บทที่ 2 สมัครงาน 5

ละ...ลูกชาย? ลูกชายของคุณหญิงไม่สบายหรือครับ?” กาโตะเหวอ เพราะนึกว่าจะต้องดูแลคนชราที่เคลื่อนไหวไม่ถนัดเสียอีก

“ใช่จ๊ะ เมื่อครึ่งปีก่อน พีรเทพรถคว่ำเกือบเอาชีวิตไม่รอด กระดูกหน้าแข้งหัก ตอนนี้เขาลุกเดินได้แล้วล่ะจ๊ะ กำลังอยู่ในช่วงพักฟื้นให้หายดี แต่หลายเดือนมานี้ลูกชายฉันอารมณ์แปรปรวน ไล่คนดูแลออกไปสองคนแล้ว เอาแต่ใจจริงๆ” คุณหญิงสวมแว่นสายตา ค่อยๆ อ่านเอกสารผลการเรียนและใบรับรองจากอาจารย์ที่ปรึกษาที่กาโตะเตรียมมา

“เอ่อ... ลูกชายของคุณหญิงเป็นคนแบบไหนเหรอครับ?”

“ปกติก็เป็นคนนิ่งๆ นะ แต่เวลาหงุดหงิดนี่อย่างกับพายุหมุนเลยล่ะจ๊ะ เขาต้องอยู่เฉยๆ ที่บ้านมาหลายเดือนก็เลยฉุนเฉียว หนูกาโตะมั่นใจว่าจะรับมือได้ไหมล่ะ?” คุณหญิงจะพูดเบาๆ ถามสั้นๆ ง่ายๆ และตรงไปตรงมาเสมอ ภายหลังกาโตะก็ไม่เคยได้ยินคุณหญิงผู้อ่อนโยนเกรี้ยวกราดขึ้นเสียงใส่ใครเลย “นามสกุลของหนูคุ้นๆ อยู่นะ”

“ครับ... คุณพ่อคุณแม่แล้วก็ญาติผู้ใหญ่หลายท่านรับราชการครับ” พอตอบออกไปแบบนั้น อิงฟ้าก็เบ้ปากทันที แต่คุณหญิงท่านพยักหน้าแล้วยิ้มอ่อนโยน

“ฉันพอจะนึกออกแล้ว หนูกาโตะเป็นลูกสาวคุณราตรีนี่เอง แหม... เรียนเก่งใช้ได้เลยนะจ๊ะเนี่ย คุณพ่อคุณแม่หนูคงภูมิใจน่าดู” 

“หมอนวดก็คือหมอนวด ไว้ใจไม่ได้หรอกค่ะคุณแม่ ถ้าเผลอนิดเดียวก็เผยธาตุแท้ ถอดผ้าถอดผ่อนนวดพี่พีกันทุกคน”

นักกายภาพบำบัดบ้านมึงสิ! กาโตะคันปากยิบๆ อยากจะจิกผมยัยตุ๊กตาบาร์บี้อิงฟ้าแล้วดึงดั้งจมูกฉีดซิลิโคนนั่นให้เบี้ยว แต่คนที่มาสมัครงานอย่างเขาก็ต้องข่มใจตอบไปว่า...

“นักกายภาพบำบัดได้เรียนวิชานวดคลายกล้ามเนื้อมาด้วยก็จริง แต่ไม่ใช่หมอนวดนะครับ” กาโตะอธิบายอย่างใจเย็นว่าหน้าที่ของนักกายภาพบำบัดคือเพื่อรักษา ส่วนหน้าที่ของหมอนวดก็คือเพื่อบรรเทา แต่อิงฟ้านั่งตะไบเล็บ ไม่สนใจแม้แต่จะมองหน้า เพราะอิงฟ้าคือว่าที่คู่หมั้นของลูกชายคุณหญิง ป้าทีวีพูลก็เลยเอาอกเอาใจแถมยังพินอบพิเทาสุดๆ อีกต่างหาก

“หนูกาโตะสะดวกใจพักอยู่ที่นี่รึเปล่าจ๊ะ ถ้าบ้านหนูอยู่ใกล้ๆ ที่นี่อยู่แล้ว ฉันก็ไม่บังคับหรอกนะ” คุณหญิงเริ่มจะสนใจเพราะอ่านใบรับรองจากคุณหมอที่กาโตะไปฝึกงานด้วย หมอชมเปาะเลยว่าเขาดูแลผู้ป่วยได้ดีเยี่ยมและทุ่มเททำงานมาก แถมคุณหญิงก็มองออกว่านิสัยของกาโตะสุภาพน่ารัก ยิ้มเก่งแล้วก็ใจเย็นมาก น่าจะรับมือคนอารมณ์ร้อนอย่างพีรเทพได้ แต่อิงฟ้าไม่ชอบขี้หน้าเขาเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว รวมทั้งไม่ต้องการให้ใครเข้าใกล้พีรเทพทั้งสิ้นไม่ว่าจะเป็นผู้หญิงหรือว่าผู้ชายก็ตาม ประสาทแดกมาก

“นายคนนี้เพิ่งจะเรียนจบนะคะคุณแม่ ประสบการณ์ทำงานก็ไม่มี แบบนี้วางใจให้ดูแลพี่พีไม่ได้หรอกค่ะ”

นั่นไง... ยัยซาตานบาร์บี้คิดจะเตะขัดขาอีกแล้ว คุณหญิงปภาดาจึงสบตาเขาสลับกันอิงฟ้าอย่างลังเลใจ

“แต่ว่า...”

“เชื่ออิงสิคะ อิงเฝ้าดูพวกคนก่อนๆ นั่นทำงานก็ไม่เห็นจะดีขึ้นเลย พี่พีน่ะไม่อยากได้หมอนี่หรอกค่ะ”

“อยากได้สิ! แล้วก็ต้องเป็นเจ้าคนเดียวเท่านั้นด้วย”

เสียงทุ้มห้าวดังขึ้นจากข้างหลัง