Masuk"I-baba mo 'yang kristal na baso bago ko pa gagamitin ang mga kamay ko para pilitin kang humalik sa akin ngayong gabi, Savanna!" sigaw ni Martin habang pabalagbag siyang humahakbang palapit sa akin sa gilid ng dressing table."Huwag ka nang magpanggap na may kontrol ka pa sa akin, Martin... dahil diring-diri ako sa tuwing idinidikit mo 'yang bibig mo sa balat ko!" sagot ko sabay hablot sa mabigat na crystal decanter at buong lakas itong ibinalibag sa pagitan naming dalawa.Ang malakas na kaluskos ng nabasag na salamin ay umalingawngaw sa buong silid habang ang mga matutulis na pira-piraso nito ay tumalsik sa aming mga paanan. Napatigil si Martin, ang kaniyang maayos na polo shirt ay agad na nabasahan ng natapon na alak, at ang kaniyang mga mata ay nagniningas sa purong galit at hindi mapigilang pagnanasa. Sa kauna-unahang pagkakataon, ang pisikal na sagupaan sa pagitan naming dalawa ay hindi na lang basta salitaan o pag-iwas. Ang pagkabasag ng kristal sa aming gitna ay ang pormal na p
"I-kasa mo 'yang baril sa noo ko at patayin mo na ako ngayon din, Martin... para matapos na 'tong nakakadiring pagpilit mo sa akin!" sigaw ni Savanna habang idinidikit niya ang kaniyang noo sa malamig na dulo ng aking baril sa gitna ng silid."Titingnan ko kung hanggang saan ang tapang mo kapag hinawakan ko 'tong gatilyo habang nakatitig ka sa akin!" ganti ko, pero ang sarili kong kamay ay nanginginig sa matinding panginginig at hindi maipaliwanag na takot."Gawin mo! Bakit ka nanginginig? 'Di ba 'yan naman ang dahilan kung bakit mo ako kinuha noong una... para ipaghiganti si Diana at tapusin ang buhay ko?""Huwag mong banggitin si Diana sa harap ko habang nakatingin ako sa mga labi mo!""Iikot mo ang baril at iputok mo na... dahil sukang-suka na ako sa bawat segundo na kailangan kong maramdaman ang init ng katawan mo!"Napatigil ako nang tuluyan, ang aking respiration ay naging mabilis, mabigat, at nanginginig habang nakatitig ako sa kaniyang magagandang mata na puno ng purong pagsuw
"Pumili ka ngayon din, Martin... ang buong karera mo bilang susunod na Presidente ng bansa, o ang buhay ng babaeng hawak-hawak mo sa mga bisig mo ngayong gabi?" ang marahas at malamig na boses ng kalaban niya sa politika na umalingawngaw mula sa speaker ng kaniyang telepono."Subukan ninyong galawin ang kahit isang hibla ng buhok ni Savanna at sisiguraduhin kong bago lumubog ang araw ay nakabaon na ang pangalan ninyong lahat sa limot!" galit na sigaw ni Martin habang ang kaniyang kabilang braso ay marahas na nakapulupot sa aking baywang, pilit na idinidikit ang katawan ko sa kaniyang dibdib."May mga litrato at ebidensya kami ng lahat ng ginawa mo sa kaniya, Senate President... pumirma ka sa resignation paper o ilalabas namin 'to sa media sa loob ng limang minuto!""Ilabas ninyo ang kahit anong gusto ninyong ilabas! Wala akong pakialam sa presidency kung kapalit niyon ay ang pagkuha ninyo sa kaniya mula sa akin!""Nababaliw ka na talaga dahil sa babaeng 'yan... itinatapon mo ang buong
"I-taas mo ang mukha mo at tumitig ka sa akin habang hinahalikan kita, Savanna... huwag mong subukang ipikit 'yang mga mata mo ngayong gabi!" angil ni Martin habang ang kaniyang dalawang mainit na palad ay marahas na pumuputol sa espasyo sa pagitan naming dalawa."Napakakapal ng mukha mong utusan ako pagkatapos mong lumuhod at magmakaawa sa akin kagabi habang sinasambit mo ang pangalan ko!" sigaw ko sabay tipon ng laway sa aking lalamunan at walang pag-aalinlangang idinura ito nang diretso sa kaniyang pisngi."P-Puta... paano mo nagawang duraan ang mukha ko?" paos at nanginginig niyang tanong habang ang kaniyang panga ay dahan-dahang tumitigas sa matinding gulat."Ginawa ko 'yon dahil nasusuka ako sa'yo! Nasusuka ako sa bawat paghalik mo, sa bawat paghawak mo, at sa buong pagkatao mo!""Wala ka talagang takot sa akin... wala na talagang natitirang takot diyan sa dibdib mo!""Wala na, Martin! Pinatay mo na ang lahat ng takot ko... kaya kahit patayin mo ako ngayon, duduraan at duduraan
"Savanna... huwag kang aalis, please... Savanna, stay with me..." ang pabulong, paos, at nanginginig na boses ni Martin sa gitna ng madilim na silid habang ang kaniyang dalawang armas ay mas lalong humihigpit sa aking baywang."Nananaginip ka na naman, Martin... pero bakit pangalan ko ang tinatawag mo at hindi ang pangalan ni Diana?" malamig kong tanong habang nananatiling nakatitig ang aking mga mata sa kaniyang tulog na mukha sa ibabaw ng unan."Savanna... ikaw lang... huwag ka nang mawawala sa akin..." muli niyang bulong, ang kaniyang noo ay may malamig na pawis habang isinusubsob niya ang kaniyang mukha sa aking leeg."Magsisinungaling ka rin ba pati sa mga panaginip mo, Senate President?""Savanna... I can't breathe without you... Savanna..."Napatigil ako sa kaniyang paulit-ulit na pagbanggit sa aking pangalan habang ang kaniyang buong katawan ay nanginginig sa matinding emosyon sa kaniyang pagtulog. Walang bakas ni Diana sa kaniyang mga labi ngayong gabi. Walang alapaap ng pagh
"Yakapin mo ako, Savanna... iparamdam mo sa akin kahit kaunting init habang nakapatong ang ulo ko sa dibdib mo," pabulong at halos nagmamakaawang hiling ni Martin habang ang dalawa niyang braso ay nakapulupot nang mahigpit sa aking baywang."Gawin mo ang lahat ng gusto mong halik at yakap ngayong gabi, Martin... dahil ang katawan ko lang naman ang hawak mo," malamig kong sagot habang blangko akong nakatitig sa kisame."Bakit napakalamig ng balat mo... bakit parang wala ka na rito kahit nakadikit ako sa'yo nang ganito kalapit?""Dahil patay na ang puso ko para sa'yo... ang tanging naiwan na lang ay ang basang gawa ng mga kamay mo.""Then I will keep kissing this body until I force your soul to feel me again!"Dahan-dahan niyang iniharap ang kaniyang mukha sa akin, ang kaniyang mga mata ay nagniningas sa matinding frustration at isang nakatatakot na romantic passion. Ibinaba niya ang kaniyang mga labi sa aking panga patungo sa aking leeg, iniiwan ang mababagal, maiinit, at nagmamay-ari
Hindi ako sinaktan.Hindi rin ako sinigawan.Mas masahol pa roon ang ginawa niya.Pagdating namin sa mansyon, hindi niya ako kinausap. Hindi niya ako kinaladkad. Hindi niya ako tinignan. Dumiretso lang siya sa West Wing...at sinundan ko siya dahil iyon ang ginagawa ko palagi.Ang pagsunod ay mas li
May mga bahay na maganda lang kapag tinitingnan mula sa labas.Sa loob, tahimik silang pumapatay.Nagising ako sa tunog ng katahimikan.Hindi iyon poetic. Hindi iyon metaphor. Ang katahimikan sa mansyon ay may bigat, parang may nakadagan sa dibdib ko. Parang may mata ang bawat pader, at lahat sila
Ngumiti siya.At sa ngiting iyon ko lalong napatunayan na hindi lahat ng halimaw ay may pangil. Ang iba, may ngiti lang, malinis, kontrolado, at kayang lokohin ang buong mundo.“Good,” sabi ni Martin Del Rivas, marahan, parang papuri. “At least marunong ka pa ring magsabi ng totoo… kapag kailangan.
Naririnig ko ang palakpakan kahit nasa ilalim ako ng lupa.Hindi literal na ilalim—pero ganito ang pakiramdam. Parang bawat tunog mula sa itaas ay dumadaan sa makapal na semento bago makarating sa tenga ko. Palakpakan. Hiyawan. Mga boses na puno ng paghanga. Mga sigaw na paulit-ulit binibigkas ang







