa mga mesa at estante.Na
“You have no idea how much I missed this,” bulong niya sa pagitan ng aming mga halik.Ang kaniyang hininga ay mainit sa aking labi, tila ba bawat salita niya ay kuryenteng gumagapang sa aking sistema.Inayos niya ang aming posisyon nang hindi binibitawan ang aking mga labi. Inihiga niya ako nang dah
“Ohhh… shit…” muli kong ungol. Bahagya kong naiangat ang balakang ko dahil doon.Ang bawat labas-pasok ng daliri niya sa loob ko ay parang s********p sa lahat ng lakas na natitira sa katawan ko. Ramdam ko ang pamamasa ng sofa sa ilalim ko, hindi ko na malaman kung dahil ba iyon sa pawis namin o sa l
Niro’s Point Of ViewHindi ko akalaing makikita ko ulit si Lexus. The moment I held him in my arms, pakiramdam ko ay may isang mabigat na tinik na nabunot sa dibdib ko.For a fleeting moment, I forgot about the impending doom of my company. I forgot about the pain of losing my unborn child. All that
Sylviea’s Point Of ViewKusang tumigil ang paghinga ko nang magtama ang mga mata naming dalawa.Maging ito ay bahagyang natigilan, hindi ko mabasa ang reaksyon niya. Nanatili lang siyang nakatingin sa mga mata ko.Napalunok ako, humigpit ang hawak ko sa rails ng hagdan. My heart started to race, exp







