LOGINCEO's Regret | หย่ารักประธานอย่าหวง Ep.160และแล้ววันหยุดยาวที่ทุกคนรอคอยก็มาถึง เช้าวันเดินทาง นักศึกษาทั้งหมดมารวมตัวกันที่บริเวณหน้ามหาวิทยาลัยตามเวลานัดหมายวันนี้มีรถทัวร์ VIP คันหรูระดับเฟิร์สต์คลาสจอดรอรับถึงสองคันเต็มๆ สร้างความตื่นตาตื่นใจให้กับทุกคนเป็นอย่างมาก เพราะหากรวบรวมเงินเช่ากันเองคงได้แค่รถทัวร์ธรรมดาทั่วไป พอได้ก้าวขึ้นไปบนรถก็พบสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน ทั้งเบาะนวดไฟฟ้าและเครื่องเสียงชุดใหญ่"ดีชะมัดเลย ไปออกแคมป์รอบนี้แทบไม่ต้องเตรียมอะไรไปเลย" บรรดาเพื่อนๆ พูดคุยกันอย่างตื่นเต้น เพราะแม้กระทั่งเต็นท์และอุปกรณ์ทั้งหมด ทางลานกางเต็นท์ก็จัดเตรียมไว้ให้เรียบร้อยแล้ว"จอดส่งตรงนี้แหละค่ะลุง" ใบหม่อนมองเห็นเพื่อนๆ กำลังทยอยเดินขึ้นรถทัวร์อยู่ไกลๆ วันนี้เธอให้คนขับรถที่บ้านมาส่ง"ทำไมไม่ให้ผมขับเข้าไปจอดใกล้ๆ รถทัวร์เลยล่ะครับคุณหนู เดินแบกกระเป๋าไปตั้งไกล""ไม่ได้หรอกค่ะลุง" เมื่อก้าวลงจากรถหรู เธอก็หันซ้ายแลขวาอย่างระแวดระวังเพราะกลัวใครจะมาเห็นเข้า ก่อนจะรีบเดินอ้อมไปเปิดท้ายรถหยิบกระเป๋าเดินทางออกมาดูทำตัวเข้า เหมือนขโมยไม่มีผิด กลัวใครรู้ฐานะตัวเองนักหรือไง... คิ
CEO's Regret | หย่ารักประธานอย่าหวง Ep.159"ข่าวดีอะไรของมึงวะ" ไตรตั้นหันไปถาม"ก็ข่าวดีที่น้องใบหม่อนตัดสินใจไปทริปนี้ด้วยไง เพิ่งจะเพิ่มรายชื่อเข้ามาเมื่อกี้นี้เอง!"สิ้นคำบอกเล่าของอาเธอร์ ท่ามกลางเสียงถกเถียงของเพื่อนๆ ที่กำลังมืดแปดด้านเพราะโทรติดต่อบริษัทรถทัวร์มาหลายที่แต่ก็เต็มหมดทุกเจ้า จู่ๆ คินน์ก็เอ่ยแทรกขึ้นมาเสียงเรียบว่า เดี๋ยวเรื่องรถเขาจะเป็นคนจัดการให้เอง"เย้!" เพื่อนร่วมห้องต่างพากันส่งเสียงเฮลั่นด้วยความดีใจ น้ำหวานทำท่าจะวิ่งปรี่เข้ามาซบแขนเขาด้วยความตื่นเต้น แต่พอเหลือบไปเห็นสายตาเย็นชาของคินน์ที่ตวัดมองมา เธอจึงจำต้องชะงักฝีเท้าและเว้นระยะห่างเอาไว้"เรื่องรถเราตัดปัญหาไปได้แล้ว แต่เรื่องสถานที่นี่สิ... ทีแรกตั้งใจว่าจะไปกันแค่ห้องเอ แต่ตอนนี้มีห้องบีพ่วงไปด้วย เกรงว่าลานกางเต็นท์จะไม่พอน่ะสิ ยิ่งเป็นช่วงวันหยุดยาวแบบนี้ ต้องมีนักท่องเที่ยวกลุ่มอื่นไปพักกันเยอะแน่เลย""ถ้างั้นพวกเราก็ตัดห้องบีออกไปสิคะ" น้ำหวานรีบเสนอความเห็น เพราะเธอไม่อยากให้ห้องนั้นร่วมทริปไปด้วยอยู่แล้ว โดยเฉพาะยัยใบหม่อนที่ดูท่าทางจะสนิทสนมกับคินน์เกินหน้าเกินตา"เรื่องสถานที่ก็ไม่เป็นไร เ
CEO's Regret | หย่ารักประธานอย่าหวง Ep.158นี่เขาจะไปร่วมกิจกรรมกับห้องเอเหรอ... ใบหม่อนได้แต่แอบถอนหายใจออกมาเบาๆ พอเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว เธอคงไม่สามารถตามติดอยู่ข้างกายเขาแบบนี้ไปได้ตลอดชีวิต เมื่อเขาเติบโตเป็นหนุ่มเต็มวัยก็ย่อมมีเส้นทางที่ตัวเองต้องเดิน ส่วนเธอก็เป็นเพียงแค่เพื่อนเล่นในวัยเด็ก... เป็นแค่ผู้หญิงคนหนึ่งที่แอบหลงรักเขาข้างเดียว ผู้ชายที่เพียบพร้อมและหล่อเหลาขนาดนั้น ย่อมมีผู้หญิงมากมายเข้ามาชอบพอเป็นธรรมดา ไม่ใช่แค่เธอคนเดียวเสียหน่อย"เย้! น้ำหวานคิดไว้แล้วว่าคินน์ต้องไปแน่ๆ เดี๋ยวน้ำหวานรีบไปบอกข่าวดีนี้กับเพื่อนๆ ในห้องก่อนนะคะ" น้ำหวานดีใจจนเผลอกระโดดเข้าไปเกาะแขนของเขา คินน์ก้มมองต่ำลงไปยังมือที่เกาะกุมอยู่ ก่อนจะรีบขยับตัวถอยห่างออกมาทันทีเพื่อเว้นระยะห่างน้ำหวานจากที่กำลังยิ้มแย้มเบิกบานอยู่เมื่อครู่ถึงกับหน้าเจื่อนลงทันตา"ขอโทษนะคะ พอดีน้ำหวานดีใจเกินไปหน่อย""ครั้งนี้ไม่เป็นไร แต่อย่าให้มีครั้งต่อไปอีก" พูดจบเขาก็หมุนตัวเดินตามทางที่ใบหม่อนเพิ่งเดินแยกออกไปเมื่อสักครู่"ไอ้หมอนี่มันเป็นใครกันแน่วะ กล้าปฏิเสธสาวสวยอย่างน้ำหวานได้ลงคอ" เพื่อนผู้ชายในห้องเอที่เด
CEO's Regret | หย่ารักประธานอย่าหวง Ep.157วันถัดมาตรงกับวันหยุดสุดสัปดาห์ ใบหม่อนจึงได้นอนพักผ่อนฟื้นฟูร่างกายยาวจนถึงวันจันทร์ เช้าวันเปิดเรียนเมื่อมาถึงห้องเรียน บรรดาเพื่อนใหม่ต่างก็พากันทักทายพูดคุยกันตามอัธยาศัย"ใบหม่อนมาแล้วเหรอ!" เมษากับนิลินที่เดินเข้ามาพร้อมกันรีบปรี่เข้ามาหาเพื่อนทันที"ยังไม่มามั้ง" ใบหม่อนแกล้งตอบหน้าตาย"อุ๊ย ตายจริง! แล้วที่ฉันกำลังยืนคุยอยู่ด้วยนี่ใครกันเนี่ย" ขณะที่สามสาวกำลังหยอกล้อกันอย่างสนุกสนาน จู่ๆ ก็มีชายหนุ่มต่างห้องเดินถือช่อดอกไม้เข้ามาในห้อง"ใบหม่อนครับ ผมเห็นดอกไม้นี่มันสวยดี เลยตั้งใจเอามาฝากครับ""คุณอาเธอร์?" เห็นแก่ที่อีกฝ่ายเคยช่วยเหลือเธอไว้ในวันนั้น เธอจึงยอมรับดอกไม้ช่อนั้นมาอย่างมีมารยาท ทั้งที่ความจริงแล้วตั้งแต่สมัยเรียนมัธยม เธอไม่เคยเปิดโอกาสให้ผู้ชายคนไหนเข้ามาใกล้ชิดเลยแม้แต่คนเดียว ทั้งที่มีหนุ่มๆ แวะเวียนมาขายขนมจีบอยู่ไม่ขาดสาย "ขอบคุณมากนะคะ"จังหวะที่ยื่นมือไปรับดอกไม้ สายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นคินน์ยืนกอดอกพิงขอบประตูห้องมองเข้ามาอยู่ก่อนแล้ว... ซึ่งเหตุผลที่เขามายืนอยู่ตรงนั้นก็เพราะถูกอาเธอร์ลากมาเป็นเพื่อนอย่างเสีย
CEO's Regret | หย่ารักประธานอย่าหวง Ep.156กิจกรรมรับน้องวันนี้ไม่ได้จัดกลางแจ้ง ซึ่งทำเอาใบหม่อนแอบเสียดายอยู่ไม่น้อย เพราะหากต้องตากแดดเหมือนเมื่อวาน เธอคงใช้เป็นข้ออ้างขอลาพักได้สบายๆ เนื่องจากอาการปวดท้องและเวียนหัวจากเมื่อวานยังไม่ดีขึ้นนัก แต่พอเปลี่ยนมาเป็นกิจกรรมในร่ม เธอจึงจำต้องฝืนสังขารมาร่วมงานจนได้"วันนี้เป็นวันรับน้องวันสุดท้ายแล้วนะทุกคน" รุ่นพี่สตาฟฟ์ยืนประกาศผ่านไมโครโฟนอยู่หน้าเวทีหอประชุม "พี่หวังว่าหลังจากวันนี้ไป พวกเราจะรักใคร่กลมเกลียวกันมากขึ้น""ทุกคนรู้แล้วใช่ไหมว่าตัวเองอยู่ห้องไหน ให้จับคู่กับเพื่อนร่วมห้องของตัวเองนะ กิจกรรมนี้คือการสานสัมพันธ์ทางสายตา ให้แต่ละคู่มองสบตากันเป็นเวลาหนึ่งนาทีเป็นอย่างต่ำ จะจับคู่ชายหญิง หญิงคู่หญิง หรือเพศตรงข้ามก็ได้ แต่ถ้าชายคู่ชาย... อาจจะทำให้คนอื่นเข้าใจผิดได้ว่า..." รุ่นพี่แกล้งพูดทิ้งท้ายไว้แค่นั้น เสียงโห่แซวก็ดังกระหึ่มขึ้นทั่วทั้งหอประชุมจากนั้นทุกคนก็เริ่มแยกย้ายกันหาคู่"ทำไมต้องบังคับให้คู่กับห้องเดียวกันด้วยวะ น่าจะให้ห้องเอจับคู่กับห้องบีอะไรแบบนี้มากกว่า" อาเธอร์บ่นโอดครวญอย่างเสียดาย เพราะถ้าจับคู่ข้ามห้อง
CEO's Regret | หย่ารักประธานอย่าหวง Ep.155"ก็เมื่อวานใครเริ่มแกล้งฉันก่อนล่ะ""จะเรียกว่าแกล้งได้ยังไง เธอเซ่อซ่ายืนรอรถเมล์ผิดสายเองทำไม""แล้วทำไมนายไม่บอกกันดีๆ ล่ะ ถ้าพูดดีๆ ฉันก็ไม่โมโหหรอก"จังหวะนั้นประตูรถเมล์เปิดออกรับผู้โดยสารพอดี ใบหม่อนจึงรีบดันแผ่นหลังกว้างของเขาให้ก้าวขึ้นไปบนรถทันที"ใครบอกว่าฉันจะไปกับเธอ!!""รีบเดินเข้าไปข้างในสิพ่อหนุ่ม เห็นไหมว่าคนข้างหลังเขารอขึ้นรถอยู่" พนักงานขับรถเห็นทั้งคู่ยืนยื้อยุดฉุดกระชากกันอยู่ตรงประตู จึงเอ่ยเร่งขึ้นมา"คุณลุงครับ ผมไม่ได้จะ...""เร็วสิ รีบเดินเข้าไปข้างใน" หญิงสาวออกแรงดันหลังเขาให้ขยับเข้าไปด้านในตัวรถ และเพราะที่นั่งถูกจับจองจนเต็มหมดแล้ว คุณชายคินน์จึงจำต้องเดินตามแรงดันเข้าไปยืนเบียดเสียดอยู่ตรงบริเวณกลางคันรถอย่างเลี่ยงไม่ได้"ก็ได้ ครั้งนี้ถือว่าเธอชนะ" ชายหนุ่มกัดฟันพูด พลางก้มมองใบหน้าหวานของคนที่ยืนอยู่ข้างกาย จังหวะนั้นรถเมล์เกิดออกตัวกระชากอย่างแรงจนใบหม่อนเสียหลักเกือบล้มหงายหลัง มือหนาของเขาจึงรีบตวัดคว้าเอวบางไว้ได้ทันท่วงที ส่งผลให้ร่างนุ่มนิ่มของเธอกระเด็นเข้ามาแนบชิดกับแผงอกแกร่งอย่างจัง ซ้ำร้ายผู้โดยสา
แล้วเราต้องเริ่มต้นจัดการชีวิตยังไงก่อนดีเนี่ย...มัทนาได้แต่คิดอย่างว้าวุ่นใจอยู่ภายในห้องนอน เธอยังไม่ทันได้จัดระเบียบชีวิตหรือเตรียมความพร้อมอะไรเลยแม้แต่น้อย เพราะในตอนแรกเข้าใจว่าจะเริ่มงานในสัปดาห์หน้า ซึ่งคิดว่ายังมีเวลาเหลือให้เตรียมตัวอีกตั้งสองสามวัน แต่คำสั่งด่วนที่ให้ไปรายงานตัววันพรุ่
"คุณแม่กับคุณลุงคุยอะไรกันครับ ทำไมทำหน้าเครียดจังเลย" เสียงเล็ก ๆ ดังแทรกขึ้นมาขัดจังหวะ บรรยากาศอึดอัดภายในรถจึงค่อย ๆ คลายลง"เปล่าหรอกครับคนเก่ง พอดีต่อจากนี้ไปแม่ต้องย้ายไปทำงานที่บริษัทใหม่นะลูก เวลาเลิกเรียนเดี๋ยวจะมีพี่พิมพ์ พี่เลี้ยงคนเดิมของเรามารับหนูกลับบ้านแทนแม่นะครับ"มัทนาหันไปชวน
ภายในบ้านจัดสรร.. มัทนารีบปิดประตูล็อกลงกลอนอย่างแน่นหนา ก่อนจะทรุดตัวลงเข้าไปโอบกอดลูกชายตัวน้อยที่รออยู่"เมื่อกี้แม่คุยกับใครครับ" คินน์น้อยเอ่ยถามด้วยความสงสัย"หนูได้ยินด้วยหรือลูก..." หญิงสาวพยายามปรับนํ้าเสียงให้ปกติที่สุดและลูบแก้มกลมเบา ๆ"ได้ยินครับ... คนไม่ดีหรือเปล่าครับ ทำไมแม่ถึงร
มัทนาคิดว่าตัวเองตาฝาดไป.. แต่ต่อให้เธอจะกระพริบตาซ้ำ ๆ อีกกี่ครั้ง ภาพตรงหน้าก็ยังคงไม่เปลี่ยนไป ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ที่ยืนอยู่ตรงนั้นยังคงเป็นคนเดิม คีริน.. อดีตสามีที่อันตรธานหายไปจากชีวิตของเธอนานกว่าสามปี ก้อนเนื้อในอกข้างซ้ายกระตุกวูบอย่างรุนแรงจนตั้งตัวไม่ทัน ตอนที่เห็นเขายืนอยู่ไม่ไกลนั







